Tibetan
བཞི་ལ་རེ་རེ་སྟེ་མདོ་བདུན་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཤེས་རྣམ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་རྣམ་གསུངས་པར་ཁ་ཅིག་འཆད་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འཆད་ཀྱང༌། རབ་འབྱོར་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་ཀས་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀ་ཅི་རིགས་པར་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་མ་མཆིས་པས་དོན་རྣམ་དང་དེའི་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་ཤེས་རྣམ་གཉིས་སྒྲས་ཟིན་པར་བསྟན་ལ་ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་དངོས་སུ་རྟག་པ་མེད་པའི་དོན་རྣམ་དང༌། ཤུགས་ལ་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རྣམ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། མདོ་དེ་དག་ལ་རྗེ་བཙུན་གྱིས། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འདི་ནས་འདིའི་བར་གྱིས་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ས་གཅོད་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་ས་གཅོད་དངོས་སུ་མ་མཛད་ཀྱང་གཞི་ཤེས་དང་རྣམ་ མཁྱེན་ལ་ཐོག་མཐའ་བཟུང་བས་བར་གྱི་དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པ་གོ་སླ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་མདོར་གསུངས་པ་ལ། སོ་བདུན་དང་སོ་བཞི་དང་སོ་དགུ་རྣམས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་རྗེ་བཙུན་གྱིས་མཚམས་ཕྱེའོ། །དེ་ནི་མདོ་མཚམས་ཕྱེ་ཚུལ་ཡིན་ལ་འདིར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ནི་མདོར་བསྟན་དུ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དང་རྒྱས་བཤད་དུ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། དེ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྟོན་པས་སོ། །ཞེས་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར་དུ་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཁྱེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་བདེན་པ་བཞི་ག་དང་ཐ་མ་ལ་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་གསུངས་ཏེ། ལམ་བདེན་ཉི་ཚེ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འོ་ན་རྣམ་པ་འདི་དག་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། སྔ་མ་དག་ཤེས་རྣམ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་གྱིས་དོན་རྣམ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དོན་རྣམ་ཉིད་བསྒོམ་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་གཞུང་ནས་སྦྱོར་བས་རྣམ་པ་སྒོམ་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་གཙོ་བོར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྒོམ་པར་སྣང་སྟེ། ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡུལ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཚུལ་འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ལམ་རྣམས་
Chinese
其中四者各自有七部经。关于这一点，有些人解释说，胜解慧说了知相，如来说了义相，也有些人反过来解释。但胜解慧和如来二者都各自说了义相和知相。例如，以“不存在”显示了义相，以“其般若”显示了知相，两者都以言语涵盖而显示；又如以“因为虚空不存在”直接显示了无常的义相，并间接显示了证悟其不存在的知相。第三，对于这些经，至尊者说：“从不存在之相开始”，等等，以此从此处到此处显示了基智、道智和一切相智之相，这样作了分界。虽然没有直接对道智之相作分界，但由于对基智和一切相智确定了起始和结尾，因此认为容易理解中间的是道智之相。此外，对于简略所说的百十种相，至尊者区分了三十七、三十四和三十九种相是三种智的相。这是经文分界的方式，而此处所显示的方式是，简略显示知之相，详细解释则主要显示义之相。如《日光疏》中说：“对此，以四圣谛为基础，显示了在三种一切智的场合中，任何谛都有多少种相。”因此，这是详细解释的分界。也就是说，在前两种智中说了全部四谛，在最后一种智中说了少分的道谛。至于说少分道谛的理由以及那些相是什么，将在彼时解释一切相智的义相和知相是什么。第四，那么，在这些相中，什么是要修习的呢？有人解释说，先前那些以一百零三种知相断除对一百零三种义相的增益和诽谤后进行修习，因此义相本身是要修习的。然而，经文中说通过结合来修习相，其意图似乎主要是修习知之相。以有境的三种智的智慧差别，如此了知有境四谛之法的差别，具有目标相的道等。
English
Among them, each of the four has seven sutras. Regarding this, some explain that Subhuti spoke of the aspects of knowledge, and the Tathagata spoke of the aspects of meaning, while others explain it the other way around. However, both Subhuti and the Tathagata each spoke of both the aspects of meaning and the aspects of knowledge as appropriate. For example, by "non-existence" it shows the aspect of meaning, and by "its perfection of wisdom" it shows the aspect of knowledge, both of which are shown covered by words; and as in "because space does not exist," it directly shows the aspect of meaning of impermanence, and indirectly shows the aspect of knowledge of realizing its non-existence. Third, regarding these sutras, the venerable one said, "Starting from the aspect of non-existence," etc., thereby demarcating that from here to here, the aspects of the basis knowledge, the path knowledge, and the all-aspect knowledge are shown. Although he did not directly demarcate the aspect of the path knowledge, it is thought that it is easy to understand that the middle one is the aspect of the path knowledge because the beginning and end were established for the basis knowledge and the all-aspect knowledge. Furthermore, among the hundred and ten aspects mentioned in brief, the venerable one distinguished that the thirty-seven, thirty-four, and thirty-nine aspects are the aspects of the three knowledges. That is the way to demarcate the sutra, and the way shown here is that the aspect of knowledge is shown briefly, and the aspect of meaning is mainly shown in detail. As it says in the Nyisnang, "On this basis, the four noble truths are relied upon, and it shows how many aspects there are in any truth in the context of the three all-knowledges." Therefore, that is the demarcation of the detailed explanation. That is, in the first two knowledges, all four truths are spoken of, and in the last one, a small part of the path truth is spoken of. The reason for speaking of a small part of the path truth and what those aspects are will be explained at that time as to what the aspect of meaning and the aspect of knowledge of the all-aspect knowledge are. Fourth, then, among these aspects, what is to be meditated upon? Some explain that the previous ones are to be meditated upon after cutting off the superimposition and defamation of the hundred and three aspects of meaning with the hundred and three aspects of knowledge, so the aspect of meaning itself is to be meditated upon. However, the intention of the scriptures saying to meditate on the aspects by combining them seems to be mainly to meditate on the aspect of knowledge itself. The paths, etc., with the object-oriented aspects of the difference in the wisdom of the three knowledges with objects, understand the difference in the qualities of the object-oriented four truths in this way.