Tibetan
ས་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣོད་ལྡན་དུ་བྱས་པར་གསུངས་པས་འདོད་ཁམས་པ་དང་མི་ཁོ་ནའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སེམས་རྟེན་ནི། འདི་ལ་སྒོམ་བྱུང་ མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པར་ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལ་ཡང་བརྟེན་ལ། མཛོད་ནས་མེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་ན་འདོད་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནོ། །མངོན་པ་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་ཕལ་ཆེར་བརྟེན་ཏེ་དེ་དག་ནི་གདམས་ངག་ཏུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་མཛོད་ལས། ཐོས་བསམས་ལས་བྱུང་ལས་གསུམ་མོ། །ཞེས་སྒོ་གསུམ་གའི་ལས་དང་ཐོས་བསམ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གང་ཞེ་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་དང་ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། ཡང་གང་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་གཞན་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་གོམས་པས་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་གནས་ཀྱི་སྣོད་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྒོམ་བྱུང་ཡོད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་དང་སྤང་བྱ་དངོས་སུ་སྤང་རུང་གི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཞིག་ལ་བཤད་དོ། །ཉི་སྣང་ལས། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མཛོད་ལྟར་འབྱུང་བ་ལ་ཚིག་གསལ་དུ་འཕགས་པས་སྒོམ་བྱུང་མི་བཞེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དྲངས་སྣང་ཡང་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་མ་གྱུར་པ་ལ་དགོངས་ པ་བླངས་ན་ལེགས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས། ཚོགས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། བསྟན་བཅོས་འདིར་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་གསུམ་གོ་སྒྲུབ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དང་སྦྱོར་བ་བཅོ་ལྔའི་དང་པོ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བསྡུ་བཞི་ལ་འགོད་པ་སོགས་ཚོགས་ལམ་དང་ཐར་ཆར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚོགས་ལམ་སྤྱི་ཙམ་གྱི་རྟགས་ནི་མཛོད་འགྲེལ་ལས། གང་ལ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་བདག་མེད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་གཏམ་ཐོས་ན་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པ་དང༌། མཆི་མ་དཀྲུག་ཅེས་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དབྱར་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ལས་གཡུར་གྱི་གསེབ་ན་ས་བོན་ཡོད་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་བསླང་བའི་དགེ་རྩ་སྣ་རེ་ཙམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕྱོགས་རེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟགས་ནི་ཉི་སྣང་ལས། གང་གིས་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདིའི་རྟགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སེམས་མི་ཞུམ་པ་མི་དངང་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མི་འགོང་བ་མི་སྐྲག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡིད་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་ཟབ་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པ་སོགས་གསུངས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉི་སྣང་ལས། འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་ བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པས་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཚིག་གསལ་ལས། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་སོགས་སུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཉོན་ཆེས་རགས་པ་དང་བྲལ་བ་དྲོད་སོགས་ནི་ཐར་པར་འཆད་དོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དོན་བཤད་པའི་གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་སྟེ་གཞུང་དང་སྦྱར་བའི་རྒྱན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་དེ་ཉིད་ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་དད་སོགས་ཡུལ་ལྔ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མཁས་ཚུལ་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང༌། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་ཞིང་མཚན་མར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བསྡུས་པ་ནི་མཚན་མེད་ཅེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་དོ། །གང་དུ་ན། ཐར་པའི་སོགས་སོ། །གང་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་ཚོགས་ལམ་པ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་མཁས་པ་ནིའོ། །དྲོད་མ་ཐོབ་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་དམིགས་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པ་སྲབ་པས་བདག་གཞན་བརྗེ་མི་ནུས་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ། ཞེས་སོ། །སྐབས་གང་དུ་ན། རྣམ་པ་ནས་འདི་ལ་སྟེ་འདིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་མཁས་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་ཚིགས་གཉིས་པོ་འདི་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་ལམ་ལ་དད་པ་ ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རྣམ་ལྔའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པས་
Chinese
由于经中说，已成为能够生起道和地的法器，因此不一定是欲界众生和人。第二，心的所依：关于这一点，按照《摄类学》的说法，存在修所成之相，因此也依赖于禅定的心。按照《俱舍论》的说法，则依赖于欲界。虽然经部宗是这样认为的，但按照大乘的观点，像资粮道这样的大道，大多依赖于第四禅的真实基础，这些都已在口诀中讲述过了。第二是，《俱舍论》中说：“闻思所生三种业。”这样说了身语意三门之业和闻思。在《摄类学》中说：“何为资粮道？即异生之戒律，守护根门，知量而食，夜晚的上半夜和下半夜不睡眠而勤奋瑜伽，乐于安住于正知，以及任何成为因的善法，还有闻、思，以及修所生的智慧，通过串习这些，能够现证诸真谛，并且成为解脱之地的法器。”这样说了有修所成，并且说是能成为对治现证真谛和所断能直接断除的法器。在《日光论》中说：“应当了知，这些全部都是闻思的自性，因为是最初进入所诠释之道的因。”这样，按照《俱舍论》的说法出现，但在《明句论》中，圣者似乎引用了不承认修所生的理由，但如果考虑到没有成为修所生的主要部分，那就好了。《明句论》中说：“将特殊的资粮道和顺解脱分视为一体，应当知是错误的。”这部论典中，将最初的三种发心视为能够理解修行道和地的法器，并将十五种加行的第一种安置在事业的四摄中等等，这样说了资粮道和顺解脱分。第三，资粮道一般相的征相，在《俱舍论释》中说：“无论谁，听到讲述轮回的过患、无我以及涅槃功德的言语时，会起鸡皮疙瘩，并且流眼泪，应当知此人具有与解脱分相应的善根，就像夏天幼苗生长后，在青稞田中
English
Since it is said in the scriptures that one has become a vessel capable of generating the path and the ground, it is not necessarily limited to beings of the desire realm and humans. Second, the support of the mind: Regarding this, according to the explanation in the Compendium, there exists the characteristic of being meditation-born, thus it also relies on the mind of meditative absorption. According to the explanation in the Treasury, it relies solely on the desire realm. Although the Abhidharma holds this view, according to the Mahayana, a great path like the accumulation path mostly relies on the actual basis of the fourth dhyana, and these have already been mentioned in the oral instructions. Secondly, from the Treasury: "Arising from hearing, thinking, and meditation are the three actions." Thus, it speaks of the actions of the three doors and hearing and thinking themselves. In the Compendium: "What is the path of accumulation? It is the morality of ordinary beings, guarding the doors of the senses, knowing moderation in food, not sleeping during the upper and lower parts of the night but striving in yoga, delighting in abiding in mindfulness, and also any other virtuous deeds that have become causes, as well as the wisdom arising from hearing, thinking, and meditation. By familiarizing oneself with these, one will come to directly realize the truths and become a vessel for the place of liberation." Thus, it speaks of the existence of meditation-born qualities and says that it is suitable to be a vessel for counteracting the direct realization of the truths and for directly abandoning what is to be abandoned. In the Sunlight Treatise: "It should be known that all of these are of the nature of hearing and thinking, because they are the cause for initially entering the path that is being taught." Thus, it appears according to the Treasury, but in the Clear Words, the noble one seems to have cited the reason for not accepting meditation-born qualities, but it would be better if one considered that it has not become the main part of meditation-born qualities. In the Clear Words: "To consider the special accumulation path and the part in harmony with liberation as one is to be known as mistaken." In this treatise, the first three bodhicittas are said to be suitable vessels for understanding the path of practice and the ground, and the first of the fifteen applications is placed in the four means of gathering activities, and so on, thus speaking of the accumulation path and the part in harmony with liberation. Third, the general signs of the accumulation path are mentioned in the commentary on the Treasury: "Whoever, when hearing words that speak of the faults of samsara, selflessness, and the qualities of nirvana, experiences goosebumps and sheds tears, it should be known that they have the root of virtue in accordance with the part of liberation, just as in summer, after seedlings have grown, in the midst of the barley fields,
Chinese
就像知道有火一样。就这样。因此，即使相续中生起一丝一毫由出离心所引发的善根，也能获得资粮道的一部分。资粮道特殊的标志，如《日藏经》所说：以何为标志？与解脱分相应的此之标志有三种，即：不灰心，是不惊慌的特征；不畏惧，是不害怕的特征；心中无悔，是不恐惧的特征。如是说不畏惧甚深之义等。为何称为与解脱分相应？《日藏经》云：此处解脱是分离的差别，因其有益于解脱分，故称为与解脱分相应。如是说。《释论》中说：远离八无暇等中抛掷的粗大业惑，暖位等即是解脱。解释解脱分相应的意义之二，是支分之义，即为了与经文结合的庄严，应调伏之众生于资粮道时，通过在自相续中生起信等五境，而成为有智慧者等。第二分为二：本体和分类。第一分又分为二，第一是：从最初发起大菩提心开始，到不离一切种智心，行布施等，直到一切种智，修习且不执著相。如是所说，简而言之即是无相等等。第二是：希求。于何处？解脱等等。何处？通达空性的智慧，以智慧的方式观照诸法无相，从布施等波罗蜜多直到一切种智，资粮道行者善于在自相续中生起。尚未获得暖位的菩萨们虽然缘众生，但缘他利之心微弱，故无法交换自他，因此在自己的相续中。如是说。于何时？从相到此，即于此处。第二分为三，第一是：在相续中善于生起，那是什么呢？为了指示那一点，故说了这两个中间词。第二分为二：从本体和相续的角度进行分类。第一是：资粮道有从信心到智慧的五种。这些也是三世诸佛等等。
English
It is like knowing that there is fire. That's it. Therefore, even if a trace of virtue arising from the thought of renunciation arises in the mind, one will attain a portion of the path of accumulation. The special signs of the path of accumulation are as stated in the *Nyi snang*: What are the signs that indicate it? The signs of this being in accordance with the aspect of liberation are threefold, namely: not being discouraged, which is the characteristic of not being alarmed; not being afraid, which is the characteristic of not being frightened; and having no regret in mind, which is the characteristic of not becoming afraid. As it is said, not being afraid of the profound meaning, etc. Why is it called being in accordance with the aspect of liberation? The *Nyi snang* says: Here, liberation is the distinction of separation, and because it benefits the aspect of liberation, it is called being in accordance with the aspect of liberation. As it is said. The *Clear Words* says: Abandoning the grossest afflictions that throw one into the eight states of unfreedom, etc., warmth, etc., is explained as liberation. The second explanation of the meaning of being in accordance with liberation is the meaning of the limbs, that is, for the sake of the ornament that combines with the text, the being to be tamed should, at the time of the path of accumulation, cultivate the five objects of faith, etc., in their own mind, and become wise, etc. The second has two parts: the essence and the divisions. Of the first part, there are two. The first is: From the beginning of generating the great Bodhicitta, taking it closely, without separating from the mind of all-knowing, giving charity, etc., up to the state of all-knowing, meditating and not making it into a sign. What is said is summarized as "without signs," etc. The second is: Desire. Where? Liberation, etc. Where? The wisdom that realizes emptiness, with the aspect of wisdom that focuses on phenomena as being without signs, from the perfections of giving, etc., up to all-knowing, the practitioner of the path of accumulation is skilled in cultivating them in their own mind. Those Bodhisattvas who have not yet attained warmth may focus on sentient beings, but their focus on the benefit of others is weak, so they cannot exchange self and others, so in their own mind. As it is said. At what time? From the aspect to this, that is, here. The second has three parts, the first of which is: What is it that is skilled in cultivating in the mind? In order to indicate that, these two intermediate phrases are spoken. The second has two parts: division from the perspective of the essence and the mind. The first is: The path of accumulation has five aspects, from faith to wisdom. These are also the Buddhas of the three times, etc.