Tibetan
་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་ཐར་དང་པོ་ཐོབ་པའོ། །ལྟ་བའི་ཚུལ་ནི་རང་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནམ་མཁའི་མིང་བཞིར་འདུ་ཤེས་ནས་ལྟའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་ན་རང་ལ་མིང་བཞིའམ་ནམ་མཁར་འདུ་ཤེས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདི་གཉིས་ལ་རང་ལ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འཇོག་པ་དང་མི་འཇོག་པ་གཉིས་བྱུང་བ་ཅི་ཞེ་ན། སྤྲུལ་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་སྤྲུལ་པ་པོ་སྣང་བ་དང༌། དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྤྲུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ་སྙམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས་གང་ཟག་ནི་སྔར་ལྟར་ལ་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་ཐར་དང་པོ་གཉིས་ཐོབ་པའོ། །ས་ནི་སྔར་ལྟར་ཏེ་དེ་ཡང་ས་ལས་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་ནས་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་ཁ་ཅིག་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ལ། དེས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་པ་བསྒོམས་ཏེ། ཞེས་དང༌། མཛོད་ལས། གསུམ་པ་མཐའ་ན་ཞེས་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་གོ། དགོས་པ་ནི། གཟུགས་སྡུག་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་དགའ་བ་སྟེ་འབད་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དང༌། གཟུགས་མི་སྡུག་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་མི་དགའ་བ་སྟེ། མི་འབད་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་རོ། །འདིའི་དགའ་མི་དགའ་ནི་བཤད་པ་ལྟར་གཟུང་གི་དེ་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་མི་བཟུང་སྟེ་འདིར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང༌། ཕན་ཚུན་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། གསེར་དངུལ་ཟངས་གསུམ་གྱི་བུམ་པ་ལྟ་ བུ་གཟུགས་སྡུག་མི་སྡུག་བར་མ་གསུམ་ལ་དངུལ་བུམ་དེ་ཟངས་བུམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྡུག་གསེར་བུམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་སྡུག་པར་བསྒོམས་པས་ལྟོས་མེད་དུ་སྡུག་མི་སྡུག་གི་ཞེན་པ་ལྡོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། གསེར་བུམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་སྡུག་པ་དང་ཟངས་བུམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྡུག་པ་གཉིས་དངུལ་བུམ་གཅིག་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་བསྒོམས་པས་སྡུག་མི་སྡུག་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་ལྡོག་གོ །གསུམ་པ་ནི། སྔ་མ་གཉིས་ལྟར་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་མི་སྡུག་ཐམས་ཅད་ལ་མཐར་གཅིག་ཏུ་སོ་སོར་འཛིན་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུག་པའམ་སྤྲུལ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་འཐོབ་སྟེ། འདི་ནི་གྲུབ་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྒོ་ཡང་ཡིན་པས་དེའི་སྒོ་སྟེ་སྤྲུལ་པ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་སྟེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཏེ་དེས་ལན་མང་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་དང་འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་གནས་ཞེས་འབྱུང་ལ་གཞན་ལ་མི་འབྱུང་བ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་གཉིས་ཀྱིས་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་གནས་གྱུར་རྫོགས་པར་མངོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང༌། ཁམས་དང་སའི་མཐའ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་ལམ་ལ་རྣམ་ཐར་གསུམ་བཞག་ཅེ་ན། ཆེ་ཆུང་དང་བཟང་ངན་ལ་ངེས་མེད་དུ་མ་ལྟས་ན་དེ་ལས་གཞན་དུ་སྤྲུལ་མི་ནུས་པས་དེའི་ ཕྱིར་དང་པོ་གཉིས་དང༌། དེ་དག་ལ་ངེས་མེད་ཀྱི་མོས་པ་ཐོབ་ཀྱང་སྡུག་མི་སྡུག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་བཟློག་ན་མི་སྡུག་པ་སྤྲུལ་མི་འདོད་ལ་དེ་མ་སྤྲུལ་ན་སྤྲུལ་པ་མི་རྫོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་དུ་གསུམ་པ་སྒོམ་དགོས་སོ། གསུམ་པ་ནི་སོ་སོར་བཤད་པའི་གསུམ་པ་སྟེ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བ་གནས་པའི་ལམ་ལྔའི་རྣམ་པ་བཤད་པ། གསུམ་པ་གང་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན། མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་སྟེ་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །རྒྱུན་མཚན་ནི། གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་རྣམ་པ་བཞི་དང་འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གཅིག་སྟེ་དེ་ལྟར་ནའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐར་པ་མྱང་འདས་དང༌། ཀུན་དཀྲིས་མངོན་གྱུར་བ་བྲལ་བར་མཐུན་པར་གནས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དངོས་གཞི་བཞི་ཡོད་དེ། དེ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ས་ལ་རོ་མྱང་བའི་སྲེད་པ་ཐག་བསྲིངས་ནས་དེ་དང་མི་འདྲེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཆགས་སོགས་སམ་སེམས་སེམས་བྱུང་ཉེ་བར་ཞི་བར་གནས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་དགག་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གཅིག་ཡོད་ལ། དེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཚོར་འགོག་གི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །གཟུགས་མེད་བཞི་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་རྣམ་ཐར་གྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའམ་སེམས་སེམས་བྱུང་དམིགས་པ་ལ་ཆ་མཉམ་དུ་བྱེད་པས་སྙོམས་འཇུག་དང༌། རང་སའི་ཀུན་དཀྲིས་ལས་ ཐར་ཞིང་དེ་དང་མི་འདྲེ་བའི་ཆ་ནས་རྣམ་ཐར་དུ་འཇོག་གོ །མཛོད་པ་ནི། རྣམ་ཐར་གྱི་དོན་ས་འོག་མ་ལས་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་རྣམས་རྣམ་ཐར་མིན་ལ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་རྣམས་ཡིན་ཞེས་ཉེར་བསྡོགས་ལ་ཡང་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་གསུམ་ནི་གཞན་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་འབྱུང་བ་དང་དེ་ནས་ལྔ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཅན་རང་གི་དོན་མཐོང་པའི་དོན་ལ་བདེར་གནས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་ཐར་ཏེ་བརྒྱད་དོ། །བཞི་པ་ནི་སོ་སོར་བཤད་པའི་བཞི་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དགུའི་རྣམ་པ་བཤད་པ། བཞི་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་དགུའོ། །གང་ན་བསམ་གཏན་བཞི་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་སྟེ་དེ་དགུའོ། །དེ་ཡང་ལམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་དག་ལ་གཟུང་ངོ༌། །འདི་ལ་ཉི་སྣང་དུ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ནས་གཞན་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་བརྒྱད་པོ་དེ་འགའ་ཞིག་འདས་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གནས་འགའ་ཞིག་དེའི་རྟེན་བྱེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀ་དང༌། གཟུགས་མེད་བཞི་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་དང༌། འགོག་པ་ནི་འདས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་ཅིང་ལངས་ནས་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་འདས་ལམ་དུ་འཆད་པ་ནི་བྱང་ཡེ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པའོ། །རྟོགས་དཀར། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟེ་ཐབས་རྣམ་པ་དགུ་ ལའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་དགོངས་པ་ནི། སྲིད་རྩེ་ལ་ཟག་མེད་མེད་པར་མངོན་པ་བ་རྣམས་འདོད་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་འདི་ཟག་མེད་བཞེད་པས་དེ་བརྒྱད་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆ་ནི་འདས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེར་འཇོག་ལ། འགོག་པ་ནི་འདས་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འཐོབ་དགོས་པས་དེའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དགུ་བ་འགོག་སྙོམས་དེ་ཉིད་ལམ་ཡིན་མིན་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་སྐོར་ལ་མཐའ་བཅད་པ། འདིར་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་མཐའ་བཅད་པ་ལ་བདུན། གང་ཟག་གང་གིས་དང༌། སེམས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་དང༌། དགག་བྱ་གང་འགོག་པ་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། དུས་དང༌། ཁམས་གང་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་ལྟར་ན་བསྡུ་བ་ལས། དེ་ལ་ནི་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་ཐེག་ཆེན་ནི་མཐོང་ལམ་ནས་འཇུག་ནུས་སོ། །སོ་སྐྱེ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲོ
Chinese
特別之處在於獲得了第一個解脫。觀看的方式是，將自己視為非物質的虛空四名來觀看。為什麼說非物質呢？因為將自己視為四名或虛空，從而破壞了對物質的執著。那麼，這兩者之間，一個是安立對物質的執著，一個是不安立，這兩者有什麼不同呢？我認為，在進行化現時，化現者會顯現，然後又使其不顯現，這是為了化現本身。第三個是，門是指剩餘的部分。在這四個方面中，人與之前一樣，但特別之處在於獲得了前兩個解脫。地與之前一樣，也就是說，通過身體親身體驗並修習了比地更令人厭惡的解脫，那麼如何安住呢？就像這樣，有些人獲得了捨和完全清淨的記憶。他依靠它來修習令人厭惡的事物。以及，《俱舍論》中說：第三個是盡頭，這兩者意思相同。必要性是：對美麗的形體感到高興，喜歡化現，從而產生努力的意念；對不美麗的形體不高興，不喜歡化現，從而產生不努力的意念，這是對這些煩惱的對治。這裡的高興不高興要按照所說的來理解，不要按照字面意思來理解，因為這裡獲得了第四禪。如何才能相互依存、相互關聯，以及依靠相互同一味道的三種觀念呢？其中第一個是，像金、銀、銅三個瓶子一樣，對於美麗、不美麗、中間這三種形體，銀瓶相對於銅瓶來說是美麗的，相對於金瓶來說是不美麗的，這樣修習，就能消除對無關聯的美麗和不美麗的執著。第二個是，相對於金瓶來說是不美麗的，相對於銅瓶來說是美麗的，這兩者與銀瓶相互關聯地修習，就能消除對美麗和不美麗的區別執著。第三個是，像前面兩種那樣修習，依靠這種修習，對於所有美麗和不美麗的事物，最終都能達到不分別執著，所有事物都變成美麗的，或者變成想要化現的形態，從而獲得同一味道的觀念，這就是成就的時候。像這樣令人厭惡的解脫既是解脫也是門，因此，它的門就是化現的方法，也就是智慧的
English
The special feature is that one obtains the first liberation. The way to view is to regard oneself as the four names of non-material space and then view. Why is it called non-material? Because one regards oneself as the four names or space, thereby destroying the attachment to material form. So, what is the difference between these two, one establishing attachment to material form and the other not establishing it? I think that when performing emanation, the emanator appears, and then it is made to disappear, this is for the sake of the emanation itself. The third is that the door refers to the remainder. Among these four aspects, the person is the same as before, but the special feature is that one obtains the first two liberations. The ground is the same as before, that is, one physically experiences and cultivates the liberation that is more repulsive than the ground, so how does one abide? Like this, some people attain equanimity and completely purified mindfulness. They rely on it to cultivate the repulsive. And, as stated in the Treasury of Knowledge: The third is the end, these two have the same meaning. The necessity is: to be happy with beautiful forms, to like emanation, thereby generating the intention to strive; to be unhappy with unattractive forms, to dislike emanation, thereby generating the intention not to strive, this is the antidote to those afflictions. The happiness and unhappiness here should be understood as stated, not taken literally, because here one has attained the fourth dhyana. How can one rely on the three concepts of mutual dependence, mutual connection, and mutual sameness of taste? The first of these is, like the three vases of gold, silver, and copper, for the three forms of beautiful, unattractive, and intermediate, the silver vase is beautiful relative to the copper vase, and unattractive relative to the gold vase, by cultivating in this way, one can eliminate the attachment to unrelated beauty and unattractiveness. The second is, being unattractive relative to the gold vase and beautiful relative to the copper vase, these two are cultivated in relation to the silver vase, one can eliminate the attachment to the distinction between beauty and unattractiveness. The third is, by cultivating as in the previous two, relying on this cultivation, for all beautiful and unattractive things, one can ultimately reach a state of non-discriminating attachment, all things become beautiful, or become the form of wanting to emanate, thereby attaining the concept of the same taste, this is the time of accomplishment. Such a repulsive liberation is both a liberation and a door, therefore, its door is the method of emanation, that is, the wisdom of
Chinese
由……显现，即在相续中生起并圆满，因此多次诸位圣者安住。此与灭尽之解脱显现而安住，为何其他不显现？因这两者舍弃有色与无色之障碍，圆满显现安住之转变。也解释为是主要的，以及安住于界与地之边际之故。为何于化身道上安立三种解脱？若不观待大小与好坏之不定，则无法化现为其他，因此为前二者，虽获得彼等不定之信解，若不遮止执持可爱不可爱为一边，则不欲化现不可爱，若不化现彼，则化现不圆满，因此必须修习第三者。第三者是各自所说之第三者，即宣说于现法中安乐住之五道之相。于何者入定？于现见之法，此生安乐住，即于饶益身心之道有五种相。常理是，无色之解脱四种相与灭尽之解脱一种，如是则……。彼等又是何者？于此有二者，第一解脱涅槃与，俱生显现之远离相符而安住之道之自性，有四种无色之等持之本体，彼是无色之解脱，彼亦为于无色地品尝味觉之贪爱而断绝，为不与彼混杂之故而修习。第二，贪等或心心所近于寂灭而安住之道之自性，以是所断之主要者，故有灭尽想受之解脱一种，彼是为从灭尽想受之障碍中解脱之故而显现。无色四者与灭尽等持及解脱之差别为何？以身体之大种或心心所缘为等分而作，故为等持，从自地之俱生中 解脱且从不与彼混杂之分而安立为解脱。论藏是，解脱之义是背离下地，故近取之无间道等皆非解脱，解脱之数
English
Manifested by..., that is, arising in the continuum and perfecting, therefore the noble ones abide many times. This and the liberation of cessation manifest and abide, why do others not manifest? Because these two abandon the obscurations of form and formlessness, and fully manifest the transformation of abiding. It is also explained as being the main one, and as abiding at the edge of the realm and the ground. Why are three liberations established on the path of emanation? If one does not consider the uncertainty of size and goodness, then one cannot emanate into another, therefore for the first two, although one obtains the uncertain faith in them, if one does not prevent holding the lovable and unlovable as one side, then one does not want to emanate the unlovable, and if one does not emanate it, then the emanation is not complete, therefore one must practice the third one. The third one is the third one that is spoken of separately, that is, explaining the aspect of the five paths of abiding in bliss in the present dharma. In what does one enter into samadhi? In the dharma of seeing, abiding in bliss in this life, that is, in the path that benefits body and mind, there are five aspects. The constant reason is, the four aspects of the formless liberation and one liberation of cessation, thus... What are those? Here there are two, the first liberation Nirvana and, the nature of the path of abiding in accordance with the separation of co-emergent manifestation, there are four actualities of formless samadhi, that is the formless liberation, and it is also practiced in order to cut off the craving for tasting the taste in the formless realm, so as not to be mixed with it. Secondly, the nature of the path of abiding in the near pacification of attachment etc. or mind and mental factors, because it is the main object to be abandoned, therefore there is one liberation of cessation of perception and feeling, which is manifested in order to be liberated from the obscuration of cessation of perception and feeling. What is the difference between the four formless ones and the samadhi and liberation of cessation? Because the great elements of the body or the objects of mind and mental factors are made equal, therefore it is samadhi, from the co-emergent of one's own ground liberation and from the aspect of not mixing with it, it is established as liberation. The Treasury is, the meaning of liberation is turning away from the lower ground, therefore the paths of immediate proximity etc. are not liberation, the number of liberations