Tibetan
རབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་སོང་ནས་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བས་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ་བློས་ཡོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གཟུང་དུ་མེད་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་ཟད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་བསྟན་ཏོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་པ་ལ་དག་སྙིང་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པར་སྒྱུར་བ་བདེའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཉིས་པ་སྟེ་ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔའི་སྐོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྟེན་ལམ་དང༌། བརྟེན་པ་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ། གྲངས་ཀྱིས་དོན་བསྡུ་པོའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་དབྱེ་བ་དངོས་དང༌། མཐའ་དཔྱོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ལམ་བདེན་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་ནི། རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་ཐེག་དམན་གྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གཅིག་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟོན་པ་མ་འབྲེལ་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་ཆོས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་ཤེ་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་སུ་མ་ཟད་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱང་བསྡུས་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་རྒྱལ་དེ་དག་གི་སྤང་བྱ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་སྟོན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དང་པོ་བཞི་ཉོན་ སྒྲིབ་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་འཇོག་པ་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་དང་པོ་ལྔ་ཟག་བཅས་དང་ཐ་མ་དྲུག་ཟག་མེད་དུ་འཇོག་པ་དང༌། དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་ལ་འཇོག་པ་དང༌། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་མ་ཕྱེ་བར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། ལམ་གསུམ་པོ་དེའི་རྟེན་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་སྟེ་ལྔས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། མདོ་ནས་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ནས་མི་གཡོ་པའི་བར་བཅོ་ལྔ་གསུངས་པ་དེ་བསྟན་བཅོས་སུ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ལ། འཕགས་པས་དང་པོ་བཞི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་དང༌། ལྷག་མ་རྣམས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ས་གཅོད་མཛད་ཅིང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་དང་སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་སྦྱོར་ལམ་བདེན་མིན་པ་དང་མི་སློབ་ལམ་སྒྲིབ་པའི་སྤོང་གཉེན་མིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་མ་མཛད་དོ། །སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སོགས་བཞི་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང༌། དེ་བཞི་ལམ་རིགས་པ་སྒྲུབ་པ་ངེས་འབྱིན་བཞི་ཡིན་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང༌། མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་དང་པོ་བཞི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །ལྷག་མ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་ནི། ལམ་གྱི་ རྣམ་པ་འདི་རྣམས་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ནི་བསྟན་དགོས་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟན་ཟིན་པས་འོས་མེད་ཀྱི་རིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྙིང་མཆོག་ཏུ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྔས་ནི་ཡུལ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོགས་པ་མཚོན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཟག་བཅས་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་སྤང་གཉེན་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དེ་དག་མེད་པའི་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་མཚོན་པས་དེ་ཟག་མེད་དུ་གཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི། མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་བར་མ་ཆད་དུ་དང༌། སྒོམ་ལམ་དུས་རིང་བས་རྗེས་ཐོབ་མངོན་གྱུར་དང་སྤེལ་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བས་ཟག་མེད་དང་པོ་དང་ཟག་བཅས་གཉིས་པ་ལ་བཞག་གོ །བཞི་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་སྤང་དཀའ་ཞིང་ཉོན་སྒྲིབ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་ཀ་དང་ཟག་མེད་གཅིག་ཏུ་བཞག་གོ །ལྔ་པ་ནི། འཕགས་པས་གང་ཟག་ལ་གསལ་ཁ་བཏོད་པ་མེད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཁྱེན་གསུམ་ལས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ལམ་བདེན་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཉན་རང་གཉིས་དང་འབྲེལ་བར་གསུངས་སོ། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཉི་སྣང་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་སྣང་རྣམས་སུ་ལམ་དང་པོ་ལ་གསལ་ཁ་མེད་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་མཐོང་སྒོམ་ལ་བཤད་དོ། །ཚིག་གསལ་ལས། །སྒོམ་ལམ་གཅིག་པུ་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་བཞག་པ་ནི་འགྲེལ་པ་འདིའི་འགྱུར་ལ་མངོན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཆེ་བ་གཉིས་དང་མི་མཐུན་པས་ འབྲོམ་འགྱུར་དང་ཤེར་འབྱུང་གིས་མཐོང་སྒོམ་ལ་བྱས་པ་ལྟར་གཟུང་ངོ༌། ལམ་དང་པོ་ལ་རྟོགས་དཀའ་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ལ་ཞེས་ཉན་ཐོས་ལ་སྦྱར་བ་དང༌། ཚིག་གསལ་ལས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས
Chinese
是依靠殊胜之身才能显现，而不是从一个相续到另一个相续，经过传递才能获得；从最初就寂灭，不会被夺走，不是能被意识完全享用的对境；因为是法界自性，所以不会穷尽；因为没有产生一个和多个的生因，所以通过这些来指示。所谓“不会被夺走”，翻译成“纯净而不可执取”是合适的。第二是关于阿赖耶识之相的广释之二，即宣说依靠道谛的十五种相。第二部分有三：所依之道，所依之相的详细区分，以及以数量来总结意义。第一部分有二：真实的区分和边际考察。第一是：阿赖耶识的道谛是区分的基础。区分的体性是：三种相。区分的理由是：作为烦恼障的对治，存在小乘的无漏道；作为所知障的对治，存在修道的有漏道和见道的无漏道这两种区分。如果说宣说阿赖耶识的相，那么宣说所知障的对治是不相关的，因为声闻没有证悟离戏法性，那么，以一切智性，不仅包括声闻，也包括独觉的现证，因此，对于这些独觉的所断，宣说作为执取所知障之相的对治，是没有过失的。第二是：将前四个安立为烦恼障的对治，剩余十一个安立为所知障的对治；在所知障的对治中，将前五个安立为有漏，后六个安立为无漏；并且依次将它们安立为修道和见道；以及没有区分烦恼障的对治，却将所知障的对治分为两种的理由；以及考察这三种道的所依和各自的体性，这五点需要理解。其中第一点是：经中从“无作者”到“不退转”所说的十五种，在论典中被解释为阿赖耶识的道谛之相。圣者们确定前四个是烦恼障的无漏对治，其余的是所知障的对治，并且遵循其后
English
It is manifested by the excellent body, and it is not obtained by going from one continuum to another and passing on; it is peaceful from the beginning and cannot be taken away, it is not an object that can be fully enjoyed by consciousness; because it is the nature of the Dharmadhatu, it will not be exhausted; because there is no cause of birth that produces one and many, so it is indicated by these. The so-called "cannot be taken away" is appropriately translated as "pure and not to be grasped." The second is the second of the extensive explanations of the aspects of the base consciousness, that is, the explanation of the fifteen aspects based on the path truth. The second part has three: the dependent path, the detailed distinction of the dependent aspects, and the summary of the meaning by number. The first part has two: the actual distinction and the marginal examination. The first is: the path truth of the base consciousness is the basis of distinction. The nature of distinction is: three aspects. The reason for distinguishing is: as the antidote to the obscuration of afflictions, there is one path of the Hinayana without outflows; as the antidote to the obscuration of knowledge, there are two distinctions: the path of cultivation with outflows and the path of seeing without outflows. If it is said that the aspects of the base consciousness are explained, then explaining the antidote to the obscuration of knowledge is irrelevant, because the Hearers do not realize the nature of freedom from elaboration, then, with the omniscient nature, not only the Hearers, but also the direct realization of the Pratyekabuddhas is included, therefore, for the abandonment of these Pratyekabuddhas, explaining the antidote to the aspect of grasping the obscuration of knowledge is without fault. The second is: establishing the first four as the antidote to the obscuration of afflictions, and the remaining eleven as the antidote to the obscuration of knowledge; in the antidote to the obscuration of knowledge, establishing the first five as with outflows and the last six as without outflows; and sequentially establishing them as the path of cultivation and the path of seeing; and the reason for not distinguishing the antidote to the obscuration of afflictions, but dividing the antidote to the obscuration of knowledge into two; and examining the basis and the respective nature of these three paths, these five points need to be understood. Among them, the first point is: the fifteen kinds mentioned in the Sutra from "no maker" to "non-regression" are explained in the treatise as the aspects of the path truth of the base consciousness. The noble ones determined that the first four are the uncontaminated antidote to the obscuration of afflictions, and the rest are the antidote to the obscuration of knowledge, and followed after that.
Chinese
也跟随着《释量论》和论师（法称）及其追随者们那样做了。这是考虑到集合道和加行道并非真道，以及无学道并非遮蔽道的对治，所以没有对它们进行分类。像那样示现二障的对治，也是因为无作者等四者显现为补特伽罗无我的相状，这四者是道的理证、确立和决择四者，而补特伽罗我执是烦恼障的因。无常等十六行相也是为了区分烦恼障的对治，所以最初的四者是烦恼障的对治。其余的示现为所知障的对治，是因为这些道的行相必须示现为遮蔽的对治，而烦恼障的对治已经示现完毕，所以没有必要。第二种是，在《心要》中说，因为与梦等相似，所以是梦等。如是，梦等五者象征着无有对境却显现的后得清净世间之证悟。因此，它象征着没有那些染污和无有遍行烦恼等六者的断证等显现的入定之证悟，所以将其安立为无漏。第三种是，见道入定无间断，修道因为时间长久，所以与后得现前交替而生起，因此安立为最初的无漏和第二种的有漏。第四种是，因为所知障难以断除，而烦恼障并非如此，所以安立为有漏无漏二者和无漏一种。第五种是，虽然圣者没有对补特伽罗进行明确的区分，但论师考虑到这是在三智中示现基智之相的道谛之时，所以与声闻和独觉二者相关联而宣说。关于道的体性，《日光释》、《释量论》、《庄严释》中，最初的道没有明确的区分，后面的二者在见道和修道中宣说。《明句论》中说，只在修道中安立后面的二者，这似乎与此论的翻译中的现观相符，但与二大论师不符，所以应当像仲敦巴的翻译和喜饶迥内一样理解为见道和修道。在最初的道中难以证悟，因此将“声闻等无漏道”与声闻相关联。《明句论》中说，在一切智智的场合中，声闻。
English
And also did so following the Pramāṇavārttika and the teacher (Dharmakīrti) and his followers. This is because they considered that the accumulation and application paths are not true paths, and that the path of no more learning is not an antidote to obscurations, so they did not classify them. Showing the antidotes to the two obscurations in that way is also because the four, such as no maker, appear as aspects of the selflessness of the person, and these four are the reasoning, establishment, and ascertainment of the path, and the grasping of the self of the person is the cause of afflictive obscurations. The sixteen aspects, such as impermanence, are also divided as antidotes to afflictive obscurations, so the first four are antidotes to afflictive obscurations. The rest are shown as antidotes to cognitive obscurations, because these aspects of the path must be shown as antidotes to obscurations, and the antidotes to afflictive obscurations have already been shown, so there is no need. The second is, in the Heart Essence, it says, "Because it is similar to dreams, etc., it is dreams, etc." Thus, the five, such as dreams, symbolize the post-meditation pure worldly realization that appears without an object. Therefore, it symbolizes the realization of meditative equipoise without those appearances of abandonment and realization of the six, such as without defilements and without pervasive afflictions, so it is established as uncontaminated. The third is, the path of seeing is uninterrupted in meditative equipoise, and the path of meditation arises by alternating with post-meditation manifestation due to the long time, so it is established as the first uncontaminated and the second contaminated. The fourth is, because cognitive obscurations are difficult to abandon, and afflictive obscurations are not so, it is established as both contaminated and uncontaminated and one uncontaminated. The fifth is, although the noble ones did not make a clear distinction for the person, the teacher said that it was related to the two, the Hearers and the Solitary Realizers, considering that this was the time to show the truth of the path in the form of the basis of knowledge among the three wisdoms. Regarding the nature of the path, in the Sunlight Commentary, the Pramāṇavārttika, and the Ornament Commentary, the first path has no clear distinction, and the latter two are explained in the path of seeing and the path of meditation. The Clear Words says, "Establishing the latter two only in the path of meditation seems to be in accordance with the Abhisamayālaṃkāra in the translation of this treatise, but it is not in accordance with the two great commentators, so it should be understood as the path of seeing and the path of meditation as done by Dromtönpa's translation and Sherjung." In the first path, it is difficult to realize, so the "uncontaminated path of the Hearers, etc." is related to the Hearers. The Clear Words says, "In the case of the omniscient wisdom, the Hearers."