Tibetan
་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ། ཞེས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོ་ལས་བསྟན་ ཤོག་ལྷེབ་ ༧༠༡ ནས་ ༨༠༠ བར། པའི་སྐྱེ་རྒྱུ་དང༌། འདིར་བསྟན་པའི་ཉོན་མོངས་གཅིག་ཏུ་སྒྲིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་བཏགས་པ་བ་མིན་པར་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱང་སེམས་དང་ཉན་རང་གིས་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བ་དང་སྤོང་བར་གསུངས་པའི་དོན་ཅི། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེའི་དོན་ནི་སྤྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་ཉོན་མོངས་རྒྱུར་དགོས་ནས་མི་སྤོང་བར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་ཡིན་པར་འགལ་ལ། ཡིན་ན་ཡང་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་མི་སྤོང་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ས་ན་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འདིའི་སྐྱེ་རྒྱུ་ལ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་དགོས་ན་མདོ་གཉིས་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་ལ་སྐྲག་ནས་དེ་བློས་འདོར་བ་ཉན་ཐོས་ལྟར་མ་ཡིན་པར་གཞན་དོན་དུ་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་བསམས་ནས་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བར་བཤད་དེ། མདོར་ན་དེའི་འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བའི་སྲིད་པ་མི་སྤོང་བ་ལ་དེ་མི་སྤོང་བར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་ལུས་པར་སྤངས་ན་འདོད་སྲེད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པ་འགལ་ཏེ། རྒྱུ་ལོག་ན་འབྲས་བུ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་སྣང་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་གིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བས་ ན་འདི་ནི་གནས་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ནི། །སྲིད་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཞེས་སྙིང་རྗེས་བྱང་སེམས་རྣམས་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ་བར་བྱེད་པར་གསུངས་པས་སྙིང་རྗེ་ཉིད་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྲིད་མཚམས་སྦྱོར། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ལ་དབང་དུ་བྱས་པས་ཉེས་པ་མི་སྐྱེད་ཅིང་ལམ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་ཡང་འགྱུར་བས་ཉན་ཐོས་ལྟར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པར་བཟུང་ནས་མི་སྤོང་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་ཐོབ་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བཤད་པ་འདི་ནི་མདོ་དང༌། འཕ
Chinese
因此，涅槃也是如此，如是说。此外，《大方广菩萨藏经》中所示的 第701页至800页 的生因，与此处所示的烦恼合为一体，并认为烦恼并非假立，这是非常矛盾的。第二点是：圣者和论师说菩萨和声闻缘觉不舍弃烦恼和舍弃烦恼的意义是什么？那个烦恼又是什么呢？其意义是，一般而言，烦恼和特别而言，取生的因烦恼不舍弃，并非因为取生需要烦恼作为因而不舍弃。如果那些不是应舍弃的，就与是烦恼相矛盾。即使是，也无法通过道智来舍弃，也没有其他的对治，因此，在佛地也会存在。如果此处的生因需要烦恼的体性，就与两部经相矛盾。那么是什么呢？因为害怕烦恼的果报轮回，像声闻那样舍弃轮回，而是为了利益他人而寻求在轮回中受生，考虑到这一点，才说不舍弃烦恼。总之，对于不舍弃与其果报相似的轮回，只是假立为不舍弃它而已。如果不是这样，如果完全舍弃了无明的习气，就与没有舍弃欲贪的习气相矛盾，因为因消失则果也会消失。在《日光经》中也说，应当了知菩萨以完全执持的智慧和慈悲，次第地不被束缚也不解脱，因此，这被说是安住之境。菩萨的慈悲，使之喜乐于轮回。如是说，慈悲使菩萨们不从轮回中解脱，因此慈悲本身就是生于轮回的因。如《宝鬘论》所说：然而，以慈悲，直至菩提而连接轮回。如是。此外，菩萨以方便智慧来控制烦恼，因此不会产生过失，并且也会成为修道的助伴，因此不像声闻那样执持为完全不同，不舍弃烦恼也是不舍弃烦恼的意义。这样看来，解释获得地的生因，这与经和
English
Therefore, nirvana is also the same, as it is said. Furthermore, the causes of rebirth taught in the Sutra of Sagacious Intellect, from folio 701 to 800, and the assertion that the afflictions taught here are unified and not merely imputed is highly contradictory. Secondly, what is the meaning of the statements by the noble ones and teachers that bodhisattvas and śrāvakas-pratyekabuddhas do not abandon afflictions and do abandon afflictions? And what are those afflictions? The meaning is that, in general, afflictions, and in particular, the cause of taking rebirth, afflictions, are not abandoned because taking rebirth requires afflictions as a cause. If those were not to be abandoned, it would contradict their being afflictions. Even if they are, they are not abandoned by the wisdom of the path, and there is no other antidote besides that, so they would also exist in the state of Buddhahood. If the cause of rebirth here requires the nature of afflictions, it would contradict the two sutras. So what is it? It is said that afflictions are not abandoned because, unlike śrāvakas who fear the result of afflictions, saṃsāra, and abandon it, bodhisattvas seek to take rebirth in saṃsāra for the sake of others, considering this. In short, it is merely imputed that they do not abandon afflictions because they do not abandon saṃsāra, which is similar to its result. If it were not so, if the latent tendencies of ignorance were completely abandoned, it would contradict the non-abandonment of the latent tendencies of desire and craving, because if the cause ceases, the result also ceases. In the Sunlight Sutra, it is also said that bodhisattvas should be known to be neither bound nor liberated by the wisdom and compassion that completely grasp, in sequence. Therefore, this is said to be the state of abiding. The compassion of bodhisattvas makes them delight in saṃsāra. As it is said, compassion makes bodhisattvas not be liberated from saṃsāra, so compassion itself is the cause of being born in saṃsāra. As the Precious Garland says: However, with compassion, they connect to saṃsāra until enlightenment. Like that. Furthermore, bodhisattvas control afflictions with skillful means and wisdom, so they do not generate faults, and they also become companions in accomplishing the path. Therefore, unlike śrāvakas, they do not hold them as completely different, and not abandoning afflictions is also the meaning of not abandoning afflictions. Thus, this explanation of the cause of taking rebirth after attaining the bhūmis contradicts the sutras and