Tibetan
ན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་སྤངས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་གདུགས་གཅིག་ཏུ་བཟོད་ནས་མོས་པ་དང་བགྲང་བའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡུམ་ལ་བཟོད་ཅིང་མོས་ན་འདི་ཉིད་དེ་དག་ལས་མཆོག་དང་གཙོ་བོར་ཁུམས་ལགས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པས་རང་གི་ལུགས་ཡུལ་ལ་བསླབས་པ་ལས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་མྱང་འདས་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་དང་ཡུམ་དང་བྲལ་བའི་སྡེ་སྣོད་གཞན་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཤེས་པ་ནི། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཉན་ཞིང་ཐོས་ནས་འབྲི་བ་དང་བྲིས་ནས་ལུང་འབོགས་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པར་བྱའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་དང་ཡུམ་དང་བྲལ་བའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ལ་སྤྱོད་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་དཀར་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་གསུམ་མམ་དེའི་ཕྱེད་དམ་དེ་བས་ཀྱང་མྱུར་བར་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འགོག་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་བཟོད་སོགས་སྐད་ཅིག་ མ་བཞིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་མེད་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ངོ་བོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་བ་མེད་པ་སྟེ་མདོར་ན་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བར་མཁྱེན་པ་ནི། ཡུམ་ཟབ་མོ་གང་ལ་བསླབས་ཤིང་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཞེས་པ་ནས་གང་ལ་བསླབས་ཤིང་བྱང་ཆེན་རྣམས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་ཡང་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་འགྲིབ་པའམ་འཕེལ་བར་ཡང་འཚལ་བར་མི་གདའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་དཀར་བྲི་གང་མེད་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་ལ་སྦྱར་རོ། །སྦྱིན་པ་པོ་སོགས་སུ་དམིགས་པའི་འཁོར་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མོས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དྲག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ནི། དཔེར་ན་བ་དྲུས་མ་བེའུ་གཞོན་ནུ་མི་འདོར་བ་ལྟར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདིའི་དོན་དུ་ཇི་སྲིད་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཁོང་ཆུད་པར་བྱ་བ་དང་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསམ་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་ལྟས་བས་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་
Chinese
一旦成为一来者、不来者和阿罗汉，成为独觉佛，所有这些的智慧和断除有多少，以及对于这部甚深般若波罗蜜多，能够以同一意乐忍受、信解和数算，像这样对于般若波罗蜜多忍受和信解，那么这部般若波罗蜜多就胜过和主宰他们。如是说。由于广泛宣说胜于其他的法，从学习自己的宗派开始，相对于此，所要获得的寂灭，声闻和独觉的乘，以及离开般若波罗蜜多的其他论藏，现观，也就是获得非常快速的智慧是：听闻这部甚深般若波罗蜜多，听闻后书写，书写后受持，以及如理作意的善男子和善女子，那些想要非常快速地进入寂灭的声闻乘行者们，以及独觉乘的行者们，和行持离开般若波罗蜜多的其他经部的那些人，不是这样。如是说。解释说，由于明证空性需要三个无数大劫，或者一半，或者比那更快地成佛。第三个是，以灭谛为境的法忍等四刹那的差别。在哪里呢？依赖于世俗谛，也就是在其自性中，一切法没有减少，以及在胜义谛的自性中，一切法没有增多，总之，了知远离增益和损减，那么，学习和信奉这部甚深般若波罗蜜多的人将会出现。从“学习什么，大菩萨们证得无上圆满菩提”到“即使证得无上圆满菩提，这部甚深般若波罗蜜多也不会减少或增加”。如是说。明证空性，没有减少和增多，适用于两种真谛。由于完全清净了以布施者等为对境的三轮的垢染，信奉和作意布施等波罗蜜多，强烈地、极其地修习是：例如母牛不舍弃小牛犊一样，善现大菩萨为了这部甚深般若波罗蜜多的缘故，只要没有通达、受持、读诵、完全思维和以心证悟这部甚深般若波罗蜜多，并且没有通过观察而很好地理解，那么说法者就不会舍弃它。如是
English
Once one becomes a Stream-enterer, a Once-returner, a Non-returner, and an Arhat, becoming a Pratyekabuddha, how much wisdom and abandonment do all of these have, and regarding this profound Prajñāpāramitā, being able to endure, believe in, and enumerate with the same intention, if one endures and believes in the Prajñāpāramitā in this way, then this Prajñāpāramitā surpasses and dominates them. Thus it is said. Because it extensively proclaims the Dharma that excels others, starting from learning one's own tradition, relative to this, the quiescence to be attained, the Śrāvakayāna and Pratyekabuddhayāna, and the other Abhidharma collections apart from Prajñāpāramitā, Abhisamaya, that is, the wisdom of attaining very quickly is: those sons and daughters of good family who listen to and hear this profound Prajñāpāramitā, write it down after hearing, and uphold it after writing, and properly apply their minds, those Śrāvakayāna practitioners who desire to enter quiescence very quickly, and the Pratyekabuddhayāna practitioners, and those who practice other Sutras apart from Prajñāpāramitā, are not like that. Thus it is said. It is explained that because it is said that it takes three countless eons to realize emptiness, or half of that, or even faster to attain Buddhahood. The third is, the difference of the four moments such as Dharma-kṣānti with the object of the Truth of Cessation. Where is it? Relying on the conventional truth, that is, in its essence, all phenomena do not decrease, and in the essence of the ultimate truth, all phenomena do not increase, in short, knowing free from exaggeration and depreciation, then, those who learn and follow this profound Prajñāpāramitā with faith will appear. From "What is learned, the great Bodhisattvas attain unexcelled perfect enlightenment" to "Even if unexcelled perfect enlightenment is attained, this profound Prajñāpāramitā will not decrease or increase." Thus it is said. Realizing emptiness, without decrease or increase, applies to both truths. Because the defilement of the three spheres with the giver and so on as objects is completely purified, believing in and applying the mind to the perfections such as giving, practicing intensely and extremely is: just as a mother cow does not abandon her young calf, so Subhūti, the great Bodhisattva, for the sake of this profound Prajñāpāramitā, as long as this profound Prajñāpāramitā has not been understood, upheld, read, completely contemplated, and realized with the mind, and has not been well understood through observation, then the Dharma speaker will not abandon it. Thus
Tibetan
སོ། །ཡང་དག་པར་འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་གི་སྦྱོར་བས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསྒྲུབས་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྲུབ་པ་ནི། བྱང་ཆེན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་དག་ལ་བསྙེན་ བཀུར་བྱས་ཤིང་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་འདིར་སྐྱེས་པ་གང་ཡུམ་ཟབ་མོ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་སྔ་མ་ལ་སྒྲུབ་པ་བྱས་ཀྱང་དྲག་ཏུ་མ་བྱས་པས་ད་ལྟ་མི་དངང་བ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བཟང་པོ་མེད་པ་དང༌། སྔ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སམ་བྱམས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་དྲག་ཏུ་བྱས་པས་ད་ལྟ་མི་དངང་བ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བཟང་པོ་ཡོད་པའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེན་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས་ཡུམ་མི་འདོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དེ་དག་འཛིན་པ་ནི། དེ་དག་ནི་བར་མ་དོར་བྱང་ཆུབ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རྒྱ་མཚོར་གྲུ་ཞིག་པ་ན་ཤིང་སོགས་ལ་འཇུ་བ་དང་མི་འཇུ་བ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གནོད་པ་མེད་པའི་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་མི་ཕྱིན་པའི་དཔེས་ཡུམ་ལ་མི་བརྩོན་པ་དང་བརྩོན་ན་བར་མ་དོར་ཉན་རང་གི་ས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་གཉིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྤང་གཉེན་དུ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ལམ་བདེན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་བཟོད་སོགས་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གང་ན་བྱང་སེམས་ལས་གཞན་ཡུམ་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟེ་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱང་སེམས་ ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡིན་པ་ནི། བྱང་ཆེན་དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བར་མ་དོར་ཉེ་ཞོར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་བུམ་པ་སོ་བཏང་བ་དང་མ་བཏང་བར་ཆུ་གནས་མི་གནས་ཀྱི་དཔེས་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་བཟུང་མ་བཟུང་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་མིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་ཚང་བ་ནི། བྱང་ཆེན་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མི་ལྟུང་ངོ༌། །ཞེས་ཟག་ལྷན་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་གྲུར་རྫས་བཅུག་སྟེ་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བའི་དཔེས་སྦྱིན་སོགས་བཟུ
Chinese
索！以完全清净的三轮之结合，于多劫中所修而应获得的福德与智慧，若能毫不颠倒地成就，即是：大菩萨、佛陀、薄伽梵，对其他诸佛作承侍恭敬，从此命终转生于此者，一旦听闻甚深般若波罗蜜多，便会生起信乐。如是说。此二者的差别是：前世虽有修行，然不精进，故今生无不怯懦等之良好证悟；前者依止佛陀或慈氏（弥勒佛）等，精进修行，故今生有不怯懦等之良好证悟。如是说。执持而不作分别，于布施等一切法作意，以不舍般若波罗蜜多的精进，执持彼等，彼等在中阴时不会完全从菩提中退失，彼等超越声闻地与独觉地，圆满成熟有情，清净佛土，于无上圆满菩提现前圆满成佛。如是，譬如海中船只破损时，抓住或不抓住木头等，以无内外损害、未损未坏而到达或未到达彼岸为例，不精进般若波罗蜜多与精进般若波罗蜜多，在中阴时显现或不显现声闻、独觉地二者，被说为是遍知的所断与助伴。第四是：以道谛为境的法忍等四刹那之差别。何处菩萨之外，不适合作为般若波罗蜜多等之所依，故法界之自性，即具有自性之菩萨，才是修行的所依，即：大菩萨是这样的，不会在中阴时接近声闻地或独觉地。如是，譬如瓶子有裂缝与无裂缝，水能存与不能存为例，以方便智慧摄持与不摄持二者，显示是修行之法的所依与非所依而说。圆满祈愿等十度之圆满因之积聚完全具足，即：大菩萨不会堕入声闻与独觉地。如是，譬如做了防漏与未做防漏的船只装载货物前往大海为例，布施等
English
So! The merit and wisdom that should be obtained by practicing in many kalpas with the combination of the three wheels being completely pure, if they can be accomplished without any reversal, is: the great Bodhisattva, Buddha, Bhagavan, who serves and respects other Buddhas, and after dying and being reborn here, as soon as he hears the profound Prajnaparamita, he will develop faith and joy. So it is said. The difference between these two is: although there was practice in the previous life, it was not vigorous, so there is no good realization of not being timid, etc. in this life; the former relied on the Buddha or Maitreya, etc., and practiced vigorously, so there is a good realization of not being timid, etc. in this life. So it is said. Holding on without making distinctions, focusing on all dharmas such as giving, and holding on to them with the diligence of not abandoning Prajnaparamita, they will not completely fall away from Bodhi in the intermediate state. They transcend the Sravaka and Pratyekabuddha grounds, fully mature sentient beings, purify the Buddha land, and manifest complete enlightenment in the unexcelled complete enlightenment. Thus, just as when a ship is damaged in the ocean, grasping or not grasping wood, etc., as an example of reaching or not reaching the shore without internal or external harm, without being damaged or broken, not diligently practicing Prajnaparamita and diligently practicing Prajnaparamita, the two of manifesting or not manifesting the Sravaka and Pratyekabuddha grounds in the intermediate state are said to be the objects to be abandoned and the companions of omniscience. The fourth is: the difference between the four moments of Dharma-kshanti, etc., which have the Truth of the Path as their object. Where other than Bodhisattvas are not suitable as a basis for knowing Prajnaparamita, etc., therefore the nature of Dharmadhatu, that is, the Bodhisattva with self-nature, is the basis for practice, that is: the great Bodhisattva is like this, and will not approach the Sravaka or Pratyekabuddha grounds in the intermediate state. Thus, just as a vase with or without cracks, water can or cannot stay, as an example, holding or not holding with skillful means and wisdom, it is said to show whether it is the basis of the practice of Dharma or not. The complete accumulation of the causes for the perfection of the ten paramitas, such as aspirations, is complete, that is: the great Bodhisattva will not fall into the Sravaka and Pratyekabuddha grounds. Thus, just as a ship that has been made leak-proof or not made leak-proof is loaded with goods and goes to the ocean, giving, etc.