Chinese
也认为这些是道路的近似总结。这样，前三个是为了他人的利益而产生的，然后五个是为了他人的利益而行动，为了看到自己的利益，处于安乐状态的解脱，这是八个。第四个是分别解释的第四个，即解释超世间道的九种形态。第四个是超世间道有九种。即从四禅定到灭尽定，共有九种。这也是依赖于道智的形态，因此应在菩萨的相续中受持。对此，《日光疏》中说：“灭尽定是由超世间道获得的缘故。”这样说了，但没有说明其他如何成为超世间的理由。对此，有些人解释说，这八个有些是安住于超世间道的自性中，有些是作为它的所依，所以才这样说。《般若灯论》中说，四禅既是见道也是修道，四无色定是修道的所依，灭尽定是依靠超世间的心而入定和出定，并且也显现它，因此解释为超世间道是嘉友（Byang Ye）等的说法。《证白释》中说：“超世间道即九种方便。”这样说道。虽然这样解释，但其意是，虽然显现者认为有顶没有无漏，但这位论师认为有无漏，因此这八个的无漏部分是超世间道的自性，所以安立在那里，而灭尽定是必须由超世间道获得的，所以是这样想的。这里从讨论超世间道的第九个灭尽定是否是道而引申出，对灭尽定的范围进行了定论。这里对灭尽定的范围进行定论有七个方面：由谁入定，依靠什么心，依靠什么作意，断除什么对境，自性，时间，在哪个界中入定。第一个方面是，按照小乘的观点，《摄事品》中说：“对此，有学的不还者以身体现证，以及无学的从二者中解脱者也入定。”就像这样，而大乘是从见道就能入定。异生和预流者以智慧解脱。
English
These are also considered approximate summaries of the paths. Thus, the first three arise for the benefit of others, and then the five are actions for the benefit of others, seeing one's own benefit, and the liberation of being in a state of ease, which are eight. The fourth is the fourth explained separately, which is the explanation of the nine forms of the transcendental path. The fourth is that there are nine transcendental paths. That is, from the four dhyanas to the cessation attainment, there are nine in total. This is also a form dependent on the knowledge of the path, so it should be upheld in the continuum of the Bodhisattva. On this, the "Nyi Nang" says, "Cessation attainment is obtained by the transcendental path." Having said this, it does not explain the reason why others are considered transcendental. On this, some explain that some of these eight abide in the nature of the transcendental path, and some act as its support, so it is said. The "Sherdron" says that the four dhyanas are both the path of seeing and the path of meditation, the four formless absorptions are the support of the path of meditation, and cessation is entered and exited by the transcendental mind itself, and it also manifests it, so explaining it as the transcendental path is the explanation of Jowo Je (Byang Ye) and others. The "Tok Kar" says, "The transcendental path is the nine methods." It says so. Although explained in this way, the intention is that although the manifesters believe that there is no uncontaminated at the peak of existence, this teacher believes in uncontaminated, so the uncontaminated part of these eight is the nature of the transcendental path, so it is established there, and cessation attainment must be obtained by the transcendental path, so that is what is thought. Here, it is derived from the discussion of whether the ninth cessation attainment of the transcendental path is the path, and the scope of cessation attainment is defined. Here, there are seven aspects to defining the scope of cessation attainment: by whom it is entered, relying on what mind, relying on what attention, what object is eliminated, nature, time, and in which realm it is entered. The first aspect is that, according to the Hinayana view, the "Compendium of Matters" says, "On this, the learner who does not return manifests with the body, and the non-learner who is liberated from both also enters." Just like that, while the Mahayana can enter from the path of seeing. Ordinary beings and stream-enterers are liberated by wisdom.
Tibetan
ལ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཉོན་ཡིད་དགག་དགོས་ཤིང་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་དགོས་ན། དང་པོ་ལ་དང་པོ་མེད་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཕྱི་མ་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་ས་བཅུ་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲུག་པ་ཡན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་སྟེ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་ དེ། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ལ་འགོག་པར་བཞེད་པས་མིང་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྲིད་རྩེའི་སེམས་དེ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་དེ་ལ་བརྟན་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་དགག་སླ་བས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་མངོན་པ་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །མཛོད་ལས། ཕྲ་བ་ཕྲ་བའི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་མདོར་ས་དགུ་གའི་སེམས་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་པས་སྔ་མ་ནི་རྩོམ་པ་དང་པོའི་ཚེ་ལ་འདོད་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚོར་འདུ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་རགས་པ་མི་དབེན་པར་མཐོང་ནས་དེས་ཞི་བར་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །བྱང་སེམས་ནི་གཞན་དོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །བཞི་པ་ནི། ཚོགས་དྲུག་དང་ཉོན་ཡིད་དེ་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་སྟེ་འདི་ལ་ཉོན་ཡིད་མ་བཀག་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་འདི་གཉིས་ལ་ཞི་མ་ཞིའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཡང་འདོད་ཁམས་སུ་ཡིན་གྱི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་སྣ་ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཚོགས་ལྔ་མེད་པས་ལྔ་དང་གཉིས་འགོག་གོ །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་ལས་མི་འགོག་གསུང་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། བསྡུ་བ་ལས། འཇུག་པ་པོའི་རྟེན་སྔར་ལྟར་བཤད་ནས་ཉོན་ཡིད་དང་བཅས་པ་འགོག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་ལས་མི་འདོད་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་འགོག་པར་འདོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་འཕགས་པས་འདི་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཉོན་ ཡིད་མི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་དངོས་པོ་ལ་གནས་ཚུལ་དང་འདོད་པས་བཏགས་པའི་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པའོ། །གནས་སྐབས་དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ཡོད་པས་སེམས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། བསྡུ་བ་ལས། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཉེ་བར་ཞི་བར་ཟད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་གཉིས། འདོད
Chinese
其他人无法进入，因为进入这个境界必须止息烦恼意，并且必须获得有顶天的禅定。对于最初的境界来说没有最初，对于其余的境界来说没有最后。如果《十地经》中说：‘诸位佛子！菩萨从第六地开始就进入菩萨的灭定。住于第七地的菩萨，刹那刹那都进入和出离灭定，并且现证灭定。’这样说是不对的，因为那是认为在远离一切戏论的法界中灭尽，所以名称相同但意义不同。第二，有顶天的禅定非常微细，如果安住于此，就容易止息心和心所的相续，所以显教徒认为应该依靠它。如《俱舍论》中说：‘在微细的微细的最后。’然而，《般若经》中说要依靠第九地的禅定，所以前者应该被认为是最初修习的时候。第三，因为看到感受、想等粗大的相续没有寂静，所以以先前的寂止的作意来止息它们。菩萨是为了利益他人而修习禅定的力量。第四，止息六识和烦恼意这七者及其眷属，如果在这里不止息烦恼意，那么无想定和这个（灭尽定）之间就没有寂静和不寂静的差别了。这也是在欲界中才是这样，因为在上面的两个界中，依次没有鼻舌识和五识，所以止息五识和二识。小乘说不止息六识是不合理的，因为《摄论》中说：‘在说明入定者的所依之后，说要止息烦恼意及其眷属。’因此，小乘的两个部派认为不希望止息六识，所以他们认为只止息这些，但小乘圣者进入这个境界时，不是不止息烦恼意。这也是没有区分事物本身的实相和由意乐所安立的差别。那个时候也有阿赖耶识，所以是有心识的，如《摄论》中说：‘入定的识只是暂时止息，而不是阿赖耶识暂时止息。’这样说的。第五点分为两部分，即观点。
English
Others cannot enter, because to enter this state, one must cease afflictive emotions and mind, and must attain the samadhi of the peak of existence. For the initial state, there is no beginning, and for the remaining states, there is no end. If the "Ten Bhumi Sutra" says: 'Oh, sons of the Buddha! Bodhisattvas from the sixth bhumi onwards enter the cessation of bodhisattvas. Bodhisattvas abiding in the seventh bhumi enter and arise from cessation moment by moment, and directly realize cessation.' This is not correct, because it is considered that cessation occurs in the dharmadhatu that is free from all elaboration, so the names are the same but the meanings are different. Second, the samadhi of the peak of existence is very subtle, and if one abides in it, it is easy to cease the continuum of mind and mental factors, so the Abhidharma masters believe that one should rely on it. As the "Abhidharmakosha" says: 'At the end of the subtle and subtle.' However, the "Prajnaparamita Sutra" says to rely on the samadhi of the ninth bhumi, so the former should be considered as the time of initial practice. Third, because one sees that the gross continuum of feeling, perception, etc., is not tranquil, one ceases them with the previous attention of tranquility. Bodhisattvas cultivate the power of samadhi for the benefit of others. Fourth, cease the six consciousnesses and the afflictive mind, these seven and their retinues. If the afflictive mind is not ceased here, then there is no difference between the non-perceptual samadhi and this (cessation samadhi) in terms of tranquility and non-tranquility. This is also the case only in the desire realm, because in the two upper realms, there are no nose and tongue consciousnesses and five consciousnesses respectively, so cease the five consciousnesses and the two consciousnesses. It is unreasonable for the Hinayana to say that the six consciousnesses are not ceased, because the "Compendium of Abhidharma" says: 'After explaining the basis of the one who enters samadhi, it is said that the afflictive mind and its retinue are ceased.' Therefore, the two Hinayana schools believe that they do not wish to cease the six consciousnesses, so they think that only these are ceased, but when Hinayana saints enter this state, it is not that they do not cease the afflictive mind. This is also not distinguishing between the reality of things themselves and the difference established by intention. At that time, there is also the alaya consciousness, so it is with consciousness, as the "Compendium of Abhidharma" says: 'The consciousness of entering samadhi is only temporarily ceased, but the alaya consciousness is not temporarily ceased.' So it is said. The fifth point is divided into two parts, namely the view.