Tibetan
མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་བ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གྱི་སྐབས་ཀྱི་འགྲེལ་བ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་བ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གྱི་སྐབས་ཀྱི་འགྲེལ་བ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་བ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གྱི་སྐབས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་བཞུགས་སོ། གསུམ་པ་སྤང་བྱ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། འབྲེལ་བརྗོད་པས་མཚམས་སྦྱར། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་འཆད་དེ། གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་གཞི་ཤེས་མེད་པར་ལམ་གསུམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་མེད་པས་སོ། །དེ་ཡང་ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ཤེས་གཉིས་སྤང་གཉེན་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་ནི་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་པ་དང༌། སྤང་བྱ་མ་ཤེས་ན་ལམ་ཤེས་དེ་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་ཡང་མི་རྟོགས་པས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཡུམ་དེ་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པར་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག །གཞི་ཤེས་ ཀྱི་རང་བཞིན། ཉེ་རིང་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་རབ་དབྱེ། ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་འབྲས་བུ། མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་ལ་གནས་པ་མིན་ཞིང་སྲིད་ཞི་དེ་དག་གི་བར་དེ་ལས་གཞན་ནའང་མི་གནས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་ཞི་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐར་མ་ལགས་ཕ་རོལ་གྱི་མཐར་མ་ལགས་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡང་མི་དམིགས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་སོ། །རྩ་བའི་རྟགས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་འདི་ནི་ཉི་སྣང་ལེ་བརྒྱད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྗེས་འགྲོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་དང༌། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་སྟེ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲིད་ཞི་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སྐྱེས་བགྲོད་ཅིང་མཐོང་བས་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་བདག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བས་སམ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། སོ་སྐྱེས་བགྲོད་མི་ནུས་ཤིང་མི་མཐོང་བས་ཕ་རོལ་གྱི་མཐའ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདག་ལ་སོགས་པར་མི་ལྟ་བས་སམ་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལོག་པས་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འཁོར་འདས་དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་སྲིད་པ་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་གནས་བྱའི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཡུམ་དེ་རྟེན་དེ་གཉིས་ལ་ཉེ་བ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །འདི་ཁ་ཅིག་སྔར་ལྟར་མི་སྦྱོར་ བར་དུས་གསུམ་ཞེས་སོགས་སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགོད་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དངོས་བསྟན་འདིས་དུས་གསུམ་ཞེས་སོགས་ཉེ་བ་དང་ཤུགས་བསྟན་དུ་དེ་ཉན་རང་ལ་ཡུམ་རིང་པོའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་སྦྱར་ན། འོག་ཏུ་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་ཡུམ་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག་པ་མི་འཐད་ཅེས་རྩོད་པ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་སྨྲ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཡུམ་དང་རིང་བར་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རང་གི་རྟོགས་པ་གང་ཟག་དང༌། གཟུང་བའི་བདག་མེད་རྟོགས་ཙམ་གྱི་ཉི་ཚེ་བའི་ཡུམ་ནི། འཁོར་འདས་ལ་ཞེན་ནས་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། འཁོར་བ་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པས་དེ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དང་མྱང་འདས་ཕུང་པོ་འགགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་སྟེ་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། གཞན་དོན་བྱེད་པའི་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ལ་ཡུམ་རིང་བ་ཅི་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་དཀར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ལ་མྱང་འདས་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན
Chinese
《现观庄严论》释疏广释善说金鬘论中一切种智之章的解释。 《现观庄严论》释疏广释善说金鬘论中一切种智之章的解释。 《现观庄严论》释疏广释善说金鬘论中一切种智之章的解释完毕。 第三，详细阐述所断之基智的支分，共有三点：以关联词连接，详细阐述基智之法，总结章节。第一点是：在道智之后阐述一切种智，因为如果没有完全了知基蕴、界、处之基智，就不会有完全了知道三种道的道智。而且，道智和基智二者是断证关系，证悟是相对于所断而安立的，如果不了解所断，也就无法理解道智是针对什么而设立的。经部的关联是：先前所说的般若不住于有寂之边，是由善现所宣说的。第二部分有六点：基智的自性，安立远近的理由，所断与对治的差别，如何修持的方式，如此修持的果，三种智的结尾。第一点分为两部分，第一部分是：菩萨的基智之母，不住于此岸和彼岸，有和寂的边，也不安住于有寂之间的其他地方，因为远离了对有寂的执着，因为了知三时之法皆为平等性，远离戏论。大菩萨们的般若不住于此岸之边，不住于彼岸之边，也不缘于二者之间。世尊开示说：善现，因为极其清净的缘故。又，世尊开示说：善现，因为三时的一切法都是平等性的缘故。根本的标志是“极其清净”之义，这是日藏论师《八千颂释》的观点。第二部分分为两点：以随行之门显示的大乘，以及反
English
Explanation of the chapter on Sarvākārajñatā in the Extensive Explanation of the Abhisamayālaṃkāra with Commentary, the Well-Spoken Golden Garland. Explanation of the chapter on Sarvākārajñatā in the Extensive Explanation of the Abhisamayālaṃkāra with Commentary, the Well-Spoken Golden Garland. Here ends the Explanation of the chapter on Sarvākārajñatā in the Extensive Explanation of the Abhisamayālaṃkāra with Commentary, the Well-Spoken Golden Garland. Third, there are three parts to the detailed explanation of the branch of the basis-knowledge to be abandoned: connecting with a statement of connection, explaining the dharma of the basis-knowledge in detail, and summarizing the chapter. The first is: Sarvākārajñatā is explained after the path-knowledge, because without the basis-knowledge that completely knows the basis aggregates, elements, and sense-fields, there is no path-knowledge that completely knows the three paths well. Moreover, since the two, path-knowledge and basis-knowledge, are what is to be abandoned and the antidote, the antidote is established in relation to what is to be abandoned, and if what is to be abandoned is not known, it is not understood what the path-knowledge is the antidote to. The connection of the sūtra is: the mother previously explained does not abide in the extremes of existence and peace, as shown by Subhūti. The second part has six points: the nature of the basis-knowledge, the reason for establishing near and far, the distinctions of what is to be abandoned and the antidote, how to practice, the result of practicing in this way, and the conclusion of the three knowledges. The first point has two parts, the first of which is: the mother of the basis-knowledge of the bodhisattva is not abiding in the extremes of this shore and the other shore, existence and peace, and is not considered to abide elsewhere in between those existence and peace, because it is free from the object of attachment to existence and peace, because it knows that the dharmas of the three times are equality itself, free from elaboration. The mother of the great bodhisattvas does not abide on the extreme of this shore, does not abide on the extreme of the other shore, and does not perceive even between the two. The Blessed One said: Subhūti, because it is extremely pure. And, the Blessed One said: Subhūti, because all the dharmas of the three times are equality itself. The root sign is the meaning of "extremely pure," which is the view of Nyi-snang Le-gyad-ma's commentary on the Eight Thousand Stanza Prajñāpāramitā Sūtra. The second part has two points: the Mahāyāna shown through the door of following, and the rever
Chinese
关于从门中开示的小乘的基础知识。第一，作为佛和菩萨的所依，与他们的传承亲近的，被认为是存在的真正的佛母，她是不执着于轮回和寂灭而安住的。因为凡夫通过修行和见解，看到此岸的边际，即轮回，执着于我、常等，或者因为相续不断而认为是常的体性；凡夫无法修行和见解，所以不看彼岸的边际，即涅槃，执着于我等，或者因为蕴的相续断灭而认为是断的体性；并且也不安住于轮回和涅槃之间。因为依次以证悟有寂无自性的智慧，见到安住于一边的过患；以缘一切有情的大悲心行利他；并且除了这两者之外，没有可以安住的事物。那么，真正的佛母为什么亲近这两个所依呢？因为证悟了这两个所依的色等三时诸法，在无生的状态中是平等性。有些人不按照之前的说法连接，而是将“三时”等作为不安住于轮回和寂灭的理由，这是没有意义的。因为如果这个直接的开示不将“三时”等与亲近联系起来，并且暗示它不将佛母与声闻缘觉的遥远联系起来，那么下面以证悟或未证悟三时平等性的理由，将佛母与大乘小乘的亲疏远近联系起来，那么如何才能合理地进行辩论呢？第二，与真正的佛母疏远的，声闻等以及缘觉的传承中所具有的，仅仅是证悟人我和所取无我的片面的佛母，要知道，她们是执着于轮回和寂灭而安住的。理由是：因为轮回是持续不断的，所以认为它是实有；涅槃是蕴的止息，所以认为它没有实有，这就是执着。其理由是：因为她们缺少行利他的大悲心和证悟无自性的智慧。那么，佛母为什么远离这两者呢？因为她们没有证悟色等三时诸法的平等性。通达白法。声闻的宗义认为，涅槃是胜义中存在的实有，是常
English
The basis of the Lesser Vehicle as taught from the gate. First, the authentic Mother, who is close to the lineage of the Buddhas and Bodhisattvas as a basis, is one who does not abide clinging to samsara and nirvana. Because ordinary beings, through practice and view, see the edge of this shore, which is samsara, clinging to self, permanence, etc., or because of the unbroken continuity, they consider it to be of the nature of permanence; ordinary beings are unable to practice and view, so they do not see the edge of the other shore, which is nirvana, clinging to self, etc., or because the continuity of the aggregates is cut off, they consider it to be of the nature of cessation; and also because they do not abide between samsara and nirvana. Because, in sequence, with the wisdom that realizes the lack of inherent existence of existence and peace, they see the faults of abiding on one side; with the compassion that focuses on all sentient beings, they perform the benefit of others; and because there is no object to abide in other than these two. So, why is the authentic Mother close to these two bases? Because they realize that the forms, etc., of the three times are equal in the state of no arising. Some people do not connect according to the previous statement, but instead use "three times" etc. as the reason for not abiding in samsara and nirvana, which is meaningless. Because if this direct teaching does not connect "three times" etc. with closeness, and implicitly does not connect the Mother with the distance of the Hearers and Solitary Realizers, then below, with the reason of realizing or not realizing the equality of the three times, it is inappropriate to place the Mother close or far from the Great and Small Vehicles, so how can one reasonably argue? Second, the Mother who is distant from the authentic Mother, who is present in the lineage of the Hearers and so on, as well as the Solitary Realizers, is merely the partial Mother who only realizes the lack of self of the person and the object of grasping. It should be known that they abide clinging to samsara and nirvana. The reason is: because samsara is continuous, so they think it is real; nirvana is the cessation of the aggregates, so they think it is not real, this is clinging. The reason for this is: because they lack the great compassion to benefit others and the wisdom to realize the lack of inherent existence. So, why is the Mother far from these two? Because they do not realize the equality of the forms, etc., of the three times. Understanding the White Dharma. The tenet of the Hearers is that nirvana is a real existent in the ultimate sense, it is permanent.