Tibetan
ད་པའི་ཚེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སྦྱིན་པ་ཞིག་བྱིན་འདི་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་སྦྱིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ སྦྱིན་ནོ་ཞེའམ། ཞེས་པ་ནས་བདག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ་ཞེའམ་བདག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱའོ་ཞེའམ། བདག་གིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མེད་དེ་ཞེས་པ་སྟེ། སྤང་བྱ་གསུམ་དང་གྲངས་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྐང་པ་དང་པོ་འདིས་སྤང་བྱ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་ཟིན་ཀྱང་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པའི་སྤང་བྱ་ནི། བསྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་བསྔོ་བྱའི་དགེ་བ་ལ་མཚན་མར་ཞེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་མཚན་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་གསུངས་པའི་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆེན་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སྦྱིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་གང་དག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ནས་དགེ་རྩ་དེ་དག་མངོན་པར་བསྡུས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ཤིང་གཞལ་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པ་འདི། ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །གཉེན་པོ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའོ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བའོ། ཞེས་སོགས་སུ་དེར་རློམ་པ་བཀག་ནས་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེའི་སྒོ་ནས་རང་གཞན་གྱི་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཚེ་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནས་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་སྒོམ་མོ། །བདག་ནི་བྱང་ ཆུབ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆེན་གྱིས་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ། ལེན་དུ་གཞུག་པར་བྱ། གཟེངས་བསྟོད་པར་བྱ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་བདག་མེད་པ་དང་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་དང་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་གདུལ་བྱ་ལའོ། །རྐང་པ་གསུམ་པ་དང་པོའི་མཐར་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྐང་པ་དང་པོས་གཉེན་པོ་དང་པོ་གཉིས་དང༌། རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་ཤུགས་ལ་བསྟན་ནས་གཉེན་པོ་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་སྤང་གཉེན་ཚན་པ་གཉིས་སུ་སྦྱར་བ་འདི་ཉི་སྣང་རྣམ་འགྲེལ་ལེ་བརྒྱད་མ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་མོད། གངས་ཅན་པ་རྣམས་ལ་ནི་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་འཆད་ཤེས་པ་ཉིན་མོའི་རྒྱུ་སྐར་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་པོ་དང་ཐོབ་པ་པོའི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་སམ་རྟོགས་ནས་རང་དེ་ལ་གནས་ཤིང་གདུལ་བྱ་གཞན་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཉན་རང་གི་ལམ་ལྟར་རེས་འགའ་བའི་གཉེན་པོ་མིན་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། བླང་བར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཆགས་པ་མངོན་ཞེན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་གནས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་གཉེན་པོས་བཀག་པའམ་ཞེན་བྱའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཀག་པ་སྟེ་མ་དམིགས་པས་སོ། །མདོ་ལས་སྤང་གཉེན་འདི་དག་སོ་སོར་ཡོད་ཀྱང་འགྲེལ་པ་འདིས་གཉེན་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་མཛད་ཅིང་སྤང་བྱ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་མ་ ཟིན་པར་གསུངས་པ་ནི། རིམ་པ་ལྟར་ཚིག་ཚོགས་སྐྱུང་བ་དང་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་ནུས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཆགས་པའི་ངོ་བོ། ཆགས་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཆགས་པའི་གཉེན་པོ། རྒྱུ་མཚན་ལས་འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བ་དང་སོགས་པས་དེ་དག་གི་བར་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཞུགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་རབ་འབྱོར་ཇི་ཙམ་མཚན་མར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཆགས་པའོ། ཞེས་དང༌། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བར་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་བསྔོ་ན་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སོགས་པས་ངག་གིས་བསྟོད་པ་སོགས་ནི། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ཡིན་པས་དེར་འགལ་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་སྒྲིབ་སོགས་འགའ་ཞིག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་མིན་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། ཆགས་པ་སྟེ་ཞེན་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བམ་པོ་གསུམ་པ་ནི་འཆད་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡང་ནི་ངོ་བོར་མ་ཟད་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འཆད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ སོགས་ཏེ། ལམ་ནི་དེའི་རིགས་ཏེ། ཡུམ་ནི་ཟབ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས
Chinese
当布施时，心中这样想：我已布施，我已行布施，我已行如是布施吗？从“我将使佛土完全清净，我将使众生完全成熟，我将获得一切智”等念头都没有，这就是所要断除的三种，数量如前。其中，第一句虽然没有直接抓住前两种所要断除的对治，但却暗示了。第二种所要断除的是：以执著于能回向的心和所回向的善根的相，而回向菩提的有相之行。对此，后两句暗示了所说的对治，即：将大菩提心视为心，将布施视为布施，从“将佛陀的十八不共法视为佛陀的十八不共法，将佛陀薄伽梵视为佛陀，以及将对佛陀生起的任何善根视为善根”，从而将这些善根显现地聚集起来，总合为一，衡量之后回向于无上圆满菩提，这正是 कौशिका (Kauśika，憍尸迦，一种姓氏)大菩萨们的贪著。对治是：自己断除“我已行布施，我已持戒”等的自诩，并通过将这种行为也施加于其他应调伏者，从而断除自他的所有贪著之边。如何断除呢？当布施时，从“我已行布施”到“我已修习佛陀的不共法，我已行菩提道”等，不生起分别念，如此大菩萨应如实地向他人展示，引导他们接受，赞叹他们，并使他们真正欢喜。同样，也应依次对完全愚昧、无我、完全沮丧和真正进入正道之应调伏者这样做。第三句也应加在第一句的末尾。这样，第一句暗示了前两种对治，后两句暗示了所要断除，并直接显示了对治，将所断与对治分为两组，这正是《日光疏解》八万四千颂三部的究竟密意。然而，对于雪域的人们来说，能够分开解释，就像白天一样清晰。
English
When giving, thinking like this: Have I given? Have I done giving? Have I done such a giving? From thoughts like, "I will make the Buddha-field completely pure, I will make sentient beings completely mature, I will attain omniscience," there is no such thought. These are the three things to be abandoned, the number as before. Among them, although the first line does not directly grasp the antidote to the first two things to be abandoned, it implies it. The second thing to be abandoned is: the practice of dedicating to Bodhi with attachment to the characteristics of the mind that dedicates and the virtue to be dedicated. To this, the latter two lines imply the spoken antidote, that is: to perceive the great Bodhicitta as mind, to perceive giving as giving, from "to perceive the eighteen unshared qualities of the Buddha as the eighteen unshared qualities of the Buddha, to perceive the Bhagavan Buddha as the Buddha, and to perceive any roots of virtue arising towards the Buddha as roots of virtue," thereby manifestly gathering these roots of virtue, combining them into one, measuring them, and dedicating them to unsurpassed perfect Bodhi, this is precisely the attachment of the great Bodhisattvas of Kauśika. The antidote is: to prevent oneself from boasting of "I have given, I have kept the precepts," etc., and by applying such behavior to other trainees as well, thereby preventing all extremes of attachment of oneself and others. How to prevent it? When giving, from "I have given" to "I have practiced the unshared qualities of the Buddha, I have practiced the Bodhi path," not generating discriminating thoughts, thus the great Bodhisattva should truly show others, guide them to accept, praise them, and make them truly rejoice. Similarly, this should also be done in order to the trainees who are completely ignorant, selfless, completely discouraged, and truly entered on the path. The third line should also be added to the end of the first line. Thus, the first line implies the first two antidotes, and the latter two lines imply what is to be abandoned, and directly show the antidote, dividing what is to be abandoned and the antidote into two groups, this is precisely the ultimate secret intention of the three parts of the eighty-four thousand verses of the Commentary on Sunlight. However, for the people of the snowy land, being able to explain separately is as clear as day.
Chinese
就像星星一样。第三，三轮体性清净，即不执著于此，因为行布施等时，能了知或了知后，施者、受者皆无我，且安住于此，并将其他所化众生安置于此，如同声闻、独觉之道，并非偶尔的对治，而是所有情况下的对治，因为是唯一应取的，因为已正确进入色等之实相，且贪著、现行执著之蕴的处所，一切种子皆被对治所遮止，或所执著之基皆被智慧所遮止，即无所缘故。经中说，断除与对治各自存在，但此论则将对治合为一体，并说未把握第一断除之对治，乃是考虑到依次第而精简词句，以及能以暗示理解。第二，分四：贪著之体性，是贪著之理由，贪著之对治，从理由延伸之意义。第一，分二，第一：诸佛等，以次第对彼等三者之间的善根，以有相的方式作意，并供养、回向菩提，是微细的贪著，即种姓之子或种姓之女，已入于无上圆满菩提，若以有相的方式作意如来、应供、正等觉佛，那么，具寿，有多少成为有相，就有多少贪著。如是说。诸佛的三者之间的善根，如是作意后回向，也如是说。第二：以有相的方式作意如来，并以身体顶礼等，以及以语言赞叹等，是菩萨道之相违品。若说因为是对治，故于彼相违，则以是福德资粮之因的缘故，是业障等某些之对治，然非所有情况下的对治，故无过失，因为是贪著，即微细执著之体性之故。第三品将解说。第二，分三，第一：若问微细贪著是相违品之理由为何？又将宣说不仅是体性，也是理由。第二：法的道等，道是彼之同类，母是甚深世尊所说，具寿，一切法
English
Like a star. Third, the purity of the three spheres, that is, not clinging to this, because when practicing giving, etc., one can realize or after realizing that the giver and the receiver are both without self, and abide in this, and place other beings to be tamed in this, like the path of the Hearers and Solitary Realizers, it is not an occasional antidote, but an antidote in all situations, because it is the only thing to be taken, because one has correctly entered the reality of form, etc., and the place of attachment, the aggregates of manifest clinging, all seeds are blocked by the antidote, or all bases of clinging are blocked by wisdom, that is, because there is no object of focus. The sutra says that abandonment and antidote exist separately, but this commentary combines the antidotes into one, and says that the antidote of the first abandonment is not grasped, which is considering the simplification of words in order, and the ability to understand by implication. Second, there are four: the nature of attachment, the reason for attachment, the antidote to attachment, and the meaning extended from the reason. First, there are two, first: the Buddhas, etc., in order, mentally focusing on the virtues of the three between them in a characteristic way, and offering and dedicating to enlightenment, is subtle attachment, that is, a son of a lineage or a daughter of a lineage, having entered the unsurpassed complete enlightenment, if one mentally focuses on the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha in a characteristic way, then, Venerable Subhuti, as much as it becomes characteristic, that much is attachment. It is said thus. The virtues of the three between the Buddhas, after mentally focusing in this way and dedicating, it is also said thus. Second: Mentally focusing on the Tathagata in a characteristic way, and prostrating with the body, etc., and praising with speech, etc., are the opposing factors of the Bodhisattva path. If it is said that because it is an antidote, it contradicts there, then because it is the cause of the accumulation of merit, it is the antidote to some karmic obscurations, etc., but it is not an antidote in all situations, so there is no fault, because it is attachment, that is, because it is the nature of subtle clinging. The third chapter will be explained. Second, there are three, first: If asked what is the reason why subtle attachment is an opposing factor? It will also explain not only the nature, but also the reason. Second: the path of Dharma, etc., the path is of that kind, the Mother is the profound one spoken by the Blessed One, Venerable Subhuti, all dharmas