Tibetan
་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་སྔ་མ་དག་འཆད་དེ། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་མཐུན་པར། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་སེམས་སོ། །རྟོགས་དཀའ་ལས་ཀྱང་འདིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་ཡང་དག་པར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་ལ། དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ ལམ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་པོ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མཁྱེན་པའི་མཚན་གཞི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་འཇུག་པ་ཞི་བས་རྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའི་རྣམ་པར་བཞག་གི། དངོས་སུ་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གོང་དུ་དྲང་ཏེ་བརྩིའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཞེས་བཀོད་པའི་རང་ལུགས་ནི་སྔ་མ་དང་མཐུན་ལ། གཞན་ལུགས་ནི་སོ་བདུན་དང་སོ་བཞི་ཉེར་བདུན་དང་སོ་དྲུག་རྣམས་སུ་བཤད་པར་བྱ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ནི་རྒྱུའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཡང་སྐབས་དེར་བསྟན་པའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་གཞི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ པ་དགུ་ནི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ན་སྔར་སངས་རྒྱས་སར་བཤད་པ་དང་གཉིས་རིམ་པ་ལྟར་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་མམ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་མཚན་ཉིད་པ་ལ་དགོངས་པར་བྱ་དགོས་ལ། སྤྱིར་ཕྱོགས་མཐུན་སོ་བདུན་ལ་སྒོམ་ལམ་མ་སྨོས་ཀྱང་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། སོ་བཞི་པའི་རྣམ་ཐར་བདུན་སོ་སྐྱེ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་འཆད་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་མེད་ལ། ལམ་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་རྒྱུན་མཐའ་དང་སངས་
Chinese
仅仅如此，前人是这样解释的。我认为这是“与道之真理相符”的意思。虽然难以理解，但这里说，如果忆念等一百一十种相完全具备，那就是一切种智。而且，认为这是声闻等三道的差别，所以才是三。如是说。而且，《释论》中也说：一切种智的一百一十种相，是佛陀薄伽梵们的智慧，是依靠能在一刹那间知晓无余所知之轮的那个基础的体性。在佛的相续中，圆满具足一切圣者的功德，并且因为寂静的进入而安住。其他的人则认为，在一切种智的相中，以包含了一切智和道智的三十七种相，以及三十四种相，是因为一切乘都是成佛之因，所以安立为一切种智之因的相。实际上，是将一切智和道智的相向上引导来计算的。这样说。所列举的自宗与前者相同，而他宗则说要解释为三十七、三十四、二十七和三十六，并且认为一切种智是因的相。又是从那里面说，又说，当时所说的一切智的三十七种相，是资粮道、加行道和见道的基础的体性。道智的三十四种相，八解脱和次第止住的九等至，是见道和修道的体性。而且，断道的相是无间三摩地的体性。佛道是果的体性。如是说，如果像以前在佛位所说的那样，两者是按照次第，应该理解为是义相和智相，或者说是随顺和体性。一般来说，虽然在三十七菩提分法中没有提到修道，但认为是通过意义来理解的。但是，由于三十四种相中的七解脱凡夫也有，所以没有能说明仅仅是圣者的理由。第五道和第六道是常边和佛
English
It is only so, the former people explained it this way. I think this is the meaning of "conforming to the truth of the path." Although it is difficult to understand, it is said here that if the one hundred and ten aspects such as mindfulness are fully possessed, then it is the omniscience. Moreover, it is considered that this is the difference between the three paths of the Hearers, etc., so it is three. It is said so. Moreover, it is also said in the Commentary: The one hundred and ten aspects of omniscience are the wisdom of the Buddhas, the Blessed Ones, which is based on the nature of the basis that knows the entire circle of knowable objects in one instant. In the continuum of the Buddha, the merits of all the noble beings are fully possessed, and it abides because of the peaceful entry. Others think that in the aspect of omniscience, the thirty-seven aspects including all knowledge and path knowledge, and the thirty-four aspects, are established as the aspect of the cause of omniscience because all vehicles are the cause of Buddhahood. In reality, it is to guide the aspects of all knowledge and path knowledge upwards to calculate. It is said so. The self-view listed is the same as the former, while the other view says that it should be explained as thirty-seven, thirty-four, twenty-seven, and thirty-six, and it is considered that omniscience is the aspect of the cause. Again, it is said from there, and it is said that the thirty-seven aspects of all knowledge mentioned at that time are the nature of the basis of the path of accumulation, the path of preparation, and the path of seeing. The thirty-four aspects of path knowledge, the eight liberations and the nine successive abidings, are the nature of the path of seeing and the path of cultivation. Moreover, the aspect of the path of abandonment is the nature of the uninterrupted samadhi. The Buddha path is the nature of the fruit. It is said that if the two are as said before in the Buddha position, they should be understood as the meaning aspect and the wisdom aspect, or as the conforming and the nature. Generally speaking, although the path of cultivation is not mentioned in the thirty-seven factors of enlightenment, it is considered that it is understood through meaning. However, since the seven liberations in the thirty-four aspects are also possessed by ordinary people, there is no reason to explain that it is only for the noble ones. The fifth and sixth paths are the constant edge and the Buddha.
Tibetan
རྒྱས་སར་བཞེད་པ་ནི་ནོར་བ་ཁོ་ནའོ། །རང་གི་ལན་ནི། སོ་བདུན་དང་སོ་བཞིའི་རྣམ་པ་འདི་དག་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་མིན་ལ་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྔར་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་རྒྱས་བཤད་དུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཙོ་བོར་བསྟན་པས། འདིར་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བསྟན་ཅིང་དེ་ལ་སྤྱིར་བདེན་པ་བཞི་ཡོད་མོད་འོན་ཀྱང༌། འདིར་ལམ་བདེན་དང་དེ་ཡང་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་སྟེ། ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འདི་དག་ཡུལ་བདེན་བཞིའི་སྒོ་ནས་མ་བསྟན་པར་ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་གསུམ་ གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཤེས་རྣམ་ཁོ་ནར་འཆད་པ་རིགས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་མ་འབྲེལ་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ནི་ཡུལ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་དང་ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་འདིའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་སྟོན་དགོས་ལ། སྔར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་འདིར་ནི་དེ་གཉིས་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །སྔར་གྱི་ཉེར་བདུན་དང་སོ་དྲུག་གི་དོན་རྣམ་དེ་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་འདིའི་སོ་བདུན་དང་སོ་བཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་འདི་དག་དམིགས་པར་བཤད་པ་ན་དེ་དག་གི་ཡུལ་བདེན་བཞི་ཡང་འདིའི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལམ་དེའི་དམིགས་ཡུལ་དང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་མ་གཟུང་བར་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་སོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་བསྟན་བཅོས་སུ་དངོས་སུ་ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་བཤད་དོ། །རྣམ་མཁྱེན་ནི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁྱེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དེའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་དགོས་པས། འདིར་དེ་གཉིས་བསྟན་པ་དང༌། སྔར་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཤད་པ་ལ་ཟློས་པ་ཡང་མེད་དེ། །སྔར་ནི་དེ་གཉིས་རང་གི་རྟོགས་བྱ་བསྟན་ལ་འདིར་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་བྱར་བསྟན་པས་སོ། །ཤེར་འབྱུང་གིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་བསྡུས་པའི་ ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལོགས་སུ་བསྟན་པས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱིས་བསྡུ
Chinese
认为广说是错误的。我自己的回答是：三十七和三十四的这些相，不是遍知的智慧的相，甚至也不是因的相。那么是什么呢？如前引两部大疏的教证一样，在广说相中，主要显示了以三智所要证悟的对境的差别，即义的相。所以，这里也显示了遍知所要证悟的相，虽然总的来说有四谛，但是，这里是道谛，而且也分为了三智，因此有一百一十种相是依于三智的三道。如“具有遍知之道的所依的三十七相”等出现。如果这些相不是从对境四谛的角度来显示，而是从有境三智的角度来显示，那么理应只解释为遍知的智相。否则，从智慧的角度来说就没关系了，如果这样问。遍知是依于对境基道相三种和有境三智的一切相的有境，所以在显示此相时，也必须显示基智和道智两种的相。以前是从体性的角度来显示，所以这里是从那两者的所依的角度来显示。以前的二十七和三十六的意义，能证悟那两者的就是这里的三十七和三十四。在说这些有境为所缘时，那么它们的对境四谛也成为这里的所缘，因为如果不执取“道的所缘和相是这样的”，就不能了知它。因为看到了这个意义的缘故，所以在论典中直接说了依于道谛的少许相。因为遍知是一切相的有境，所以也必须将依于最初两种智慧的相也显示为它的对境。所以，这里显示了那两者，而且，以前说那两者的相也没有重复，因为以前是显示那两者自己的所证，而这里是显示为遍知的所证。胜生也说，因为遍知一切相的自性仅仅是总摄了一切智的两种相，所以单独显示那两者有什么用呢？虽然是分别显示，但后来会总摄。
English
To consider it as extensive is simply wrong. My own answer is: these aspects of thirty-seven and thirty-four are not aspects of the wisdom of omniscience, nor are they even merely aspects of the cause. So what are they? As quoted from the two great commentaries earlier, in the extensive explanation of aspects, the differences in the objects to be realized by the three wisdoms, that is, the aspects of meaning, are mainly shown. Therefore, here too, the aspects to be realized by omniscience are shown, and although there are generally four truths, nevertheless, here it is the truth of the path, and it is also divided into three wisdoms, so there are one hundred and ten aspects that rely on the three paths of the three wisdoms. As it appears, "the thirty-seven aspects that possess the support of the path of all-knowingness," and so on. If these aspects are not shown from the perspective of the four truths of the object, but are shown from the perspective of the three wisdoms of the subject, then it is reasonable to explain them only as the aspects of the wisdom of omniscience. Otherwise, if you ask if it is unrelated to speaking from the perspective of wisdom, omniscience is the subject of all aspects that rely on the three aspects of the object, basis, path, and the three wisdoms of the subject. Therefore, when showing this aspect, it is also necessary to show the aspects of the two, the basis wisdom and the path wisdom. Previously, it was shown from the perspective of the characteristic, so here it is shown from the perspective of the basis of those two. The meaning of the previous twenty-seven and thirty-six is that the thirty-seven and thirty-four here are what realize those two. When these subjects are spoken of as objects, then their four truths of the object also become the objects here, because without grasping "the object and aspect of the path are like this," it is not possible to know it. Because of seeing this meaning, the scriptures directly speak of a few aspects that rely on the truth of the path. Because omniscience is the subject of all aspects, it is also necessary to show the aspects that rely on the first two wisdoms as its object. Therefore, here those two are shown, and there is no repetition in previously speaking of the aspects of those two, because previously it was shown that those two are their own objects to be realized, while here it is shown as the object to be realized by omniscience. Sherjung also said, because the nature of knowing all aspects is merely the collection of the two aspects of all-knowingness, what is the use of showing those two separately? Although they are shown separately, they will be collected later.