Chinese
在道位上，有余地生起集谛，无余地止息苦谛，因此才说进入禅定道。虽然前两者可以结合，但最后一个与归纳范畴相矛盾，因此不合理。这里引用这个教证的原因是：经中所说的十五种相必须与四圣谛的相结合。由于与两种无漏相不符，因此在与两种有漏相结合时，在各自与这两种相的八种体性相结合之后，剩下的七种相被认为共同与苦集二谛相结合。为了抓住结合的基础，必须用教证来证明这两种相有三种相。因此引用了这个教证，这也是最初由圣者所作。引用这个教证的原因以及作为什么的依据而被引用，这些对于撰写注释的人来说并不清楚，因此详细地写了下来。寂天菩萨将疾病的相等等十一种相与集谛本身相结合，也就是说，按照次第，首先是四种相，然后是四种相，然后是三种相，以此来阐述必须断除、能够断除和迅速断除。第二部分分为两部分：灭谛和道谛的相。第一部分是： 灭谛的四种体性相中，灭谛的自性，由于没有我执的烦恼或痛苦的事物，所以是无我；由于止息痛苦或烦恼，所以是寂静；由于是殊胜的自性，是安乐清净的事物，或者由于远离不净，所以是远离；体性的相，决定出离，恒常利益的特征是，由于脱离了我与我所，所以是空性；由于脱离了有为法的特征，所以是无相；由于对三界的希求已经穷尽，所以是无愿；由于不显现未来的生变之业，所以是无显现行。前三种是如何，最后一种是什么，是决定出离。其中，此处的出离是所要获得的，如何和什么的意思是，如何才能出离，也就是获得的方式，以及什么是出离，也就是两种体性。第二部分是：道谛的四种相是，因为能引导至解脱，所以是道；因为能对治烦恼，所以是理。
English
In the path of learning, the origin of suffering arises with remainder, and the cessation of suffering ceases without remainder, therefore it is said to enter the path of meditation for that purpose. Although the first two can be combined, the last one contradicts the collection of categories, so it is unreasonable. The reason for quoting this scripture here is that the fifteen aspects mentioned in the sutras must be combined with the aspects of the four noble truths. Since they do not fit with the two uncontaminated aspects, when combined with the two contaminated aspects, after each of them has been combined with the eight natures of these two aspects, the remaining seven aspects are considered to be combined in common with the two truths of suffering and origin. In order to grasp the basis of combination, it is necessary to prove with scripture that these two aspects have three aspects. Therefore, this scripture is quoted, and this was also initially done by the noble ones. The reasons for quoting this scripture and what it is quoted as evidence for were not clear to those who wrote the commentaries, so they were written in detail. Shantipa combines the eleven aspects such as the aspects of disease with the truth of origin itself, that is, in order, first four aspects, then four aspects, and then three aspects, to explain that they must be abandoned, can be abandoned, and must be abandoned quickly. The second part is divided into two parts: the aspects of cessation and the path. The first part is: Among the four essential aspects of the truth of cessation, the nature of cessation itself, since there is no object of self-grasping afflictions or suffering, is selflessness; since it pacifies suffering or afflictions, it is peace; since it is a magnificent nature, a blissful and pure object, or since it is separated from impurity, it is separation; the aspect of nature, the characteristic of definite departure and constant benefit is, since it is separated from self and what belongs to self, it is emptiness; since it is separated from the characteristics of conditioned phenomena, it is signlessness; since the desire for the three realms has been exhausted, it is wishlessness; since it does not manifest the future actions of birth and change, it is non-manifesting action. How are the first three and what is the last, is definite departure. Among them, the departure here is what is to be obtained, and the meaning of how and what is how to depart, that is, the way to obtain it, and what is departure, that is, the two natures. The second part is: the four aspects of the truth of the path are, because it leads to liberation, it is the path; because it is the antidote to afflictions, it is reason.
Tibetan
ས་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པས་སྒྲུབ་པ་དང༌། བདག་ཏུ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་མྱང་འདས་རྟག་གནས་སུ་འགྲོ་བས་ངེས་པར་འབྱིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཞེས་གོང་མ་ཀུན་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ན་སྡུག་ཀུན་སོ་སོའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཐུན་མོང་དུ་བཅུ་བཞི་འགོག་པའི་བདུན་ལམ་གྱི་བཞི་སྟེ་རྣམ་པ་སོ་ གསུམ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །འདིར་རྟོགས་དཀར་ངེས་འབྱུང་གི་བཞི་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སུམ་ཅུར་དང༌། ཤེར་འབྱུང་གིས་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ལ་ལྷག་པ་བདུན་དང༌། འགོག་པ་ལ་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་གསུམ་ལྷག་པར་བྱས་ནས་ལྷག་པ་བཅུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའམ་མི་འདྲ་བ་བཞི་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་དང་བཅས་པས་ཉེར་དྲུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ། །གང་གིས་ན། བྱང་སེམས་སོགས་སོ། །གང་དུ་ན། ལམ་སོགས་སོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། མཇུག་ཏུ་བསྔོ་བ། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་ཡིན་པར་ན། ཉན་ཐོས་སོགས་སོ། །འདི་ལ་ཤཱནྟིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དུ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་ཨ་བྷྱས་འབྲངས་ཀྱང་ལམ་གསུམ་ག་དགོས་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་པས་སོ། །ཚུལ་ནི། མདོ་བསྟན་བཅོས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཕགས་ལམ་བརྗོད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དེའི་རྒྱུ་ངེས་ཆ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ངེས་ཆ་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་སྦྱོར་ལམ་ལ་ནི་བཞི་ཡོད་པ་ལས་ དང་པོ་གཟུགས་སོགས་རང་རང་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་སྟོང་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པས་བཤད་པའི་དྲོ་བ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང༌། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྟོང་ངོ༌། །བྱང་སེམས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡི
Chinese
断除，以及心不颠倒地修习而修习，以及不执著于我而趋入涅槃常住而决定出离，这些相，也应加于前面所有。第二是，应当完全了知。于何处，苦等各自的八种相，共同的十四种，灭的七种，道的四种，即三十三种相，是具有证悟之境的相。此处，将证悟、清净、决定出离的四种合为一种而为三十种，以及由慧生对苦、集二者增加七种，以及对灭增加无相、无愿、无作三种，增加十种，共同的或不同的四四种即十六种，共计二十六种的想法，在二大释中并不明显。由谁，由菩萨等。于何处，于道等。由何门，在加行之时生起心，于结尾回向，正行之时对彼等之自性任何也不缘而证悟的三种差别具足之门。成为何者，成为声闻等。对此，寂天之后阿跋亚虽跟随寂天于声闻之见道中所说，然三种道皆需，因菩萨需精通声闻之道及其果故。方式是，如经论中所说示知的方式那样。第二有三，其中第一是，于宣说果声闻之圣道后，于其下宣说其因决定支，即完全了知四谛，即对现证之声闻道而言，其因决定支是证悟，即是具有获得先行的缘故。第二是，圣声闻道之因加行道有四，其中第一，色等各自以各自空故。以彼等无别地显示空性之故，所说之暖位是： कौषिक， रूपं रूपेण शून्यं（梵文天城体，kOshika，rUpaM rUpeNa shUnyaM， कौषिक， रूपं रूपेण शून्यं， 乔希嘎，色以色空）。 कौषिक，वेदनासंज्ञासंस्काराः विज्ञानं विज्ञानेन शून्यं（梵文天城体，kOshika，vedanAsaMj~nAsaMskArAH vij~nAnaM vij~nAnena shUnyaM， कौषिक，वेदनासंज्ञासंस्काराः विज्ञानं विज्ञानेन शून्यं， 乔希嘎，受想行识以识空）。菩萨以菩萨空。 कौषिक，यद्रूपस्य शून्यता या वेदनासंज्ञासंस्काराणां विज्ञानस्य शून्यता या बोधिसत्त्वस्य शून्यता（梵文天城体，kOshika，yadrUpasya shUnyatA yA vedanAsaMj~nAsaMskArANAM vij~nAnasya shUnyatA yA bodhisattvasya shUnyatA， कौषिक，यद्रूपस्य शून्यता या वेदनासंज्ञासंस्काराणां विज्ञानस्य शून्यता या बोधिसत्त्वस्य शून्यता， 乔希嘎，即是色的空性，即是受想行识的空性，即是菩萨的空性）
English
Severance, and practicing without reversing the mind, and practicing, and not clinging to self and going to Nirvana as permanent abiding and definitely departing, these aspects should also be added to all the previous ones. The second is, it should be completely understood. Where, the eight aspects of suffering and so on, the fourteen common ones, the seven of cessation, the four of the path, that is, the thirty-three aspects, are the aspects of having an object of realization. Here, combining the four of realization, purification, and definite departure into one, making thirty, and adding seven by Wisdom-born to suffering and origin, and adding three to cessation: no sign, no wish, no action, adding ten, the common or different four fours, that is, sixteen, totaling twenty-six, this idea is not apparent in the two great commentaries. By whom, by Bodhisattvas and so on. Where, on the path and so on. By what door, at the time of application, generating the mind, at the end dedicating, at the time of the main practice, the door of possessing the three distinctions of realizing that the nature of those is not apprehended in any way. Becoming what, becoming Hearers and so on. Regarding this, although Abhaya followed Shantideva's explanation of the Hearer's path of seeing, all three paths are necessary, because Bodhisattvas need to be proficient in the Hearer's path and its result. The method is, as the method shown in the sutras and treatises. The second has three, the first of which is, after explaining the Hearer's noble path of result, below it explaining its cause, the definite branch, that is, completely understanding the four truths, that is, for the Hearer's path of direct realization, its cause, the definite branch, is realization, that is, it is because it has the attainment as a precursor. The second is, the cause of the noble Hearer's path, the path of application, has four, the first of which is, because form and so on are each empty by their own. Because they show emptiness inseparably, the explained warmth is: kaushika, rūpaṁ rūpeṇa śūnyaṁ (कौषिक，रूपं रूपेण शून्यं， कौषिक， रूपं रूपेण शून्यं，乔希嘎，色以色空). kaushika, vedanāsaṁjñāsaṁskārāḥ vijñānaṁ vijñānena śūnyaṁ (कौषिक，वेदनासंज्ञासंस्काराः विज्ञानं विज्ञानेन शून्यं， कौषिक，वेदनासंज्ञासंस्काराः विज्ञानं विज्ञानेन शून्यं，乔希嘎，受想行识以识空). The Bodhisattva is empty by the Bodhisattva. kaushika, yad rūpasya śūnyatā yā vedanāsaṁjñāsaṁskārāṇāṁ vijñānasya śūnyatā yā bodhisattvasya śūnyatā (कौषिक，यद्रूपस्य शून्यता या वेदनासंज्ञासंस्काराणां विज्ञानस्य शून्यता या बोधिसत्त्वस्य शून्यता， कौषिक，यद्रूपस्य शून्यता या वेदनासंज्ञासंस्काराणां विज्ञानस्य शून्यता या बोधिसत्त्वस्य शून्यता，乔希嘎，即是色的空性，即是受想行识的空性，即是菩萨的空性)