Tibetan
མས་ལ་ཐེག་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་སྟོན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་འགྲེལ་བྱེད་གཞན་རྣམས་ནི་དང་པོ་ཡང་བསྔོ་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲངས་ནས་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྔོ་བ་བྱེད་དོ། །གྲངས་དུ་ན། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །འདི་ལ་དྲུག་ལས། དང་པོ་གང་དུ་ན། བླ་མེད་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་ན། སེམས་ཅན་སོགས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་སམ་ཡང་ན་བརྒྱུད་ཀྱང་རུང༌། །སེམས་ཅན་དོན་ལས་གཞན་མི་སྤྱད། །སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་དགོས་པ་གང་གི་དོན་དུ་ན། མི་ཟད་སོགས་ཏེ། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཐིགས་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ནང་ལྷུང༌། །རྒྱ་མཚོ་མ་སྐམས་བར་དུ་དེ་མི་འཛད། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་བསྔོས་དགེ་བ་ཡང༌། །བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་དེ་མི་འཛད། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་གང་གིས་ན། ཡུལ་བཅུ་གཉིས་ལ་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་ལམ་མ་ནོར་ བར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྟེ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་བྱེད་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་གང་ན་དང་པོ་བཅུ་གཉིས་མིང་དང་ཕྱི་མ་བཅུ་གཉིས་དོན་ཡིན་པས་མིང་དང་མིང་ཅན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། མོས་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མོས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་མིང་དུ་བཏགས་པའི་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམིགས་པར་སྒྱུ་མ་ལྟར་དམིགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རིགས་ཅན་གསུམ་ལ་རང་རང་གི་ལམ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བྱེད་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆེན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་འདི་ཉིད་རབ་ཅེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མཚན་མར་བྱས
Chinese
因为以三乘确定解脱之道作为引导之因。这位论师和其它注释者，最初也把回向算作一个，然后分为十二个。第三，作回向。数量上是十二种。这当中有六个方面。第一，在何处？无上等等。第二，为了谁？为了众生等等。如《入行论》所说：无论是直接还是间接，都不为众生利益之外的事情而做，为了众生唯一的利益，一切都回向菩提。就像这样。第三，为了什么目的？不尽等等。如经中所说：就像水滴落入大海中，在海水未干涸之前，它不会穷尽。同样，完全回向菩提的善根，在未获得菩提之前，它也不会穷尽。就像这样。第四，以什么回向？以不执着于十二境的如理作意之智慧，以及作为不颠倒地向众生指示道路之因，即具备方便与智慧二者的十二种作意。那是什么呢？最初的十二个是名称，后面的十二个是意义，因此名称和有名称者应当按照顺序结合。在信解的时候，就像前面所说的，对于信解之境菩提生起信解的特殊作意，如此命名的回向作意是：不以执着的方式缘于如来无上的菩提，而是如幻般地缘，并且具备以三乘调伏的三种根器众生各自指示相应道路之因，即慈悲的自性，利益他人的作用这二者。其余的也应当像这样，在前面和后面的末尾都结合。对于具有随喜大菩提的福德之事物，与一切众生共同拥有，并且以不执着的方式完全回向于无上圆满菩提，这才是最殊胜的。就像这样。具有不执着之相的是：一切如来的戒律等等，以及三摩地、智慧、解脱、解脱智见之蕴等等。大乘种姓的男子和女子们，如何作意于相
English
Because it serves as the cause for guiding the path that leads to definite liberation through the three vehicles. This teacher and other commentators initially count dedication as one, and then divide it into twelve. Third, making dedication. In number, there are twelve aspects. Among these six, first, where is it done? To the unsurpassed, etc. Second, for whom? For sentient beings, etc. As stated in the Bodhicaryāvatāra: "Whether directly or indirectly, do not act for anything other than the benefit of sentient beings. For the sake of sentient beings alone, dedicate everything to enlightenment." Like that. Third, for what purpose? For the inexhaustible, etc. As stated in the sutra: "Just as a drop of water falls into the great ocean, it will not be exhausted until the ocean dries up. Likewise, the virtue that is fully dedicated to enlightenment will not be exhausted until enlightenment is attained." Like that. Fourth, by what means? By the wisdom of non-attachment to the twelve objects, and as the cause for showing sentient beings the path without error, that is, the twelve kinds of attention that possess both skillful means and wisdom. What are they? The first twelve are names, and the latter twelve are meanings, so the names and the named should be combined in order. At the time of aspiration, as mentioned earlier, the special attention that aspires to the object of aspiration, enlightenment, is called the dedication attention that is named in this way: not focusing on the unsurpassed enlightenment of the Tathāgatas in a clinging manner, but focusing on it as if it were an illusion, and possessing the nature of compassion, which is the cause for showing the respective paths to the three types of sentient beings to be tamed by the three vehicles, and the function of benefiting others. The remaining ones should also be combined in the same way at the end of the former and the latter. Whatever object of merit is endowed with rejoicing in the great enlightenment is made common with all sentient beings, and this, dedicated in a non-clinging manner to unsurpassed, perfect enlightenment, is said to be the most excellent. Like that. That which has the aspect of non-attachment is: the discipline of all the Tathāgatas, etc., as well as the aggregates of samādhi, wisdom, liberation, and the knowledge and vision of liberation, etc. How do sons and daughters of the Mahāyāna lineage focus on the signs?
Tibetan
་ཏེ། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དེ་དག་ དང་དམིགས་པ་དེ་དག་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་རྒྱན་སྣང་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པར་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྔ་མ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་པར་དམིགས་པ་ཞེས་འབྱུང་བས་གཞུང་འདི་དང་རྒྱན་སྣང་གི་བསྔོ་བ་ཐ་མ་གསུམ་ལ་མི་དམིགས་པ་ལ་ཞེས་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་ཞེས་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོགས་ཚུལ་ལ་སྦྱར་ན་ལེགས་ཏེ། འདི་ཞེན་མེད་དུ་བསྟན་བཞེད་ནས་མཛད་ལ་བློས་མི་དམིགས་པར་མ་རྟོགས་ན་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཀྱང་ཞེན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ལུང་འདིས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བར་བྱེད་མཁན་ལ་མི་བྱེད་པར་བསྔོ་བའི་གྲངས་བཅུ་གཉིས་གང་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་བཀག་གོ །བདག་ལྟ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི། གང་གིས་བསྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆེན་དེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དེ་དག་ལ་སེམས་ཀྱང་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་འདུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར། ཉན་ཐོས་སུ་འདུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར། དགེ་བའི་རྩ་བར་འདུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དེ་ལ་ཡང་སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱང་ཆེན་ ལ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། ཞེས་སེམས་དང་ལྟ་བ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །དེ་གསུམ་ཡང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། དམིགས་པར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་ལྟ་བ་གསུམ་གྱིས་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་བཟུང་བའོ། །བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པར་ཤེས་པ་ནི། བདག་དང་སོགས་པས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། བྱང་ཆེན་གྱིས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དེ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་དབེན་པར་ཤེས། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བཅས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བ་སྟེ། བྱང་ཆེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དེ་དག་གི་དགེ་རྩ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་
Chinese
，如是回向于无上圆满菩提，如是彼等事物和彼等对境并非可对境之物。如是说。于此，《现观庄严论》中说：以不缘取戒蕴等而缘取的作意，随喜且具有的福德，为了所有众生的利益，应回向于无上正等觉。如是说。先前也说缘取菩提不缘取，因此此论和《现观庄严论》的最后三个回向，虽然以不缘取作为对境，但若将不缘取与有境的证悟方式相结合则更好，因为这是为了显示无执着而造的，若不以不缘取来领悟，即使对境不缘取也会执着。此论也遮止了将特别等回向者不回向作为回向的十二种数量的答案。无我见等颠倒之非颠倒者，即以何回向之心，若大菩提心念及彼等佛陀薄伽梵声闻僧众，然于彼不生起佛陀之想，不生起声闻之想，不生起善根之想，且以何心回向之心，亦不生起心之想，则如是回向之大菩提 心之想则无有颠倒。如是对心和见解也如是结合。彼三者也是以执着相之想、执着对境之想和完全辨析之见解三种，将非彼执为彼。福德显现积聚者，即如实知晓一切法远离，即以我等与他者相连之分别念，大菩提心知晓福德所作之事物显现积聚者，远离蕴界处。如是说。忆念声闻众俱之如来善根之聚之自性，知晓如幻术者，即声闻众俱之三世佛陀之善，大菩提心忆念佛陀薄伽梵声闻僧众俱之彼等一切善根，
English
, thus dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment, those objects and those aims are not objects to be aimed at. Thus it is said. In this, in the Ornament Manifest, it says: With the mind that does not focus on the aggregates of morality, etc., but focuses on them, the merit that is rejoiced and possessed, for the sake of all sentient beings, should be dedicated to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Thus it is said. In the former, it also says that enlightenment is focused on without being focused on, so although this text and the last three dedications of the Ornament Manifest take non-focus as their object, it is better to combine non-focus with the way of realization of the subject, because this was made to show non-attachment, and if one does not realize non-focus with the mind, even if the object is not focused on, one will still be attached. This scripture also prevents the answer to the question of what are the twelve numbers of dedication, in which the one who dedicates the special, etc., does not dedicate. The non-inverted, which is without self-view, etc., is the mind that dedicates. If the great Bodhi mind thinks of those Buddhas, Bhagavan, and Sravaka Sanghas, but does not arise with the thought of Buddha, does not arise with the thought of Sravaka, does not arise with the thought of virtue, and with whatever mind the mind of dedication arises, does not arise with the thought of mind, then the great Bodhi of such dedication the thought of mind will not be inverted. Thus, the same applies to mind and view. Those three are also the thought of grasping at characteristics, the thought of grasping at objects, and the three views of completely analyzing, grasping at what is not that as that. The merit that is manifestly accumulated, that is, truly knowing that all dharmas are devoid, that is, the discrimination that is connected with others by self and others, the great Bodhi mind knows that the things that are done by merit are manifestly accumulated, and that they are devoid of aggregates, realms, and sources. Thus it is said. Remembering the nature of the collection of roots of virtue of the Tathagata together with the Sravakas, knowing it to be like an illusion, that is, the virtue of the Buddhas of the three times together with the Sravakas, the great Bodhi mind remembers all the roots of virtue of those Buddhas, Bhagavan, and Sravaka Sanghas,