Tibetan
ན་པ་ནི། ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་བཞག་ན་བདེན་བཞིའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་དང་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་ནི། རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །རྣམ་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ཁྱད་གཞི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་གཞི་མེད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་གང་ན་རྟག་པ་དང་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་སུ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ནི་གཞི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་པའི་འགྱུར་དང་བསྟུན་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་གཞན་དག་ལས་རྩ་བར། གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་རྣམས། །ཞེས་དང༌། འགྲེལ་པར་ཡང་དམིགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པ་རྣམས་ཞེས་འབྱུང་བའི་སྟེང་ནས་ཚིག་གསལ་ལས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ལ་གྲངས་ནི་དུ་ཞིག །རང་བཞིན་ནི་གང་ཞིག །དེ་གང་གིས་བཞག་ཅེས་རྟོག་པ་ལ། རྟག་པ་དང་སོགས་པས་བདེ་བ་དང་གཙང་བ་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། བྱིས་པ་སྲིད་པར་འཁྱམ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་གཞི་འམ་རྒྱུའོ། །གཞི་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་པ་ལྟར་ ༼མ་ནོག་འདུག་༽མེད་པར་ཤེས་པ་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལམ་ཤེས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོན་ཏན་སྨོས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བས་ན་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །རྣམས་ནི་དྲུག་པའི་མང་ཚིག་སྟེ་དེ་ལྟར་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ལ་བྱ་བར་བསྟན་པས་དེའི་འོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་དེ་དག་སོ་སོ་བའམ་སྙམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་མཚན་གཞི་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པས་ཐ་དད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་ནི་ཉན་རང་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པ་སོ་དྲུག་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ
Chinese
那么，如果对四谛之法，如无常等，以及苦等所缘的智慧之差别进行安立，应如何安立呢？应安立为相。要知道，这些相是总相的体性或自性。这些是三种智（基智、道智、一切种智）的智慧差别，因此没有无基之相的过失。差别在于，以常等执著为非苦等，这些是与不相顺品之对治法性之体性，即缘于无常和苦等。这些是随顺“基智差别”的说法。其他论典的根本颂中说：“基与智慧及相。”在注释中也从“所缘、智慧及相”之上，以《词句明释》进行了解释。如何理解呢？相有多少种？自性是什么？由什么安立？对于这些疑问，以常等执著为乐和净等，这本身就是不相顺品。由于这是孩童在轮回中流转的主要原因，所以是轮回的基或因。如何如实地认识这个基，从而知道它没有错误呢？缘于无常等的对治法性之体性，这是就基智而言的。菩萨的道及其果，只是在描述证悟境智慧的阶段，所以称为道智。如来之智慧，是通过赞叹功德的方式称为一切种智，因此这里也说了“相”，即一切种智之相。 “们”是第六格的复数，如此共有三种。第二点是，之前已经说明了相是针对多种差别的，为了消除之后认为这些差别是各自独立的想法，所以说“安立为相，即是体性”，这表明法性是一个体性的体性，从而避免了差异。其中，二十七相是声闻和缘觉证悟人无我的智慧，三十六相是菩萨证悟二无我的智慧，一百一十相是佛陀的智慧，即证悟所有所知境。
English
So, how should we establish the differences in wisdom that focus on the Four Noble Truths, such as impermanence, and suffering, etc.? We should establish them as aspects. It should be understood that these aspects are the nature or essence of the general aspect. These are the distinctions of the wisdom of the three knowledges (basis knowledge, path knowledge, and all-knowing knowledge), so there is no fault of baseless aspects. The difference lies in holding onto permanence, etc., as non-suffering, etc., which are the nature of the antidote to the opposing side, namely, focusing on impermanence and suffering, etc. These are explanations that follow the translation of "distinctions of basis knowledge." In other texts, the root verse states: "Basis, wisdom, and aspects." And in the commentary, it is explained from "object, wisdom, and aspects" in the Clear Words. How so? How many aspects are there? What is their nature? By what are they established? In response to these questions, holding onto permanence, etc., as pleasure and purity, etc., is itself the opposing side. Because it is the main cause for children wandering in samsara, it is the basis or cause of samsara. How can we truly recognize this basis and know that it is without error? The nature of the antidote that focuses on impermanence, etc., is in terms of basis knowledge. The path of the Bodhisattva and its result are merely descriptions of the stage of realizing the wisdom of the object, so it is called path knowledge. The wisdom of the Tathagata is called all-knowing knowledge through praising its qualities, so here too, "aspect" is mentioned, namely, the aspect of all-knowing knowledge. "-s" is the plural of the sixth case, so there are three in this way. The second point is that since it has been explained that the aspects are for many distinctions, in order to eliminate the idea that these distinctions are separate, it is said that "established as aspect, that is the nature," which shows that the dharma is the nature of one nature, thereby avoiding differences. Among them, the twenty-seven aspects are the wisdom of the Hearers and Solitary Realizers who realize the selflessness of the person, the thirty-six aspects are the wisdom of the Bodhisattvas who realize both selflessnesses, and the one hundred and ten aspects are the wisdom of the Buddhas, which is the complete circle of knowable objects.
Tibetan
་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཁྱེན་པའི་མཚན་གཞི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་ཅིང་བརྟེན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་ཕྱེ་བ་མ་ ཡིན་གྱི་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཞག་པས་གསུམ་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་འཆད་དེ་གཞིའི་དོན་མ་མཁྱེན་ཞིང་དབྱེ་བ་ལོགས་སུ་གསུངས་པ་དང་ཟློས་པར་དོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་དག་ཅེས་སོགས་སོ། །ཀྱང་ནི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་མ་ཟད་པའོ། །གཉིས་པ་སྦྱར་ས་རྣམ་པའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་སྟེ་རྣམ་པའི་སྤྱི་དོན་བཞི་རིམ་གྱིས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། རྣམ་པའི་ངོས་འཛིན། མདོ་ནས་གསུངས་ཚུལ། བསྟན་བཅོས་སུ་བསྡུས་ཚུལ། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་སྟོན་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་ནམ་བྱང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རམ་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་བྱ་བདེན་བཞི་དང་རྟོགས་པ་པོ་མཁྱེན་གསུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་གཉིས་ལ་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་མདོ་ལས། ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནས་ཡུམ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཡུམ་འདི་འདི་ དང་འདིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་རྣམས་བཞག་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེའི་འཐད་པ་རྣམས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་དང་སོ་དྲུག་ལ་དམ་བཅའ་དང་འཐད་པའི་མདོ་དེ་དག་དང་གྲངས་མཉམ་ཡོད་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སོ་བདུན་ལ་སྡེ་ཚན་བདུན་པོ་རེ་རེ་ལ་རེ་རེ་སྟེ་མདོ་བདུན་དང༌། སོ་བཞི་ལ་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་གཅིག །སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་གཅིག །སྤོང་ལམ་ལ་གཅིག །གཞན་བཅུ་གསུམ་ལ་རེ་རེ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་དང༌། སོ་དགུ་ལ་ཐ་མ་གསུམ་ལ་རེ་རེ་གཞན་སྡེ་ཚན་
Chinese
依赖于刹那间了知的名相之体性，在佛陀的传承中，使所有圣者的功德自然成就并依之。第三，这些相并非由其他理由区分，而是由如何区分的一切智本身的三种差别而安立，因此认为唯有三种是确定的，这样讲说是没有了解基础之义，并且恐怕与另外所说的区分相重复。第二，这些相等等。然而是从相的自性以知三之门显示，不仅如此。第二，结合处是相的广释之科判，即依次解说相的总义四者。第二有二，总义和支分之义。第一有四，相的认识，经中所说之方式，论中所摄之方式，如何修习之方式。第一，在《词句明释》中说：相是差别，是指在佛地等处有多少法的差别。如是说，即是说从一切烦恼和清净之法的差别或清晰的区分等。其中也有所证之四谛和能证之知三所具有的法的差别两种，即业和作用之相。对于这二者，也作了义相和识相的名称。第二是经中说：此母是无有之彼岸。世尊说：善现，因为虚空不存在。从此处到此母是佛陀的彼岸。世尊说：善现，因为一切法以一切相现证菩提之故。之间，善现对这个母亲是这个和这个的彼岸作出了种种承诺，如来也对那些承诺的合理性作出了开示。其中，对于二十七和三十六相，有与那些承诺和合理性的经相同的数量。对于遍知的三十七相，在七个组别中，每个组别各有一个，即七部经。对于三十四相，八解脱中有一个，九次第定中有一个，断道中有一个，其他十三相中各有一个，即十六个。对于三十九相，最后三个各有一个，其他组别
English
The characteristic that relies on the basis of knowing in a single moment, it causes the qualities of all noble beings to be naturally accomplished and relies on it in the lineage of the Buddha. Third, these aspects are not distinguished by other reasons, but are established by the distinctions of the three omniscient ones, so it is asserted that only three are definite, and it is explained that the meaning of the basis is not understood, and there is a doubt of repetition with the separate distinctions. Second, these aspects, etc. However, it is not only shown from the nature of the aspect through the door of the three knowledges. Second, the connecting place is the chapter of the detailed explanation of the aspect, that is, to explain the four general meanings of the aspect in order. The second has two, the general meaning and the meaning of the branch. The first has four, the recognition of the aspect, the way it is said in the sutra, the way it is summarized in the treatise, and the way to practice it. First, in the "Clear Words" it says: Aspect is a distinction, which shows how many distinctions of Dharma there are in the Buddha-field and so on. As it says, it refers to the distinctions or clear distinctions of all afflictions and pure Dharmas. Among them, there are also two kinds of distinctions of Dharma that the four truths to be realized and the three knowledges that can be realized have, namely the aspects of action and agent. For these two, the terms meaning-aspect and knowledge-aspect are also used. Second, it is said in the sutra: This mother is the other shore of non-existence. The Blessed One said: Subhuti, because space does not exist. From here to this mother is the other shore of the Buddha. The Blessed One said: Subhuti, because all Dharmas are perfectly enlightened in all aspects. In between, Subhuti made various promises that this mother is the other shore of this and this, and the Tathagata also gave instructions on the rationality of those promises. Among them, for the twenty-seven and thirty-six aspects, there are the same number as those sutras of promises and rationality. For the thirty-seven aspects of omniscience, in each of the seven groups, there is one in each group, that is, seven sutras. For the thirty-four aspects, there is one in the eight liberations, one in the nine successive abidings, one in the path of abandonment, and one in each of the other thirteen aspects, that is, sixteen. For the thirty-nine aspects, the last three have one each, and the other groups