Tibetan
ས་ཀྱིས་སྒྲ་བཅས་སུ་བཤད་པ་དང་ཉན་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་འཆད་པ་པོའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འཆད་དགོས་པ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྒྲ་བཅས་སུ་བཤད་ཉན་བྱེད་ཚུལ་ལ་སྦྱར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང༌། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་མེད་པ་དང་ཆོས་སྟོན་པ་གཉིས་འགལ་བར་བསམས་ནས་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲ་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་རུང་སྟེ། དེ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཁོང་ན་གནས་པ་བསུ་བར་བཞེད་ནས་གསུངས་སོ། །ཡང་ནི་གོང་དུ་རང་རྒྱལ་ཉན་ཐོས་ལས་ ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་གང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར་མ་ཟད་དོགས་པ་འདི་ཡང་བསུ་བའོ། །འཕགས་པས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་མི་དགོས་པའི་མདོར་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པར་བཀྲལ་ནས་དེ་རྩོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྣང་ངོ༌། །གང་ལ་ན། རང་རྒྱལ་གྱི་གདུལ་བྱ་གང་བརྗོད་བྱའི་དོན་ནི། གང་དང་གང་ལ་རང་རང་གི་མོས་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་ལའོ། །གང་ན། བསྟན་བྱའི་དོན་དེ་དང་དེའོ། །ཇི་ལྟར་ན། བརྗོད་པའི་སྒྲ་མེད་ཀྱང་བརྗོད་བྱ་དེ་ཉན་པ་པོས་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འགལ་ལོ། །འདི་ལ་མདོ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་གཉིས། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཚུལ་དང༌། འབྲས་དུས་སུ་སྨོན་ལམ་གྲུབ་ཚུལ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་པའི་རྒྱུ་གང་ན། དེའི་རྒྱུར་ཚོགས་བསགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་ལྟར་འདེབས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་ཡིད་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་གཡེང་བྱེད་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རྒྱུད་འཁྲུག་པ་སྟེ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་དེ་མཐོང་ནས་སོ། །དེ་གཡེང་བ་ཡིན་པ་ཡང་རྟོག་ པས་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་སྤྱོད་པས་ཁྱད་པར་ལ་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པར་ཚིག་ཏུ་མི་སྨྲ་བ་སྟེ་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ། རྟོག་དཔྱོད་ངག་ཀུན་སློང་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་བརྗོད་པ་ནི་ནང་གི་བརྗོད་པ་རྟོག་དཔྱོད་ལ་འདོད་པ་དོན་མིན་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། ཆོས་སྟོན་པ་ནི་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཆེན་པོར་
Chinese
因为通过讲述和听闻地（所依）与声音相结合的方式，可以理解声闻说法者的智慧，所以将菩萨以声音相结合的方式讲述和听闻的方法应用于此。第二部分分为两点：辩论和回答。第一点是：考虑到无声和说法二者是矛盾的，那么如何能够无声说法呢？因为二者是矛盾的，所以为了迎接心中存在的这种疑惑，而这样说了。或者，不仅是为了迎接上面关于自力声闻的 特殊之处是什么的疑惑，也是为了迎接这个疑惑。圣者解释说，即使没有用语言表达他人不需要指点的经文，也能说法，并对此进行辩论。第二部分分为两点。第一点是：显现。对谁显现呢？对自力声闻的所化众生，所说之义是：对谁和对什么，各自以何种方式想要听闻，就对谁和对什么以那种方式显现。在哪里显现呢？在所要开示的意义上显现。如何显现呢？即使没有言说的声音，所说之义也按照听者想要听闻的方式显现。因此，即使没有声音，说法也不矛盾。这没有经文依据。第二点是：即使没有声音，说法也不矛盾，例如佛陀一样。这分为两点：讲述因时发愿的方式，以及显示果时愿望成就的方式是相同的。第一点是：那么，佛陀以那种方式说法的因是什么呢？其因是积累资粮和发愿，也就是发愿的方式是：当佛陀世尊成为菩萨时，发愿说：愿我成佛后，不依赖言说的声音也能说法。如此发愿的原因是：因为言语表达是心向外散乱的原因，而且也是使相续混乱，不能寂静的原因，所以看到了那个过患。之所以散乱，是因为不以分别念对本体进行观察，不以智慧对差别进行分析，所以不能不说话，也就是不能说，因为分别念和智慧是语言的驱动力。有些人认为言说是内在的言说，也就是分别念和智慧，但这不是事实。如《日光经》中说：说法是言说的自性，所以是极大的散乱。
English
Because understanding the wisdom of the Hearer's teaching through explaining and listening with the combination of sound and the ground (of reliance), the method of Bodhisattvas explaining and listening with sound is applied here. The second part has two points: debate and answer. The first point is: Considering that the absence of sound and teaching the Dharma are contradictory, how can one teach the Dharma without sound? Because the two are contradictory, this is said to address the doubt that exists in the mind. Or, it is not only to address the doubt above about what is special about the self-reliant Hearer, but also to address this doubt. The Noble One explains that even without expressing in words the sutras that others do not need to be instructed on, he still teaches the Dharma, and debates this. The second part has two points. The first point is: Manifestation. To whom does it manifest? To the disciples of the self-reliant Hearer, the meaning of what is said is: to whomever and to whatever, in whatever way they want to listen, it manifests to them in that way. Where does it manifest? In the meaning to be taught. How does it manifest? Even without the sound of speech, the meaning of what is said manifests in the way that the listener wants to hear it. Therefore, even without sound, teaching the Dharma is not contradictory. There is no sutra basis for this. The second point is: Even without sound, teaching the Dharma is not contradictory, just like the Buddha. This is divided into two points: explaining the way of making aspirations at the time of cause, and showing that the way of fulfilling aspirations at the time of result is the same. The first point is: So, what is the cause for the Buddha teaching the Dharma in that way? The cause for that is accumulating merit and making aspirations, that is, the way of making aspirations is: When the Buddha, the Bhagavan, became a Bodhisattva, he made the aspiration: May I, having become a Buddha, be able to teach the Dharma without relying on the sound of speech. The reason for making aspirations in this way is: Because verbal expression is what makes the mind wander outwards, and it is also what makes the continuum confused and unable to be pacified, so he saw that fault. The reason for wandering is that without examining the essence with conceptual thought, and without analyzing the distinctions with wisdom, one cannot not speak, that is, one cannot speak, because conceptual thought and wisdom are the motivators of speech. Some people think that speech is inner speech, that is, conceptual thought and wisdom, but this is not the case. As it says in the "Sunlight Sutra": Teaching the Dharma is the nature of speech, so it is a great distraction.
Tibetan
འགྱུར་ལ། ཞེས་གསུངས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཀོད་པས་སོ། །སྔར་གྱི་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཚུལ་དེ་ལྟར་རང་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་བཏབ་པ་དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་དང་རང་རྒྱལ་གཉིས་སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཚུལ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །རྒྱན་སྣང་དུ། སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པར་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་པ་འདི་ལྟར་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་ན་གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་བསྟན་བྱའི་དོན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ་དེའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལའོ། གང་ན། བསྟན་བྱའི་དོན་དེའོ། །ཇི་ལྟར་ན། སྒྲ་མེད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བསྟན་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པའམ་ཚུལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སོགས་པས་གཟུགས་མེད་་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་སོ། །གནས་སྐབས་གང་དུ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཕྱིས་བྱང་ཆུབ་པ་ན་དེའི་མཐུས་སྒྲ་མེད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་འདོད་པའི་དོན་དེ་ལྟར་སྣང་བར་བྱེད་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་ རྒྱས་སུ་མ་ཟད་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པ་མི་འགལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་བླའི་འདི་ལྟར་བརྗོད་བྱའི་ཆོས་གོ་བ་གདུལ་བྱ་ཉན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྟེ་ལེགས་པར་དང་པོར་བསྐྲུན་ཞིང་ཕྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའོ། །སྐབས་འདིའི་དཔེ་ནི་ཡང་སྒྲས་ཁོང་ནས་འཕངས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལས་རང་རྒྱལ་ཁྱད་ཞུགས་པ་བརྗོད་ནས་རྣལ་མ་སྟེ་དཀྱུས་མ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ལམ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། རྒྱུ་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་ན་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ཚུལ་དང་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་མི་འཐད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ན། བསེ་རུ་ལྟ་བུས་མཚོན་པའི་རང་རྒྱལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་མོ། །གང་གིས་དང་གང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་ནི།
Chinese
说是“转变”等，因为导师也这样安排了。以前的祈愿方式，自己的国家也这样做了，因此，佛和自己的国家，二者无声地示法的因，祈愿方式相同，所以说无声也说法。在《庄严经释》中，如同佛一样，独觉佛们也是这样做的。像这样出现。第二是，显现转变。对谁显现呢？对所化机，对所教的意义，以何种方式想听闻，就在那样的意之识上显现。在哪里显现呢？在所教的意义上。如何显现呢？即使无声，也如想示现的方式或方式那样。以何种因显现呢？以以前的祈愿等，以无色证悟的智慧的力量。在何种情况下显现呢？佛陀以前发愿，后来成佛时，以其力量，即使无声，也能在所化机的相续中，如想示现的意义那样显现，同样，不仅是佛，独觉佛自己获得菩提的时候也是如此。因此，无声也说法不相违背，因为说法这个词的意义是，无论有无言说的声音，上师这样，所说的法，被调伏者听闻的识，非常、很好地首先创造，后来从上到上地增长，仅仅是这样而已。这是成立周遍。此处的例子，是用“也”字从心中发出的。第二有三，第一是，这样说了声闻胜过独觉，然后是真实的，也就是通常的独觉道的体性。如何呢？声闻胜过独觉，独觉们的道，是胜过声闻的，所以道也是殊胜的。理由是，如果因道不是殊胜的，那么在果位时，显现的方式和说法的方式这两种差别是不合理的。第二是，应当知道。在哪里知道呢？以犀牛角为例，代表所有的独觉之道。以什么和在哪里应当知道呢？如同声闻的情况一样。方式是：
English
It is said as "transformation," etc., because the teacher also arranged it that way. The previous way of making aspirations, one's own country also did it that way, therefore, the cause of the Buddha and one's own country, both teaching the Dharma silently, is the same way of making aspirations, so it is said that even without sound, they teach the Dharma. In the Ornament of Realization Commentary, just like the Buddha, the Pratyekabuddhas also did it that way. It appears like this. The second is, to appear and transform. To whom does it appear? To the disciple to be tamed, to the meaning to be taught, in whatever way they want to hear, it appears on that mind consciousness. Where does it appear? In the meaning to be taught. How does it appear? Even without sound, it appears just like the way or manner in which one wants to show it. By what cause does it appear? By the power of previous aspirations, etc., by the power of the wisdom of realizing the formless. In what situation does it appear? When the Buddha previously made aspirations, and later attained enlightenment, by that power, even without sound, they can appear in the continuum of the disciple to be tamed, just like the meaning they want to show, similarly, not only the Buddha, but also the Pratyekabuddha themselves, when they attain enlightenment, it is also like that. Therefore, it is not contradictory to teach the Dharma without sound, because the meaning of the word "teaching the Dharma" is, whether there is speech sound or not, the teacher in this way, the Dharma to be spoken, the consciousness of the disciple to be tamed who hears it, is very, very well first created, and later grows from above to above, it is just that. This is to establish pervasion. The example here is, the word "also" is issued from the heart. The second has three, the first is, thus it was said that the Shravakas surpass the Pratyekabuddhas, and then the real, that is, the usual nature of the Pratyekabuddha path. How is it? The Shravakas surpass the Pratyekabuddhas, the path of the Pratyekabuddhas is superior to the Shravakas, so the path is also superior. The reason is, if the cause path is not superior, then at the time of the result, the two differences of the way of manifesting it and the way of teaching the Dharma are unreasonable. The second is, one should know. Where should one know? Taking the rhinoceros horn as an example, representing all the Pratyekabuddha paths. By what and where should one know? Just like the case of the Shravakas. The way is: