Tibetan
།གཉིས་པ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེ་གང་ན། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པའི་བར་ཉེར་བདུན་མདོ་ལས་བཤད་པོའོ། །ཚིག་གང་གིས་ན། ཡུལ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། འདི་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡུམ་འདི་ནི་མི་གཡོ་བའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་བདེན་པ་གང་དང་འབྲེལ་པ་ནི། བདེན་པ་གསུམ་པོ་སོ་སོ་སྟེ་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ནི་བཞི་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཉིས་དང༌། ལམ་བདེན་ལ་རྣམ་པ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོ་ནས་བདེན་བཞིའི་ཆོས་སུ་དོན་གྱིས་གསུངས་པས་ཕྱི་མ་འདི་བཤད་ཅེས་པ་དང༌། འབྲེལ་བར་བྱར་རུང་མོད། འོན་ཀྱང་མདོའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ལ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་བདེན་པ་འདི་ལ་འདི་ཞེས་ཆོས་ཆོས་ཅན་སྦྱར་བས་བཤད་པ་འདི་བདེའོ། །རྣམ་པ་འོག་མ་གཉིས་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་འདི་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་འདི་དག་ལ་ མདོའི་དྲིས་ལན་རྣམས་སྤྱིའི་འོང་ཚུལ་མཐུན་པར་སྣང་ཞིང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་འགྲེལ་པར་ཕལ་ཆེར་མདོ་ཚིག་དྲངས་སྣང་བས་རེ་རེ་ཞིང་མདོ་མི་དྲང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་སྟེ་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད་དམ་བདག་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །གང་ན། མདོ་ནས་གསུངས་པའི་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པའི་བར་ཏེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནིའོ། །གང་གི་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་སོགས་པས་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་གསུམ་གྱི་མི་རྟག་པ་དང་སོགས་པས་ངེས་འབྱུང་གི་བར་གྱིའོ། །མི་རྟག་སོགས་བཅུ་གཉིས་ལ་མེད་པའི་རྣམ་པ་སོགས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ན། མི་རྟག་སོགས་བཞི་ནི་རིམ་པ་ལྟར་རྟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་དེར་མི་སྐྱེ་བའང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་བདག་གིས་དབེན་བ་དང༌། བདག་མེད་པས་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྫི་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་སོགས་བཞི་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་མིང་གཟུགས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་དེ་སྐྱེད་པའི་གནས་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་འགྲོ་འོང་གི་བྱ་བ་དང་ལྡན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་དེ་གཉིས་མེད་པ
Chinese
第二，以基智所要证悟的相是什么呢？从无有之相开始，到不动之相为止，共有二十七种相，经中已宣说。以什么词句宣说呢？从“此境是无有之彼岸”开始，到“善现请问：世尊，就像这样，此母是不动之彼岸。世尊开示：因为法界安住的缘故”为止。这些相与哪个谛相关联呢？与三个谛各自相关，每一个谛有四种相，共十二种。道谛有十五种相，应当了知。经中以四谛之法从意义上宣说了，所以说后面要解说，可以这样关联。然而，对于经中的那些相，尊者将此谛与此相，法与有法结合起来进行解说，这样解说比较容易。对于后面的两种相，也应了解这个理由。对于这些相，经中的问答似乎总体上的来由相同，而对于不共的体性进行解释时，大多引用了经文，所以没有一一引用经文。第三是基智之相的广说，展开章节，宣说前三个谛的相。第三部分分为两部分：前三个谛和道谛的相。第一部分是：是自性或本体。在哪里呢？在经中所说的从无有之相到无生之相之间，即十二种相。属于什么呢？属于苦谛以及集谛和灭谛这三个谛的无常等，到出离之间的内容。以无常等十二法，用无有之相等的十二种名称来宣说的理由是什么呢？无常等四法依次是：没有常法，虽然名言上产生痛苦，但不会仅仅在那里产生，也不会超过一刹那产生，远离了作者之我，因为无我，所以不会被执我的过失所染污。因等四法依次是：虽然名言上是产生名色的因，但仅仅在那里没有产生它的处所，虽然名言上具有来去的行为，但仅仅在那里没有这二者。
English
Secondly, what are the aspects to be realized by the basis-wisdom? From the aspect of non-existence up to the aspect of immovability, there are twenty-seven aspects mentioned in the sutra. With what words? From "This realm is the perfection of non-existence" to "Subhuti asked: "Bhagavan, just like this, this mother is the perfection of immovability." The Bhagavan replied: "Because of the abiding of the realm of dharma."" Which truths are these aspects related to? Each of the three truths is related to four aspects, making twelve in total. The path truth has fifteen aspects, which should be known. Since the sutra implicitly speaks of the four truths as dharma, it is appropriate to say that the latter will be explained. However, it is easier to explain by connecting the dharma and the possessor of dharma, saying "this is this" for these aspects in the sutra by the venerable one. The same reason should be understood for the latter two aspects. For these aspects, the answers in the sutra seem to have a common origin, and when explaining the uncommon essence, it seems that the sutra words are mostly quoted, so the sutra is not quoted one by one. The third is the detailed explanation of the aspects of the basis-wisdom, expanding the chapter and explaining the aspects of the first three truths. The third part has two parts: the first three truths and the aspects of the path truth. The first is: they are characteristics or essence. Where? From the aspect of non-existence to the aspect of non-arising mentioned in the sutra, that is, the twelve aspects. Belonging to what? Belonging to the impermanence of the three truths of suffering, origin, and cessation, and so on, up to renunciation. What is the reason for speaking of the twelve impermanent dharmas with the twelve names of the aspect of non-existence and so on? The four impermanent dharmas are, in order: the absence of permanence, although suffering arises nominally, it does not arise only there, nor does it arise more than a moment; being devoid of the agent's self; and because of selflessness, it is not defiled by the fault of clinging to self. The four causes are, in order: although nominally the cause of producing name and form, there is no place to produce it only there; although nominally possessing the activity of coming and going, there are not these two only there.
Tibetan
ས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ནང་གི་བརྗོད་པ་རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་དེ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་མིང་བཞིའི་ནང་ཚན་ཚོར་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡང་སྲིད་ཀྱི་རྐྱེན་སྲེད་པ་ཡོད་ ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་མིང་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགོག་པ་སོགས་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་སོང་ནས་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བས་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ་བློས་ཡོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གཟུང་དུ་མེད་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་ཟད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་བསྟན་ཏོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་པ་ལ་དག་སྙིང་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པར་སྒྱུར་བ་བདེའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཉིས་པ་སྟེ་ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔའི་སྐོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྟེན་ལམ་དང༌། བརྟེན་པ་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ། གྲངས་ཀྱིས་དོན་བསྡུ་པོའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་དབྱེ་བ་དངོས་དང༌། མཐའ་དཔྱོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ལམ་བདེན་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་ནི། རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་ཐེག་དམན་གྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གཅིག་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟོན་པ་མ་འབྲེལ་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་ཆོས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་ཤེ་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་སུ་མ་ཟད་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱང་བསྡུས་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་རྒྱལ་དེ་དག་གི་སྤང་བྱ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་སྟོན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དང་པོ་བཞི་ཉོན་ སྒྲིབ་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་འཇོག་པ་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་དང་པོ་ལྔ་ཟག་བཅས་དང་ཐ་མ་དྲུག་ཟག་མེད་དུ་འཇོག་པ་དང༌། དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་ལ་འཇོག་པ་དང༌། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་མ་ཕྱེ་བར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། ལམ་གསུམ་པོ་དེའི་རྟེན་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་སྟེ་ལྔས་རིག་པར་བྱའོ།
Chinese
如同虚空一般，虽然名言上有内在的表达和思辨，但仅凭这些，连同其果实，是无法表达的。虽然名言上，在四名蕴中，有从感受产生的后有的因——贪爱，但仅凭这些，那个名蕴是不存在的。灭等四者，是要用智慧之身来证悟的，不是从一个相续到另一个相续，经过前往而获得的。从最初就寂灭，不会被夺走，也就是说，不能被心识作为完全受用的对境来执取。因为是法界自性，所以不会穷尽。因为没有产生一和多的生之因，所以这些已经阐述了。所谓“不会被夺走”，翻译成“不能执取为实有”是合适的。第二是基识之相的广释之二，即宣说依于道谛的十五种相。第二有三：所依之道，所依之相的详细区分，以数量来总结意义。第一有二：真实的区分和边际的考察。第一是：基识的道谛是区分的基础。区分的体性是：三种相。区分的理由是：作为烦恼障的对治，小乘的有漏道一种；以及作为所知障的对治，有漏的修道和无漏的见道两种，因为可以这样区分。如果说基识的相的显现，与所知障的对治的显现无关，因为声闻没有证悟离戏法性，那么，一切智已经包含了不仅是声闻，还有独觉的现证，因此，对于那些独觉，显现作为所断的所知障，执取相的分别的对治，是没有过失的。第二是：最初四者安立为烦恼障，剩余十一个安立为所知障的对治；对于所知障的对治，最初五个安立为有漏，最后六个安立为无漏；并且依次安立在修道和见道上；以及对于烦恼障的对治没有区分，而对于所知障的对治分为两种的理由；以及考察这三种道的所依和自身的体性，这五者应该了解。
English
Like the sky, although there are inner expressions and speculations in terms of names, it is impossible to express them with their fruits by these alone. Although in terms of names, among the four aggregates of names, there is craving, the cause of rebirth arising from feeling, by these alone, that aggregate of names does not exist. The four, such as cessation, are to be realized by the body of wisdom, not to be obtained by going from one continuum to another. From the very beginning, it is peaceful and cannot be taken away, that is, it cannot be grasped by consciousness as an object of complete enjoyment. Because it is the nature of the Dharmadhatu, it will not be exhausted. Because there is no cause for the birth of one and many, these have been explained. It is appropriate to translate "cannot be taken away" as "cannot be grasped as real." The second is the second of the detailed explanation of the aspect of the base consciousness, that is, the explanation of the fifteen aspects based on the truth of the path. The second has three: the path of reliance, the detailed distinction of the aspects of reliance, and summarizing the meaning by number. The first has two: the actual distinction and the examination of the boundaries. The first is: the truth of the path of the base consciousness is the basis of distinction. The nature of the distinction is: three aspects. The reason for the distinction is: as an antidote to the obscuration of afflictions, one path of the Hinayana without outflows; and as an antidote to the obscuration of knowledge, the path of cultivation with outflows and the path of seeing without outflows, because it can be distinguished in this way. If it is said that the manifestation of the aspect of the base consciousness is not related to the manifestation of the antidote to the obscuration of knowledge, because the Hearers do not realize the nature of the freedom from elaboration, then the omniscient one has included not only the Hearers but also the direct realization of the solitary Buddhas, therefore, for those solitary Buddhas, there is no fault in manifesting the antidote to the obscuration of knowledge to be abandoned, the conceptualization of grasping aspects. The second is: the first four are established as the obscuration of afflictions, and the remaining eleven are established as the antidote to the obscuration of knowledge; for the antidote to the obscuration of knowledge, the first five are established as with outflows, and the last six are established as without outflows; and they are established on the path of cultivation and the path of seeing in order; and the reason why the antidote to the obscuration of afflictions is not distinguished, while the antidote to the obscuration of knowledge is divided into two; and the basis and the nature of these three paths should be understood by these five.