Tibetan
ཞི་བཅུ་ལ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཚོགས་སྦྱོར་སྔར་ལྟར་དང༌། མཐོང་ལམ་བཅུ་དྲུག་སྒོམ་ལམ་དགུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་པོ་དེས་བཏགས་ཤིང་གཉིས་ཀའི་དགོངས་པ་ནི་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་རྩེའི་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་ཉི་ཤུ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཐ་མ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྒོམ་སྤང་གྱ་གཅིག་པའི་གཉེན་པོ་དངོས་སངས་རྒྱས་ས་ལ་འདོད་དོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་རྣམས་ལམ་གསུམ་དངོས་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་དེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་སོགས་རྒྱུ་ཙམ་ལ་གནས་པ་དང་དེ་དག་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བཤད་པ་ ཡང་དངོས་སུ་ཡིན་ན་ས་བརྒྱད་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། བརྒྱུད་ནས་ཡིན་ན་སྔ་མ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་མཁྱེན་གསུམ་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བཞི་རྒྱུར་བཤད་པས་མཁྱེན་གསུམ་ས་བདུན་པ་ཕྱིན་ཆད་སོགས་དང༌། སྦྱོར་བ་རྣམས་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་སོགས་སུ་ཁ་ཕྲལ་ནས་འཆད་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཨ་བྷྱས་གཞན་ལུགས་བཀག་པ་དང་རང་ལུགས་བཞག་པ་གཉིས་ནི་ལྟར་སྣང་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་སྟེ། རེ་ཞིག་ཐར་ཆའི་ཉི་སྣང་གི་བཤད་པ་འདྲེན་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་དེ་བཞག་པ་མེད་པས་སོ། །ཉི་སྣང་གི་ལུང་གི་གནོད་བྱེད་གཞན་ཡང་རང་གི་མགོ་ལ་འཁྲི་སྟེ་ཁྱེད་རང་གིས་དྲངས་པའི་ངེས་བརྟན་གྱི་སྐབས་སུ་ཞི་བར་ལྟུང་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེའི་ངེས་བརྟན་སྒོམ་པར་ཉི་སྣང་ལས་གསུངས་པས་དེས་ཞི་བར་ལྟུང་སྲིད་པར་བསྟན་པས་དེ་ཡང་ས་བཅུ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཐད། འདི་འཐད་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ཉན་རང་གི་སར་ལྟུང་སྲིད་པར་བཤད་པས་དེ་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་མི་འཐད་པ་སྡང་ཞུགས་ཙམ་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་མཐར་གྱིས་བགྱི་བ་སོགས་གསུམ་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་རྣམས་ལ་འཕགས་པས་སོ་སོར་བཀྲལ་བ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ས་བཅུ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་མཐོང་ལམ་གཉིས་དང་རྩེ་མོའི་མཐོང་ ལམ་གསུམ་གྱི་ཟློས་པ་རིམ་པ་ལྟར་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དང་མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་མི་ཟློས་
Chinese
至于十地，其中次第渐进的情况，如前所述的资粮道和加行道。见道十六，修道九，这四十者是安立的基础，而二者的意图在于遮止同时产生。有顶天的二者的对治是第二十者和佛地的最后二者。因此，修道所断八十一品的真实对治，认为是佛地。自在尊等藏地学者认为，三种加行的现证是真实的三道，这并没有任何妨害。因为安住于菩萨的无过失之处，以及获得不生之法的堪忍等，只是安住于因，并且是与那些相顺应的，所以是这样认为的。否则，如果说生起一切种智的智慧 如果是真实的话，那么在第八地的第二个刹那就会成佛。如果是通过间接的方式，那么对于前者也是一样的。至尊者说，三种智是所缘，四种加行是因，因此三种智从第七地开始等等，以及将加行等从第八地以上开始分开解释，这不是论典的意图，这样解释道。第二，阿毗遮止他宗并建立自宗，这二者仅仅被看作是表面现象。暂且引用解脱分之日藏的说法，这是赞同前者的观点，因为论师并没有在特殊的道上这样安立。日藏的教证的妨害也缠绕在自己头上，因为您自己引用的，在决定稳固的阶段，为了避免堕入寂灭，日藏中说要修持慈悲的决定稳固，因此这表明了可能会堕入寂灭，那么这在十地中如何合理？如果这合理，那么也说在第三个刹那可能会堕入声闻独觉地，那么这对于特殊的道来说，难道不是仅仅是憎恨的介入吗？还有，次第渐进等，对于三聚、加行、见道、修道等，圣者们不应该分别开示，因为所有这些都是十地。此外，一切种相的体性和不退转的见道二者，以及顶峰的见 道三者的重复，是按照次第，从声闻独觉中加入差别，以及从学习者不退转的相和见道所断的遍计的对治方面进行阐述的，所以不是重复。
English
As for the ten Bhumis, the gradual progression within them is as described earlier for the accumulation and preparation stages. The sixteen aspects of the Path of Seeing and the nine aspects of the Path of Meditation, these forty are the basis for establishment, and the intention of both is to prevent simultaneous arising. The opponents of the two at the peak of existence are the twentieth and the last two of the Buddha Bhumi. Therefore, the real antidote to the eighty-one objects to be abandoned on the Path of Meditation is considered to be the Buddha Bhumi. Great Self-Master and other Tibetan scholars believe that the direct realization of the three applications is the real three paths, and this does not cause any harm. Because of dwelling in the faultless state of the Bodhisattva and obtaining forbearance of the non-arising of phenomena, etc., it is only dwelling in the cause and is in accordance with those, so it is considered in this way. Otherwise, if it is said that the wisdom of generating omniscience If it is real, then one would become a Buddha in the second moment of the eighth Bhumi. If it is through an indirect way, then it is the same for the former. The venerable one said that the three knowledges are the object and the four applications are the cause, so the three knowledges start from the seventh Bhumi onwards, etc., and the explanation that the applications are separated from the eighth Bhumi onwards, etc., is not the intention of the treatise, so it is explained. Secondly, Abhi refutes the views of others and establishes his own views, and these two are only seen as superficial phenomena. For the time being, quoting the explanation of the Sunlight of Liberation, this is to agree with the former view, because the teacher did not establish it in a special way. The harm of the Sunlight's scripture also entangles itself, because you yourself quoted that in the stage of deciding stability, in order to avoid falling into tranquility, the Sunlight says to practice the deciding stability of compassion, so this shows that it may fall into tranquility, so how is this reasonable in the tenth Bhumi? If this is reasonable, then it is also said that in the third moment it may fall into the Hearer and Solitary Realizer ground, then is this not just the intervention of hatred for the special path? Also, gradual progress, etc., for the three gatherings, application, Path of Seeing, Path of Meditation, etc., the noble ones should not separately explain, because all of these are the tenth Bhumi. In addition, the nature of all aspects and the two Paths of Seeing of non-retrogression, and the peak of seeing The repetition of the three paths is explained in order, adding the difference from the Hearer and Solitary Realizer, and from the aspect of the sign of the non-retrogressing learner and the antidote to the conceptualization to be abandoned on the Path of Seeing, so it is not a repetition.
Tibetan
པར་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་མིན་གྱི་ཟློས་པ་སྤངས་པས་ཆོག་པས་སོ། །འདི་མི་འདོད་ན་སྔར་གྱི་ཟློས་སྤོང་སྐྱོན་དུ་འདྲེན་པ་ཡང་དོར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་རྩེ་མོའི་མཐོང་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང༌། ས་དགུ་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཁམས་གོང་གི་རྟོག་པ་མི་སྤོང་བར་འདོད་པ་ནི་འཕགས་པ་དང་འགལ་ཞིང་ལོག་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གོ །སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་ལམ་རྣམས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་མིན་མཚུངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་འདིའི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་འཕགས་པས་རྣམ་ཀུན་རྫོགས་པ་དང་དེ་དང་མཁྱེན་གསུམ་ལ་ཟློས་སྤོང་མཛད་ཅིང་རྩེ་མོ་ལ་དེ་ལྟར་མ་མཛད་པ་དང༌། སྐབས་བརྒྱད་ཀ་རྫོགས་པའི་མཚམས་སུ་ཟློས་སྤོང་རྣམས་ཞིབ་པར་མཛད་པ་མ་ངེས་པས་ནོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་པཎྜི་ཏས་བཀོད་པའི་སུན་འབྱིན་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་འཇུག་པར་སྣང་ཞིང༌། གངས་ཅན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལན་གདབ་དཀའ་བ་དང་མངོན་རྟོགས་དྲུག་གི་ལམ་རྣམས་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་མིན་མ་བྱས་ཀྱང༌། མཁྱེན་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཉམས་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས་དང༌། དང་པོའི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་ཐོབ་བྱ་དང་བསྐྱེད་བྱ་དང༌། སྤང་བྱའི་མཁྱེན་གསུམ་མཚོན་པའི་ཆེད་དང༌། ཕྱི་མའི་ལམ་རྣམས་ནི་ དབང་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་དང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང༌། སླར་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྤྱི་དང་སོ་སོའི་ཟློས་པ་སྤངས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི་འཕགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒོམ་རིམ་གྱི་གཉིས་པ་སྐྱེས་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གང་ཟག་དང་རྟགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར་ཞིང་དོན་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་སྟེ་དང་པོ་སྤྱིར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངེས་ཆའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནས་མཚན་ཉིད་དམ་རྟགས་འཆད་དེ། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ངེས་ཆ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་རྟགས་འབྱུང་བས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། བྱང་ཆེན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་རྣམས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གང་ཟག་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས། རྟགས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི།
Chinese
如是说不合理，因为舍弃了是否为特殊道的重复即可。如果不接受此观点，那么也应舍弃先前将舍弃重复视为过失的说法。同样，如果认为顶位见道不舍弃欲界和无色界的分别念，以及九地以下不舍弃上界的分别念，这与圣者相违背，纯粹是颠倒的分别念。三种加行道相同，无论是否为自性道，对此进行区分，此错误的根源在于圣者对一切圆满和其与三智进行了舍弃重复，而对顶位没有这样做，以及在八个阶段全部圆满的界限处，没有详细地进行舍弃重复，因此犯了错误。如此看来，班智达所作的破斥并非完全适用，而藏地智者们所提出的辩论则非常难以回答，对于六现观道，即使不做是否为自性道的区分，所说的三智是听闻思惟的对境，所说的三种加行是通过修持的途径，并且最初的道也是为了依次象征所要获得的、所要生起的以及所要断除的三智，而后面的道则是为了获得灌顶的意义，以及获得的方式，以及再次熟悉的三种差别。如是，因为舍弃了共同和各自的重复即可，因此在此方面跟随圣者是合理的。第二是生起特殊加行的相续，生起次第的第二是生起的所依补特伽罗，即不退转的补特伽罗，以及将征相的界限结合并解释意义的章节，首先是总说，其次分为二，结合界限和解释意义。首先是：在决定性的下方，从不退转开始阐述自性或征相，因为从先前所说的决定性中产生不退转的僧众的征相。经部的关联是：为了回答大乘不退转的相、征相的问题而宣说的。其次分为二，总说和支分之义。首先分为四：不退转的补特伽罗，不退转的意义，不退转的征相，从征相中如何显示不退转。首先是：
English
It is unreasonable to say so, because it is enough to abandon the repetition of whether or not it is a special path. If you do not accept this view, then also abandon the previous statement that abandoning repetition is a fault. Similarly, if it is thought that the peak path of seeing does not abandon the conceptualization of the desire realm and the formless realm, and that the conceptualization of the upper realms is not abandoned by the ninth ground and below, this contradicts the noble ones and is purely a reversed conceptualization. The three paths of application are the same, whether or not they are of the nature of the path, and the root of this error in distinguishing them is that the noble ones abandoned the repetition of all perfections and their relationship with the three wisdoms, but did not do so for the peak, and did not specifically perform the abandonment of repetition at the boundary where all eight occasions were completed, so they made a mistake. Thus, it seems that the refutation made by the Panditas is not entirely applicable, and the debates raised by the scholars of Tibet are very difficult to answer. For the six paths of manifestation, even if the distinction of whether or not they are of the nature of the path is not made, the three wisdoms that are spoken of are the objects of hearing and thinking, and the three applications that are spoken of are through the path of practice, and the first paths are also for the purpose of symbolizing the three wisdoms to be obtained, to be generated, and to be abandoned in sequence, while the later paths are for the meaning of obtaining empowerment, and the manner of obtaining, and the three differences of becoming familiar again. Thus, because it is enough to abandon the repetition of the common and the individual, it is reasonable to follow the noble ones in this respect. The second is the continuum of generating special applications, the second of the stages of meditation of generating is the person who is the basis of generation, that is, the person who does not regress, and the chapter of combining the boundaries of the signs and explaining the meaning, first is the general explanation, and second is divided into two, combining the boundaries and explaining the meaning. The first is: under the definitive part, from non-regression onwards, the nature or signs are explained, because the signs of the Sangha of non-regression arise from the definitive part previously spoken of. The connection of the Sutra is: it was declared in response to the question of the signs and characteristics of the Great Vehicle's non-regression. The second is divided into two, the general and the meaning of the limbs. The first is divided into four: the person who does not regress, the meaning of not regressing, the signs of not regressing, and how to show non-regression from the signs. The first is: