Tibetan
ཆོས་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་རྟེན་ནམ་གཞི་ཡིན་ནའང་དང་པོར་ཏེ་ཐོག་མར་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་དོན་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་རྣམ་པས་དམིགས་པའོ། །དེས་དེ་དག་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཤེ་ན། སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཐོབ་པར་སློབ་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྙེས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་སུ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་བྱིན་གྱི་དགོངས་པའོ། །སུ་ག་ཏ་ཤྲཱིས། ཆོས་ཉིད་དང་པོར་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཟག་བཅས་འདི་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། འབུམ་པས། མངོན་དུ་བྱེད་དུས་ནི་གཉིས་ཏེ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཚེ་ཆོས་དབྱིངས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཆོས་སྐུ་སྔར་མ་མཐོང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གཉིས་ལས་འདི་སྒོམ་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་ དང་པོ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་ཟེར་བ་གཉིས་ནི་འབྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་པ་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་པ་ལ་འཆད་ཀྱང་བཤད་པ་སྔ་མ་ཉིད་གཞུང་གི་དོན་ལ་ཞུགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡང་ཞེས་སོ། །ཡང་དང་ཀྱང་ནི་སྔ་མ་ལ་གསུམ་དུ་མ་ཟད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། མོས་པ་གསུམ་ལ་དགུ་དགུར་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་དང་ཕན་ཡོན་ལ་ཐམས་ཅད་ལ་མདོ་དྲངས་ན་འབྱམས་ཀླས་ཤིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྐྱེད་མི་ནུས་པས་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མོས་པའི་འོག་ཏུ་དེའི་ཕན་ཡོན་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་ན། སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ་ཞེས་སོ། །གང་ལ་མཛད་ན། ཡུམ་ལ་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ན། མོས་པ་གསུམ་པོ་དེ་སྒོམ་པའི་སོགས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མོས་པར་བཤད་པའི་ཡུམ་དེ་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ལ་འཕྲོས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟོད་པ་སོགས་སུ་འདོད་དོ། །གང་ལ་ན། ཡུམ་ལ་མོས་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་རྣམས་སུའོ། །གང་གིས་ན། དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་སོ། །ཕན་ཡོན་གསུམ་པོ་འདི་མོས་པ་ལ་མཚོན་པ་ཙམ
Chinese
因为法是无贪等自性，所以生起菩提心等。即使它是菩提心等的所依或基础，但最初，即一开始不显现的自性，是为了三个目的，以显现贪执的方式缘于菩提心等。那么，以什么理由不显现它们呢？这是就修道而言的，因为这是习惯于因的状态。这是普遍存在的，因为在没有获得最极端的境界之前，在学习的时候，没有任何人能够完全显现佛陀所证悟的菩提心等，这是种姓尊者的观点。苏迦达室利说：法性最初不显现，因为就低于最胜法的修道而言，这些有漏法是世间的。百论师说：显现的时候有两种，即在见道时显现法界，以及在佛地显现以前未见的法身，除了这两种情况，因为这是就修道而言的，所以说最初不显现，这两种说法是不恰当的，他这样说，事情就是这样。有些人将“善法”解释为赞颂、恭敬、赞叹，但之前的解释更符合经文的意义。第二是“它们也”等等。第三是“那也”等等。“也”和“还”不仅限于之前的三个。第四是将三种信解分为九种，像那样等等。如果在这里和利益上引用所有的经，就会过于繁杂，而且仅凭少量也无法生起证悟，所以就省略了。第二部分有三个方面，第一是：在信解之后，宣说了它的利益，即赞颂、恭敬、赞叹。如何显示呢？佛陀和菩萨等做了赞颂等等。对谁做呢？对之前所说的母续等等。为了什么呢？为了修习这三种信解等等。经的关联是：从帝释天所说的信解之母续，显示了它具有多种功德而展开的。第二是：认为是赞颂等等。对谁呢？对母续的信解的三个阶段。以什么方式呢？以三个九种的方式。这三种利益仅仅是信解的象征。
English
Because Dharma is the nature of non-attachment, etc., it is the arising of Bodhicitta, etc. Even if it is the support or basis of Bodhicitta, etc., the nature that is not manifest at first, i.e., at the beginning, is for three purposes, focusing on Bodhicitta, etc., in a manner of manifest attachment. Then, for what reason are they not manifested? This is in terms of the path of meditation, because it is the state of becoming accustomed to the cause. This is universally present, because before attaining the ultimate extreme, during the time of learning, no one can fully manifest the Bodhicitta, etc., attained by the Buddha, this is the view of the Lineage Master. Sugata Shri said: Dharmata is not manifested at first, because in terms of the path of meditation below the Supreme Dharma, these contaminated dharmas are worldly. The Hundred Treatises Master said: There are two times when it is manifested, namely, at the time of the Path of Seeing, the Dharmadhatu, and at the Buddha-ground, the Dharmakaya, which was not seen before. Apart from these two cases, because this is in terms of the path of meditation, saying that it is not manifested at first, these two statements are not appropriate, he said, and that is how it is. Some people explain "virtuous Dharma" as praise, respect, and admiration, but the previous explanation is more in line with the meaning of the text. The second is "they also," etc. The third is "that also," etc. "Also" and "still" are not limited to the previous three. The fourth is dividing the three kinds of faith into nine kinds, like that, etc. If all the sutras were cited here and on the benefits, it would be too complicated, and enlightenment could not be generated with just a small amount, so it is omitted. The second part has three aspects, the first is: After faith, its benefits, praise, respect, and admiration are proclaimed. How is it shown? The Buddha and Bodhisattvas, etc., did praise, etc. To whom is it done? To the Mother Sutra mentioned before, etc. For what purpose? For practicing these three kinds of faith, etc. The connection of the sutra is: from the Mother Sutra of faith spoken by Indra, it unfolds by showing that it has many qualities. The second is: it is considered to be praise, etc. To whom? To the three stages of faith in the Mother Sutra. In what way? In the way of three nines. These three benefits are merely symbolic of faith.