Tibetan
བྱེད་མི་དགོས་པས་སོ། །འདི་ནི་སྦྱོར་བ་བཅུ་བཞིའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེད་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་ལྔ་ཡང་དག་པ་ཡིན་མིན་དུ་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་བ་བཅོ་ལྔ་སྟེ་སྤྱིར་ན་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའོ། །དེས་ན་སྦྱོར་ལམ་དུ་བཞག་པ་བཞི་ལ་ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་ཅིང་དེ་ལ་ཉེ་བར་གསུངས་པས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་དེ་དག་འཇོག་པ་མི་འཐད་ལ། བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་མཐོང་ལམ་ནས་བཞག་ཅིང་སྦྱོར་ལམ་དུ་སྐྱེ་མེད་གསུམ་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་ངེས་པ་ཐོབ་པས་མི་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་འབྲེ་ཨར་གྱིས་བཅོ་ལྔའི་ས་མཚམས་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ཉིད་རིགས་སོ། །བུད་དྷ་ཤྲཱིས་ས་མཚམས་དེ་ལྟར་བྱས་པར་འཆད་པ་ནི་དེའི་འགྲེལ་པ་ན་མེད་ལ་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་སུ་བྱེད་ནའང་ཉི་ཤུ་པ་གནས་སྐབས་སུ་བྱེད་པ་ནི་བུད་དྷ་ཤྲཱིའི་ ནོར་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལས། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་གནས་པ་མི་སྦྱོར་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཟབ་པ་ཉིད་དང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དང་ཚད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལས་དང་པོ་པས་ནི་ཚེགས་ཆེན་པོས་འཐོབ་པོ། །དེ་ལས་གཞན་པས་ནི་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཞིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དང་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང༌། གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི། འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པས་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ནར་ལོ་བསྐོར་གྱི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་པས། སྦྱོར་བའི་གོ་རིམ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །མངོན་རྟོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐྱེ་རིམ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དང་པོ་ལྔ་དྲུག་པའི་གོང་དུ་སྐྱེས་པར་མི་ བཟུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དྲུག་པ་ལས་དང་པོ་པའི་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བས་སོ། །དེས་ན་སྔ་མ་ལྔས་སྤྱིར་སྦྱོར་བ་སྐྱེད་ཚུལ་བསྟན་ཏེ་སྐྱེད་པ་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་མ་ཞེན་པ་དགོས་པས་དང་པོ་གཉིས་དང་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གསུམ་འབྱུང་བར་དེ་ནས་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པ་གཞོན་ནུ་དཔལ་དང༌། ཆོས་བཤེས་དང༌། ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་གསུམ་དང་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་སྔ་མ་རྣམས་སྟེ་བཞིའི་འདོད་པ་འགོག་པ། ས་མཚམས་ལ་ཡང་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱིས་དེ་ལ་དང་པོ་ལྔ་ནི། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། བཅོ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཚིག་གསལ་ལས། འདིར་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་ཉི་ཤུ་ཞེས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྦྱོར་ལམ་ལ་བཞག་པ་གཉིས་མི་འཐད་པ་རྟོགས་སླ་ལ། ཤེར་འབྱུང་གིས་དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གཅིག་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དགུ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གསུམ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ལམ་ལྔ་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མཐོང་ལམ་དུ་དྲུག་པ་དང་སྒོམ་ལམ་དུ་ཟག་མེད་གསར་པ་དང་རྒྱུན་མཐར་ས་མཚམས་བཞག་པ་ཆེར་ནོར་རོ། །སྔ་མ་རྣམས་རང་བཞིན་ལྔ་གནས་སྐབས་བཅུ་བཞི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉི་ཤུ་པར་འཇོག་པ་ཡང་བརྟགས་ན་མི་འཐད་དེ། སྦྱོར་བ་དང་པོ་ལྔའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ན་དྲུག་པར་འགའ་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བར་གསུངས་པ་དང་ཡུམ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བས་སོ། །རང་བཞིན་དང་གནས་ སྐབས་སུ་ཞེན་པ་འགོག་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ན་དང་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་དང་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ན་དེ་འོག་གསུམ་རང་བཞིན་དུ་བཞག་དགོས་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་བཞི་པ་སྟེ་སྦྱོར་བའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོ་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞིའི་སྐོར། བཞི་པ་ལ་བཞི། ཐོབ་བྱ་ཡོན་ཏན། དོར་བྱ་སྐྱོན། ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད། རྒྱུད་ལ་བསྟེན་བྱ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གི་ཕན་ཡོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གསུངས་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་སྟེ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ན་དེའི་རྒྱུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། སྦྱོར་བ་ཐ་མའི་ཚེ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་བདུད་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱ་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་ལ་དེ་གང་གི་མཐུ་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་ག
Chinese
所以不需要做。这被说是十四种结合的因。这样，就生起方式而言，五种结合是正确与否而产生的十五种结合，总的来说是二十种结合。因此，在加行道中安立的四者没有得到授记，并且接近于此，因此从第八地开始安立它们是不合理的。接近菩提的见道是从见道安立的，并且在加行道中，通过修所生的方式获得了对三种无生的确定，因此不害怕，所以以前的智者འབྲེ་ཨར་这样安立十五的界限是合理的。布达希里解释说像这样确定界限，在他的注释中是没有的，即使作为自性和暂时，二十作为暂时也是追随了布达希里的错误。第二是，这些结合的顺序也如《庄严经论》中所说：像这样，因为对色等一切法没有显现的执着，所以努力于不住的结合，就会证悟色等那些法的甚深性、难以衡量性和无量性。然后，仅仅通过做非真实的结合，初学者会非常困难地获得。除此之外，其他人会轻易获得授记和不退转地，并且必然会从解脱中产生并不分离，接近于现证菩提，并且迅速现证菩提。然后，做利他之事，并且变得不增不减。然后，因为舍弃了对法与非法等总相，以及色等不可思议的差别的一切执着，所以不分别，通过给予珍宝果实，成为最极清净的究竟，这是因为仅仅在先前以年度的结合完全调伏了心相续。所以，结合的顺序是通过现观来区分的。如是说。通过现观来区分是现观的生起次第。然而，不认为前五个生起在第六个之前，否则第六个就不能成为初学者的结合。因此，前五个一般显示了结合的生起方式，即生
English
So there is no need to do it. This is said to be the cause of the fourteen unions. Thus, in terms of the manner of arising, the fifteen unions that arise as to whether the five unions are correct or not, are generally twenty unions. Therefore, the four established on the path of application have not received prediction, and are said to be close to it, so it is unreasonable to establish them from the eighth ground onwards. The path of seeing, which is close to enlightenment, is established from the path of seeing, and on the path of application, certainty of the three unborn is obtained through cultivation, so there is no fear, so it is reasonable that the former scholar 'bre ar established the boundary of fifteen in this way. Buddhahri explains that the boundary is determined in this way, which is not in his commentary, and even if it is done as nature and temporary, the twentieth as temporary is following the mistake of Buddhahri. The second is, the order of these unions is also as stated in the Ornament of Realization: Like this, because there is no manifest attachment to all phenomena such as form, striving for the union of non-dwelling will realize the profundity, immeasurability, and limitlessness of those phenomena such as form. Then, just by doing the unreal union, the beginner will obtain it with great difficulty. Other than that, others will easily obtain prediction and the irreversible ground, and will necessarily arise from liberation and not be separated, be close to manifest enlightenment, and quickly manifest enlightenment. Then, doing things for the benefit of others, and becoming neither increasing nor decreasing. Then, because of abandoning all attachments to the general characteristics of phenomena and non-phenomena, etc., and the specific differences of inconceivable forms, etc., there is no discrimination, and by giving the precious fruit, it becomes the ultimate of supreme purity, because only in the past the mind stream has been completely subdued by the annual union. Therefore, the order of union is distinguished by manifest realization. So it is said. Distinguishing by manifest realization is the order of arising of manifest realization. However, it is not considered that the first five arise before the sixth, otherwise the sixth cannot be the union of the beginner. Therefore, the first five generally show the manner of arising of the union, that is, arising.
Chinese
如果这样，就需要不执着于处所和有处所的事物，因此首先出现前两个和认识处所的方式三种，然后由三个来指示。印度的学者青年祥、法友和狮子贤慧三位，以及西藏的早期学者们，这四者的观点要驳斥。关于地界，鸠摩罗什说，其中最初的五个被包括在资粮道中，十五个被包括在加行道到十地之间。并且，《释论》中说：“这里也简略地指示了加行是二十，要知道这是因为与决定性的部分相符的四个都要共同结合。”这样，放在加行道的两种说法很容易理解是不合理的。狮子贤慧认为，如果那样，加行道有五种相，见道有一种，修道有小之又小等等次第的九种，殊胜道有三种，无间道有两种，这样以证悟的次第来说，就是宣说了包括五道的加行二十种。这样，在见道中放置第六种，在修道中放置新的无漏，以及在最后放置地界的说法，是大错特错的。早期的人们将五种自性和十四种状态，以及那两者的二十种因，如果考察，也是不合理的。如果是最初五种加行的状态，那么第六种怎么会没有呢？因为那被说是非真实的加行，并且会产生对佛母的恐惧。如果以阻止执着于自性和状态的方式来说，那么最初的两种必须被认为是自性，如果以认识处所的方式来说，那么之后的三个必须被认为是自性。第四个是在相续中生起殊胜加行的第四个，也就是宣说加行前行法的章节，详细阐述了最初的十四种加行功德。第四个有四点：所要获得的功德，所要舍弃的过失，所要了解的体性，以及相续中所要依止的解脱分。第一个有三点，其中第一个是：在加行之后，宣说了作为那些加行的利益的功德。如果先遣功德的见解，那么就会非常熟悉那些加行的因。经部的关联是：在最后加行的时候，魔不能对修习加行的修行者制造障碍，当被问到那是什么力量时，回答说
English
If so, one needs to not be attached to places and things with places, therefore the first two and the three ways of understanding places arise, and then the three indicate. The Indian scholars Young Virtue, Dharma Friend, and Lion Wisdom, and the earlier Tibetan scholars, the views of these four are to be refuted. Regarding the boundary, Kumarashri said that the first five are included in the path of accumulation, and the fifteen are included from the path of application to the tenth ground. And in the Clear Words it says, "Here also it is briefly indicated that the application is twenty, it should be known that this is because all four that correspond to the decisive part are to be jointly combined." Thus, it is easy to understand that the two statements placed on the path of application are unreasonable. Lion Wisdom thinks that if so, the path of application has five aspects, the path of seeing has one, the path of meditation has nine in the order of smallness and so on, the special path has three, and the uninterrupted path has two, thus in terms of the order of realization, it is said that the twenty applications include the five paths. Thus, placing the sixth in the path of seeing, placing new uncontaminated in the path of meditation, and placing the boundary at the end, is a big mistake. The earlier people placed the five natures and the fourteen states, and the twenty causes of those two, but if examined, it is also unreasonable. If it is the state of the first five applications, then how can there be no sixth? Because that is said to be the non-real application, and fear of the mother arises. If it is in terms of preventing attachment to nature and state, then the first two must be considered as nature, and if it is in terms of the way of understanding the place, then the following three must be considered as nature. The fourth is the fourth of generating special application in the continuum, that is, the chapter explaining the preliminary Dharma of application, elaborating on the first fourteen kinds of application qualities. The fourth has four points: the qualities to be obtained, the faults to be abandoned, the nature to be known, and the liberation part to be relied upon in the continuum. The first has three points, the first of which is: after the application, the qualities that are the benefit of those applications are explained. If the view of merit is sent first, then one becomes very familiar with the causes of those applications. The connection of the Sutra is: at the time of the last application, the demons cannot create obstacles for the practitioner who meditates on the application, when asked what power that is, the answer is