Tibetan
་འདི་ཅི་ལས་བྱུང་བསམས་པས་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་རྟོགས་པའི་དོན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམས་པས་ལམ་ཕྱི་མ་བཞི་ཚེ་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ལམ་གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔར་མ་སྐྱེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་སྐྱེད་ནས་ཚེ་དེ་ལ་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་མི་ནུས་ལ། ཕྱིས་དེ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པའོ། །སའི་དངོས་གཞིར་བཟོད་པ་འདི་ལ་གསལ་ཁ་མེད་ཀྱང་བླ་མ་རྣམས་བཟོད་འབྲིང་མན་ཆད་སྐྱེད་པ་ལ་བཞེད་དེ། དེ་ཡང་བཟོད་ཆེན་ནས་ཆོས་མཆོག་དང་མཐོང་ལམ་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱེ་ལ་འདིས་ཚེ་དེ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེད་མི་ནུས་པས་སོ་སྙམ་པའོ། །ལམ་གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ནི་འཐོབ་ལ། དགྲ་བཅོམ་ནི་འཐོབ་མི་ནུས་པས་འདས་ལམ་གྱིས་ཕྱིས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་ པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དང་པོ་གཉིས་གང་རུང་ཡིན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་མིན་ཏེ། མངོན་པའི་སྤྱི་སྐད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་ནས་འདོད་པར་ཉན་མོངས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་འདི་སྤང་བྱ་ལྷག་མའི་དབང་གིས་འདོད་པར་སྐྱེ་དགོས་པས་སོ། །འདི་ལ་བོད་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་དབང་པོ་འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་འབྲིང་གི་རྟུལ་པོ་དང༌། ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་སྦྱོར་ལམ་སྔོན་དུ་བཏང་ཞིང་འབྲས་བུ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བའི་ཚོགས་སྤྱོད་དང༌། དེ་གཉིས་ཀ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཚོགས་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་སྟེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་མ་སྐྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པ་དང་སྔོན་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པ་ཡང་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ་གཅིག་པུར་གནས་པའམ། རང་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཏེ། ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་སྦྱོར་ལམ་མ་སྐྱེད་པས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ་གཅིག་པུར་གནས་པ་དང༌། ལྷག་མས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་ནས་ཚོགས་དང་སྤྱོད་པར་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལམ་གསུམ་
Chinese
想到这是从何而来，就是从无明到老死之间的十二缘起，通过观修顺生和逆生的道理，依靠第四禅的真实基础进行禅修，就能在一生中证得后面的四道。第二条道路是：通过使佛陀的出现感到欢喜，依靠殊胜的补特伽罗，听闻殊胜的佛法，如理作意，从而生起先前未生起的三种加行道，并在这一生中证得佛法，或者无法获得沙门的果位，为了以后获得这二者，要精通六种事物。虽然在地的真实基础上，对于忍没有明确的说明，但是上师们认为要生起下至中品的忍。也就是说，从大忍到世第一法和见道之间不会中断地产生，但因为这无法在这一生中生起见道，所以这样认为。第三条道路是：依靠与先前相似的因，从而证得佛法，并且能够获得沙门的果位，但无法获得阿罗汉果，因此为了以后通过出世道获得它，要精通六种事物。 果位是前两种中的任何一种，因此不是不还果。因为在经部的通用术语中，获得不还果后，不可能因为烦恼的力量而在欲界中受生，这是因为必须依靠剩余的应舍弃之物而在欲界中受生。对此，藏人们依次使用中等根器的中等和中等根器的下等，以及集资大小的术语。论典中说，有先进行加行道而没有先进行果位的集资，以及二者都先进行的集资。在《集论》中说：与决择分相应的，无论是先前未生起还是已生起，无论是先前未获得果位还是已获得果位都可以。在没有佛陀出现的情况下，自己现证道，像犀牛一样独自安住，或者成为独觉，无论集资和修行，都能获得苦的边际。意思是说，因为没有生起加行道，所以现证道后像犀牛一样独自安住，以及依靠剩余的道现证后成为独觉，在集资和修行中这样说了。第三是：三道
English
Thinking about where this comes from, it is the twelve links of dependent origination from ignorance to old age and death. By contemplating the principles of arising and ceasing, and meditating based on the actual basis of the fourth dhyana, one can realize the latter four paths in one lifetime. The second path is: by pleasing the appearance of the Buddha, relying on a noble individual, listening to the noble Dharma, and properly applying the mind, one generates the first three paths of application that were not previously generated, and in that lifetime, one realizes the Dharma, or one is unable to attain the fruit of a renunciate. In order to attain these two later, one must be skilled in the six objects. Although there is no clear explanation of patience on the actual basis of the ground, the lamas consider that one should generate patience of at least the middle grade. That is to say, from great patience to the highest Dharma and the path of seeing, it arises without interruption, but because this cannot generate the path of seeing in that lifetime, it is thought to be so. The third path is: relying on causes similar to the previous ones, one realizes the Dharma, and one can attain the fruit of a renunciate, but one cannot attain the Arhat fruit. Therefore, in order to attain it later through the path of transcendence, one must be skilled in the six objects. The fruit is any of the first two, so it is not a non-returner. Because in the common language of the Abhidharma, after attaining the non-returner, it is impossible to be born in the desire realm due to the power of afflictions, this is because one must be born in the desire realm due to the remaining objects to be abandoned. In this regard, the Tibetans use the terms "medium of the medium of faculties" and "coarse of the medium of faculties" in order, as well as the terms "large and small accumulation of merit." The treatises say that there is an accumulation of merit in which the path of application is undertaken first and the fruit is not undertaken first, and an accumulation of merit in which both are undertaken first. In the Compendium it says: "Corresponding to the part of ascertainment, whether it is previously ungenerated or generated, whether it is previously unattained or attained, it is acceptable. Without the appearance of the Buddha, one realizes the path oneself, and dwells alone like a rhinoceros, or becomes a solitary conqueror, and attains the end of suffering, whatever the accumulation and practice." It means that because the path of application is not generated, one dwells alone like a rhinoceros after realizing the path, and it is said that one becomes a solitary conqueror after realizing the path with the remaining, in accumulation and practice. The third is: three paths