Tibetan
སུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་གང་ན། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་དང་སོགས་པས་ངེས་པར་འཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བར་རོ། །དེ་ལ་བཅུ་གསུམ་གྱི་མིང་རྩ་བར་མ་བྱུང་ཡང་འཕགས་པས་མདོའི་དོན་བླངས་ནས་མིང་འདོགས་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲེལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྲང་ངོ༌། །འདི་དག་ལམ་གང་ན་ཡོད་པ་ལ་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱི་ནི། བཞི་སྦྱོར་ལམ་དེ་ནས་བཅུ་ས་བཅུ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པ་ནི་བཅུ་བཞིའི་གྲངས་སྒྲིག་པ་ཙམ་ཤེས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་སྣང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་ཚིག་གསལ་ལས། ཡོན་ཏན་འདི་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལྡན་མོད་ཀྱི་ལེགས་པར་འབྱོར་བ་ནི་དྲོད་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ལྟར་ཁས་བླང་ང་ོ། །ཁ་ཅིག་སྐྱོན་རྣམས་སྦྱོར་བ་ མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་བསམས་ནས་ཡོན་ཏན་འདི་དག་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ་ཉི་སྣང་ལས། སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཡང་ཕན་ཡོད་དུ་བཞེད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། འགྲེལ་བས་བཤད་པའི་ཚུལ་སྟེ། འདི་ཡང་དཔེ་གཞན་ཀུན་ལས། གཉིས་པ་ནི་ཞེས་བཀོད་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་མ་དཔྱད་པ་སྟེ། གོང་འོག་བསྒྲིག་ན་གསུམ་པ་ཡིན་པར་གསལ། གསུམ་པ་ནི། རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ་བས་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་ཏེ་དེ་ལ་ནི་བཅུ་བཞི་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དང་པོ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་བཞི་པ་བཅུ་གསུམ་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་རིགས་བྱིན་གྱིས་སྦྱར་བ་མི་འཐད་པར་བྱས་ནས་མིང་དོན་དང་སྔ་མ་རྣམས་གང་ཟག་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་སྦྱོར་བའི་འབྲས་ལྡོག་ཏུ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་སྔ་མ་འབྲས་བུ་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞིར་སོ་སོར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕྱི་མ་བཅུ་བཞི་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་ཞེས་གང་ཟག་གི་འབྲས་ལྡོག་ཏུ་བཤད་ཅིང་དང་པོ་གཉིས་ལྟ་བུ་མིང་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་བཞི་པ་ལྟ་བུ་མིང་དོན་གོ་བཟློག་པ་ཡང་སྣང་བ་དང༌། འགྲེལ་པར་སྔ་མ་བཅུ་བཞི་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཡོན་ཏན་སྦྱར་བས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དུ་བྱས་ན་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞིར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ལ་འདོད་ན། སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་སོགས་སུ་ཡང་མ་ངེས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་དུ་བགྲང་རྒྱུ་ནི་དང་པོ་བཅུ་བཞི་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་དེ་དག་ཏུ་དབྱེ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་མཁན་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སོགས་འོ
Chinese
息矣。第二是，功德的十四种相。那是什么呢？从摧毁魔力的威力等必定获得的功德之间。其中虽然十三种的名称没有出现在根本中，但圣者从经中提取意义后，给予命名，注释者们也随之效仿。这些存在于哪条道上呢？对于此，鸠摩罗什认为，从四加行道开始，安立于十地，仅仅是了解十四的数字排列，对此没有疑惑。然而，《释论》中说：“这些功德从最初业者的地开始就具备，但圆满获得则应与获得暖位之前相结合。”如此承诺。有些人认为过患是不生起加行的原因，因此认为这些功德是生起加行的原因，这是不合理的，如《日光论》中所说：“已经阐述了加行的利益。”因此，导师也认为有利益，因为这是它的果实。因此，既不是能力，也不是有能力者。第三，注释所说的道理是，这在其他所有版本中都写着“第二是”，但没有仔细研究。如果整理上下文，则清楚是第三。第三是，应随之修学的加行功德，那有十四种。对此，有些人认为第一、第二、第三、第四、第十三这两种没有差别，因此认为将因果种类加持是不合理的，认为名称意义和前者是补特伽罗，后者是加行的果实，是颠倒的。有些人认为前者是果，后者是因，从而将因果的功德分为十四种，这两种都不合理。因为后者十四种说的是对加行感到非常欢喜，是补特伽罗的果实颠倒，而且像最初两种那样不是名称意义，像第四种那样名称意义颠倒的情况也存在。并且，在注释中，仅仅在前十四种的最后加上功德，如果将下面的也作为功德，则功德就不确定是十四种了，如果这样认为，那么加行二十等也不确定，太过分了。因此，要算作加行功德的是最初的十四种，而加行的利益之所以分为这些，是因为加持修行加行者等。
English
It is finished. Secondly, there are fourteen aspects of merit. What are they? They are between the merit that is certainly attained by subduing the power of demons and so on. Although the names of thirteen of them do not appear in the root text, the noble ones extracted the meaning from the sutras and gave them names, and the commentators followed suit. On which path are these found? Kumarashri thinks that from the four preparatory paths onwards, they are established on the ten bhumis, and there is no doubt that he only knows the arrangement of the number fourteen. However, the Clear Words says, "These merits are possessed from the stage of the first practitioner onwards, but the perfect attainment should be combined with the attainment of warmth." Thus, it is promised. Some people think that faults are the cause of not generating application, so they think that these merits are the cause of generating application, which is unreasonable, as the Sunlight Treatise says, "The benefits of application have already been explained." Therefore, the teacher also thinks that there is benefit, because it is its fruit. Therefore, it is neither ability nor the one with ability. Thirdly, the way the commentary explains it is that in all other versions it is written as "Secondly," but it has not been carefully studied. If you arrange the context, it is clear that it is third. Thirdly, the merits of application that should be practiced accordingly, there are fourteen of them. Some people think that the first, second, third, fourth, and thirteenth two are no different, so they think that it is unreasonable to bless the types of cause and effect, and they think that the meaning of the name and the former are the person and the latter is the reversal of the fruit of the application. Some people think that the former is the fruit and the latter is the cause, so they divide the merits of cause and effect into fourteen, both of which are unreasonable. Because the latter fourteen say that they are very happy with the application, which is the reversal of the fruit of the person, and like the first two, it is not the meaning of the name, and like the fourth, the situation where the meaning of the name is reversed also exists. And, in the commentary, only the merit is added to the end of the first fourteen, and if the following are also made into merit, then the merit is not necessarily fourteen, and if you think so, then the application twenty etc. are also not necessarily too extreme. Therefore, the first fourteen are to be counted as the merits of application, and the reason why the benefits of application are divided into these is because of blessing the practitioner of application and so on.
Tibetan
ག་མ་བཅུ་བཞི་པོ་དེ་དག་འབྱུང་བར་གསུངས་ ཏེ། དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་འབྱུང་ཞིང་འཐོབ་པས་ཞེས་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་བསྲུང་མཁན་ལ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་འབྱུང་བས་དེ་གཉིས་སྡོམ་པའི་ཡང་ཕན་ཡོན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་འོག་མ་རྣམས་ཐོབ་པས་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་ཞིང་ལྡན་པར་བཤད་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་རིག་པར་བྱའོ། །བཅུ་བཞི་པོ་དེ་གང་ན། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི་དང་པོ་སྟེ། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་འདྲི་བ་དང་སྟོན་པ་དང་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སྒོམ་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐུས་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱིས་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་སྐྱོང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སྙེད་ཀྱང་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་འདྲི་བ་ནས་སྒོམ་པ་ལ་དགོངས་པ་མཛད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ཤིང་མཁྱེན་པ་ནི་གཉིས་པ་དང༌། སྔ་མའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ནི་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་ཆུང་འབྲིང་ ཆེ་གསུམ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་དཔེར་ན་དགྲའི་མཚོན་བཅག་པ་དང༌། གཉེན་ལ་གོ་བསྐོན་པ་དང༌། ལག་ཏུ་མཚོན་ཆ་གཏད་དེ་དཔའ་སྐྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི་བཞི་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་མི་འབྲལ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་སོགས་པས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་འཚང་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་རྗེས་སུ་ཡང་གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་ནི་ལྔ་པ་དང༌། བར་ཏ་ནི་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡུམ་དར་བར་དཔྱད་པའི་གནས་སུ་ཡུམ་འདྲི་བ་སོགས་ནི་དྲུག་པའོ། །འདིར་འགྲེལ་བས་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་པ་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདས་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གང་དུ་དར་བའི་ཡུལ་དང༌། ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཞིབ་དཔྱད། འདིར་མདོ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདས་ནས་ཡུམ་འདི་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་དེ་ནས་ཡུལ་བར་ཏ་ནི
Chinese
据说有十四种功德会产生。 也就是说，由于对毫不颠倒的修行感到非常欢喜，所以会产生和获得这些功德。就像守护戒律者会产生增上生和决定胜的利益一样，这二者也变成了戒律的额外利益。因此，在《现观庄严论》中也说到，通过获得下层的功德，会产生和具备上层的功德，对此也应理解为同样的道理。这十四种功德是什么呢？第一个功德是摧毁阻碍修行的魔力。对于询问、宣讲、受持、读诵、念诵这部甚深般若波罗蜜多经，以及如理作意和修行的人们，凭借诸佛世尊的力量，恶魔是无法制造障碍的。这是为什么呢？舍利子，在十方一切无量无数的世界中，有多少如来、阿罗汉、正等觉住世并进行教化，所有这些佛陀世尊都会关注询问乃至修行这部甚深般若波罗蜜多经的人们，这是法性。如是说。第二个功德是，为了使修行更加殊胜，诸佛会加以关注和了解。第三个功德是，诸佛会为了前述的利益而亲自显现。这三种功德是修行力量的小、中、大三种体现，譬如摧毁敌人的武器，劝说亲友，以及将武器交给他们以激发勇气。第四个功德是，接近获得圆满正等觉。第五个功德是，与佛不分离的重大意义，以及由此带来的转生善趣的巨大利益，证得菩提的巨大果实，甚至在涅槃之后也能继续利益他人的巨大成熟。第六个功德是，在巴尔塔尼（Bārtanī）等地区，在考察般若波罗蜜多兴盛的地方，询问般若波罗蜜多等。这里，注释者从解释修行的第六种功德出发，详细考察了如来涅槃后般若波罗蜜多兴盛的地区，以及“末五百岁”的含义。这里，经中说，如来涅槃后，这部般若波罗蜜多会传到南方，然后到巴尔塔尼（Bārtanī）地区。
English
It is said that these fourteen qualities arise. That is to say, these arise and are attained because of great joy in the practice that is not inverted. Just as those who keep vows receive the benefits of higher realms and definite goodness, these two also become additional benefits of the vows. Thus, in the Ornament of Clear Realization, it is also said that by obtaining the lower ones, the qualities of the higher ones arise and are possessed, and this should also be understood in the same way. What are these fourteen? The first quality is destroying the power of the demons that hinder practice. For those who ask, teach, hold, read, recite, properly contemplate, and meditate on this profound Prajnaparamita, the evil demons will not be able to create obstacles through the power of the Buddhas, the Bhagavat. Why is that? Shariputra, in the immeasurable and countless realms of the ten directions, as many Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Ones reside and teach, all those Buddhas, the Bhagavat, pay attention to those who ask, and meditate on this profound Prajnaparamita, this is the nature of Dharma. So it is said. The second quality is that the Buddhas pay attention and know for the sake of making the practice more special. The third quality is that the Buddhas manifest themselves for the sake of the previous benefit. These three are the small, medium, and large manifestations of the power of practice, like breaking the enemy's weapons, persuading relatives, and handing weapons to them to inspire courage. The fourth quality is being close to attaining perfect and complete enlightenment. The fifth quality is the great meaning of not being separated from the Buddha, and the great benefit of being born in happy realms, the great fruit of attaining enlightenment, and the great maturation of continuing to benefit others even after Nirvana. The sixth quality is asking about Prajnaparamita etc. in places like Bartani (Bārtanī), where the flourishing of Prajnaparamita is examined. Here, the commentator, starting from explaining the sixth quality of practice, examines in detail the regions where Prajnaparamita flourished after the Tathagata's passing, and the meaning of "the last five hundred years." Here, the sutra says that after the Tathagata's passing, this Prajnaparamita will spread to the south, and then to the region of Bartani (Bārtanī).