Tibetan
་སོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཞུགས་གནས་བརྒྱད་དང་རང་རྒྱལ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་བཅུ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ལམ་ ཤེས་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་སྔར་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། རྒྱན་སྣང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲོ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང༌། ཞེས་པ་ནས། གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ཞེས་པ་དང༌། རྩེ་མོ། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ཞེས་དང༌། བཟོད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་མི་བྱའོ། ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། འོག་གི་མཐོང་ལམ་བཤད་ཟིན་པའི་མཐར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་སྐབས་དང་པོར་བཤད་ཟིན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཁ་འཕངས་ཤིང་འདི་དང་འོག་གི་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཁ་མ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་སྦྱོར་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ཟློས་སྤོང་གི་སྐབས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གསུངས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ངེས་ཆ་དང༌། ལམ་ཤེས་སུ་གསུངས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་ཆ་དང༌། རང་རྒྱལ་ལམ་དུ་གསུངས་པའི་ངེས་ཆ་ཞེས་གསུངས་པས་སྦྱོར་ལམ་འདི་གཉིས་ཐེག་དམན་ལ་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེར་རྣམ་པ་འདི་དག་སྦྱོར་ ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་དང་དེ་དག་ངོ་བོས་སྟོང་པ་སོགས་སུ་བྱས་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་ཅན་དུ་བཤད་དོ། །མདོ་ལས་ཡུམ་གང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་བ་གཉིས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རིམ་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་འདི་གཉིས་གསུངས་ལ། གནས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་གོང་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་ཟུར་ཙམ་འབྱུང་བ་འདིར་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་ལམ་ཤེས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཅིང༌། ཤེས་བྱ་སྦྱོར་ལམ་ནི་འཕགས་ལམ་དང་མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་རྣམ་མཚུངས་པས་དེ་སྔར་བསྟན་པས་འདི་དྲོད་སོགས་ཀྱི་མིང་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་དམིགས་རྣམ་གསལ་བར་མ་བཤད་པ་འགྲེལ་པས
Chinese
索。在《八千颂》中，宣说了声闻的八种入处，以及缘觉和佛的十地。这些的意义简而言之是：菩萨在修习道智时，声闻的加行道是依靠对苦等四谛的十六行相的执著而产生的，因此要通过之前的四种方式来了解不可得性。如《现观庄严论》中说：为了菩萨证悟暖位，色以色的自性而空，乃至无二且不可作二，应修无别。以及顶位，为了证悟，应修习在一切行相中都不可得色等。以及忍位，为了证悟，不应以常与无常等行相执著色等，在任何情况下都不应安住。如是应修。如是宣说。在下面讲完见道之后，有人问为什么不讲菩萨的加行道，回答说：因为已经提到了第一品中讲过的加行道，所以没有提到这个和下面的加行道。圣者也在遮遣加行道的重复时说：在一切种智中宣说的菩萨的决定分，在道智中宣说的声闻的决定分，以及在缘觉道中宣说的决定分。因此，这两种加行道是为小乘而作的。然而，在那里，这些行相被说成是那两种加行道的行相，其意图是：将成为补特伽罗我之自性的法，通过使其成为自性空等，而宣说为具有补特伽罗无我之所缘行相。经中问到如何安住于彼母，回答说依次宣说了声闻道的果和这两种加行道。安住的方式是如何作意，因此，也稍微提到了上面不可得的方式，这里广为宣说，因此主要宣说了道智。所知加行道与圣道和无常等所缘行相相同，因此之前已经宣说了，所以这里除了暖等名称之外，没有明确宣说所缘行相，注释中说
English
So. In the Eight Thousand Verses, the eight abodes of the Hearers, as well as the ten grounds of the Solitary Realizers and Buddhas, are explained. The meaning of these, in brief, is: When a Bodhisattva cultivates the Path of Knowledge, the Hearer's path of application arises in dependence on clinging to the sixteen aspects of the Four Noble Truths, such as impermanence, etc. Therefore, one should understand non-apprehension through the previous four modes. As the Ornament of Realization states: "For the purpose of a Bodhisattva realizing the Warmth stage, form is empty of its own nature," and so on, "non-dual and not to be made dual, one should meditate on non-difference." And the Peak: "For the sake of realization, one should meditate on non-apprehension of form, etc., in all aspects." And the Forbearance: "For the sake of realization, one should not abide in any circumstance with the manner of clinging to form, etc., with aspects such as permanence and impermanence." Thus, one should meditate. It is said. At the end of explaining the Path of Seeing below, when asked why the Bodhisattva's path of application is not explained, the answer is: Because it refers to the path of application already explained in the first chapter, and therefore it does not refer to this and the path of application below. The Noble One also, in the context of avoiding repetition of the paths of application, said: "The definitive aspect of the Bodhisattva spoken of in Omniscience, the definitive aspect of the Hearer spoken of in the Path of Knowledge, and the definitive aspect spoken of in the Solitary Realizer Path." Therefore, these two paths of application are made for the Lesser Vehicle. However, there, the intention of saying that these aspects are the aspects of those two paths of application is: To explain the dharma that has become the nature of the self of the person, by making it empty of its own nature, etc., as having the object-aspect of the selflessness of the person. In the Sutra, when asked how to abide in that Mother, the answer is that the fruit of the Hearer's path and these two paths of application are explained in order. The way to abide is how to direct the mind, therefore, it is also slightly mentioned above in the manner of non-apprehension, and here it is explained extensively, therefore, the Path of Knowledge is mainly explained. The knowable path of application is the same as the Noble Path and impermanence, etc., in terms of object-aspect, therefore, it has been explained before, so here, apart from the names of Warmth, etc., the object-aspect is not clearly explained, according to the commentary.
Tibetan
་ཁ་བསྐངས་ནས་བཀྲལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང༌། ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བདུན། རིགས་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། ཚོགས་བསོག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྒྱུ་བ་དང༌། སྒྲ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆུང་བ་སྟེ། དེས་ན་དེའི་སེམས་འདུ་འཛི་ལ་མི་དགའ་ཞིང་གཅིག་པུ་ལ་དགའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཤས་ཆུང་བས་ཏེ། དེས་ན་དེའི་སེམས་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་མི་འཇུག་གི་སེམས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་དུ་གྱུར་ཅིང་ང་རྒྱལ་སྤྱོད་པ་ ཅན་ཏེ། དེས་ན་སློབ་དཔོན་མེད་ཅིང་འགྲན་ཟླ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པའོ། །ཁྱད་པར་འདི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་ལ་སྦྱར་ཡང༌། ས་ཡི་དངོས་གཞིར་གསལ་ཁ་མེད་ཅིང་ལམ་དང་འགྲུབ་པ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་སྤྱོད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གསུངས་ཤིང༌། གནས་པ་དང་རྒྱུ་བ་གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་ཏུ་གསལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་གཅིག་པུ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་ལ་དོར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་དེས་ལམ་ལ་སློབ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལམ་ལ་ཡང་གསུམ་ལས། ལམ་དང་པོ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ལ་གནས་ནས་བསྐལ་བ་བརྒྱར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་རང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དྲུག་ནི་ཕུང་པོ། སྐྱེ་མཆེད། ཁམས། རྟེན་འབྲེལ། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ། བདེན་པ་རྣམས་ལ་མཁས་པའོ། །འདི་ནི་བསེ་རུའི་ལམ་མོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་ནས་བསྐལ་བ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཐོས་བསམ་བྱས་ཤིང་ད་དུང་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་ཤེས་པ་ན་སྔར་གྱི་ལམ་སྦྱངས་ནས་འཆི་འཕོ་ཀར་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། དེར་ཡང་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལམ་བགྲོད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་ཡང་ གདུལ་བྱ་ལ་ངག་གིས་མིན་པར་ལུས་ཀྱིས་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་གསུམ་འདེབས་ཤིང༌། ཤི་འཕོས་ནས་ཞིང་སྟོང་པར་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་དམངས་རིགས་མིན་པ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རང་བྱུང་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་ཏེ། རུས་པ
Chinese
已经补缺并解释了。第二部分分为两部分： общей части и частных аспектов. Первая часть состоит из семи пунктов: обоснование, путь, совершенное достижение, накопление заслуг, пребывание, деятельность и объяснение терминов. Первый пункт: обладает тремя特点：首先，本性上烦恼较少，因此，他的心不喜欢喧嚣，喜欢独处。第二，慈悲心较少，因此，他的心不投入于说法和利益众生的事业，而是安住于微小的心念中。第三，根器中等，且具有我慢的行为，因此，想要在没有老师和没有竞争对手的情况下成佛。虽然这些特点被上师们归于犀牛角般独自修行的人，但在地的基础上没有明确说明，并且在路径和成就方面也分成了三个方面，与犀牛角般独自修行和集体修行共同宣说。对于 пребывание 和 деятельность 这两点，分别说明了不同的特点。因此，在共同的框架中进行了明确说明。然而，喜欢独处这一点在集体修行中被舍弃。第二点是：这个人如何学习道路？在道路方面也有三种。第一种道路是：安住于独觉的种姓中，在一百个劫中使佛陀的出现感到欢喜，从而使自相续成熟为自证菩提，并且为了后来获得自己的菩提，精通六个应该精通的事物，即：精通蕴、处、界、缘起、处非处、谛。这是犀牛角的道路。对于此，有些人认为，专注于声闻乘的经典，在一百个劫中进行闻思，并且知道仍然需要受生时，在之前的道路上进行修习，然后在死亡时转生到没有佛陀和声闻的刹土中，并且在那里也不依赖于他人，而是依靠自己获得的智慧来行走道路，并且在获得菩提时，也 发愿说：愿我以身体而非语言来慈爱所化众生。并且在死亡后转生到空旷的刹土中，转生为赡部洲三个地区的非贱民种姓之一，从在家自然出家并受具足戒后，前往坟墓，骨
English
It has been supplemented and explained. The second part has two aspects: the general and the specific. The first part has seven points: reasoning, path, perfect accomplishment, accumulation of merit, abiding, activity, and explanation of terms. The first point: it possesses three distinctions: First, by nature, it has fewer afflictions, therefore, its mind does not like noise and likes to be alone. Second, it has less compassion, therefore, its mind does not engage in teaching the Dharma and benefiting sentient beings, but abides in small thoughts. Third, its faculties are mediocre and it has arrogant behavior, therefore, it wants to attain enlightenment without a teacher and without rivals. Although these characteristics are attributed by the lamas to those who practice alone like a rhinoceros horn, there is no clear explanation on the ground, and the path and accomplishment are also divided into three aspects, which are commonly taught for both rhinoceros horn-like solitary practice and collective practice. For the two points of abiding and activity, different characteristics are explained separately. Therefore, it is clearly explained in the common framework. However, the liking for solitude is abandoned in collective practice. The second point is: How does that person learn the path? There are also three aspects to the path. The first path is: abiding in the lineage of the Pratyekabuddha, pleasing the appearance of the Buddhas for a hundred eons, thereby maturing one's own mindstream into self-enlightenment, and in order to later attain one's own enlightenment, mastering the six things that should be mastered, namely: mastering the aggregates, sources, elements, dependent origination, what is and is not, and the truths. This is the path of the rhinoceros horn. Some people think that by focusing on the scriptures of the Shravaka Vehicle, studying and contemplating for a hundred eons, and knowing that one still needs to take birth, practicing the previous path, and then at the time of death, being reborn in a pure land without Buddhas and Shravakas, and there, not relying on others, but walking the path with the wisdom gained by oneself, and also when attaining enlightenment, making three aspirations: May I cherish the beings to be tamed with my body rather than with words. And after death, being reborn in an empty pure land, being born as one of the non-outcaste lineages of the three regions of Jambudvipa, naturally renouncing from home and taking full ordination, and then going to the cemetery, bone