Tibetan
ན། སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པས་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་ཤིང་འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པའམ་དེའི་ངོར་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་སྟོང་པས་བདག་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པས་བདག་མེད་དེའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཞི་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ བཞིའོ། །འདིར་གཞུང་ལས་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་སྟེ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཞི་བའི་རྣམ་པ་བཞི་དག་དང་ཞེས་པ་ནི་མ་དག་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་དང་མདོ་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་པས་སོ། །དེས་ན་རྟོགས་དཀར་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་གཟུང་ངོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་དང་ཞི་བ་གཉིས་སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཤཱནྟིས། ཐ་མ་གཉིས་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པ་ལ་བཤད་ཀྱང་མངོན་པ་ནས་གོང་མ་བཤད་དོ། །བདག་མེད་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། མདོ་ནས་དེ་བཞི་པར་བཤད་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་གསུམ་པར་བཤད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ནད་ལྟ་བུ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་ལྟ་བུ་དང༌། གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་འཕྲལ་དུ་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུག་རྔུ་ལྟ་བུ་དང༌། བཞི་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་ཤིན་ཏུ་འཇོམས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ནད་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞི་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དེ་དག་ཉིད་ལ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འགོག་ པའི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་ཕ་རོལ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་སྟེ་གཉིས་སོ། །ཕྱིར་རྒོལ་གནོད་པར་ཞུགས་པས་ཕ་རོལ་དགྲ་ལྟ་བུ་དང༌། གནོད་པས་འཇིགས་ཤིང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །འདི་གཉིས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སྡུག་ཀུན་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་སྐྱོ་བ་ནི་དེ་ལ་རིང་དུ་གནས་པ་དང་སྐྱོན་དང་ལྡན་པར་མ་མཐོང་བས་ཡིན་ལ་འདིས་མི་གནས་པ་དང་གནོད་པར་མཐོང་བས་སོ། །གཉིས་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་རིང་དུ་མི་གནས་པས་སམ་དགྲ་བཅོམ་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མས་རྩད་ནས་སྤོང་བས་གཡོ་བ་དང༌། འཇིག་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གིས་འཇིག་པའམ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ངོ་སྐལ་གྱི་གཉེན་པོས་འཇིག་པས་རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་རྣམ་པ་དག་སྟེ་གཉིས་སོ། །འདི་གཉིས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སྡུག་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་པ་ནི་མི་འབྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ་འདིས་མྱུར་དུ་འབྲལ་བར་རྟོགས་པས་སོ། །གསུམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འདི་ཕྱི་གཉིས་སུ་གནོན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་འཇིགས་པ་དང༌། སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡོད་ཀྱི་ཉེར་འཚེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་འགོ་ནད་ལྟ་བུ་དང༌། འབྱུང་བ་འཁྲུག་པ་དང་ཐོག་འབབ་པ་སོགས་སེམས་མེད་ཀྱི་གནོད་གནས་ཡིན་པས་ཉེ་བར་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཏེ་གསུམ་མོ། །འདི་གསུམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་སྒོ་ ནས་སྡུག་ཀུན་གཉིས་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་འདོར་བ་ནི་དེའི་ཉེས་པ་མ་མཐོང་བས་ཡིན་ལ་འདི་དག་གི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྡུག་ཀུན་ལ་རྣམ་པ་དེ་གསུམ་ཡོད་པར་ཅིས་ཤེ་ན། ལུང་ལས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་གཉིས་ལ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཡིད་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་སྟེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་མི་རྒྱུ་བའམ་ཕྲ་བར་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དེའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་དེས་གྲུབ་བོ། །གང་ལས་འབྱུང་ན་རྟོགས་དཀར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་ལས་ཞེས་ཟེར་ཡང༌། རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་ལས། ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དག་ལའོ། །འགོག་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའོ། །ཡིད་འབྱུང་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྒོམ་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་ཐ་མ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་ལ་མངོན་ནོ། །འདི་ལ་བྱང་ཡེས། ཉན་ཐོས་རྣམས་མཐོང་ལམ་དུ་སྡུག་ཀུན་གྱི་སྐྱོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཡིད་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་སྦྱོར་ལམ་དུ་དེའི་ཕྱིར་ཞུགས། སྒོམ་ལམ་དུ་དེ་དག་སྤང་རུང་དུ་མཐོང་ནས་ཅི་རིགས་པར་སྤོང་ཞིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཡིན་པས་མཐོང་ལམ་དུ་དེའི་ཕྱིར་ཞུགས། མི་སློབ་ལམ་ན་ལྷག་བཅས་སུ་ཀུན་འབྱུང་དང་ལྷག་མེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཡིན་པས་སྒོམ་ལམ་དུ་དེའི་ཕྱིར་ཞུགས་ཞེས་འཆད་པ་ནི། དང་པོ་གཉིས་སྦྱར་དུ་རུང་ཡང་ཐ་མ་འདི་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་དང་འགལ་བས་མི་འཐད་དོ། །འདིར་ལུང་འདི་འདྲེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མདོ་ནས་གསུངས་པའི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་པོ་དེ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་ལ་ནི་སྦྱར་དགོས་ལ། ཟག་མེད་གཉིས་ལ་མི་འགྲིག་པས་ཟག་བཅས་གཉིས་ལ་སྦྱར་བ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་རེ་རེ་སྦྱར་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་བདུན་ལུས་པ་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱོར་བར་དགོངས་པ་ན། སྦྱར་བའི་གཞི་གཟུང་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ལ་རྣམ་པ་དེ་གསུམ་ཡོད་པར་ལུང་གིས་སྒྲུབ་དགོས་པས་ལུང་འདི་དྲངས་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ཡང་དང་པོར་འཕགས་པས་མཛད་དོ། །ལུང་འདི་འདྲེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། གང་གི་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པ་རྣམས་ནི་ཊཱི་ཀ་རྩོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་གསལ་པོར་མ་ཤར་པས་ཞིབ་པར་བྲིས་སོ། །ཤཱནྟི་པས་ནད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་ཀུན་བདེན་ཉིད་ལ་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ་བཞི་དང་དེ་ནས་བཞི་དང་དེ་ནས་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར་དེ་སྤང་དགོས་པ་དང༌། སྤང་ནུས་པ་དང༌། མྱུར་དུ་སྤང་དགོས་པར་བསྟན་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགོག་པའི་བདེན་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་བཞི་ལས། འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བདག་འཛིན་གྱི་ཉོན་མོངས་སམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལམ་ཉོན་མོངས་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པའི་བདག་ཉིད་བདེ་གཙང་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སམ་མི་གཙང་བས་དབེན་པའི་ཕྱིར་དབེན་པ་དང༌། ངོ་བོའི་རྣམ་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྟག་ཕན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བ་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སྨོན་པ་ཟད་པས་སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དག་སྟེ། དང་པོ་གསུམ་ཇི་ལྟར་དང་ཐ་མ་གང་ངེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་འདིའི་ངེས་འབྱུང་ནི་ཐོབ་བྱ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་དང་གང་གི་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་འབྱུང་ཞེས་འཐོབ་ཚུལ་དང༌། ངེས་འབྱུང་གང་ཞེས་ངོ་བོ་གཉིས་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི། ཐར་པར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ལམ་དང༌། ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་རིག
Chinese
那，生和灭是不恒常的，有漏洞且与圣者不一致或在其面前不悦意的显现是痛苦的，空离其他意义的自我是无我，成为本体的无我是无我，其特征是自性寂静的形态，像这样有四种。 这里经文中说空性和无我，以及它们的特征寂静的四种形态等是不正确的。因为与两个大释论和任何经都不一致。因此，应该像《了义释难》中翻译的那样，理解为空性的特征的无我，以及它的特征寂静的形态。这样一来，无我和寂静二者是空性和无我的同义词。寂天说，最后两个解释为没有我和我所，但《俱舍论》中解释了前一个。如果无我不作为本体的形态，那是什么呢？经中说那是四种，虽然那样说，但那是考虑到说三种的情况。第二，生起之谛的本体的四种形态中，第一种是痛苦的根本原因的本体，像疾病一样。第二种是痛苦的蕴聚生起的本体，像果实一样。第三种是痛苦剧烈立即产生的本体，像荆棘一样。第四种是痛苦连续产生的，是彻底摧毁的因的本体，像罪恶一样的四种形态。像这样，疾病等四种是通过比喻的方式显示了那四种。第二，对于痛苦和生起之谛本身，各自，也就是每一个，都有厌离、离欲、灭除的三种形态。其中，第一种的特征，也就是本体是向外反驳的对立面，以及向外反驳是坏灭的法，因此是坏灭的法的形态的本体，这两种。向外反驳是进入损害，因此对立面像敌人一样。因为损害而恐惧且不可信任，所以也称为坏灭的法。对这两种进行意念，就会对痛苦和一切产生厌离。不厌离是因为没有看到它长久存在且具有过患，而这（两种形态）看到了它不长久存在且具有损害。第二种的本体是自己的。
English
Now, arising and ceasing are impermanent, flawed and inconsistent with the noble ones, or appearing unpleasant in their presence is suffering, empty of other meanings of self is selflessness, becoming the essence of selflessness is selflessness, its characteristic is the form of self-nature being peaceful, like this there are four. Here, the scriptures say that emptiness and selflessness, and their characteristics, the four forms of peace, etc., are incorrect. Because it is inconsistent with the two great commentaries and any sutra. Therefore, it should be understood as translated in the 'Elucidation of Difficult Points', that selflessness is the characteristic of emptiness, and its characteristic is the form of peace. In this way, selflessness and peace are both synonyms for emptiness and selflessness. Shantideva said that the last two are explained as the absence of self and what belongs to self, but the former is explained in the Abhidharma. If selflessness does not act as the form of the essence, then what is it? The sutra says that there are four, although it says so, it is considering the case of saying three. Secondly, among the four forms of the essence of the truth of arising, the first is the essence of the root cause of suffering, like a disease. The second is the essence of the arising of the aggregate of suffering, like a fruit. The third is the essence of the immediate arising of intense suffering, like a thorn. The fourth is the essence of the cause of continuous suffering, which is the essence of the cause of complete destruction, like the four forms of sin. In this way, the four, such as disease, show the four through metaphor. Secondly, for suffering and the truth of arising themselves, each, that is, each one, has three forms of renunciation, detachment, and cessation. Among them, the characteristic of the first, that is, the essence, is the opposite of external refutation, and external refutation is the law of destruction, so it is the essence of the form of the law of destruction, these two. External refutation is entering into harm, so the opposite is like an enemy. Because of harm, it is fearful and untrustworthy, so it is also called the law of destruction. By thinking about these two, one will become disgusted with suffering and everything. Not being disgusted is because one has not seen it as long-lasting and having faults, but this (two forms) sees it as not long-lasting and having harm. The essence of the second is one's own.
Chinese
或者因为不长久安住，或者因为以阿罗汉的真实道彻底断除而动摇，以及不依赖于坏灭之因，而是自己坏灭，或者因时机成熟，以相应的对治而坏灭，这些都是极度坏灭的行相，共有两种。如果对这两种作意，就能脱离对一切苦的贪着，因为贪着是不分离的行相，而通过作意这两种行相，就能迅速了知分离。第三种的自性是，成为今生来世二者压迫之处的恐怖，以及成为罗刹等有情损害之境的传染病等，以及成为地、水、火、风错乱和雷击等无情损害之处的损害行相，共有三种。通过对这三种作意，就能遮止二种苦，不舍弃是因为没有见到它的过患，而这是因为见到了这些的过患。那么，为什么说一切苦有这三种行相呢？这是因为经中说：为了这二者，声闻圣者们生起厌离，也就是应当厌恶，以及脱离贪欲，也就是应当背离对境，以及止息，也就是有漏的心和心所不运行或微细运行的三种状态，而趣入，也就是具有修道。从何处出现呢？虽然说是从《证达声闻经》中出现，但在《摄类分》中说：生起厌离是在见道中。脱离贪欲是在圆满修道中。止息是止息一切蕴。趣入厌离和脱离贪欲是安住于这二者的加行中。趣入止息是非学道者。这样说。其中，圆满修道是最后的修道，安住于加行是次第显现于加行道和见道中。对此，嘉言说：声闻们在见道中现量见到一切苦的过患而生起厌离，因此在加行道中趣入。在修道中，见到那些可以断除，并如理断除，而且背离对境，因此是脱离贪欲，所以在见道中趣入。嘛。
English
Or because it does not abide for long, or because it is shaken by completely abandoning it with the true path of the Arhat, and without depending on the cause of destruction, it is destroyed by itself, or because the time is ripe, it is destroyed by the corresponding antidote, these are the aspects of extreme destruction, there are two. If these two are kept in mind, one will be freed from attachment to all suffering, because attachment is the aspect of non-separation, and by contemplating these two aspects, one will quickly realize separation. The third nature is that it becomes a place of oppression in both this life and the next, and it is a fearful thing, and it is a place of harm for sentient beings such as Rakshasas, such as infectious diseases, and it is a place of harm for inanimate objects such as disturbances of the elements and lightning strikes, so there are three aspects of harm. By contemplating these three, one can prevent the two kinds of suffering, not abandoning it is because one has not seen its faults, but this is because one has seen the faults of these. So, why are there three aspects to all suffering? This is because the sutras say: For these two, the noble hearers arise with revulsion, that is, they should be disgusted, and they are free from desire, that is, they should turn their backs on objects, and cessation, that is, the three states in which the contaminated mind and mental factors do not function or function subtly, and they enter into them, that is, they possess the practice of the path. From where does it arise? Although it is said to arise from the Sutra of Realization of the Hearers, in the Compendium of Categories it says: Aversion arises in the path of seeing. Freedom from desire is in the complete path of meditation. Cessation is the cessation of all aggregates. Entering into aversion and freedom from desire are those who abide in the practice of these two. Entering into cessation are the non-learners. That's what it says. Among them, the complete path of meditation is the last path of meditation, and abiding in practice is manifested in the path of application and the path of seeing in order. To this, Jamyang Yeshe said: The hearers directly see the faults of all suffering in the path of seeing and arise with aversion, so they enter into the path of application. In the path of meditation, they see that those can be abandoned, and abandon them as appropriate, and turn their backs on objects, so they are free from desire, so they enter into the path of seeing. Ma.