Tibetan
དང༌། བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སོགས་པས་དེའི་བསླབ་བྱ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་སོགས་པས་རློམ་བྱར་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་རང་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་སོགས་པས་སྤང་བ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །གང་ན། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་ཉམས་ལེན་ལ་སྤྲོ་བའི་བཙོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཅན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐྱེད་པ་ལ་བདག་པོར་མ་གྱུར་པའམ་མ་དད་པ་སོགས་འཇོམས་པ་ལ་མཐུ་མ་ཐོབ་པས་རྣམ་བྱང་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀུན་གྱི་མཐར་སྦྱར་བ་ལྔའོ། །གྲངས་ བཞིན་དུ་ནི་ཡུལ་ཅན་དང་ཡུལ་ལྔ་རིམ་པ་ལྟར་སྦྱོར་བའོ། །ཚོགས་ལམ་ལ་འདི་ལྔར་མ་ངེས་ཀྱང་གཙོ་ཆེ་བས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དད་སོགས་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་ན་དད་སོགས་འདི་དག་ལ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་དཀའ་སླ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་དད་སོགས་ལྔ་སྤྱིར་སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་སྐྱེད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྟེ་འོན་ཀྱང་དད་སོགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་མྱུར་བུལ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣོ་ཞིང་གསལ་ལ་ཆེན་པོས་ནི་རྫོགས་བྱང་རྟོགས་པ་སྟེ་འཐོབ་པར་སླ་ལ། དད་སོགས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟུལ་པོས་ནི་རྫོགས་བྱང་རྟོགས་པ་སྟེ་འཐོབ་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དད་སོགས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ན་དད་སོགས་འབྲིང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་སྟེ་འཐོབ་ལ། དད་སོགས་ཆུང་དུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་སྟེ་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ནི་འཐོབ་དགོས་ལ། ཐེག་ཆེན་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པ་དང་སྔ་མ་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་དེ་མི་འཐོབ་པས་སོ། །དེ་ནི་སྤྱིའི་ཤུགས་འཕངས་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་རྣོ་བརྟུལ་གཉི
Chinese
并且，圆满的发心等是其教诲，以及不分别，即不是考察的对境等，不是傲慢的对境，色声等，以及色等一切法的全部相，完全了知，即以自共的方式去了解等，是断除和现前的对境。何处？ 具有信赖的信心，以及乐于修持波罗蜜多的精进，以及不忘失发心之所缘境的忆念，以及于三轮中不分别的等持，以及以听闻思惟所生为主的智慧，是与声闻独觉不同的。对于生起出世间法不成为主人，或者不信等摧毁，没有获得力量，因此不是清净诸根的自性，这是在一切的最后所加的五种。数量上，则是所依和五境依次结合。在资粮道上，这五种不一定，但因为是最主要的。第二是，如果精通信等五境，那么获得信等这些的圆满菩提难易如何呢？显示差别是：大乘的信等五种，总的来说是生起布施到一切智之间，以及个别精通五境是那样，虽然如此，但是信等那些全部获得无上菩提不是有快慢的，像这样信心等差别锐利且清晰且大的，那么证悟圆满菩提容易，信心等那些本身的差别迟钝的，那么证悟圆满菩提困难，这件事是法性的道理。这样，从三种种姓中，根器敏锐的信等直接显示获得大乘菩提的力量，那么中等的信等则是证悟独觉的菩提，能够获得，小等的信等则是证悟声闻的菩提，能够获得，这是暗示的。这两者依次必须获得菩提，以及不能获得大乘和声闻的菩提，以及前者和独觉的菩提不能获得。那是总体的暗示，个别来说三种种姓的根器敏锐的有锐利和迟钝两种。
English
And, the perfect mind of enlightenment and so on are its teachings, and non-discrimination, that is, not the object of examination, etc., not the object of arrogance, form, sound, etc., and all aspects of all phenomena such as form, completely knowing, that is, understanding in terms of self and common, etc., are the objects of abandonment and manifestation. Where? Having trusting faith, and diligent enthusiasm for practicing the perfections, and mindfulness that does not forget the object of the mind of enlightenment, and samadhi that does not discriminate in the three spheres, and wisdom that mainly arises from hearing and thinking, which is different from the hearers and solitary realizers. Not becoming the master of generating transcendental Dharma, or not believing, etc., destroying, not gaining power, therefore not the nature of pure faculties, these are the five added at the end of everything. In terms of number, the dependent and the five objects are combined in order. On the path of accumulation, these five are not certain, but because they are the most important. The second is, if one is proficient in the five objects such as faith, then how difficult or easy is it to obtain the complete enlightenment of these faiths, etc.? Showing the difference is: the five kinds of faith, etc., of the Mahayana, generally speaking, are the generation from generosity to omniscience, and the individual proficiency in the five objects is like that, although it is so, but all those faiths, etc., obtaining unsurpassed enlightenment is not without speed, like this, the difference of faith, etc., is sharp and clear and large, then it is easy to realize complete enlightenment, the difference of those faiths, etc., themselves is dull, then it is difficult to realize complete enlightenment, this matter is the reason of Dharma nature. Thus, from the three lineages, the power of the faith, etc., of the sharp faculties directly shows the attainment of the Mahayana enlightenment, then the medium faith, etc., realize the enlightenment of the solitary realizer, can be obtained, the small faith, etc., realize the enlightenment of the hearers, can be obtained, this is implied. These two must obtain enlightenment in order, and cannot obtain the enlightenment of the Mahayana and the hearers, and the former and the enlightenment of the solitary realizer cannot be obtained. That is the general implication, individually speaking, the sharp faculties of the three lineages have two kinds of sharp and dull.
Tibetan
ས་སུ་ བྱས་པས་རྫོགས་བྱང་འཐོབ་དཀའ་སླར་དངོས་སུ་བསྟན་པས་དབང་འབྲིང་དང་དབང་རྟུལ་གྱི་དད་སོགས་ལ་ཡང་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་སུ་བྱས་པས་རང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་དཀའ་སླ་གཉིས་ཡོད་པར་འཕངས་སོ། །འདིར་རྟུལ་པོ་ཐེག་དམན་གྱི་ཡིན་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པར་རྒྱ་བོད་འགའ་ཞིག་བཞེད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རྩོད་པ་དེ་ཁོང་ན་གནས་ཤིང་དེ་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཞེས་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཀྱི་ལན་བསྟན་པ་དང༌། ཐེག་དམན་གྱི་དད་སོགས་གཉིས་ཀ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་གསུངས་པ་དང་མི་འགྲིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་དམན་གྱི་དད་སོགས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་དེ་ཉིད་འཕངས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པས་ཐེན་ཆེན་གྱི་འབྲིང་རྟུལ་པོའི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་གཉིས་སུ་མཛད་པས་མཚན་མེད་རབ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཚོགས་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་རྫོགས་བྱང་འཐོབ་དཀའ་སླ་གཉིས་རྒྱན་སྣང་དུ་གསུངས་པ་དང་འབྱོར་ལ་གཞན་དུ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐབས་མ་མཁྱེན་པར་འགྲོའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒོ་རིམ་གྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་དུས་དངོས་སྟེ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་དུས། སྐྱེས་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག །གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཟློས་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐར་ཆའི་འོག་ཏུ་ངེས་ཆ་གསུངས་ཏེ། ཐར་ཆ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་ངེས་ཆ་འབྱུང་བས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། བྱང་ཆེན་གྱིས་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ བཞི་ལས། དང་པོ་དྲོད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་གཉིས་ལས། དམིགས་པ་ནི། དམིགས་པ་ཡིན་པར་བསྔགས་པ་སྟེ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ན། དྲོ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གང་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །གང་དུ་ན། རྣམ་ཀུན་གྱི་སྐབས་འདིར་ཏེ་དེ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྐབས་ལས་དགར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེར་ནི་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་དམིགས་རྣམ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཙོ་བོར་བྱས་པས་སོ། །རྣམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་མཉམ་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་ནི་བཅུར་མདོ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་པོ་གཉིས་ནི་དྲོད་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་སྟེ་ཚེ་འདི་ལ་གཞན
Chinese
因此， 由于这样做，难以获得圆满菩提，再次如实显示，将中等根器和下等根器的信心等也分为锐利和迟钝两种，因此暗示了各自获得菩提的难易程度。这里，有些藏族和汉族学者认为迟钝者是小乘，但这并不合理。因为如前所述的争论仍然存在于他们心中，并且“即使对于他们也是如此”表明并未完全涵盖，这是对这一点的回答。而且，这与所说的小乘的信心等两种都是暗示并不一致。此外，直接显示小乘的信心等，暗示了这一点。如果这样做，按照学者的观点，将大乘的中等和迟钝者归为两类，那么无名施等所显示的资粮道本身，获得圆满菩提的难易程度，与庄严光明中所说的相符，否则学者就不了解时机了。第二是详细解释一切种类的法，第二是生起特殊加行道的次第科判，首先是生起特殊加行道的实际时间，即加行道的暖位等。第二有三：特殊加行道生起的时间，生起的所依补特伽罗，以及该补特伽罗的修习次第。第一有二：真实和遣除重复。第一有三，第一是：在解脱分之下宣说了决定分，因为生起解脱分的对他人有兴趣者会产生决定分。经的关联是：这是对大菩提如何安住的提问的回答。第二有 四，第一是暖位的所缘和行相两种，所缘是：赞叹为所缘，即宣说。谁的？三种暖位的。对于谁？一切有情。在哪里？在一切种类的这个场合，这也是为了区别于一切智智的场合，因为在那里，等持的证悟是主要的所缘和行相，而这里，在后得位中，利益他人的加行是主要的。行相是，缘于那些有情本身的心的平等之类的行相，在经中说了十种。其中，最初的两个心是暖位小的行相，即此生对他人。
English
Therefore, By doing so, it is difficult to attain perfect enlightenment, and it is shown again in reality that the faith of those with medium and dull faculties are also divided into sharp and dull, thus implying the difficulty and ease of attaining enlightenment for each. Here, some Tibetan and Chinese scholars believe that the dull ones are Hinayana, but this is not reasonable. Because the argument as mentioned before still exists in their minds, and "even for them it is like that" shows that it is not completely covered, which is the answer to this point. Moreover, this is inconsistent with the statement that both the faith of Hinayana and so on are implied. In addition, directly showing the faith of Hinayana and so on implies this. If this is done, according to the scholar's view, classifying the medium and dull ones of Mahayana into two categories, then the path of accumulation itself shown by Nameless Giving and so on, the difficulty and ease of attaining perfect enlightenment, is in accordance with what is said in the Adornment Light, otherwise the scholar does not understand the timing. The second is to explain in detail all kinds of Dharma, the second is the chapter on the stages of generating special practices, and the first is the actual time of generating special practices, that is, the heat of the practice path and so on. The second has three: the time of generating special practices, the person who is the basis of generation, and the practice order of that person. The first has two: reality and eliminating repetition. The first has three, the first is: the definite part is declared under the liberation part, because those who are interested in others who generate the liberation part will generate the definite part. The connection of the sutra is: this is the answer to the question of how the Great Bodhi abides. The second has Four, the first is the two objects and aspects of the heat position, the object is: praising as the object, that is, declaring. Whose? Of the three heat positions. For whom? All sentient beings. Where? In this occasion of all kinds, this is also to distinguish it from the occasion of all-knowing wisdom, because there, the realization of Samadhi is the main object and aspect, but here, in the post-attainment position, the practice of benefiting others is the main one. The aspect is that the aspects of the mind's equality and so on that are focused on those sentient beings themselves are said to be ten in the sutra. Among them, the first two minds are the aspect of small heat, that is, others in this life.