Tibetan
སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཚོལ་ཞིང་གནས། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་སྒོམ་པ་ཚོལ་བ་སྟེ་ ལྷག་མ་དྲུག་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། དབེན་པ་ལ་གནས་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ། འགོག་པ་ལ་གནས་པ། རྣམ་པར་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་དམིགས་རྣམ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པས་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་དང༌། ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཞེས་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། སོ་སྐྱེའི་ས་ལས་རིང་དུ་འདའ་བར་བྱས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་པའི་ཡན་ལག་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་དགའ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞི་དང་དེ་མེད་པའི་གནས་དང༌། དེ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོས་ནི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་པས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་པའི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པ་དང༌། གཉིས་པས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་དེ་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། གསུམ་པས་ནི་སེམས་ཉོན་མོངས་དང་མཐུན་པར་གནས་པའི་མི་མཉམ་པ་དང་རྣལ་དུ་མི་འདུག་པ་དང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་ པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུས་མཐའ་ལས། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་ཡིན། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་ཡན་ལག །འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཞི་དང་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བྱ་བའི་གཞི་དང་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་ལས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སྟེ་དེ་དག་གི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པས་ན་ཡན་ལག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏས་ཀྱང་ལུགས་དེ་བཀོད་དོ། །དོན་གསང་ལས་དྲན་པ་སྔར་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་
Chinese
以痛苦止息为目标，寻求并安住于显现它。以修行趋向痛苦止息之道的方式，以舍弃痛苦为目标，寻求它的禅修，其余六支也是如此。经中也说：安住于寂静，安住于无欲，安住于止息，修习以彻底舍弃而转变。这些话语已经指明了。第三，以其力量使其他支分不从所缘境相中散乱，因此安住之支分是正念菩提支的相，以及正等菩提支的相，下面的也同样适用。由于是无分别智慧的自性，因此自性之支分是妙观察智，由于远远超越了凡夫地，因此出离之支分是精进，由于利益身心，因此利益之支分是喜，由于是无烦恼的基础和无烦恼的处所，以及无烦恼的自性，因此无烦恼之支分是轻安，以及禅定和舍，其中第一个是通过使身心堪能，从而舍弃身心不堪能的恶趣，第二个是通过等持的力量生起正确的智慧，从而舍弃烦恼，第三个是由于心与烦恼相应而处于不平等、不安住和有勤作的状态，从而成为烦恼的对治。如是《中边分别论》中说：自性支分和安住支分，第三是出离支分，第四是利益支分，三种无烦恼支分，这被说成是基础、处所和自性。基础和处所的区别是作为的基础和作为。第四，在《中边分别论》的解释中，现证菩提是无分别智慧。其中的念等七者，由于与菩提相应，因此是它的支分。妙观察智是证悟的自性，因此是菩提，由于成为它们的助伴，因此是支分。如此宣说，扎亚阿难陀也采用了这种方式。《义密》中说，念是以先前体验过的境为对境。
English
Aimed at the cessation of suffering, seek and abide in manifesting it. Aimed at abandoning suffering by means of practicing the path that leads to the cessation of suffering, seek its meditation; the remaining six limbs are also the same. Furthermore, the Sutra states: 'Abiding in solitude, abiding in detachment, abiding in cessation, meditating on transformation through complete abandonment.' These words have indicated it. Third, by whose power the other limbs are not distracted from the object and its aspects, therefore the limb of abiding is the aspect of mindfulness as a limb of perfect enlightenment, and the aspect of perfect enlightenment as a limb, the following are also applied in the same way. Since it is the nature of non-conceptual wisdom, therefore the limb of nature is discriminating awareness, since it has far transcended the ordinary ground, therefore the limb of renunciation is diligence, since it benefits body and mind, therefore the limb of benefit is joy, since it is the basis of non-affliction and the place of non-affliction, and the nature of non-affliction, therefore the limb of non-affliction is pliancy, as well as samadhi and equanimity, of which the first is by making body and mind serviceable, thereby abandoning the bad states of mind and body being unserviceable, the second is by the power of equipoise generating correct wisdom, thereby abandoning afflictions, and the third is because the mind is in accordance with afflictions and is in a state of inequality, non-abiding, and effort, thereby acting as an antidote to afflictions. Thus, the Madhyāntavibhāga states: 'The limb of nature and the limb of abiding, the third is the limb of renunciation, the fourth is the limb of benefit, the three limbs of non-affliction, this is said to be the basis, the place, and the nature.' The difference between the basis and the place is the basis of action and the action. Fourth, in the commentary on the Madhyāntavibhāga, complete perfect enlightenment is non-conceptual wisdom. The seven, such as mindfulness, are its limbs because they are in accordance with enlightenment. Discriminating awareness is the nature of realization, therefore it is enlightenment, since it becomes their companion, therefore it is a limb. Thus it is said, and Jaya Ananta also adopted this method. The Don Sang states that mindfulness is that which has a previously experienced object as its object.
Tibetan
ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་ཟག་མེད་མེད་པས་དེའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་དྲན་པ་མེད་པའི་ལུགས་དང༌། ཡོད་པའི་བཤད་ཡམས་བྱས་ཀྱང་ཡོད་པ་ལེགས་སོ། །ལྔ་ནི། མཐོང་སྤང་རྣམས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ། །བདུན་པ་ནི་སོ་སོར་བཤད་པའི་བདུན་པ་སྟེ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཤད་པ། བདུན་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་རྣམ་དག་ངེས་འབྱིན་གྱི་ལམ་འཆད་དེ། བདེན་པ་སྔར་མ་མཐོང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་དག་ངེས་འབྱིན་གྱི་ལམ་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་དག་དམིགས་པ་དང་སྒོམ་ཚུལ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ངོ་ བོ་ནི། མཐོང་ལམ་དུ་གང་ཟག་གམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་སྒོམ་ལམ་དུ་བདག་གིས་འདི་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྔར་གྱི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡང་དག་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་དང༌། ཡང་དག་འཕགས་པའི་ཞེས་སོགས་ལྷག་མ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྒོམ་ལམ་དུ་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་དུ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བཞག་པ་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། འདི་སྒོམ་ལམ་དུ་ནི་སྦྱར་དགོས་ཏེ། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཚ་ེན་མཐོང་པའི་ལམ་ལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དེས་རང་གི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཐོང་ལམ་དུ་བཞག་པ་མི་འགལ་ཏེ། དེའི་འགྲེལ་ཊིཀ་ལས། དེ་འབྱུང་པའི་མཐུ་རྙེད་པས་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཡང་དེ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཡང་དག་ལྟ་བ་དངོས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མཐུ་ལྡན་ཐོབ་པ་ལ་དེ་ཐོབ་པར་བཞག་གོ། ཞེས་གསུངས་པའོ། །ཡང་དག་ལྟ་བས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དེའི་རྣམ་གཞག་ཇི་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བཞག་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སོགས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པར་ དག་པའི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཚུལ་འཆོས་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གཉིས་ཀའི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་སྟེ་འདིར་ཡང་རྟོག་པ་དང་ངག་གཉིས་ལ་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་ཊཱིཀ་ཏུ། དེ་འབྱུང་པའི་མཐུ་རྙེད་པས་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཡང་དེ
Chinese
由于在见道之前没有无漏，因此，即使对它的第一个刹那是否存在忆念进行辩论，存在也是好的。第五是：完全断除了所有见道所断之品。第七是分别解说的第七，即解说八支圣道的形态。第七是于现证道之后宣说清净决择道，即完全了知先前未见而现量见到的现证道，也就是获得，因为生起修道的体性清净决择道。如是之道具有八支圣道的八种形态，这些的所缘和修习方式如前。本体是：在见道中如何证悟人或法的无我，在修道中，我如是证悟，这样随顺先前的证悟，即是正见，是正圣道支的形态。正圣道等也应与其余各支相连。如果这是修道，那么在见道中安立八支道如何不相违呢？这必须与修道相连。如《中边分别论》的注释中说：正见是修道的根本，是完全断除见道的支分，即从出世间的后得中获得，世间者以此完全断除自己的证悟。即使如此，在见道中安立也不相违，因为它的注释中说：由于获得生起它的能力，在道上安立时，也安立它。意思是说，即使在见道等持中没有真实生起正见，但由于获得生起它的能力，因此安立为获得它。以正见如实地完全断除所证悟的证悟之相，以及进入如实安立的经部等圣教之义的正思维，以及远离妄语等语业的正语，以及远离杀生等身业的正业边际，以及远离虚伪等身语二业的正命，此处对于思维和语二者，《中边分别论》的注释中说：由于获得生起它的能力，在道上安立时，也
English
Since there is no uncontaminated before the path of seeing, it is good to have existence even if there is a debate about whether its first moment has mindfulness or not. The fifth is: completely abandoning all that is to be abandoned by the path of seeing. The seventh is the seventh of the separate explanations, which is the explanation of the form of the eightfold noble path. The seventh is to explain the pure determination path after the path of direct realization, which is to fully understand the path of direct realization that was not seen before but is now directly seen, that is, to obtain, because the nature of the path of cultivation, the pure determination path, arises. Such a path has eight forms of the eightfold noble path, and their objects and methods of cultivation are as before. The essence is: how to realize the selflessness of person or dharma in the path of seeing, and in the path of cultivation, I realize it in this way, following the previous realization, which is right view, which is the form of the right noble path limb. The right noble path, etc., should also be connected to the remaining limbs. If this is the path of cultivation, how can it not be contradictory to establish the eight limbs of the path in the path of seeing? This must be connected to the path of cultivation. As the commentary on the Madhyantavibhāga says: Right view is the root of the path of cultivation, and it is the limb that completely cuts off the path of seeing, that is, it is obtained from the post-attainment of the transcendent, and the worldly person completely cuts off his own realization with it. Even so, it is not contradictory to establish it in the path of seeing, because its commentary says: Because of obtaining the power to generate it, when it is established on the path, it is also established. It means that even though right view does not actually arise in the samadhi of the path of seeing, it is established as obtaining it because of obtaining the power to generate it. With right view, completely cut off the aspect of the realization that is realized as it is, and the right thought that enters the meaning of the scriptures such as the sutras that are established as they are, and the right speech that is pure from the karma of speech such as lying, and the right livelihood that is pure from the karma of both body and speech such as hypocrisy, here for both thought and speech, the commentary on the Madhyantavibhāga says: Because of obtaining the power to generate it, when it is established on the path, it also