Tibetan
ས་གཏམ་མི་འབྱུང་ཡང་སྦྱར་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་རྣམ་འགྲེལ་མདོ་རྣམས་སུ་སྨོས་པས་སོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་བཟོད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་ཚོགས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དམག་ལྟ་བུའི་གཏམ་ལ་མང་ཉུང་དུ་དང་པོར་ཞེན་པ་སྦྱོར་བ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞེན་པ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་སོ་སོར་བཀག་སྟེ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་མང་ཉུང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ལ་མང་ཉུང་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དམག་གི་གཏམ་གྱི་སྔར་ལྟར་དང༌། དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཉུང་ངུའམ་མང་པོར་སྔར་ལྟར་རོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་ཤེས་ནི་གནོད་བྱེད་གཉེན་པོ་དང་གནོད་བྱ་སྤང་བྱ་གཉིས་གཡུལ་འགྱེད་པ་ལ་ཆགས་སྡང་ངམ་བླང་དོར་དུ་དང་པོར་ཞེན་པ་སྦྱོར་བ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞེན་པ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་གནས་པ་ཞེན་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་སོ་སོར་བཀག་སྟེ། ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པས་གཟུང་བ་སྟེ་ཡུལ་སྤང་བྱ་དང་འཛིན་པ་སྟེ་ཡུལ་ཅན་གཉེན་པོ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ཆགས་པའི་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་གཡུལ་གྱི་གཏམ་གྱི་སྔར་ལྟར་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཆགས་པའམ་ཁོང་ཁྲོ་བར་སྔར་ལྟར་རོ། །རྟོགས་དཀར་གཉིས་སུ་ཞེན་པའི་རྒྱུས་བདུད་ཀྱི་རལ་གྲི་དང་མདའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལུས་དབང་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གཡུལ་འགྱེད་པ་མེད་དེ། བྱམས་པས་སམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་བགེགས་ཞི་བའོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཞེས་འཆད་དེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཡུལ་བཀྱེ་ནས་སྤང་བྱ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་རྒྱུ་མངོན་ཞེན་ལོག་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་ལོགས་སུ་སྤང་མི་དགོས་པ་རང་གི་ངང་གིས་འགོག་པ་ནི་བཞི་སྟེ། དབང་པོའི་ངོ་བོ་གྲོང་དང་དབང་པོའི་རྟེན་གྲོང་ཁྱེར་དང་སོགས་པས་དབང་པོའི་ཡུལ་གྲོང་རྡལ་དང༌། བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་གཏམ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་གཉིས་འགོག་པའོ། ། དེ་ཡང་གྲོང་གྲོང་ཁྱེར་གྲོང་རྡལ་བདག་གི་གཏམ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་གཉིས་བཀག་པའི་སྒྲས་གསུངས་ཏེ་དབང་པོ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྐྱེས་བུའི་གནས་དང༌། དབང་རྟེན་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བརྟེན་པའི་གྲོང་ལྟ་བུའི་དབང་པོའི་གནས་ཡིན་པ་དང༌། དབང་ཡུལ་ནི་གྲོང་རྡལ་སྐྱེ་བོ་དུ་མ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་གཞི་ཡིན་པ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་དྲུག་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གྲོ
Chinese
即使没有土地的故事也结合起来，因为在两个大释、现观庄严论和经部中都提到了。对于止息的随顺忍，就是对于菩提之因的集合，如布施等，如同战争的故事一样，对于多和少，首先执着于结合，然后持续执着于随顺结合的处所，在各个对境上分别遮止。因为诸法自性空，所以多和少不成立。仅仅是完全了解对于菩提之资粮执着于多和少的分别念的过患，就像战争的故事一样。为什么呢？因为就像这样，它安住于自性空性，所以对于任何法，无论是少还是多，都像以前一样。对于止息的随顺智，就是对于损害者对治和所损害应断二者交战，对于贪嗔或取舍，首先执着于结合，然后持续执着于随顺结合的处所，在各个执着境上分别遮止。安住于道的如是性无二，所以对于所取，也就是应断的对境，和能取，也就是对境的对治生起嗔恨和贪执的应断之法，仅仅是断除，就像战争的故事一样。为什么呢？就像这样，它安住于法性，所以对于任何法，无论是贪执还是嗔恨，都像以前一样。由于执着于二取，魔的刀剑等都是身体和权力的作用。瑜伽士没有战争，通过慈爱或者缘一切法，障碍就会平息，这样认为。这样解释是不正确的。像这样发动战争后，在止息应断的时候，由于原因显现执着颠倒，所以不需要另外断除果报异熟，自然而然止息的有四种：根的自性村庄，根的所依城市，以及根的对境城镇，以及对于我执的言论的两种结合的止息。 也就是，用遮止村庄、城市、城镇、我之言论的两种结合的词语来说明，根是识的士夫的处所，根的所依是如同依靠城市的村庄一样的根的处所，根的对境是如同城镇，是众多人进入和离开的基础一样，六识进入和离开的缘故。
English
Even if there is no story of land, it is combined, because it is mentioned in the two great commentaries, the Ornament for Clear Realization, and the Sutras. For the subsequent forbearance of cessation, it is the collection of causes for enlightenment, such as generosity, etc., like the story of war, for more or less, first clinging to combination, and then continuously clinging to the place of subsequent combination, separately blocking each object. Because all phenomena are empty of their own nature, more or less is not established. It is only by fully understanding the fault of the conceptual thought of clinging to more or less in the accumulation of enlightenment, just like the story of war. Why is that? Because like this, it abides in the emptiness of self-nature, so for any dharma, whether it is little or much, it is like before. For the subsequent wisdom of cessation, it is the opponent that harms and the object to be abandoned that are at war, for attachment or aversion, or acceptance and rejection, first clinging to combination, and then continuously clinging to the place of subsequent combination, separately blocking each clinging object. Abiding in the suchness of the path, which is non-dual, so for the grasped, that is, the object to be abandoned, and the grasper, that is, the opponent of the object, the object to be abandoned, which is anger and attachment, is only abandoned, just like the story of war. Why is that? Like this, it abides in the nature of phenomena, so for any dharma, whether it is attachment or anger, it is like before. Because of clinging to the two aspects of perception, the swords and arrows of the demons are the actions of the body and power. Yogis do not have war, through love or by focusing on all phenomena, obstacles will be pacified, so they think. This explanation is not correct. Like this, after waging war, when stopping what should be abandoned, because the cause manifests as inverted clinging, there is no need to separately abandon the result of ripening, what is naturally stopped are four things: the nature of the senses, the village, the basis of the senses, the city, and the objects of the senses, the town, and the cessation of the two combinations of words clinging to self. That is, it is explained by the words that block the two combinations of village, city, town, and words of self, the sense is the place of the person of consciousness, the basis of the sense is the place of the sense like a village relying on a city, and the object of the sense is like a town, which is the basis for many people to enter and leave, because the six consciousnesses enter and leave.
Tibetan
ང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བདག་ནས་མཐོང་བ་པོའི་བར་དུ་ཞེན་པ་ནི་རང་གི་སྒྲས་གསུངས་སོ། །བརྒྱད་སྟོང་པ་རྒྱལ་བློན་གྱི་གཏམ་གསུངས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། བདག་ཁོ་ན་ལ་བདག་གི་བ་དང་འབྲེལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་བློན་པོའི་གཏམ་གྱིས་མཚོན་པའི་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡིན་པས་བཞིའོ་ཞེས་རྒྱན་སྣང་ལས་སོ། །དེས་ན་དབང་སོགས་བཞི་འགོག་པ་ནི་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འགོག་ཚུལ་བསྟན་པས་དེའི་བྱེད་ལས་བསྟན་གྱི་འདི་བཞི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོན་པ་དང་འདི་བཞི་ལ་ཞེན་པའི་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གཡུལ་འགྱེད་པ་ཞེས་ནི་མི་སྦྱར་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། སྤང་གཉེན་གཡུལ་འགྱེད་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པ་རྗེས་ཤེས་སྔར་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་ངང་གི་ཁོ་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགོག་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་མཚམས་སྦྱར་ནས་དེ་བཞི་འགོག་པའི་མདོ་སྦྱར་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱན་སྣང་རྣམ་འགྲེལ་གཉིས་སུ་ཡང་འབྱུང་ཞིང་ལེ་བརྒྱད་མར་ཡང་གཡུལ་འགྱེད་སྔོན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཤཱནྟིས་ཀྱང་འཐབ་ པ་ཡོད་ན་འགོག་པ་ཐོབ་སྟེ་འགོག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ལོག་པའོ། །ཞེས་དང༌། བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པ་ཡོད་ན་ཐར་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །འདིར་མཐོང་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་བདེན་བཞི་སོ་སོའི་རྣམ་པ་ལས། འགོག་པའི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་ཏེ་དགག་བྱ་དབང་སོགས་ཀྱི་སྐོར་ལ་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པ།འདིར་དགག་བྱ་དབང་སོགས་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས། དགག་བྱའི་ངོ་བོ། ཁམས་གང་དུ་འགོག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། དབང་པོ། དབང་རྟེན། དབང་ཡུལ། བདག་ཏུ་ཞེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ། ཐ་མ་གསུམ་གྱི་ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ནི། དབང་པོ་ཉེར་གཉིས་ལས། མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་དྲུག་ནི་ཡུལ་ལྔ་སོ་སོ་དང་ཡུལ་དྲུག་བསྡོམས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཕོ་མོའི་གཉིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དང༌། སྲོག་གིས་ནི་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་ཕུང་པོ་རིས་མཐུན་གནས་པ་དང༌། ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚོར་བ་ལྔ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ལས་འདོད་ཆགས་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ལས་ཞེ་སྡང་དང༌། ཐ་མ་ལས་མ་རིག་པ་འབྱུང་བས་ཀུན་ཉོན་དང༌། དད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རྣམ་པ་ལྔས་འ
Chinese
我等已经阐述了。从“我”到“见者”之间的执着，是用自己的声音宣说的。八千颂中所说的国王和大臣的故事，是为了象征对“我”和“我所”的执着。因为只有“我”才与“我的”相关联，所以详细区分就是用大臣的故事来象征对“我所”的执着，因此说是四种，这是从《庄严光明释》中说的。因此，断除权等四者，是在后得智的场合中，显示了断除有漏的异熟果的方式，因此是显示其作用，而不是将断除这四者与显示后得智的体性，以及对这四者的执着作为应断之物和对治品进行战斗。如《日光释》中所说：禁止将应断、对治和战斗联系起来，是因为先前已经阐述了后得智，然后在那种情况下，仅仅通过自己的力量来断除异熟果，有四种方式，这样联系起来，并通过经文来断除这四者。同样，《庄严光明释》和《现观庄严论释》中也这样说，在《八千颂释》中也是先联系战斗。寂天菩萨也说，如果存在战斗，就能获得断除，断除就是从痛苦中解脱。那又是什么呢？就是显现为身体、处所和受用的识的各种显现的颠倒。又说，如果对“我”和“我的”的分别念灭尽，就是解脱。这里，从见道者不退转的标志，四圣谛各自的行相中，从灭谛的场合引申出来，对所断除的权等范畴稍微作了考察。这里对所断除的权等稍微作考察，分为两部分：所断除的自性，在哪个界中断除的方式。第一部分有四种：权、权所依、权所缘、对我的执着。第一部分有三种：各自的自性，数量确定的原因，最后三者的界限。第一种是：在二十二根中，从眼到意的六根，是缘于各自的五境和六境的总和；男女二根是那二者的自性和差别；命根是从出生到死亡之间，使蕴相续存在；感受乐受、意乐受、苦受、意不乐受、舍受这五种感受，是从前两种产生贪欲，从后两种产生嗔恨，从最后一种产生无明，因此是遍行烦恼；从信心到智慧的五种行相
English
I and others have explained it. The attachment from "I" to "the seer" is spoken of with one's own voice. The story of the king and ministers in the Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra is to symbolize the attachment to "I" and "mine." Because only "I" is related to "mine," the detailed distinction is to symbolize the attachment to "mine" with the story of the ministers, therefore it is said to be four, as stated in the Ornament of Light Commentary. Therefore, the cessation of the four powers, etc., is in the context of subsequent wisdom, showing the way to cease the contaminated ripening, thus showing its function, rather than connecting the cessation of these four with showing the nature of subsequent wisdom, and the attachment to these four as objects to be abandoned and antidotes to be fought against. As the Sunlight Commentary says: The prohibition of connecting what should be abandoned, antidotes, and fighting is because subsequent wisdom has been explained earlier, and then in that kind of situation, the cessation of ripening solely by one's own power is fourfold, thus connecting and applying the sutra to cease these four. Similarly, it is also said in the Ornament of Light Commentary and the Explanation of the Ornament, and in the Eight Thousand Verse Commentary, the fighting is connected first. Shantideva also said that if there is fighting, cessation can be obtained, and cessation is liberation from suffering. What is that? It is the reversal of the various manifestations of consciousness that appear as body, place, and enjoyment. It is also said that if the conceptual thoughts of "I" and "mine" are exhausted, it is liberation. Here, from the signs of the irreversible state of the path of seeing, from the aspects of each of the four noble truths, derived from the occasion of the truth of cessation, a slight examination is made of the category of the powers, etc., to be abandoned. Here, the examination of the powers, etc., to be abandoned is divided into two parts: the nature of what is to be abandoned, and the way to cease it in which realm. The first part has four: power, the basis of power, the object of power, and the attachment to self. The first part has three: the nature of each, the reason for the fixed number, and the boundaries of the last three. The first is: among the twenty-two faculties, the six from eye to mind are focused on the respective five objects and the sum of the six objects; the two faculties of male and female are the nature and difference of those two; the life faculty is the continuous existence of the aggregates from birth to death; the five feelings of pleasure, mental pleasure, pain, mental displeasure, and equanimity are the arising of desire from the first two, the arising of hatred from the latter two, and the arising of ignorance from the last one, therefore it is pervasive affliction; the five aspects from faith to wisdom