Tibetan
དེ་སྤོང་བའི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་གྲུབ་པས་དེའོ། །ཁ་ཅིག་གསོད་འདོད་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བ་སྐྱེད་པ་ལ་གཉེན་པོ་དེ་འཇོག་པ་དང༌། སེར་སྣའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བ་ལ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་འཇོག་པར་འདོད་ཀྱང་དགོངས་པར་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་སྨྲའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པར་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ལམ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་གཉིས་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དབུ་མའི་ལུགས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྲིད་ཞིའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་ཡང་རྨི་ལམ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མཐུན་པའི་གསད་བྱ་སོགས་ཀྱིས་དོན་ཏེ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་སོགས་པས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ། སྣང་བ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་དམན་པས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་མ་ཉམས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྟེ། དེའི་ངོར་སྲོག་གཅོད་དང་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འཇོག་གོ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་དེ་དང་སོགས་པས་ཀླན་ཀ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་ལན་དེ་དངོས་སྨྲ་ལས་ཕྱོགས་གཞན་དབུ་མའི་མདོ་སྡེ་ཡུམ་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ བྱའོ། །ཁ་ཅིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་དང་ཁ་ཅིག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་འཇོག་པའི་ལན་དེ་དང་དེ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདིའི་ཕྱོགས་གཞན་ནི་ཚིག་གསལ་ལས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སྤྱི་ལ་བཤད་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་བྱ་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པར་ཟད་ཅེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཡིན་ལ། བཤད་པའི་ལན་དེ་ཡང་ཡུམ་ཉིད་ནས་འགྲེལ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་དྲངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་ཞེན་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལས་འབྲས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་པས་མི་དགེ་བ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་དོན་ནི་མི་ཤེས་པར། །ཐོས་པར་ཙམ་ལ་འཇུག་བྱེད་ཅིང༌། གང་དག་བསོད་ནམས་མི་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་དེ་དག་བརླག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་མི་འཐད་པའི་ལན་ལས། གཞན་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་གཉིས། ལུང་གཞན་དང་མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པས་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། དང་པོ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་ལ་ནི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉི་ཤུ་པ་ལས། རྨི་ལམ་སེམས་ནི་གཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་ཉམས་ཤིང་བསླད་པས་མི་གསལ་ཞིང་འཆོལ་བར་སྐྱེ་ལ། སད་པའི་ཚེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་དེས་ན་རྨི་ལམ་དང་སད་པ་གཉིས་ཀྱི་ལས་འབྲས་བུ་ཆེ་ཆུང་འདྲ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ལུང་གིས་ལས་ནུས་ཆུང་ཡོད་པར་བསྟན་པས་སོ། །འདིར་དགག་པའི་ཡུལ་དོན་སྨྲ་ལ་སེམས་ཙམ་པའི་ ལུང་དྲངས་པ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཚད་མར་ཁས་མ་བླངས་པས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ། རྨི་ལམ་ན་ལས་གསོག་པར་བསྟན་པ་ན་ཉིན་པར་དང་དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ན་ཉི་ཤུ་པར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ནུས་ཆུང་གསོག་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ཀྱི་ལུང་དེ་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་པ་ན་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་དེ་མི་བཟོད་པས་དེ་ཡང་རྒོལ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པ་མཚོན་པར་བྱས་ནས་དེའི་ལུགས་ལ་དོན་ནི་མི་འཐད་པའང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་ལ་ནི་ལས་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའམ་སད་པའི་ཚེ་ལས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེར་མ་ཟད་རྨི་ལམ་ན་ཡང་དགེ་མི་དགེ་སྤྱད་པ་རྨིས་པ་ལ་ནི། སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ངོ་མཚར་བས་ཀྱེ་མ་ལས་དེ་བྱས་སོ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་སྟེ་བྱས་པ་དེ་ལེགས་སོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་བྱེད་ན་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གསོས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གྱི་ལས་ཡོངས་སུ་གསོས་པ་སྟེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བུས་གསོས་ན་གཉིད་རྗེས་ཀྱི་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ནི་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་དཔེ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའོ། །རྨི་ལམ་དུ་དགེ་སྡིག་སྤྱད་པར་སྣང་བས་བག་ཆགས་ནུས་ཆུང་བཞག་པ་ཉིད་ རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མཐུ་ཅན་དུ་བྱེད་པས་མ་འོངས་པ་འདས་པའི་རྒྱུར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱན་སྣང་དུ། དོན་སྨྲའི་འདོད་པ་དེ་དང་ཐ་མ་འདི་དོན་དུ་བཀོད་ན་དོན་སྨྲའི་ལུགས་ལ་ཡང་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པའི་འོག་ཏུ་དབུ་མ་པའི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འཇོག་ཚུལ་སྔར་དོན་དུ་བཤད་པ་དེ་འཆད་ཅིང༌། རྨི་ལམ་སེམས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གྱི་ཚེ་ལས་འབྲས་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱང་སད་པ་དང་གཉིས་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་རྨི་ལམ་དུ་ལས་འབྲས་འདོད་ན་དེར་མི་བསད་པ་རྨིས་པས་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་བསླབ་པ་སྦྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་བཅས་པའི་དབང་ལས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྡོམ་པ་དང་ལྟུང་བ་ནི་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ལ། རྨི་ལམ་དུ་བསླབ་པ་མ་བཅས་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་ལན་འདེབས་སོ། །འདིར་བསླབ་པ་སྦྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་པ་ནི་ཐུབ་དགོངས་སུ་བསླབ་པ་བླངས་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་འབྱུང་བས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་སྐྱེད་དགོས་པ་ལ། རྨི་ལམ་དུ་དེ་ལྟར་ཁས་མ་བླངས་ཤིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་བཅས་ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་མཉམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རྨི་ལམ་ལས་མེད་པའི་དཔེར་མ་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ན། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ ཡིན་ཞིང༌། རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་རྨི་ལམ་ལས་མེད་པའི་དཔེར་བཀོད་ནས་འགོག་པ་ལ། དཔེ་མ་གྲུབ་པས་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བ་ན་རྒྱུ་མཚན་དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་པས་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མཉམ་ཉིད་གྲུབ་བོ་འདི་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་སྔ་མའི་མཇུག་ཏུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀླན་ཀ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་རྩོད་ལན་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི་ཀླན་ཀའི་གཙོ་བོ་ལས་མེད་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་གོ་བར་ནུས་པས་མ་མཛད་དེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་ལས་གསོག་པར་བསྟན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ལས་གསོག་པར་ཐལ་བའི་ལན་དང༌། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བདེན་རྫུན་གང་ཡིན་ཤེས་ལ་དོན་དམ་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པར་བསྟན་པས་ལུང་འགལ་གྱི་ལན་བསྟན་ཏོ། །རྨི་ལམ་ན་ལས་ནུས་ཆུང་ཡོད་པར་བསྟན་པས་བཞི་པའི་ལན་དོན་གྱིས་སོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི་གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་གྱི་གཉིས་པ་སྟེ། ཞིང་དག་སྦྱོར་བའི་སྐོར་བཤད་པ།གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། མཉམ་ཉིད་དེའི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་གསུངས་ཏེ་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བས་སོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པར་བགྱིད་ཅིང་རྣམ་མཁྱེན་དང་ཉེ་བ་ལགས་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་ རྟེན་ཚེར་མ་སོགས་ཀྱིས་མ་དག་པ་དེ་ལ་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཉིས་ནི་དག་པ་ཉིད་དེ། འཇིག་རྟེན་དགོན་པའི་ལམ་དང་མུ་གེ་ནད་བཅས་པར། །མཐོང་ནས་སྐྲ
Chinese
因此，通过完成放弃它的善行之路，就是这样。有些人认为，为了产生与持续的杀生欲望相违背的对治，应该设置那个对治；为了与持续的吝啬相违背，应该设置不予取的对治，但这并不违背意旨。第二，按照实事论者的观点，虽然在胜义谛中没有善恶的业道，但在世俗谛中却承认这两者，同样地，按照中观的观点，虽然在胜义谛中轮回和涅槃的事物没有自性，如同梦境一般，但与那个梦境和自性空性相一致的所杀等事物，即境的事物，以及等等的布施等的境显现时，由于被如显现般地执著所控制，对法无我的意义不感兴趣，因此对于那些对事物显现执著的颠倒束缚没有完全消失的补特伽罗们来说，在那样的境况下，安立杀生和布施等的善恶业。那个回答以及等等的剩余三个诤论的回答，要理解为是从异于实事论者的中观经部母经中宣说的。有些人解释说，在胜义谛中认为和在世俗谛中普遍存在是不成立的，有些人解释说，安立善和不善的回答就是那个和那个。这里的另一方面是，在《明句论》中说，虽然是对中观论典总体而言，但实际上是针对母经，因为已经如是宣说了，这是解释。而且，所说的回答也是大释论们从母经本身引用的。这样一来，只要有显现执著，那么业果就像所说的那样真实，因此不要说要舍弃不善而行善，一切法自性空性，哪里会有善恶的取舍呢？如《六十正理论》中所说：不解空性义，唯闻而行者，不行诸福业，彼劣人则坏。因此。第二，在不合道理的回答中，其他的例子不成立也有两种：通过解释其他教证和这部经本身的意义来显示例子不成立。第一，梦境的例子中，没有善恶业是不成立的，如《二十颂》中所说：梦境之心由睡眠的错乱因缘而衰弱和扰乱，因此不清晰且混乱地产生，醒来时，
English
Therefore, it is so because the path of virtue of abandoning it is accomplished. Some think that in order to generate an antidote that contradicts the continuous desire to kill, that antidote should be established; and in order to contradict the continuous miserliness, the antidote of not giving should be established, but this does not contradict the intention. Second, according to the view of the realists, although there is no path of good and evil in the ultimate sense, they accept these two in the conventional sense. Similarly, according to the view of the Madhyamikas, although the entities of samsara and nirvana are without inherent existence in the ultimate sense, like a dream, yet in accordance with that dream and emptiness of inherent existence, the objects to be killed, etc., that is, the objects of the realm, and the objects of giving, etc., appear. Because of being controlled by clinging to appearances as they appear, and having little interest in the meaning of the absence of self of phenomena, for those individuals whose inverted bonds of clinging to objects have not completely disappeared, in that situation, the actions of killing and giving, etc., are established as good and evil. That answer, and the answers to the remaining three objections, should be understood as being spoken from the Madhyamika Sutra Mother, which is different from the realists. Some explain that it is not established that it is considered in the ultimate sense and pervasive in the conventional sense, and some explain that the answer to establishing good and non-good is that and that. Another aspect of this is that in the Clear Words it says that although it is explained in general for the Madhyamika treatises, it is actually for the Mother Sutra, because it has been explained as such, this is the explanation. Moreover, the answer that was spoken is also quoted by the great commentaries from the Mother herself. In this way, as long as there is clinging to appearances, the results of actions are true as they are said, so do not say that one should abandon non-virtue and practice virtue, and that all phenomena are empty of inherent existence, so where would there be acceptance and rejection of good and evil? As it is said in the Sixty Stanzas on Reasoning: Those who do not understand the meaning of emptiness, but only hear and practice, do not perform virtuous deeds, those inferior beings are destroyed. Therefore. Second, in the answer of being unreasonable, there are also two ways in which other examples are not established: by explaining the meaning of other scriptures and this sutra itself, it is shown that the example is not established. First, in the example of a dream, it is not established that there is no action of good and evil, as it is said in the Twenty Verses: The mind of a dream is weakened and corrupted by the deceptive causes of sleep, so it arises unclearly and confusedly, and when awake,
Chinese
因此，与此相反，《梦境与觉醒二者的业果大小并不相同》的圣言表明了业力微弱。在此，如果有人说，驳斥的对象是实在论者，引用唯识宗的圣言并不能构成损害，因为他们并不承认其为量。那么，这并没有过失，因为当说梦中积累业力时，如果认为与白天没有差别，那么通过如《二十颂》中所说的差别，表明了积累微弱业力作为理由，而不仅仅是从圣言中那样说而已。或者，当说事物无自性时，唯识宗也不容忍，因此这也是驳斥的对象。即使如此，通过展示不成立的例子，也应理解在其宗派中道理是不合理的。二是，梦境的例子并不成立，因为在唯识宗的观点中，例子并不成立，或者就像清醒时有业力一样。不仅如此，在梦中行善作恶时，清醒时会感到惊讶，感叹“哎呀，我做了那样的业，做得真好，做得真好”，并随喜。如果这样做，通过显现执着的滋养，梦中的业力会完全滋养，即增长，因此。如何滋养呢？通过醒来后的随喜之心。或者，也可以说通过这个理路，例子并不成立。在梦中行善作恶的显现，仅仅是微弱地留下习气，之后的念头会使其变得强大，因此不会导致未来成为过去的因。在《庄严光明释》中，如果将实在论者的观点和最后的观点结合起来，那么在解释实在论者的观点中例子并不成立之后，将阐述之前实际解释的中观宗安立善恶业的方式。通过“梦境是心”等，即使认为梦中有业果，也将其作为与清醒时二者果报不同的理由。然后，如果认为梦中有业果，那么梦见杀人就会成为非比丘尼，对此的回答是，如同给予学处一样，戒律和非戒律是根据世尊所制定的学处来区分的。
English
Therefore, conversely, the statement "The results of actions in dreams and wakefulness are not the same in magnitude" indicates that the power of actions is weak. Here, if someone says that quoting a Mind-Only (Cittamatra) scripture to refute a proponent of realism does not constitute a fallacy because they do not accept it as a valid source of knowledge, then there is no fault in this. This is because when it is said that actions are accumulated in dreams, if one thinks that there is no difference from daytime, then the accumulation of weak actions is shown as a reason through the differences as explained in the Twenty Verses, and not just because it is said that way in the scripture. Alternatively, when it is said that things are without inherent existence, the Mind-Only school also cannot tolerate it, so that is also an object of refutation. Even so, by showing that the example is not established, one should also understand that the reasoning is not valid in their system. Secondly, the example of dreams is not established because, according to the Mind-Only view, the example is not established, or just as there is action in the waking state. Moreover, when one dreams of practicing virtue or non-virtue in a dream, one is amazed in the waking state, exclaiming, "Alas, I did such an action, it was done well, it was done well," and rejoices. If one does so, through the nourishment of manifest clinging, the action in the dream is completely nourished, that is, it increases, therefore. How is it nourished? By the mind of rejoicing in the state of wakefulness after sleep. Or, it can also be said that the example is not established by this reasoning. The appearance of practicing virtue or non-virtue in a dream merely leaves a weak imprint, and the subsequent thought makes it powerful, so it does not follow that the future becomes the cause of the past. In the Ornament of Clear Realization, if one combines the proponent of realism's view and the final view, then after explaining that the example is not established in the proponent of realism's view, one will explain the way the Middle Way (Madhyamaka) school establishes virtuous and non-virtuous actions, which was previously explained in actuality. Through "dreams are mind," etc., even if one believes that there are results of actions in dreams, it is used as a reason why the results are different from those in the waking state. Then, if one believes in the results of actions in dreams, then dreaming of killing someone would make one a non-bhikshuni, the answer to this is that, like giving precepts, precepts and non-precepts are distinguished according to the precepts established by the Blessed One.