Tibetan
དོར་བ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་འདི་བརྒྱད་དོ། །འདི་དག་ནི་དགེ་རྩ་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་མིན་པས་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཞེས་པ་མི་འཐད་པར་དྲིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལགས་ན་དེ་རྒྱུ་ཅིའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བགྱི། ཞེས་པའོ། །ལན་དུ་ཉོན་མོངས་དངོས་མིན་ཀྱང་དེའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་དང་བྱེད་ལས་མཚུངས་པས་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བ་འདིས་ཀྱང་དེར་སྦྱོར་བས་ སོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁམས་གསུམ་དུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ལ། "ཁམས་གསུམ་པ་་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། ཇི་སྲིད་ཁམས་གསུམ་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཡིན་གྱི་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། མདོ་ལས་མ་ཟིན་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ནི་གཞན་དོན་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རང་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་སྤོང་བར་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཉོན་ལ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ནི། བསྡུ་བ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གིས་སྤོང་བར་བཤད་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཕྲ་མོ་སྟེ། དེའི་དཔེ་ལ་སྔ་རབས་པ་དག །གླ་རྩི་བླུགས་པའི་སྣོད་ན་དེ་མེད་ཀྱང་ དྲི་མནམ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྟེན་བྱས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་དང་མ་འདྲེས་ལ་སྲིད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་པ་སྟེ་སྔར་བསྟན་པ་བརྒྱད་པོ་ལྟ་བུར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཏགས་པའི་མཐའ་དགག །གནས་པའི་དོན་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བོད་སྔ་རབས་པ་ཁ
Chinese
舍弃，如是说的是这八种。这些如果是善根，就不是烦恼，因此问“与善根相应的烦恼”不合理，即如彼中所说：“世尊，何时是善根，为何缘故称之为烦恼？”回答说，虽然不是真实的烦恼，但以其名称来称呼的原因是：因为它和烦恼的作用相同，烦恼将众生束缚于三界，此（善根）也同样束缚于三界。对实物造成损害的是：心不能被烦恼所染污。如是说的是：智慧海，像这样，那些具有如此自性的烦恼将菩萨束缚于三界。“三界也是从烦恼中产生的。”并且，“只要束缚于三界，就是因为（烦恼），而不是因为心被烦恼所染污。”安立名称的必要是：虽然经中未明说，但这是为了显示菩萨是勇于承担利他事业的，为了利益他人而于轮回中受生，因此可知为了自利，烦恼也是不会舍弃的。第二，从《华鬘经》中出现，如是所说：“世尊，譬如以取为缘，从有漏业之因产生三有，同样地，世尊，以无明习气的地的缘故，从无漏业之因所生，阿罗汉、独觉和获得自在的菩萨们的三种意生身产生。”这（段经文）也同样不认可有漏的业烦恼。其中，无明习气的地是：从《摄论》中所说，唯有如来智慧才能断除的有漏的微细恶趣之处。对此，古代的先辈们说：就像装过麝香的容器，即使麝香已不在其中，仍然能闻到香味一样，即使断除了烦恼和近烦恼，但作为那些烦恼所依之地的习气仍然存在。无漏的业是指不与烦恼相杂，却成为轮回之因的意乐，就像之前所说的八种情况一样显现。第二部分分为两点：破斥安立名称的极端，阐述存在的意义。第一点是：藏地古代的先辈们
English
Giving up, as it is said, these are the eight. If these are roots of virtue, they are not afflictions, therefore it is unreasonable to ask "afflictions corresponding to roots of virtue," as it is said in that very text: "World Honored One, when is it a root of virtue, and for what reason is it called an affliction?" The answer is that although it is not a real affliction, the reason for calling it by that name is: because it has the same function as affliction, affliction binds beings to the three realms, and this (root of virtue) also binds to the three realms. What harms the real thing is: the mind cannot be defiled by affliction. As it is said: Wisdom Ocean, like this, those afflictions with such a nature completely bind Bodhisattvas to the three realms. "The three realms also arise from afflictions." And, "As long as it binds to the three realms, it is because of (affliction), but not because the mind is defiled by affliction." The necessity of establishing the name is: although it is not explicitly stated in the sutra, it is to show that Bodhisattvas are committed to altruistic activities, and for the benefit of others, they are born in samsara, therefore it is known that for their own benefit, afflictions will not be abandoned either. Secondly, it appears in the Garland Sutra, as it is said: "World Honored One, just as with taking as a condition, the three existences arise from the cause of contaminated karma, similarly, World Honored One, due to the condition of the ground of ignorance's habitual imprints, from the cause of uncontaminated karma, the three mind-made bodies of Arhats, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who have attained power arise." This (passage) also does not approve of contaminated karma and afflictions. Among them, the ground of ignorance's habitual imprints is: as stated in the Compendium, the subtle evil destinies of contamination that can only be eliminated by the wisdom of the Tathagata. Regarding this, the ancient predecessors said: Just like a container that has been filled with musk, even if the musk is no longer in it, the fragrance can still be smelled, even if afflictions and near-afflictions have been abandoned, the habitual imprints that serve as the basis for those afflictions still exist. Uncontaminated karma refers to the intention that is not mixed with afflictions but becomes the cause of samsara, just as the eight cases mentioned earlier appear. The second part is divided into two points: refuting the extreme of establishing a name, and explaining the meaning of existence. The first point is: the ancient Tibetan predecessors
Tibetan
་ཅིག་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བའི་དོན་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་དགོས་པས་དེ་རྩབས་དང་རུ་མ་བཞིན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་དང༌། ཨ་དུ་ལ་དྷ་ཤ་ནི། ཉོན་མོངས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་དང༌། སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང༌། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་གཉིས་སྤོང་ཞིང་ཕྱི་མ་གཉིས་མི་སྤོང་ཞེས་འདོད་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་དེ་གང་གིས་སྤོང༌། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་གོམས་པས་ཤེ་ན། འོ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ཡང་གོམས་པར་བྱས་པས་འཇོག་པར་འདོད་ཀྱང་སྤོང་དགོས་ཏེ། འགལ་ཟླ་སྟོབས་ལྡན་གྲུབ་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ལམ་ཤེས་ཟག་བཅས་སུ་བཤད་པའི་ཟག་པ་དེ་ཡང་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་སོགས་ལ་འདོད་དགོས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཡོད་དགོས་ཏེ། དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྤོང་ལ་གཉེན་པོ་ གཞན་ཡང་མེད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་སོགས་དགོས་ན། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པས་སྲིད་པ་ཇི་ལྟར་འཛིན། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ལ་དེ་གར་སོང༌། དེས་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་དང་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་བྱེད་ལས་མཚུངས་པས་དེར་བཏགས་པའོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་བྱང་ཡེ་གསུང་བ་ནི། "མདོ་འབྲེལ་གྱི་་གནད་མཁྱེན་པའི་བཤད་པར་སྣང་ཡང་ཕྱི་རབས་པ་དག་གིས་ལེགས་བཤད་དུ་མ་གོའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དེའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་དེ་དག་ལས་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་བླངས་པ་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། འཕགས་པས་འཆི་དང་རྒ་བ་དང༌། །ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། ཅེས་དང༌། འགྲེལ་པར་ཡང༌། འཁོར་བ་ནི་འདིར་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི
Chinese
关于不舍弃烦恼的意义是：菩萨为了利益众生需要受生于轮回，而这又需要烦恼作为因，所以像根和茎一样保留它们。阿杜拉达夏是：烦恼有四种能力，即产生痛苦，阻碍对治的产生，受生于轮回，以及产生自己的同类。其中，声闻乘认为舍弃前两种能力，而不舍弃后两种能力。那么，声闻乘用什么来舍弃它们呢？是否因为他们习惯于与烦恼的根源——无明和执着——相违背的补特伽罗无我？如果是这样，那么菩萨也应该通过习惯于在此之上的法无我来保留它们，但也必须舍弃它们，因为强大的对治已经成立。此外，作为道智的有漏，其有漏也必须被认为是无明和贪欲等，所以佛也必须有。因为道智在任何情况下都不会舍弃它们，而且也没有其他的对治。此外，如果受生需要无明和贪欲等作为因，那么声闻、独觉、阿罗汉进入大乘后如何执持轮回？如果说是以无明习气的地和无漏的业，那么菩萨又该如何呢？因此，菩萨的那些是慈悲、发愿和发心等的善根，它们也与烦恼具有相同的作用，所以才被如此称呼。以前的智者降央耶谢曾说：“这似乎是了解经续要点的说法，但后代人并没有理解这是善说。”对此也可以这样说：如果那个生的因是烦恼自性，那么就会导致圣菩萨们被业力所支配而生，并且所取的生会受到那个道的痛苦的损害，这也是不合理的。如《宝性论》中说：“圣者已断尽，老死及病苦，由业惑力生，彼无故无彼。”以及在注释中也说：“轮回在此被认为是无漏界中三界的影像。它是无漏的，所以是显现聚合的轮回。不是由有漏的业和烦恼所显现聚合的。”
English
Regarding the meaning of not abandoning afflictions: Bodhisattvas need to take birth in samsara in order to benefit sentient beings, and this also requires afflictions as the cause, so they are kept like roots and stems. Aduladhāśa is: Afflictions have four abilities, namely, producing suffering, hindering the arising of antidotes, taking birth in samsara, and producing their own kind. Among these, the Hearers (Śrāvakas) believe that they abandon the first two abilities, but do not abandon the latter two. Then, what do the Hearers use to abandon them? Is it because they are accustomed to the absence of self of the person, which is contrary to the root of afflictions—ignorance and attachment? If so, then Bodhisattvas should also retain them by becoming accustomed to the absence of self of phenomena on top of that, but they must also abandon them, because a powerful antidote has been established. Furthermore, the outflows (āsrava) that are explained as contaminated wisdom of the path must also be considered as ignorance and craving, etc., so the Buddhas must also have them. Because the wisdom of the path does not abandon them in any way, and there are no other antidotes. Furthermore, if taking birth requires ignorance and craving, etc., as the cause, then how do Hearers, Solitary Realizers, and Arhats who have entered the Mahāyāna hold onto samsara? If it is said that it is through the ground of the habitual imprints of ignorance and uncontaminated karma, then what about Bodhisattvas? Therefore, those of the Bodhisattvas are the roots of virtue of compassion, aspiration, and bodhicitta, etc., and they also have the same function as afflictions, so they are called that. The former scholar Jamyang Yeshe said, "This seems to be a statement that understands the key points of the sūtras and tantras, but later generations did not understand that it was well-spoken." It can also be said like this: If the cause of that birth is the nature of affliction, then it would lead to the noble Bodhisattvas being born under the control of karma, and the birth taken would be harmed by the suffering of that path, which is also unreasonable. As it says in the *Uttaratantra*: "The noble ones have completely abandoned old age, death, and sickness. They are born from the power of karma and afflictions. Because that is not there, that is not there." And in the commentary it also says: "Samsara here is considered to be the image of the three realms in the uncontaminated realm. It is uncontaminated, so it is the manifested aggregate of samsara. It is not the manifested aggregate of contaminated karma and afflictions."