Tibetan
ལྟ་བས་ཉན་པོ་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་རེ་རེའི་མཐར་སྦྱར་བ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟ་བས་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ལས་ཉམས་པ་ནི་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་ལ་སྔོན་དུ་རང་རང་གི་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་གཅིག་གཅིག་ལ་གཙོ་བོར་མཐུན་ན་ཆོས་སྤྱོད་བྱ་ལ་གཞན་དུ་ན་མི་བྱའོ་སྙམ་ནས་མ་མཐུན་པས་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལྟ་མིན་ན་དཔོན་སློབ་ལོ་རྒན་གཞོན་གྱིས་ཀྱང་སྐྱོན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །འདིར་དྲུག་མ་རྫོགས་པར་གསུམ་སྨོས་པ་ནི་ཐ་མ་གསུམ་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ལས་ཉམས་ པ་མ་ཡིན་པས་དེ་དགར་བའི་ཆེད་དོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་དཔོན་སློབ་གང་རུང་དང་འབྲེལ་བ་བཅུ་བཞི་གཉིས་ཀ་དང་འབྲེལ་པ་དྲུག་ཞེ་གསུམ་པ་སློབ་དཔོན་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མདོ་ལས་ཉི་ཤུ་པོ་ཐམས་ཅད་འཆད་ཉན་གཉིས་ཀ་དང་འབྲེལ་བར་གསུངས་པ་དང་ཞེ་གསུམ་པ་ལ་ཉན་པ་པོ་ཡང་གསུངས་པ་དང༌། འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ལས་ཀྱང་ཞེ་གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱནྟི་པས་ནི་འདི་གཉིས་ཀ་ལ་མ་སྦྱར་བ་ཚོགས་པ་ལས་ཉམས་པ་ཉི་ཤུར་བཞེད་དོ། །རད་ཀིར་གྱིས་ཉེར་གཅིག་ནས་ཉེར་ལྔའི་བར་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ལས་ཉམས་པར་འདོད་པ་ནི་མདོ་འགྲེལ་ཚད་མ་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་ནོ། །བཅུ་བཞི་དང་བདུན་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སྔ་མ་ཉན་པ་པོ་དང་སྔ་མ་འཆད་པ་པོ་དང་འབྲེལ་བར་བསྟན་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བས་གོ་རིམ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་བཀྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་ན་གཞན་དོན་ངན་དུ་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བར་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་སྟེ་མི་མོས་ཤིང་སྐྱོ་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་དང་ཞི་བ་ཙམ་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་རང་དོན་དུ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་རང་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་སོ། །འདི་གཉིས་འོག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་སྔ་མ་རྣམས་རིགས་མཐུན་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་ཆེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དགྲ་མང་བའི་དཔེས་སྦྱོར་བ་པོ་ལ་བར་ ཆད་མང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དགོངས་པར་མཛད་ནས་སྲུང་བ་སོགས་བྱེད་པས་སྦྱོར་བ་ལས་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བུ་མང་པོ་ཡོད་པའི་མ་ན་བར་གྱུར་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་སྒྲུབ་པ་ལྟར་རོ། །སྡུད་པར་ཡང༌། རྒྱུ་རྣམ་བཞི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་སྟོབས་ལྡན། །བདུད་བཞིས་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །སྟོང་པར་གན
Chinese
觀看使聽者不悅，此為在每一項之後附加的三者。如此，從僧團的法行中退失，若師徒二人事先各自的意願彼此主要一致，則進行法行，否則認為不應進行，因不一致而成為過失。若非如此，師徒年長年幼也會過於極端。此處未完整說六項而僅說三項，是為了區分最後三項並非從僧團的法行中退失。在《般若燈論》中，將與師或弟子任一相關的十四項，與二者皆相關的六項，以及四十三項與學術本身相關的解釋是不恰當的。因為經中說二十項全部與講說和聽聞二者相關，且四十三項中也說了聽者，並且在兩個《大疏》中，四十三項也與二者相關。寂天論師則認為未將此二者相關聯，而認為從僧團退失有二十項。Ra Kir認為從二十一到二十五全部是從僧團退失，這與經、疏、量論任何一個都不相符。十四和七項依次顯示為前者與聽者相關，前者與講者相關，這是為了明確顯示順序，因為二者都可能變成二者。第二，若述說三惡道的飢渴等痛苦，則為了他利而厭惡墮入惡道，即不悅且沮喪；若述說天眾和寂靜的讚頌，則為了自利而生起對往生善趣和現證入流等感到愉悅，即僅依賴於修習瑜伽士自身。此二者在下文闡述，是為了將先前種類相同的歸為一類闡述。第二，如珍寶般，瑜伽士雖有眾多障礙，但十方諸佛菩薩恆常關照並守護等，因此不會從瑜伽中退失。如同有眾多子女的母親生病時，所有子女都會為她提供服侍。總攝而言：「以四種因，菩提薩埵具備智力和力量，四魔難以征服且無法動搖，安住於空性之中。」
English
Watching makes the listener uncomfortable; these are the three that are added to the end of each item. Thus, falling away from the Dharma practice of the Sangha occurs when the teacher and student both primarily agree on their respective desires beforehand, then the Dharma practice is done, otherwise, they think it should not be done, and it becomes a fault due to disagreement. If it is not like that, then the teacher and student, whether old or young, will be too extreme in finding fault. Here, the reason for mentioning three instead of completing six is to differentiate the last three, which are not falling away from the Dharma practice of the Sangha. In the "Sherdron," it is inappropriate to explain the fourteen items related to either the teacher or the student, the six items related to both, and the forty-three items related to the academic himself. Because the Sutra says that all twenty items are related to both teaching and listening, and the forty-three items also mention the listener, and in the two "Great Commentaries," the forty-three items are also related to both. Shantipa, however, considers that these two are not related and considers that there are twenty items of falling away from the Sangha. Ra Kir believes that all from twenty-one to twenty-five are falling away from the Sangha, which is not in accordance with any of the Sutras, Commentaries, or valid cognitions. Showing that the fourteen and seven items are related to the former to the listener and the former to the speaker, respectively, is to clearly show the order, because both can become both. Second, if the suffering of the hunger and thirst of the three lower realms is described, then for the sake of others, there is aversion to going to the lower realms, that is, displeasure and discouragement; if the praises of the gods and mere peace are described, then for one's own sake, there is joy in going to the higher realms and realizing stream-entry, etc., that is, relying only on oneself, the yogi who practices. These two are explained below in order to explain the previous ones of the same kind in one category. Second, like a precious jewel, although the yogi has many obstacles, the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions always care for and protect him, etc., so he will not fall away from yoga. Just as when a mother with many children becomes ill, all of them will provide service to her. In summary: "With four causes, the Bodhisattva is skilled and powerful, difficult to subdue by the four Maras and unable to be moved, abiding in emptiness."