Tibetan
་བྱ་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲ་རྣམས་ཤིང་གཤགས་པ་ཁྱི་འུས་འཛིན་པ་ལྟར་དྲན་པས་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཡུལ་ལ་འཇོག་པས་སོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དང་པོར་དམིགས་ཡུལ་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་དེའི་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དེ་འཛིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པས་ནའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སོ་སོར་བཤདཔའི་གཉིས་པ་སྟེ་ཡང་དག་སྤོང་བཞིའི་རྣམ་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པའི་ལམ་དེའི་འོག་ཏུ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་འཆད་དེ། ལུས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་རང་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་བརྟགས་ཏེ། ཞུགས་པ་ལ་སྤང་གཉེན་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་འབྱུང་བས་སོ། ། དེ་ལྟར་ལམ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །འོ་ན་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་ནས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ། ངོ་བོ་གང་གིས། དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་སྤོང་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། དགེ་བ་རྣམ་བྱང་དང་མི་དགེ་བ་ཀུན་ཉོན་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་ཉོན་སྐྱེས་པ་དག་རྒྱུན་འཐུད་དུ་མི་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང་དེ་སྔར་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དག་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། རྣམ་བྱང་སྐྱེས་པ་དག་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་སྔར་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དག་སྐྱེད་པ་སྟེ་བཞི་པོ་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །འབད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །ཞེས་བཞི་པོ་དེ་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་སོ། །མདོ་འདིས་བརྩོན་འགྲུས་སྒོམ་པ་གནས་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུན་པ་ནི་གནས་ཏེ། དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ། །འབད་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཉེན་པོ་སྐྱོན་མེད་སྒོམ་པའི་དུས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ཞིང་ཞི་གནས་ཤས་ཆུང་བ་ན་རླུང་གི་ནང་གི་མར་མེ་བཞིན་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་གཡོ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །སྔ་མ་ལས་བཟློག་པའི་ཚེ་གཉིད་ལོག་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཆ་མཉམ་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ པ་དེའི་ཚེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ནི་འབད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ
Chinese
如果问为什么，毗婆沙师们认为，就像劈柴的狗抓住木头一样，以不忘失忆念的力量，将智慧安住在对境上。但导师说，智慧首先将对境一一分开，之后忆念抓住它，因此智慧使忆念安住在对境上。这样说才是正确的。第二是分别解说的第二部分，即宣说四正断的相状。第二是，在思择事物的道路之后，阐述由努力产生的道路。对身体等事物从自相和共相的角度进行观察，进入后，就会产生对所断和对治进行取舍的精进。因此，这条道路就是四正断的相状。那么，以什么对境为目标，以什么方式，以什么本体，为了什么目的而断除呢？第一，是善法清净和不善法烦恼生起和未生起四种。第二，是以不让已生起的烦恼相续的方式进行正断，以及不生起之前未生起的烦恼，使已生起的清净增长，以及生起之前未生起的清净，即发起这四者的因的精进。也就是经中说的，生起欲乐，努力，发起精进，心完全抓住，完全安住。这样将这四者一一对应来说。这部经显示了精进禅修与处所相结合，就像这样，欲乐是处所，因为它是精进的前行。努力是止观和完全抓住以及舍的相，即忆念这三者的相，是修持无过失对治的时候。也就是当胜观较强而止住较弱时，就像风中的蜡烛一样，心完全动摇，因此没有清楚地看到真相，这时就忆念止住的相。与前者相反的时候，就像睡觉一样，没有清楚地看到真相，这时就忆念完全抓住的相。当止观二者平等地自然进入时，就忆念舍的相，这就是努力。发起精进。
English
If asked why, the Vaibhashikas think that, just like a dog holding wood while chopping firewood, with the power of not forgetting mindfulness, wisdom places itself on the object. But the teacher said that wisdom first separates the objects one by one, and then mindfulness grasps it, so wisdom makes mindfulness dwell on the object. This is the correct way to say it. The second is the second part of the separate explanation, which is to explain the aspects of the four right abandonments. The second is to explain the path arising from effort after the path of contemplating things. Observing things like the body from the perspective of their own characteristics and general characteristics, and entering into it, diligence arises in abandoning what is to be abandoned and adopting the antidote. Therefore, this path is the aspect of the four right abandonments. So, with what object as the target, in what way, with what essence, and for what purpose is it abandoned? First, there are four kinds of wholesome purification and unwholesome afflictions that have arisen and have not arisen. Second, it is to rightly abandon the afflictions that have arisen in a way that does not allow them to continue, and not to generate the afflictions that have not arisen before, to increase the purity that has arisen, and to generate the purity that has not arisen before, that is, to initiate the diligence that is the cause of these four. That is, as the sutra says, generate desire, strive, initiate diligence, completely grasp the mind, and completely abide. In this way, these four are spoken of one by one. This sutra shows that diligence meditation is combined with the place, just like this, desire is the place, because it is the preliminary of diligence. Effort is the sign of calm abiding, complete grasping, and equanimity, that is, remembering the signs of these three, is the time to practice the flawless antidote. That is, when insight is stronger and calm abiding is weaker, just like a candle in the wind, the mind is completely shaken, so the truth is not clearly seen, and at this time, the sign of calm abiding is remembered. When it is the opposite of the former, just like sleeping, the truth is not clearly seen, and at this time, the sign of complete grasping is remembered. When calm abiding and insight enter equally and naturally, the sign of equanimity is remembered, and this is effort. Initiate diligence.
Tibetan
་པ་ནི་བྱིང་རྒོད་སེལ་བའི་དོན་དུ་སྟེ་དེའི་འོག་ཏུ་རབ་འཛིན་སོགས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ཡང་ནང་དུ་བྱིང་བ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་སོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྒོད་པ་ན་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བྱིང་རྒོད་སེལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་ཉམས་པ་དང༌། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་འཕེལ་བ་འཐོབ་པའོ། །བཞི་པོ་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྤང་བྱ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་གཉིས་སྤོང་བས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་ཕྱོགས་གཅིག་གི་མིང་གིས་བཏགས་པའམ། ཡང་ན་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བཤད་ཅེ་ན། དེས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ཞེས་འབྱུང་ཞིང་གནོད་འཇོམས་ཆེ་བར་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སོ་སོར་བཤད་པའི་གསུམ་པ་སྟེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། རྩོལ་བྱུང་གི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ་འཆད་དེ། སྤང་གཉེན་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་གཞིར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ལམ་དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་ པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །འོ་ན་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་ནས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ། ངོ་བོ་གང་གིས། །དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། ལུས་གཅིག་ལ་དུ་མ་དང་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུས་མཐའ་ལས། ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་སྒོམ་པ་སྟེ། བརྒྱད་ནི། འདུན་པ། རྩོལ་བ། དད་པ། ཤིན་ཏུ་སྤྱངས་པ། དྲན་པ། ཤེས་བཞིན། སེམས་པ། བཏང་སྙོམས་ཏེ། སྤོང་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་དོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའོ། །དེ་བཞི་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཞག་སྟེ།
Chinese
是为遣除沉掉之义，故于其下说勤修等。其中，内里沉没时，忆念佛之身像等，以心提振之意乐而勤修，外向掉举时，忆念厌离轮回之事物，以心安住之意乐，二者可遣除沉掉。第三，集论中说：自性为何？为精进。如是。第四，前二者能使不顺品全部衰损，后二者能获得顺品全部增长。为何称此四者为正断？因断除已生未生之所断，故以一方之名而称之为正断，或如俱舍释中说：为何说精进为正勤？因其能使身语意正勤之故。如是出现正勤，且能大为摧灭损害。第三是分别解说之第三，即解说神足四支之相。第三，于勤生道之下宣说修习三摩地之道，具有于断除与对治作取舍之精进，则以三摩地能使心堪能，故为生起殊胜功德之基础。如是此道具有神足之四相。那么，以何为所缘？以何等方式？以何等自性？为何目的而修习心？第一，是将一身体转化为多体，将多体转化为一体等神通之事业。第二，如中边论所说：舍弃五过，修作八支，从所依之因生起。如是修习舍弃之八修作，八者为：欲、勤、信、轻安、念、正知、作意、舍。因为了舍弃而显现修作，故如是说。具足此者为因。其中前四者为显现欲乐，精进，显现信解，身心堪能。此四者亦依次安立为所依与能依，因与果。
English
It is for the meaning of dispelling sinking and excitement, so it is mentioned below that diligent cultivation, etc. Among them, when sinking inward, one remembers the Buddha's body and other images, and diligently cultivates with the intention of uplifting the mind. When excitement arises outward, one remembers things that cause aversion to samsara, and with the intention of settling the mind, the two can dispel sinking and excitement. Third, the Compendium of Topics states: What is its nature? It is diligence. Thus. Fourth, the first two cause all unfavorable aspects to decline, and the latter two enable all favorable aspects to increase. Why are these four called Right Exertions? Because they abandon what is to be abandoned, both born and unborn, they are called Right Exertions by the name of one aspect, or as stated in the commentary on the Treasury of Knowledge: Why is it said that diligence is Right Exertion? Because it enables body, speech, and mind to be rightly exerted. Thus, Right Exertion appears, and it can greatly destroy harm. The third is the third of the separate explanations, which is the explanation of the four aspects of the feet of miraculous power. Third, the path of cultivating samadhi is explained under the path of effort-born, and having diligence in adopting and abandoning what is to be abandoned and what is to be treated, samadhi can make the mind workable, so it is the basis for generating special qualities. Thus, this path has the four aspects of the feet of miraculous power. So, what is the object of focus? In what way? With what nature? For what purpose is the mind cultivated? First, it is the activity of miraculous powers such as transforming one body into many and many into one. Second, as stated in the Middle Extremes: Abandoning five faults, cultivating eight activities, arising from the cause of reliance. Thus, cultivate the eight activities of abandonment, the eight being: aspiration, effort, faith, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Because they manifest activity for the sake of abandonment, they are spoken of in this way. Having these is the cause. Among them, the first four are manifesting desire, diligence, manifesting faith, and body and mind being workable. These four are also established in order as support and supported, cause and effect.