Tibetan
ང་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བདེན་པ་བཞི་དང་མཁྱེན་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདིར་མཁྱེན་གསུམ་གཞི་ཤེས་སུ་གསུངས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་གཞིའི་ངོ་བོ་དང་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ ཡུལ་ཅན་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་མཁྱེན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་བཞག་ན་བདེན་བཞིའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་དང་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་ནི། རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །རྣམ་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ཁྱད་གཞི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་གཞི་མེད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་གང་ན་རྟག་པ་དང་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་སུ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ནི་གཞི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་པའི་འགྱུར་དང་བསྟུན་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་གཞན་དག་ལས་རྩ་བར། གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་རྣམས། །ཞེས་དང༌། འགྲེལ་པར་ཡང་དམིགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པ་རྣམས་ཞེས་འབྱུང་བའི་སྟེང་ནས་ཚིག་གསལ་ལས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ལ་གྲངས་ནི་དུ་ཞིག །རང་བཞིན་ནི་གང་ཞིག །དེ་གང་གིས་བཞག་ཅེས་རྟོག་པ་ལ། རྟག་པ་དང་སོགས་པས་བདེ་བ་དང་གཙང་བ་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། བྱིས་པ་སྲིད་པར་འཁྱམ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་གཞི་འམ་རྒྱུའོ། །གཞི་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་པ་ལྟར་ ༼མ་ནོག་འདུག་༽མེད་པར་ཤེས་པ་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལམ་ཤེས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོན་ཏན་སྨོས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བས་ན་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །རྣམས་ནི་དྲུག་པའི་མང་ཚིག་སྟེ་དེ་ལྟར་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ལ་བྱ་བར་བསྟན་པས་དེའི་འོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་དེ་དག་སོ་སོ་བའམ་སྙམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་མཚན་གཞི་གཅིག་གི་མཚན་
Chinese
我乃是了知的相之自性，并且依赖于四谛和三智。此处所说的三智为基智，是指基智了知基之自性，道智了知有境，以及遍智通过其差别之门进行了知。第二，在二者中简要地揭示自性：如果以何种方式进行安立，那么对于四谛之法，即无常等等，以及以苦等为对境的智慧之差别，则安立为相本身。应当了知这些相是相的总相之体性或自性。由于这些是作为所依的三智之智慧的差别，因此没有无基之相的过失。在何种差别中，执著于常等非苦等，作为不相顺品之对治法的法性之自性，即以无常和痛苦等为对境的那些。这些是与“基智之差别”的翻译相一致的解释。在其他论典中，根本颂为：“基与智慧相，”。注释中也说：“对境与智慧和相”，在此之上，从明句论中进行了解释。如何呢？相有多少种？自性是什么？它由什么安立？对于这些疑问，执著于常等，快乐和清净等本身就是不相顺品。由于是孩童在轮回中漂泊的主要原因，因此是轮回的基础或原因。如何如实地抓住这个基础，而没有（错误）呢？了知作为对治法的法性之自性，即以无常等为对境，这是就基智而言的。菩萨的道与果实一起，仅仅是在证悟境智慧的阶段进行陈述，因此被称为智慧，即道智。如来之智慧是通过功德的描述而被称为遍智，因此此处也说了相，即遍智之相。 “们”是第六格的复数，就这样是三种。第二是：先前已经说明了相是针对诸多差别的，因此为了否定认为那些差别是各自独立的想法，因此说“安立为相本身，即是体性”。也就是说，法性是一个体性的名称。
English
I am the nature of the aspect of knowing, and rely on the Four Noble Truths and the Three Wisdoms. Here, the Three Wisdoms are said to be the Basis Wisdom, which means that the Basis Wisdom knows the nature of the basis, the Path Wisdom knows the object, and the Omniscient Wisdom knows through the gate of its distinctions. Secondly, in the two, the essence is briefly revealed: If in what way is it established, then for the Four Noble Truths, that is, impermanence and so on, and for the distinctions of wisdom that take suffering and so on as their object, it is established as the aspect itself. It should be known that these aspects are the nature or essence of the general characteristic of aspects. Since these are the distinctions of the wisdom of the three distinct bases, there is no fault of aspect without a basis. In what distinction, clinging to permanence and so on as not suffering and so on, as the nature of the antidote of the non-concordant side, that is, those that take impermanence and suffering and so on as their object. These are explanations consistent with the translation of "distinction of Basis Wisdom." In other treatises, the root verse is: "Basis and Wisdom Aspects,". The commentary also says: "Object and Wisdom and Aspects," and upon this, it is explained from the Clear Words. How is it? How many kinds of aspects are there? What is the nature? By what is it established? For these questions, clinging to permanence and so on, happiness and purity and so on, is itself the non-concordant side. Since it is the main cause of children wandering in samsara, it is the basis or cause of samsara. How to grasp this basis as it is, without (error)? Knowing the nature of the antidote dharma, that is, taking impermanence and so on as its object, this is in terms of Basis Wisdom. The path of the Bodhisattva together with the fruit is merely stated at the stage of realizing the object wisdom, therefore it is called wisdom, that is, Path Wisdom. The wisdom of the Thus-Gone One is called Omniscient Wisdom through the description of qualities, therefore here also the aspect is spoken of, that is, the aspect of Omniscient Wisdom. "s" is the plural of the sixth case, thus there are three. The second is: Previously it has been explained that aspects are directed towards many distinctions, therefore in order to negate the idea that those distinctions are independent of each other, it is said that "established as the aspect itself, that is the nature." That is to say, dharma is the name of one nature.
Tibetan
ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པས་ཐ་དད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་ནི་ཉན་རང་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པ་སོ་དྲུག་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཁྱེན་པའི་མཚན་གཞི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་ཅིང་བརྟེན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་ཕྱེ་བ་མ་ ཡིན་གྱི་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཞག་པས་གསུམ་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་འཆད་དེ་གཞིའི་དོན་མ་མཁྱེན་ཞིང་དབྱེ་བ་ལོགས་སུ་གསུངས་པ་དང་ཟློས་པར་དོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་དག་ཅེས་སོགས་སོ། །ཀྱང་ནི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་མ་ཟད་པའོ། །གཉིས་པ་སྦྱར་ས་རྣམ་པའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་སྟེ་རྣམ་པའི་སྤྱི་དོན་བཞི་རིམ་གྱིས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། རྣམ་པའི་ངོས་འཛིན། མདོ་ནས་གསུངས་ཚུལ། བསྟན་བཅོས་སུ་བསྡུས་ཚུལ། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་སྟོན་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་ནམ་བྱང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རམ་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་བྱ་བདེན་བཞི་དང་རྟོགས་པ་པོ་མཁྱེན་གསུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་གཉིས་ལ་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་མདོ་ལས། ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནས་ཡུམ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཡུམ་འདི་འདི་ དང་འདིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་རྣམས་བཞག་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེའི་འཐད་པ་རྣམས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་དང་སོ་དྲུག་ལ་དམ་བཅའ་དང་འཐད་པའི
Chinese
如是宣说，能遣除差别。其中二十七种相是声闻、独觉以证悟人无我的智慧，三十六种相是菩萨以证悟二无我的智慧，一百一十种相是佛陀的智慧，是了知所有应知之轮于一刹那的体性，是依于彼之相，佛陀的相续中，一切圣者的功德皆任运成就而融入并依止。第三，这些相也不是以其他理由来区分的，而是以如何区分的一切智者具有三种的差别来安立，因此认为唯有三种是数量决定的，如此宣说，是不了解基础之义，且恐有重复个别宣说差别之嫌。第二，这些相等等。然而是不仅以相的自性从三智的门径来显示。第二，结合处是相的广释之科判，广说相的共同意义四者次第解说。第二有二，共同和支分之义。第一有四，相的认识，经中所说的方式，论中所摄集的方式，如何修习的方式。第一，在《词句明释》中说：相是差别，是指在佛地等处有多少法的差别。如是，是烦恼和清净之法的差别或明显的区分等。其中也有应证悟的四谛和证悟者三智所具有的法的差别两种，即业和作用的相。对于这二者，也作了义相和智相的名称。第二是经中说：此般若波罗蜜多是无有之彼岸。世尊开示说：善现，因为虚空不存在的缘故。如是直到此般若波罗蜜多是佛陀的波罗蜜多。世尊开示说：善现，因为一切法以一切相现证菩提之故。之间，善现对这个般若波罗蜜多是这个和这个的波罗蜜多作了立誓，如来也开示了其合理性。其中对于二十七种和三十六种相作了立誓和合理性的
English
As such, it is stated that it eliminates differences. Among them, the twenty-seven aspects are the wisdom of Sravakas and Pratyekabuddhas realizing the selflessness of the person, the thirty-six aspects are the wisdom of Bodhisattvas realizing both selflessnesses, and the one hundred and ten aspects are the wisdom of the Buddha, which is the nature of knowing all knowable spheres in a single instant, and it is the characteristic based on that. In the Buddha's lineage, the qualities of all noble beings are spontaneously accomplished, integrated, and relied upon. Third, these aspects are not distinguished by other reasons, but are established by the distinction that all knowers have three kinds of wisdom, so it is considered that only three are definite in number. Such explanations do not understand the meaning of the basis, and there is a risk of repeating the separate explanations of differences. Second, these aspects, and so on. However, it is not only shown from the perspective of the three wisdoms of the nature of aspects. Second, the connection point is the section of the extensive explanation of aspects, extensively explaining the four common meanings of aspects in sequence. The second has two, the meaning of common and branch. The first has four, the recognition of aspects, the way it is spoken in the sutras, the way it is collected in the treatises, and the way it is practiced. First, in the "Clear Words," it says: Aspects are differences, which refer to how many differences of dharmas there are in the Buddha-field, etc. Thus, they are the differences or clear distinctions of defiled and pure dharmas. Among them, there are also two kinds of differences of dharmas that the four truths to be realized and the three wisdoms of the realizers have, namely the aspects of action and function. For these two, the terms "meaning aspect" and "wisdom aspect" are also used. Second, the sutra says: This Prajnaparamita is the other shore of non-existence. The Blessed One said: Subhuti, because space does not exist. Thus, until this Prajnaparamita is the Paramita of the Buddha. The Blessed One said: Subhuti, because all dharmas are manifestly and completely enlightened in all aspects. In between, Subhuti made vows that this Prajnaparamita is this and this Paramita, and the Tathagata also taught its rationality. Among them, vows and rationality were made for the twenty-seven and thirty-six aspects.