Tibetan
ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་བ་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་འཐོབ་སྟེ། གང་ཐོབ་པས་ལངས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལོག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉེ་པར་བཏགས་པ་ལས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཉིད་དེ་གཞན་དུ་ན་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་འགལ་ལོ། །ཞེས་འཆད་པ་ནི་མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་གཞག་ན་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡོད་ཚུལ་སྨྲས་པ་བྲིས་པར་སྣང་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་ལས་ནི་རྟོག་པ་དང་དྲན་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །བྱེ་སྨྲའི་འདིའི་མགོ་མཚུངས་ཀྱི་ལན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཏུ་ལོག་པའི་ངག་ སོགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཐོབ་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞག་ཅེས་འཆད་དོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་དང་ལུས་ངག་གི་གསུམ་སྟེ་བཞི་དང་ལྟ་བ་ནི་མཉམ་གཞག་གི་དུས་ན་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་དོ།། ཡུན་རིང་པོར་མི་སྐྱོ་བར་ཤེས་སྒྲིབ་བམ་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་མ་བརྗེད་པས་བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞི་ལྷག་གི་ལམ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུར། །རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྐྱེ། །རྣམ་གཞག་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བཞག་ལ་འཇུག་པ་དང༌། །ལས་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །ཤེས་བྱ་དག་དང་ལམ་དག་ནི། ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ནི། །སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། འདིར་ལས་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པ་ངག་ལས་མཐའ་འཚོ་བ་གསུམ་ལུས་ངག་གི་ལས་སྨད་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ལ་བཞེད་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་བྱེ་སྨྲ་གཟུགས་ཅན་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་མཛོད་འགྲེལ་དང༌། ལས་གྲུབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་བཀག་ནས་སེམས་པ་ལ་བཞག་པས་འདི་དག་ཤེས་པ་ལ་བྱའི་བེམས་པོ་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །འོ་ན་མཉམ་གཞག་ ལ་འདི་དག་མི་འབྱུང་པ་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་དག་ཕྱིའི་ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་དངོས་སུ་སློབ་པའི་ལས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་མཉམ་གཞག་མེད
Chinese
那么，当进入等持时，如何转变为修习八支道的法呢？因为获得了出世间的法，所以获得其自性无漏的非表色法。由于获得了它，即使起身，也不会再陷入邪语等，而会进入正语等。因此，由于将具有理由的事物附加于理由之上，所以就是八支道本身，否则就与安住于道相违背。如是宣说，出自《俱舍论释》。有部宗认为在等持中有八支道，这似乎是写下来的。然而，从那里面不会产生寻伺和忆念。对于有部宗的这个问题的相同答案，对于没有非表色法的宗派，为什么不认为在等持中获得不陷入邪语等的理由，就是获得了具有理由的事物呢？如是宣说。因此，寻伺和身语的三种行为，即四种，以及见解，在等持的时候都不会显现。对于长时间不厌倦地作为对治所知障或修断品的对治来修习的正精进，以及不忘失止观和胜观以及舍的理由，因为没有沉掉，所以为了现前止观双运道，作为对治障碍来修习的正念，以及为了成就现证等殊胜功德，作为对治障碍来修习的正定。如《庄严经论》中说：于彼之后如是生，随解之行而生起，如是通达诸法相，亦能行入于彼中，三种业障皆清净，所知清净及道净，是为殊胜功德之，对治障蔽而修习。这里所说的三种业清净，是指远离语业的邪命三者，认为是身语的下劣业。对于这两者，有部宗认为是有表色法，但圣天论师在《俱舍论释》和《业成就论》中遮止，而安立于心上，因此这些是针对意识的，而不是针对物质的。那么，如果这些在等持中不产生，是否相违呢？那是因为这些是外在身语行为的实际学习之业，而且等持中没有。
English
Then, how does it transform into the practice of the eightfold path when entering into Samadhi? Because one obtains the Dharma that transcends the world, one obtains its nature, the non-revealing form of the uncontaminated. Because one obtains it, even if one rises, one will not fall into wrong speech, etc., but will enter into right speech, etc. Therefore, because one attributes the reasoned to the reason, it is the eightfold path itself; otherwise, it contradicts abiding in the path. This is explained in the commentary on the Abhidharmakosha. The Vaibhashikas say that there are eight limbs of the path in Samadhi, which seems to be written down. However, from that, there is no arising of conceptualization and mindfulness. For the same answer to this question of the Vaibhashikas, for the school that does not have non-revealing form, why not consider that obtaining the reason for not falling into wrong speech, etc., in Samadhi is obtaining the reasoned? Thus it is explained. Therefore, conceptualization and the three actions of body and speech, i.e., four, and views, are not manifest at the time of Samadhi. The right effort of cultivating as an antidote to the obscurations of knowledge or what is to be abandoned by meditation without being weary for a long time, and the right mindfulness of cultivating as an antidote to the obscurations in order to manifest the path of Shamatha-Vipassana because one does not forget the reasons for Shamatha and Vipassana and equanimity, and because there is no sinking or excitement, and the right Samadhi of cultivating as an antidote to the obscurations that hinder the accomplishment of special qualities such as Abhijna. As it says in the Ornament: After that, how does it arise? Following understanding arises. Understanding phenomena as they are, And entering into them, The three karmas are purified, Knowledge is purified and the path is purified, This is the cultivation as an antidote To the obscurations of special qualities. Here, the purification of the three karmas refers to abandoning the three wrong livelihoods of speech, which are considered to be the inferior actions of body and speech. For these two, the Vaibhashikas consider them to be revealing form, but Acharya Deva in the commentary on the Abhidharmakosha and the Karma-siddha-prakarana prohibits them and establishes them on the mind, so these are for consciousness, not for matter. Then, if these do not arise in Samadhi, is it contradictory? That is because these are the actual learning actions of external bodily and verbal behavior, and there is no Samadhi.
Tibetan
་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གང་དག་ལུས་ངག་གི་ལས་བེམས་པོ་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་གྲུབ་མཐས་བཅིངས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ཐེག་དམན་གྱི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཞེས་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་ནས་སྨྲ་བ་ནི་གྲུབ་མཐའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་དོན་ལ་གནས་པའི་ཆ་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ་འདི་ནི་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འདི་དག་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཡི་གེ་མངས་བས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའོ། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཡན་ལག་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། ལྟ་བ་ནི་མཉམ་གཞག་གི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་དང་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་ངག་གིས་གོ་བར་བྱེད་པས་དེ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ངག་གིས་བསྙད་པ་དང་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བྱེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་དང༌། འཚོ་བས་ཆོས་གོས་སོགས་ཇི་ལྟར་གནང་བ་བཞིན་ལོངས་སྤྱད་པས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་དེ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །རྩོལ་བས་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དང༌། དྲན་པས་ཉེ་ཉོན་གྱི་བྱིང་རྒོད་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབས་པས་དབང་གིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་དེ་གསུམ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་ པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་ཀྱི་ལམ་ལག་དེ་བརྒྱད་དེ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱན་སྣང་དུ། དྲན་ཉེར་བཞི་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་འདི་དག་ལམ་བདུན་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་བདུན་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ནས་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སོགས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འགྲེལ་བའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཉིས་པ་སྟེ་བྱང་སེམས་ལ་ཡོད་པ་དང་རྗེེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་གཉེན་པོའི་ལམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཤད། གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ལ་གཉིས། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །གཉེན་པོ་དང༌། སྤྲུལ་པ་དང༌། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། སྤོང་བ་དང
Chinese
请您垂念（巴拉德贡梭）。那些认为身语之业是顽固的自性，是被毗婆沙宗的宗义所束缚。有些人特别指出小乘的身语之业，这是宗义的妄加臆断，没有区分符合实际的部分，这在之前已经说过了。虽然对这些有详细的分析，但因为字数太多而害怕，所以没有写。果是断除修所断。那八支道也变成四支，即见是断除等持的分别的支分，以分别策动，用语言使之理解，所以那是使之理解的支分；用语言的叙述和相关的言谈使见解清净；以业的究竟不作不应作之事，所以戒律清净；以生活如法受用衣物等，相信节俭用度，所以这三者是使他人生信的支分。精进断除修所断的烦恼，正念断除近烦恼的沉掉，禅定成就现量等殊胜功德，以势力对治不顺品，所以这三者是对治的支分。如《中边分别论》所说：完全断除和能理解，三种使他人生信。对于不顺品的对治，道的道支有八个：见和戒律节俭用度，想要使他人明白。烦恼近烦恼势力，是不顺品的对治。如是说。《庄严经论》中，从念住二十四到八支道之间，这些被说成是成立七道的道理。第二，七道有四到八种相，这样一来，对于弟子声闻们所具有的遍知性，就是道的所依，即依靠它等等。解释遍智之相的广释之二，即对于菩萨所具有的，以及随顺的遍智之相的章节进行阐述，首先是三种对治道的解释。第二是显示道智之相，分为二：各自解释和总结意义。第一有六：对治，幻化，现法乐住，出世间，断除。
English
Please consider (Palad Gongso). Those who consider the actions of body and speech to be inherently rigid are bound by the tenets of the Vaibhashika school. Some specifically point out the actions of body and speech of the Hinayana, which is a sectarian fabrication and does not distinguish the part that corresponds to reality, which has been said before. Although there is a detailed analysis of these, I was afraid of the large number of words, so I did not write it. The result is the abandonment of what is to be abandoned by cultivation. Those eight limbs also become four limbs, namely, view is the limb that completely cuts off the conceptualization of Samadhi, and because it is motivated by conceptualization and made understandable by language, it is the limb that makes it understandable; with the narration of language and related speech, the view is purified; with the ultimate of action, not doing what should not be done, so the discipline is purified; with life, enjoying clothes and other things as they are given, believing in frugality, so these three are the limbs that make others believe. Diligence cuts off the afflictions to be abandoned by cultivation, mindfulness cuts off the sinking and agitation of near afflictions, and Samadhi accomplishes special qualities such as direct perception, so with power it counteracts the unfavorable side, so these three are the limbs of counteraction. As the Madhyantavibhaga says: Complete cutting off and understanding, three make others believe. For the counteraction of the unfavorable side, the limb of the path has eight: view and discipline, frugal use of things, wanting to make others understand. Afflictions, near afflictions, power, are the counteractions of the unfavorable side. Thus it is said. In the Ornament of Realization, from the twenty-four mindfulnesses to the eight limbs of the path, these are said to be the reasons for establishing the seven paths. Second, the seven paths have four to eight aspects, so for the omniscient nature possessed by the disciples Shravakas, it is the basis of the path, that is, relying on it and so on. The second of the extensive explanations explaining the aspect of omniscience, that is, the chapter on the aspect of omniscience that is possessed by Bodhisattvas and is in accordance with it, is explained, first the explanation of the three counteraction paths. Second, to show the aspect of the path of knowledge itself, divided into two: explaining each separately and summarizing the meaning. The first has six: counteraction, emanation, dwelling in pleasure in this life, transcendence of the world, abandonment.