Tibetan
འི་ཚེ་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་མདའ་དྲུག་དང་འདྲ་བར་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཟག་མེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ན་ཟག་མེད་དང་ཟག་བཅས་སུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་པ་ལྟར་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དང་དེར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་ལྷུར་ལེན་པས་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་མི་སྤོང་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་པ་ནི་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་སུ་སྒོམ་པ་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་ཡིན་པས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་དོན་རྣམ་སོ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ཤེས་རྣམ་ནི། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་ པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཁོ་ན་ཞེས་པ་ནི་ཟག་བཅས་སུ་འཇོག་ཚུལ་དེས་ཟག་མེད་མེད་པར་སྟོན་པའོ། །འདི་ལ་ཉི་སྣང་དུ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཟག་བཅས་སུ་གསུངས་པ་ཟག་བཅས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ལ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་ཟག་བཅས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དོན་རྣམ་བརྒྱ་དང་བཅུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རྣམ་ནི་ཡང་དག་པར་སོགས་སོ། །དོན་བསྡུ་འདི་ཉི་སྣང་དང་རྣམ་འགྲེལ་དུ་རྣམ་པ་སྤྱིའི་གྲངས་ཀྱི་དོན་བསྡུའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་ལ། རྟོགས་དཀར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་དང་གྲངས་དེ་ལ་ཞེས་འདི་དང་འོག་གི་སྤྱི་གྲངས་གཉིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་གྲངས་ཀྱི་དོན་བསྡུར་བཤད་པས་རྣམ་པ་སྤྱིའི་དོན་བསྡུར་འཐད་དོ། །དེ་ཡང་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་རྣམ་གྱི་དོན་བསྡུར་བྱས་ན་ཟག་མེད་ཁོ་ན་དང་གཉིས་ཀ་སོགས་སུ་བཤད་པའི་ཚུལ་མ་འགྲིགས་པས་རང་རང་གི་ཤེས་རྣམ་ལ་གཟུང་དགོས་ལ། འོན་ཀྱང་དོན་རྣམ་ཉེར་བདུན་དང་སོ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ཤེས་རྣམ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དོན་རྣམ་སོ་བདུན་དང་སོ་བཞིར་འགྱུར་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་ཟག་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་བསྡུར་འགྱུར་རོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱི་དོན་རྣམ་ཉེར་བདུན་རྟོགས་པའི་ཤེས་རྣམ་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཡིན་ན། དེའི་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟོན་པ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་རྒྱལ་དེས་བསྡུས་པ་ཙམ་ཞིག་གསུང་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་དེ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྫས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། བྱང་སེམས་ལ་ནི་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་རྣམས་སོགས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་དུ
Chinese
说，因为断除了烦恼，就像箭有六个部分一样，所以是无漏。声闻、独觉和菩萨修习时，成为无漏和有漏的真正原因在于，如《道智支》中所说，阻止在轮回中产生，以及致力于保持在那里产生，而不是因为专门追求烦恼的自性而断除或不予断除。这样，将基础智的相分为二，即修习四谛无常等，是声闻、独觉和菩萨二者的共同之处。道智的三十六种意义的证悟之智，菩萨们因为是烦恼的果实，所以烦恼，即轮回的产生，没有完全断除，因此是具有名言的染污。所谓“仅仅”，是指安立为有漏的方式表明没有无漏。对此，《日光论》中说以名言而安立为有漏，是有漏的假立者，如果是烦恼的自性者，那么有漏也将成为自性者。遍智的一百一十种意义的证悟之智，是真实等等。此意义的总结在《日光论》和《释量论》中，出现在一般相的数目的意义总结之下。证知光明也说，一切相都包含在自性和数量中，因此，此处的总结和下面的总数二者，因为说明了一切相的自性和数量的意义总结，所以一般相的意义总结是合理的。如果对三种智慧的意义的意义进行总结，那么说成仅仅是无漏和二者等等的方式是不恰当的，因此必须抓住各自的智相。然而，证悟二十七种和三十六种意义的智相，将变为遍智的三十七种和三十四种意义，因此那二者的有漏无漏的意义总结是可以进行的。如果基础智的二十七种意义的证悟之智是声闻、独觉和菩萨二者的，那么，在那时，在道谛的相的场合，为了显示烦恼障的对治，为什么需要说自己的宗派仅仅是总结呢？确实如此，然而那是就基础智的体性而言，而对于菩萨来说，则是就种性而言。 第二是，相等等。在《释量论》中
English
It is said that it is without outflows because it abandons afflictions like an arrow with six parts. The real reason why śrāvakas, pratyekabuddhas, and bodhisattvas become without outflows and with outflows when they practice is that, as explained in the branch of the knowledge of the path, it is because they prevent birth in saṃsāra and take it upon themselves to maintain birth there, not because they deliberately pursue the nature of afflictions and abandon or do not abandon them. Thus, dividing the aspect of the base knowledge into two, namely meditating on the four truths, impermanence, etc., is common to both śrāvakas, pratyekabuddhas, and bodhisattvas. The knowledge of the thirty-six meanings of the path knowledge is that the bodhisattvas are the fruit of afflictions, so afflictions, i.e., birth in saṃsāra, are not completely abandoned, therefore they are with outflows of enumeration. The term "only" indicates that the way of establishing as with outflows shows that there is no without outflows. In this regard, the *Nyi Snang* says that stating it is with outflows by enumeration is a imputation of with outflows, and if it is the nature of afflictions, then with outflows will also become the nature. The knowledge of the one hundred and ten meanings of omniscience is the true, etc. This summary of meaning appears in the *Nyi Snang* and the *Pramāṇavārttika* under the summary of the meaning of the number of general aspects. *rTogs dkar* also says that all aspects are included in the nature and number, so this summary and the following general number, because they explain the summary of the meaning of the nature and number of all aspects, the summary of the meaning of general aspects is reasonable. If the meaning of the three knowledges is summarized, then the way of saying that it is only without outflows and both, etc., is not appropriate, so it is necessary to grasp the respective knowledge aspects. However, the knowledge aspect of realizing twenty-seven and thirty-six meanings will become thirty-seven and thirty-four meanings of omniscience, so the meaning summary of whether those two have outflows or not can be done. If the knowledge aspect of realizing the twenty-seven meanings of the base knowledge is of both śrāvakas, pratyekabuddhas, and bodhisattvas, then why is it necessary to say that one's own school is only a summary as a reason why it is not inappropriate to show the antidote to the obscuration of knowledge in the context of the aspect of the truth of the path? It is true, but that is in terms of the substance of the base knowledge, and for bodhisattvas, it is in terms of lineage. Second is, aspects, etc. In the *Pramāṇavārttika*
Tibetan
་རྩ་བར། ལྔ་དང་བཅོ་ལྔ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །ཞེས་བཏོན་ནས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ལ་དུས་སུ་འཁྲུལ་བ་འགོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་བགྲངས་པར་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གཉིས་སུ་འཆད་པ་ནི། མདོ་དང་ཉི་སྣང་གི་ཚིག་ཙམ་ཡང་མ་ངེས་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་རང་དགར་ཕྲི་བ་འོ། །གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་པའི་འོག་ཏུ་ཡུམ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་གསུངས་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་དུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་མཆོག་མ་ཡིན་ལ། འདིར་བསྟན་པ་ནི་བསྒོམས་པས་བྱང་བར་བྱ་བས་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས་རྣམ་པ་རྣམས་སྒོམ་དགོས་ན་སྦྱོར་བ་དེ་དག་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་མེད་པར་བརྗོད་མི་ནུས་པས་སོ། །ཀྱང་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་རྣམ་པ་སྒོམ་མི་ནུས་པར་མ་ཟད་སྦྱོར་བ་པོ་མེད་ན་ཡང་སྦྱོར་བ་བརྗོད་མི་ནུས་པའོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། རྣམ་པ་གསུངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་གང་གིས་ཐོས་པ་དེ་དག་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བསྙེན་བཀུར་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཉན་པ། ལེན་པ། འཛིན་པ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུམ་འདི་གཙོ་ཆེར་མཉན་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །གང་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ་དང༌། བསོད་སྙོམས་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་དགེ་ བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མགོན་དང་བཅས་པ་དེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཡུམ་འདི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའོ། །གང་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་མང་པོ་བསྟེན་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བ་ནི་ཚིག་བློ་ལ་ལེན་པའི་སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །བཟུང་བཅངས་བཀླགས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་
Chinese
根本上说，宣称有五和十五。这样说来，对于通达道的障碍之相，以避免时机上的错乱为目的，在没有计算非缘空性的情况下，解释为一百七十二相，这是因为连经部和《日光经》的词句都没有确定，所以随意删减论著的词句啊！第二是生起特殊结合的第二，即宣说结合者之人。第二有三，第一是：在相之下，宣说了听闻般若母等的器，即结合的修行者。在三智中开示的结合，因为成了听闻思惟的对境，所以不是殊胜的。此处开示的是通过修习而得以清净，因此如果需要通过特殊的结合来修习各种相，就不能说这些结合没有结合的修行者。而且，不仅没有结合就不能修习相，如果没有结合者，也不能说结合。经部的关联是：宣说了相，以及因陀罗听闻甚深般若母，生起他们是侍奉过去诸佛的想法等证悟。第二有四：听闻、领受、执持、如理作意。第一是：般若母主要是听闻的器。原因在于：以如来为对境，建造寺庙等，对诸佛作了特别的供养；供养饮食等，对佛陀种下了善根，即生起了善根；以及具有大乘善知识的怙主所完全摄持的三种特点。因此，无论是种姓之子还是种姓之女，凡是听闻到般若母的名字，他们也是对过去的诸佛作了供养。凡是听闻到般若母的名字，他们也是对如来种下了善根。同样地，结合起来说，他们是被善知识所完全摄持的。如是说。第二是：侍奉和供养许多佛陀，圣者们认为是将词句记在心中的器。同样地，其余的也这样结合。受持、读诵、通达一切之后，也会出现证悟真如的情况。这些人是对许多佛陀作了侍奉。
English
Basically, it is declared that there are five and fifteen. Having said that, regarding the aspect of obstructing the path of knowledge, with the aim of avoiding confusion in timing, without counting the non-objective emptiness, explaining it as one hundred and seventy-two aspects, this is because even the words of the Sutra and the 'Sunlight Sutra' are not certain, so the words of the treatises are arbitrarily reduced! The second is the second of generating special combinations, that is, explaining the person who combines. The second has three parts, the first is: Under the aspect, the vessel of listening to the Mother Prajna and so on, that is, the practitioner of combination, is spoken of. The combinations shown in the three wisdoms are not supreme because they have become the object of hearing and thinking. What is shown here is that it is purified by meditation, so if it is necessary to meditate on the various aspects through special combinations, then it cannot be said that these combinations do not have a practitioner of combination. Moreover, not only can one not meditate on the aspect without combination, but also one cannot speak of combination without a combiner. The connection of the Sutra is: The aspect is spoken of, and Indra heard the profound Mother Prajna, and the realization arose that they were serving the Buddhas of the past. The second has four: listening, receiving, holding, and proper attention. The first is: The Mother Prajna is mainly the vessel of listening. The reason is: with the Tathagata as the object, building temples and so on, making special offerings to the Buddhas; offering alms and so on, planting roots of virtue for the Buddha, that is, generating roots of virtue; and possessing the three characteristics of being completely held by the protector of the Mahayana virtuous friend. Therefore, whether it is a son of a lineage or a daughter of a lineage, whoever hears the name of the Mother Prajna, they are also making offerings to the Buddhas of the past. Whoever hears the name of the Mother Prajna, they are also planting roots of virtue for the Tathagata. Similarly, combining them, they are completely held by the virtuous friend. So it is said. The second is: Serving and honoring many Buddhas, the holy ones consider it to be the vessel for remembering the words in the mind. Similarly, combine the rest in the same way. After holding, reciting, and understanding everything, the realization of suchness will also occur. These people are serving many Buddhas.
Tibetan
བཀུར་བྱས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྙེན་བཀུར་ནས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོན་ཀུན་འདྲི་བ་ནི་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་སྣོད་དེ། སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་བསྟེན་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་བ་ནི། སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བསྟེན་ནས་སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སོགས་པས་མཚན་ཉིད་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྣོད་དེ། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་མང་པོ་ལས་སྦྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བར་ལ་སྤྱད་པའོ། །དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་མང་པོ་ལས་ཡུམ་ལ་སྦྱར་བའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤོག་ལྷེབ་ ༩ ནས་ ༡༠༠ བར།
Chinese
受尊敬的。如是说。第三是，从侍奉供养诸佛后，询问一切疑惑之义，是不忘失义的器皿，即往昔的如来、应供、正等觉佛陀们，完全询问、完全请教、依止并且侍奉供养。如是说。第四是，在佛等跟前依止后，以布施、戒律等直至智慧之间行持，即以等性如理作意的器皿，即往昔从无数俱胝佛陀那里，从布施直至禅定的波罗蜜多之间行持。那些从无数俱胝佛陀那里与佛母结合。如是说。第三是。
English
Having been revered. Thus it is said. The third is, that inquiring about all the meanings of doubt after serving and honoring the Buddhas is a vessel for retaining the meaning without forgetting it, that is, having completely inquired, completely requested, relied upon, and served and honored the Tathagatas, Arhats, and perfectly complete Buddhas of the past. Thus it is said. The fourth is, that practicing generosity, discipline, etc., up to wisdom after relying on the presence of the Buddhas, etc., is a vessel for properly attending to the characteristics, that is, having practiced from generosity to the perfection of meditation from many hundreds of thousands of Buddhas of the past. Those have been joined to the Mother from many hundreds of thousands of Buddhas. Thus it is said. The third is.