Tibetan
དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཡུལ་ལ་མི་དམིགས་པ་དང༌། སེམས་སེམས་བྱུང་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་རྗེས་ལས་ཐོབ་པར་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་གྱི། འདས་ལམ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་འདི་ལ་འཇུག་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ཡང་ལུང་དེའི་ མཇུག་ཉིད་ནས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ས་མཐོན་པོར་ཆུད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་དུ་བྱེད་ཀྱང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་པ་དང༌། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལམ་མིན་པར་གསུངས་པས་ལྡན་མིན་ཟག་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་ལུགས་དེ་ལ་མི་རྟེན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་གཞན་དུ་ཡང་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་མ་བཀྲལ་ལ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་བཤད་སྲོལ་གང་ལ་མ་བརྟེན་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་དང་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་འཆད་མི་ནུས་ཏེ། ལོང་ཁྲིད་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ལོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའང༌། ལམ་གྱི་སྟོབས་གྱིས་འཐོབ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་བཤད་ཀྱི་འདིའི་རྫས་ཤིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདི་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པ་ནི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ཐོད་རྒལ་དུ་བཤད་པས་ཀྱང་མི་གནོད་དེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་བཞིན་ནོ། །སྙོམས་འཇུག་ཏུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། འདིའི་ འཇུག་སེམས་དེ་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་རྒྱུའི་མིང་གིས་བཏགས་པའམ་ཡང་ན་འདི་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཆ་སྙོམས་པར་འཇོག་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་བདུན་མ་བཀག་པའི་སྔོན་དུ་མེད་ལ་བཀག་པ་ན་ཡང་ཡོད་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་སེམས་མེད་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རམ།
Chinese
因为没有对境，以及没有被烦恼所生起。说的是不对境，以及不与心和心所相应。其中“从彼之后获得”说的不是等持和后得二者的后得智慧，而是指以已逝之道为先而进入此道。又，该经的结尾说：“超世间法不是除了处于高地的菩萨们之外，所有凡夫俗子都能修习的。菩萨们虽然现证超世间法，但以善巧方便而行，并非为了断除烦恼。说既非有学亦非无学，是因为它与无流转和涅槃相似。”这是说，菩萨为了众生而现证，并非为了断除烦恼，并且说它不是有学和无学的相应道，所以是俱非不染污。第二，如果不如是依止圣解脱部的宗义，那么其他大乘的伟大论典中与此不相符之处也无法辨明，如果不依靠两大车的解释传统，自己也无法解释经和弥勒的意趣，就像被引路人抛弃的盲人一样。因此，这里也是考虑到以道的威力而获得，以及佛陀也有能力现证它，所以说是智慧法身，而不是说在佛陀的相续中生起此物的实体。佛陀说进入此道，是指获得能力。说成顿超也没有损害，就像没有入定的心一样。说成等持的意趣是，进入此道的入定之心是等持，并且是它的果，所以以因的名称来命名，或者是指进入此时，身体的诸元素达到平衡。而且，在没有遮止七识聚之前没有，遮止之后有，所以安立为有为法。如是，《俱舍论释》中说：“如何无心是等持呢？是为了成就大种平等吗？”
English
Because there is no object, and because it is not produced by the afflictions. It is said that it does not focus on an object, and that it does not correspond to mind and mental factors. Among them, "obtained after that" does not refer to the subsequent wisdom of both equipoise and subsequent attainment, but refers to entering this path by taking the past path as the first. Also, the end of that sutra says: "The supramundane is not to be practiced by all ordinary people except for the Bodhisattvas who are in high places. Bodhisattvas, although they manifest the supramundane dharmas, do so with skillful means, and do not do so to abandon afflictions. It is said that it is neither a learner nor a non-learner, because it is similar to non-flowing and Nirvana." This is to say that Bodhisattvas manifest for the sake of sentient beings, not for the sake of abandoning afflictions, and it is said that it is not the corresponding path of learners and non-learners, so it is neither associated nor uncontaminated. Second, if one does not rely on the tenets of the Holy Liberation Department in this way, then the inconsistencies with this in other great Mahayana treatises cannot be clarified, and if one does not rely on the explanatory traditions of the two great chariots, one cannot explain the sutras and the intention of Maitreya by oneself, just like a blind person abandoned by a guide. Therefore, here too, it is considered that it is obtained by the power of the path, and that the Buddha also has the ability to manifest it, so it is said to be the wisdom Dharmakaya, but it is not said that the substance of this thing arises in the continuum of the Buddha. The Buddha said to enter this path, referring to obtaining the ability. It is not harmful to say that it is sudden transcendence, just like a mind that is not in samadhi. The intention of saying that it is samadhi is that the mind of entering this path is samadhi, and it is its result, so it is named by the name of the cause, or it refers to the fact that when entering this, the elements of the body are balanced. Moreover, it does not exist before the seven aggregates are stopped, but it exists after they are stopped, so it is established as a conditioned phenomenon. Thus, in the commentary on the Treasury, it is said: "How is it that the absence of mind is samadhi? Is it for the sake of achieving equality of the great elements?"
Tibetan
ཡང་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་དག་རྫས་སུ་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་བཏགས་པར་ཡོད་ཅེ་ན། སེམས་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་དེ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཁོ་ནས་དེ་དང་འགལ་བའི་རྟེན་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ན་དུས་གཞན་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་མི་འཇུག་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་དང་འགལ་བར་སྐྱེ་སྟེ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་གདགས་སོ། །མི་འཇུག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་སྔོན་མ་བྱུང་བ་དང་ཕྱིས་ལངས་པ་ལ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་ནི་འདུས་བྱས་སུ་གདགས་སོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ཞག་བདུན་ལས་ལྷག་པ་མི་འཇུག་སྟེ། གཞན་དོན་དོར་བར་འགྱུར་བས་སོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ་མི་རིགས་ཏེ། སྙོམས་པར་འཇུག་ པ་ཡང་གཞན་དོན་ཡིན་པས་དང༌། སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ལས། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་བ་བཅུ་པོ་འདི་དག་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཞེས་གསུང་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། ལུང་འདིས་བཤད་པའི་འགོག་སྙོམས་ས་བཅུ་པ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་མིན་བརྟག་ལ་མིན་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རུང་ངོ༌། །བདུན་པ་ནི། མཛོད་ལས། གཉིས་ཀ་འདོད་དང་གཟུགས་རྟེན་ཅན། །འགོག་པ་དང་པོ་མི་ནང་དུ། །ཞེས་དང་པོར་མིའི་རྟེན་ལ་སྐྱེད་ནས་ཕྱིས་གཟུགས་སུ་སྐྱེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་བསྡུ་བར་ཡང་གསུངས་ལ། འོན་ཀྱང་བསྡུ་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཁས་མ་བླངས་ན་རྣམ་གཞག་དེ་དགོས་པ་དང༌། ཁས་བླངས་ན་ཁམས་གསུམ་གར་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་དེ། དགག་གཞི་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། གཟུགས་མེད་ཆེས་ཞི་བ་ཡིན་ལ་འདི་ལ་འཇུག་ན་མ་ཞི་བ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་དགོས་པས་དེ་ན་འདི་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ནི་རགས་པ་ཙམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ལ། ཞིབ་པར་དཔྱད་ན་དེར་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་རགས་པ་ཡོད་པས་དེར་འཇུག་པ་རང་ལུགས་སོ། །ལྔ་བ་ནི་སོ་སོར་བཤད་པའི་ལྔ་བ་སྟེ་སྤང་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བཤད་པ། ལྔ་པ་སྤོང་བའི་ལམ་ལ། ཆོས་བཟོད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བདེན་པ་བཞིས་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྡུས་པ་མཐོང་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་བཟོད་བཞིའོ། །འདི་ཆོས་ཤེས་རྒྱུན་མཐར་བཞག་ཀྱ
Chinese
或者，以等持之心對其等持並獲得，故為等持。又，這些等持是實有還是假有呢？說：因為阻礙心生起，故為實有。非也，因為唯有等持之心才對其造成阻礙。唯有等持之心才能生起與之相違的所依，以何故說在其他時間之間，僅僅是不生起心，從那以外生起與心相違，故對其安立為等持。僅僅是不生起，對於先前未生起和之後生起也是不存在的，因此，此等持是安立為有為法。如是說。第六，有些人認為不應超過七天，因為會捨棄利他，此說不合理，因為等持也是利他之故。又，《悲華經》中說：以一生所系的菩薩入於滅定之心，能令中間的十個中劫度過。如是說。如是說的原因是先前的理由是如此，而此經所說的滅定是否是從十地所說的來觀察，若不是，則可以作為其成立的理由。第七，《俱舍論》中說：二者皆具欲界和色界之所依，滅定最初在人中。如是說，如同最初在人的所依上生起，之後在色界生起一樣，在《攝類學》中也有如此歸納的說法。然而，《攝類學》中說：若不承許阿賴耶識，則需要這些分別，若承許，則在三界中皆能現前。這是對治的基礎存在與否的差別。在《集論》中說：無色界最寂靜，若入於此，則為了使未寂靜者寂靜而需要進入，因此在那裡不會現前。此說法僅僅是粗略的分別，若仔細分析，那裡也有粗略的心之流動，因此在那裡進入是自宗。第五是各自所說的第五，即宣說斷道的相狀。第五，在斷道上，以法忍的無間道之相，以四諦為有境所攝，是與見斷之煩惱不相應的體性，即四法忍。此法智置於相續的盡頭，
English
Or, it is meditative absorption because the mind of meditative absorption meditatively absorbs into it and attains it. Furthermore, are these meditative absorptions substantially existent or imputedly existent? It is said that they are substantially existent because they obstruct the arising of the mind. That is not so, because only the mind of meditative absorption obstructs it. Since only the mind of meditative absorption generates a basis that contradicts it, by what means does it become merely not engaging the mind in other times, and from that, a mind arises that contradicts the mind, and thus it is designated as meditative absorption. That mere non-engagement is also non-existent in what has not arisen before and what arises later, therefore this meditative absorption is designated as conditioned. So it is said. Sixth, some say that one should not engage for more than seven days, because it would abandon the benefit of others, but this is not reasonable, because meditative absorption is also for the benefit of others. Moreover, in the Karuṇāpuṇḍarīka Sūtra, it is said: "The mind of meditative absorption that obstructs the Bodhisattva who is bound by one lifetime causes these ten intermediate kalpas to pass." So it is said. The reason for saying this is that the previous reason is such, and whether the cessation meditative absorption spoken of in this sutra is spoken of from the tenth ground should be examined, and if not, it can be used as a proof for it. Seventh, in the Abhidharmakośa, it is said: "Both have desire and form as their basis, cessation is first in humans." It is said that it first arises in the basis of humans and later arises in the form realm, and it is also said that it is summarized in this way in the Compendium. However, in the Compendium, it is said: "If the ālaya-vijñāna is not accepted, then these distinctions are necessary, and if it is accepted, then it manifests in all three realms." This is the difference between the existence and non-existence of the basis of refutation. In the Abhidharmasamuccaya, it is said: "The formless realm is the most peaceful, and if one enters into it, then one needs to enter in order to pacify what is not peaceful, therefore it does not manifest there." This statement is only a rough distinction, and if examined carefully, there is also a rough flow of mind there, therefore entering there is one's own system. The fifth is the fifth that is explained separately, that is, explaining the aspects of the path of abandonment. Fifth, on the path of abandonment, the aspect of the uninterrupted path of dharma-kṣānti, gathered into the object-possessing by the four truths, is the characteristic of not being associated with the afflictions to be abandoned by seeing, which are the four dharma-kṣāntis. This dharma-jñāna is placed at the end of the continuum,