Tibetan
ས་དང་སེམས་ཅན་དོན་ཡོངས་མི་གཏོང་དང༌། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་དང་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ཀྱི་གསུམ་པ་སྟེ་ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་ཤེས་མཚན་ཁྱད་མཚན་སོགས་གཞུང་དང་མ་སྦྱར་བར་སྤྱིར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མཚན་མཚོན་གྱི་རྣམ་གཞག །མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཚུལ། དེའི་ས་མཚམས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞན་ལུགས་བསྟན། མཐད་ཕྱོགས་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལུགས་དགོད་པ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྡུས་དོན་མཁན་དང༌། སྔ་རབས་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱི་ན་རེ། ཤེས་མཚན་ཕྱོགས་ཆོས། བྱེད་མཚན་རྗེས་འགྲོ། ཁྱད་མཚན་ལྡོག་ཚུལ། བཞི་པ་རྟགས་ཀྱི་དཔག་བྱའོ། །དེ་ལ་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ན་མཁྱེན་གསུམ་དང༌། གཞན་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཤེར་འབྱུང་གིས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་སྔར་བཤད་ པའི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཤེས་མཚན་གྱི་དོན་དང༌། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་སྤྱིར་བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེས་པ་ན་ཁྱད་པར་གྱིས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཁྱད་མཚན་གྱི་དོན་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བྱེད་པས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་ཁྱད་མཚན་གྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཚང་བའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་བྱེད་མཚན་གྱི་དོན་དང༌། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱེད་པའམ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྒྱུར་ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་བས་མཚོན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་འཆད་དེ་ཇི་ལྟར་མཚོན་ཚུལ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་མ་གྲུབ་པ་དེར་མཚོན་པ་མ་ཡིན་གྱི་དེའི་ནུས་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་མཚོན་བྱ་དང༌། འགའ་ཞིག་མཚན་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་འམ་ལྔ་པོ་མཚན་གཞིར་བཞག་ནས་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པའམ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་ནོ་ཞེས་མཚོན་བྱ་དང་དེའི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱའོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་པ་ཕྲག་གསུམ་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི་དེ་སྐྱེད་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་བྱས་ཆོས་ལ་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ ལས། ཡུམ་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་དུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡུམ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ་མཚན་གཞིའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་བ་སྐྱེད་པ་དང་དེ་ལ་སྟོན་པ་ནི་མཚོན་བྱའོ། །སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་དུ་མཁྱེན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པར་གསུངས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ཤེས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་སའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་མཚོན་ཚུལ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། ཤེས་མཚན་རྟགས་སུ་བྱས་ནས་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་པ་དང་ཡོད་པ་གང་དུ་སྒྲུབ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་སའི་ཤེས་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ལ། སློབ་ལམ་ན་རྣམ་མཁྱེན་མེད་པས་མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་འདོད་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའམ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བར་སྒྲུབ། དང་པོ་ལྟར་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་ཆོས་ཅན། དེ་ནམ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ན་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པར་གྲུབ་པས་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པར་དཔགས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེས་ན་འདིའི་ འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཤེས་ཁྱད་བྱེད་པ་གསུམ་པོ་ཤེས་བྱེད་དང་མཚན་ཉིད་ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱ་རྒྱུར་བསྟན་པས་བྱས་སོ། །ལུགས་གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤེས་མཚན་ལ་མཁྱེན་གསུམ་དུ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། སྔར་རྣམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ཡུལ་ཅན་དུ་མཁྱེན་གསུམ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དེ་མ་ཡིན་གྱི་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཞེ་བརྒྱད་ཤེས་པ་ལ་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མིང་མཚུངས་ཀྱང་མཁྱེན་ལུགས་མི་འདྲ་བས་དེ་ཁོ་ན་འཆད་པ་མི་འཐད་ཅིང༌། ཁྱད་མཚན་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞི་ཤེས་མ་གསུངས
Chinese
不舍弃土地和众生的所有利益，如是行持，以及具有善逝的加持。如是说。第三是加行的前行法之三，即宣说所知法相的章节，首先不与论典结合而总说识相、差别相等。第三有二，总义和支分之义。第一有三，相和所表之安立，先知自性之理，彼之界限的指示。第一有二，他宗的指示，确定要点的方向。第一有二，立宗和破彼。第一有二，略义者和古人的宗派。第一是，鸠摩罗室利那惹：识相是随顺法，作相是随行，差别相是遣返之理，第四是因相的度量。其中，在自续中生起结合而知晓时，称为三智，在他续中确定时，称为大丈夫。狮子贤论师说：以苦等谛为所依的十六刹那所具有的，以前所说的三遍知的相，以彼等之证悟来表示结合。如是识相之义，以及三遍知本身普遍在以四谛为所依的十六刹那生起清净时，以差别来表示结合，如是差别相之义，以及彼之故，无有因不具足的能作之差别，在第二刹那转变之故，以能作来表示结合，即差别相的第二刹那，成为一切因圆满的能作之差别，是作相之义，以及若有作用的差别，则成就果的差别之故，彼亦表示结合。如是以能作或作用的差别为因的果差别所表示，是自性之体性的意义来解释，但如何表示之理未指示。第二是，往昔的智者们，不以这些自性来表示未成就的结合，而是以彼能力的部分法作为所表，以及部分作为自性，从而将二十或五个结合作为相基而生起佛陀。
English
Not abandoning all the benefits of land and sentient beings, acting accordingly, and possessing the blessings of the Sugata. Thus it is said. The third is the third of the preliminary practices of joining, which is the section on explaining the characteristics of knowable objects, first generally explaining the characteristics of knowledge, distinctions, etc., without combining them with the treatises. The third has two parts: the general meaning and the meaning of the branches. The first has three parts: the establishment of characteristics and what they represent, the way of knowing the characteristics in advance, and the indication of its boundaries. The first has two parts: the indication of other systems, and the determination of the direction of the key points. The first has two parts: establishing the system and refuting it. The first has two parts: the summarizer and the system of the ancients. The first is: Kumārashrī Nare: The characteristic of knowledge is the conforming dharma, the characteristic of action is the following, the characteristic of difference is the way of reversing, and the fourth is the measure of the sign. Among them, when arising in one's own continuum and knowing the union, it is called the three knowledges, and when establishing it in another's continuum, it is called the great being. Sherjung says: "The aspects of the three omniscient ones previously mentioned that are present in the sixteen moments based on the truths of suffering, etc., are what represent the union through their realization." Thus, the meaning of the characteristic of knowledge, and when the three omniscient ones themselves arise purely in the sixteen moments based on the four truths in general, they represent the union through difference, thus the meaning of the characteristic of difference, and because of that, the difference in the ability to act without incomplete causes changes in the second moment, so acting represents the union, that is, the second moment of the characteristic of difference, becoming the difference in the ability to act with all causes complete, is the meaning of the characteristic of action, and if there is a difference in action, then the difference in result is accomplished, so that also represents the union. Thus, what is represented by the difference in result, which is caused by the difference in action or activity, is explained as the meaning of the nature of reality, but the way in which it is represented is not indicated. The second is: The wise ones of the past did not represent the unaccomplished union with these characteristics, but rather some of the qualities of its power as what is represented, and some as the characteristic, thereby establishing the twenty or five unions as the basis for the arising of the Buddha.
Chinese
或者说，将“向其展示世界”作为所诠释的对象，并且生起对其三智的证悟，这应被视为定义。因此，说十六种智慧是三个阶段的定义，是因为考虑到生起它是定义，所以将所作之法以能作之法的名称来命名。也就是说，在经中说：“此母生起如来的十力，并且依靠它而了知世界为不坏，因此此母生起如来，并且向如来展示世界。”因此，母亲是结合，即基础。生起如来并向其展示是所诠释的对象。生起十力并且了知世界为不坏，经中说依靠它，这是定义。提到如来，是因为认为该智慧是成佛之处。后三个定义的诠释方式将在自宗的章节中阐述。第二，第一个观点不合理，因为如果将智慧的特征作为标志，来证明结合的自性，那么无论证明它存在于何处，成佛之处的智慧特征都不一定普遍存在。而且，在学习道上没有遍智，因此三智不能成立为法。如果认为是对三智的结合，也不合理，因为如果是那样，那么是证明结合的自性是诸自性的自性，还是证明它先于诸自性？如果是前者，那么就与承认通过定义来了解结合的产生相矛盾。如果是后者，那么结合的修行者作为有法，当它存在时，结合的产生就已经成立，因此推测它产生结合是没有意义的。因此，这里的 错误根源在于，将三种智慧的差别作为能知和最后的定义来展示，以便被了解。第二种观点也不合理，因为这里所说的智慧特征中的三智，并不是指先前在相的章节中，以无常等十六种真谛为对境而普遍展示的三智，而是指了知如来出现等四十八种对境时所说的三智，因此两者虽然三智的名称相同，但了知的方式不同，因此只解释其中一种是不合理的。而且，没有说差别特征是导师的基础智慧。
English
Or, taking "showing the world to him" as the object to be signified, and generating the realization of his three wisdoms, this should be regarded as the definition. Therefore, saying that the sixteen wisdoms are the definition of the three stages is because it is considered that generating it is the definition, so the made dharma is named by the name of the making dharma. That is, in the sutra it says: "This mother generates the ten powers of the Tathagata, and relying on it, knows the world as imperishable, therefore this mother generates the Tathagata, and shows the world to the Tathagata." Therefore, the mother is the combination, that is, the basis. Generating the Tathagata and showing it to him is the object to be signified. Generating the ten powers and knowing the world as imperishable, it is said in the sutra that it relies on it, this is the definition. Mentioning the Tathagata is because it is considered that the wisdom is the place of becoming a Buddha. The way of interpreting the latter three definitions will be explained in the chapter of our own system. Second, the first view is unreasonable, because if the characteristic of wisdom is taken as a sign to prove the nature of combination, then no matter where it is proved to exist, the characteristic of wisdom at the place of becoming a Buddha is not necessarily universal. Moreover, there is no omniscience on the path of learning, so the three wisdoms cannot be established as a dharma. If it is considered to be the combination of the three wisdoms, it is also unreasonable, because if that is the case, then is it proving that the nature of the combination is the nature of all natures, or is it proving that it precedes all natures? If it is the former, then it contradicts the admission that the generation of combination is known through definition. If it is the latter, then the practitioner of combination as a subject, when it exists, the generation of combination has already been established, so it is meaningless to speculate that it generates combination. Therefore, here the root of error lies in showing the three differences of wisdom as the knower and the last definition, so that it can be understood. The second view is also unreasonable, because the three wisdoms in the characteristic of wisdom mentioned here do not refer to the three wisdoms that were previously generally shown in the chapter of aspects, with the sixteen truths such as impermanence as objects, but refer to the three wisdoms that are said when knowing the forty-eight objects such as the appearance of the Tathagata, so although the names of the three wisdoms are the same, the way of knowing is different, so it is unreasonable to explain only one of them. Moreover, the basic wisdom of the teacher is not mentioned as a distinguishing feature.