Tibetan
་བའི་ཁྱད་པར་མི་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི་གཞི་ཤེས་སུ་དེའི་སྦྱོར་བ་བཅུའི་ཁྱད་པར་བཤད་ཟིན་པའམ་ཡང་ན་གཞི་ཤེས་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་གཞི་ཉན་རང་ལ་ཡང་ཡོད་པས་དེའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་འཆད་པ་མི་ འཐད་ལ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ལ་ནི་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་དེའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་དོན་གྱིས་བཤད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཐལ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་དེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བཤད་པ་ནགཉིས་ལ་ཡང་གོ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་རྒྱུའི་དེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཉི་སྣང་ལས་ཁྱད་པར་འདི་དག་སྦྱོར་བ་གསུམ་གའི་ཡིན་པར་བཞེད་གསུང་ཡང་དམིགས་བསལ་མ་མཛད་པ་ཙམ་ལ་དཔགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཆོས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་བར་ཚིགས་གསུམ་པོ་གསུངས་སོ། །ཡང་ནི་ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག་མདོར་བསྟན་པར་མ་ཟད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ལ་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་གང་ན། ལམ་སྦྱོར་བ་གཉིས་ནིའོ། །གང་ལས་ན། ཐེག་ཆེན་ལས་གཞན་ཉན་རང་གི་ལམ་དག་ལས་སོ། །བྱེད་ཆོས་གང་གིས་ན། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཏེ་དེས་སོ། །གྲངས་དུ་ཞེ་ན། །ཁྱད་པར་ནི་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ན་བསམ་མི་ཁྱབ་ནས་རོ་མྱང་མེད་ཀྱི་ བར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱད་ཞུགས་སོ། །གང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་སོགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གཉིས་ནིའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་ན་མཁྱེན་པའི་རྟེན་མཚོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་མ་ཡིན་པས་སོ། །གང་ལས་ན། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་རང་རྒྱལ་བའི་ལམ་རྣམས་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དེ་གཉིས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པར་རོ། །བྱེད་ཆོས་གང་གིས་ན། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གང་གིས་སོ། །གང་གི་མཐུས་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྲིད་ཞིར་མི་ལྟུང་བར་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །ཁྱད་པར་དེ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཞི། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་བཟོད་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། དཔེ་ཟླ་རུང་བའི་མཚུངས་པ་མེད་པས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་ཚད་མས་གཞལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། སྒྲས་བརྗོད་པ་སོགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་བཞི་རྟོགས་པ་སྟེ། ཡུམ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པའི་བྱ་བ་དང་མཉམ་པ་མ་མཆིས་པའི་བྱ་བ་དང་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པའི་བྱ་བ་དང་གྲངས་མ་མཆིས་པའི་བྱ་བ་དང་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་བྱ་བས་ཉེ་བར་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་བཟོད་སོགས་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གང་ན་རྒྱལ་པོ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ནས་བློན་པོས་དེའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ལྟར་ཡུམ་གྱིས་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ནི། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ནི་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་ཕྲ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཛངས་པ་སྟེ་སོ་སྐྱེ་བློ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དོན་དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་མཁས་པའི་མཁས་པ་དང་འཕགས་པ་དོན་དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་ཇི་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི། ཡུམ་ཞི་བ་ཕྲ་བ་མཛངས་པ་མཁས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རིག་པར་བགྱི་བ་སྟེ་བྱང་སེམས་གང་ཡུམ་འདི་ལ་མོས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་ངེས་པར་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བགྱི་བ་བགྱིས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་རང་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡུལ་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཤེས་པའམ་སྟོང་གསུམ་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་སྤངས་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་བཟོད་ལ་མོས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཐུན་མོང་ མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ནི། སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱུར། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བརྒྱད་པ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་ལ
Chinese
为什么不阐述这些差别呢？首先，在基础智中已经阐述了它的十种加行的差别，或者仅仅是基础智的差别，也是声闻缘觉所具有的殊胜之处，因此从这方面阐述差别是不合理的。其次，对治基础智被道智所遍及，因此阐述它的差别，实际上也就意味着阐述了它。那么，对一切相智的加行也同样适用吗？不是的，因为仅仅从一切相智的差别来看，就存在差别，所以不相同。第二，见道是加行道的果和修道的因，因此对它的阐述也适用于两者。如果因没有差别，那么果的差别就变成了无因；如果因有差别，而果没有差别，那么因就没有意义。从《日光》来看，这些差别被认为是三种加行都有的，但这只是因为没有特别说明而已。第二部分分为三点。第一点是：什么是不可思议等差别中的作用法呢？作为回答，说了中间的三句。而且，这不仅仅是简要地指出了十六种差别。第二点是：用一句半偈颂说明了差别的体性，最后两句的意义是，在何处殊胜呢？是两种道加行。从何处殊胜呢？从大乘之外的声闻缘觉的道中殊胜。用什么作用法呢？用不可思议等差别。数量是多少呢？应该知道差别是十六种自性。十六种在哪里呢？从不可思议到无味受之间。第三点是：差别进入。在哪里进入呢？菩萨和等等所指的如来道智，以及等等所指的一切相智的加行道这二者。有人认为，佛的一切相智的加行如何能成为所依呢？因为它不是知性的所依，而是象征的加行。从何处进入呢？从声闻和等等所指的独觉道中进入。如何进入呢？成为从那二者中殊胜的道。用什么作用法呢？用不可思议等十六种。凭借什么力量呢？凭借正等觉佛和等等所指的菩萨，不会堕入轮回和寂灭，而是善妙地完全摄持的智慧的力量。ོབས་ཀྱིས་སོ། །差別是甚麼呢？此有四種。苦諦、集諦、滅諦、道諦的剎那差別。第一是，苦諦的對境，法忍等剎那四者的差別。何處是成爲佛陀四種智慧之因，且超越了分別念的行境，因此是不可思議的，以及沒有可比擬的對等，因此是不平等性，以及唯有以量度衡量才能真實超越，以及以語言表達等的數量計算才能真實超越的苦之自性，了悟此四者。此佛母是與不可思議之行爲、無等同之行爲、不可衡量之行爲、無數量之行爲、不平等與平等之行爲相近。如是說。第二是，集諦的對境，法忍等剎那四者的差別。何處如國王處於捨棄狀態，由大臣做其一切事務一般，佛母不作思維，卻能聚集聲聞乃至佛陀之間一切聖者的斷證功德。此甚深佛母與五度波羅蜜多完全相應。如是說。如所有性微細，如量性賢善，即凡夫之心完全成熟，以智慧趣入彼二義，具備智慧的智者的智者，以及聖者趣入彼二義，即是識。彼二智者如實了知應知之義，即佛母寂靜、微細、賢善、智者以識應知，即凡是菩薩對此佛母生起信解，彼等必定是往昔對諸佛作過供養。如是說。聲聞等不是自生佛的行境之事物，以處所時間劃分的微細事物能知曉，或三千世界從預流果轉成自生佛的智斷，菩薩的集諦隨順忍位生起信解，是特別殊勝的不共之識。三千大千世界的所有有情，凡有多少，彼等一切都將隨信而行。隨法而行，以及第八者與入流者和
English
Why are these differences not explained? First, the differences of its ten applications have already been explained in the base knowledge, or the difference of the base knowledge alone is also a distinction possessed by Hearers and Solitary Realizers, so it is unreasonable to explain the difference from that aspect. Second, the antidote base knowledge is pervaded by the path knowledge, so explaining its difference actually means explaining it as well. Then, does it also apply to the application of all-knowing? No, because there is a difference even from the difference of all-knowing alone, so it is not the same. Second, the path of seeing is the result of the path of application and the cause of the path of cultivation, so the explanation of it also applies to both. If the cause has no difference, then the difference of the result becomes causeless; if the cause has a difference, but the result has no difference, then the cause becomes meaningless. From the "Sunlight," these differences are considered to be present in all three applications, but this is only because there is no special explanation. The second part is divided into three points. The first point is: What is the operative dharma in the differences such as inconceivable? As an answer, the three intermediate sentences are spoken. Moreover, this is not only a brief indication of the sixteen differences. The second point is: One and a half verses explain the nature of the difference, and the meaning of the last two is, where is it superior? It is the two path applications. From where is it superior? From the paths of Hearers and Solitary Realizers other than the Great Vehicle. By what operative dharma? By the differences such as inconceivable. What is the number? It should be known that the difference is the nature of sixteen. Where are the sixteen? From inconceivable to the absence of taste. The third point is: Difference enters. Where does it enter? The Bodhisattva and others refer to the Tathagata's path knowledge, and the two paths of application of all-knowing, which are referred to by others. Some think, how can the application of the Buddha's all-knowing be a basis? Because it is not a basis of knowledge, but a symbolic application. From where does it enter? From the paths of Hearers and others, which are referred to as Solitary Realizers. How does it enter? It becomes the path that is superior to those two. By what operative dharma? By the sixteen such as inconceivable. By what power? By the power of the perfectly enlightened Buddha and others, the Bodhisattva will not fall into samsara and nirvana, but will be well and completely held by wisdom.
English
Oṃ. What is the difference? There are four here. The momentary differences of the truths of suffering, origin, cessation, and path. The first is the difference between the four moments of forbearance of the Dharma, etc., which have the truth of suffering as their object. Where it is the cause of the four wisdoms of the Buddhas and transcends the realm of conceptual thought, therefore it is inconceivable, and because there is no comparable equal, therefore it is unequal, and because it is truly transcended only by measuring with measure, and because it is truly transcended by counting with the number of expressions, etc., realizing the four natures of suffering. This mother is close to inconceivable actions, unequal actions, immeasurable actions, innumerable actions, inequality and equal actions. So it is said. The second is the difference between the four moments of forbearance of the Dharma, etc., which have the truth of origin as their object. Where, just as a king remains in equanimity and the ministers perform all his duties, the mother, without thinking, gathers all the qualities of abandonment and realization of all noble beings from the hearers to the Buddhas. This profound mother is perfectly endowed with the five perfections. So it is said. The fineness of suchness and the excellence of suchness, that is, the mind of an ordinary person is fully matured, the wise man with wisdom who enters into those two meanings, and the noble one who enters into those two meanings, is consciousness. Those two wise men know the knowable meaning as it is, that is, the mother is peaceful, subtle, excellent, the wise man should know with consciousness, that is, those bodhisattvas who develop faith in this mother will surely have made offerings to the Buddhas of the past. So it is said. The subtle things that are not the object of the self-realized ones, which are divided by place and time, are known, or the wisdom of the bodhisattva who has transformed from the stream-enterer to the self-realized one in the three thousand worlds, the forbearance of the origin is believed in, and it is a particularly superior uncommon knowledge. All sentient beings in the three thousand world realms, as many as there are, will all follow faith. Following the Dharma, and the eighth and the stream-enterer and