Chinese
仅仅通过这种方式获得菩提，在《度脱意趣》中说： “这两个也需要经过无数的四个大劫才能圆满证悟成佛。” 还有，善天说：“这菩提心的力量，甚至比声闻缘觉更快四十无数大劫。” 按照前者，是一个无数，按照后者，是四十个无数，比菩提萨埵慢。 第三，在《现观庄严论》中，有些人说：“这个佛的种姓是无始的，或者每个佛出现时，无数众生完全从痛苦中解脱，即使这样，轮回也不会穷尽，因为它是无限的，就像虚空一样。 即使有山等许多遮蔽，虚空也不会完全穷尽。” 这是无限的观点。 另一些人说：“当与对治法相遇时，显现为减少之法的，当对治的一方非常增长时，减少也会变得非常可能，例如金子的杂质等。 轮回也是，当无我等特性的对治一方显现时，是减少之法，通过自性理性的力量，轮回是会断绝的。” 这是有边的观点。 大小释论中也说一切众生，所以这位论师似乎赞同后一种观点。 无畏称也引用了后一种说法，并引用经文说：“这些众生都将成佛。” 通过教理和正理两种方式来证明有边。 在这里应该接受哪种观点呢？ 后来的大学者们说，轮回有边和无边两种， 世尊都说过。 依靠它，持有宗派的人们在论著中阐述了有边和无边两种观点。 两种观点都有论证，但如果问轮回有边还是无边，经中说不要回答。 并且说无始无终的空性之空性之因是轮回的法性。 因此，就像普遍特征对于无边的宗派来说更容易理解一样，
English
Attaining enlightenment merely through this, it is said in 'Thub dgongs': "These two also need to fully realize and become enlightened Buddhas only after four countless eons." Also, Gewai Lha said, "This power of the mind of enlightenment is even faster than the Shravakas and Pratyekabuddhas by forty countless eons." According to the former, it is one countless, and according to the latter, it is forty countless, slower than Bodhisattvas. Thirdly, in 'Gyan Snang', some say, "This Buddha's lineage is without beginning, or when each Buddha appears, countless beings are completely liberated from suffering, but even so, samsara will not be exhausted, because it is infinite, like space. Even though there are many obscurations such as mountains, space is never completely exhausted." This is the view of infinity. Others say, "When encountering the antidote dharma, what appears as a diminishing dharma, when the antidote side greatly increases, the diminishing also becomes very possible, like the impurities of gold, etc. Samsara also, when the antidote side of characteristics such as selflessness manifests, is a diminishing dharma, and through the power of the reasoning of self-nature, samsara will be cut off." This is the view of having an end. In both the large and small commentaries, it also says all beings, so this teacher seems to agree with the latter view. Abhayakara also quoted the latter statement, and quoted the scriptures saying, "These beings will all become Buddhas." Both scripture and reason prove that there is an end. Which view should be accepted here? Later great scholars said that both having an end and not having an end to samsara were spoken by the Blessed One. Relying on it, those who hold tenets have explained both having an end and not having an end in treatises. Both views have arguments, but if asked whether samsara has an end or not, the sutras say not to answer. And it is said that the emptiness of emptiness, which is without beginning or end, is the nature of samsara. Therefore, just as the general characteristic is easier to understand for the tenet of infinity,
Tibetan
བླང་ལ། འོན་ཀྱང་མཐའ་ཡོད་ལ་ལན་མི་གདབ་པ་བཞིན་དུ་མཐའ་མེད་ལ་ཡང་གསུངས་པས་དེ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཡང་མི་ཆེའོ། །དེ་ལ་མཐའ་ཡོད་རྣམས་ཀྱིས་བཀོད་པའི་རིགས་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འགྲིབ་དང་ཕུལ་བྱུང་བསྟེན་པ་ཀུན། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བཅས་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་གོམས་པ་ལས་བདག་འགྱུར་བས། །ལ་ལར་ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར། ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་ལ། དེ་ཡང་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ལར་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་བྲལ་འབྱུང་སྲིད་པ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང༌། མཐའ་ཡོད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ཞིང་འཚང་རྒྱ་ངེས་སུ་སྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་འབྱུང་དུ་རུང་བས་དེར་འགྱུར་བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འགྲོའོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དྲི་མ་བློ་བུར་བ་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡིན་པས་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་རུང་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་འབྱུང་ངེས་ལ་ འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ངེས་སུ་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་མ་ཞིག་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་སྟོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣོན་པ་མེད་ལ་འགྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འབྲུའི་ཕུང་པོ་བཞིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཉུང་དུ་སོང་བའི་བྲི་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མང་ཉུང་དུ་འགྲོ་བའི་གཞི་ལ་ནི་འདི་ཙམ་ཞེས་ཚད་ངེས་པ་ཅན་ཞིག་དགོས་ལ། སེམས་ཅན་ཀྱི་ཁམས་ལ་ནི་དེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་སྡུད་པར། མ་རིགས་འཁྲུལ་འཁོར་འདི་ལ་ཟད་མེད་འཕེལ་བ་མེད། ཅེས་དང༌། བཟང་སྤྱོད་དུའང༌། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པར། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པ་ནི། རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་དེར་འགྱུར་རུང་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཐོགས་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། ཞེས་པའི་མདོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྣམ་པར་དག་རུང་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ རྒྱུ་ཉོ
Chinese
答：然而，就像对有边际的问题不作回答一样，对于无边际的问题也同样不作回答，因此这也不是一个有力的论证。对于有边际的观点，他们所提出的理由是，在《释量论》中说：“损减与殊胜，依止诸法故，与彼相违品，皆具之性故，彼串习力故，自性转变故，于彼有漏尽。”这似乎是说，在某些意识流中，有可能出现脱离贪著等过患的情况。然而，对于有边际的观点来说，必须证明每个众生都必定成佛。仅仅是可能发生，并不能保证一定会发生，因此不能作为论证。因此，关于轮回有边际的最终论证是，染污是突发的，以及心的自性是光明。这仅仅意味着，如果遇到因缘，遮障是可以消除的，对治是可以产生的。仅仅凭这一点，无法证明轮回是有边际的，因为把可能产生结果误认为必定产生结果。例如，把种子作为理由，来证明一定会有苗芽产生一样。此外，即使每个佛和菩萨都将许多众生安置于涅槃，轮回也会因此而空尽，因为它是损减的，而不是增加的，就像一堆谷物一样。这种说法也是不合理的，因为众生减少的损减并没有成立。因为对于数量增减的基础来说，需要有一个确定的量，而对于众生的界来说，这一点并没有成立，就像虚空一样。考虑到这个道理，在《集学论》中说：“此非理之轮，无尽亦无增。”在《普贤行愿品》中也说：“虚空边际所及之数量，一切众生之边际亦如是。”因此，说一切众生都会成佛，是指如果遇到因缘，就有可能变成那样。正如无著所说，经中说“虽成无著，然具最后有”，是指一切众生都具有无差别的清净的可能性。
English
Answer: However, just as no answer is given to questions about what has an end, similarly no answer is given to questions about what is endless, so this is not a strong proof. The reasoning presented by those who believe in a finite samsara is found in the Pramāṇavārttika: "Because all that is diminished and excellent depends on things, and because it possesses contradictory qualities, through habituation to that, one's nature changes, and in some, the defilements are exhausted." This seems to argue that in some streams of consciousness, it is possible for faults such as attachment to be eliminated. However, for those who believe in a finite samsara, it must be proven that each and every sentient being will definitely attain buddhahood. The mere possibility of this happening does not guarantee that it will actually happen, so it cannot serve as proof. Therefore, the ultimate proof for a finite samsara is that defilements are adventitious and that the nature of the mind is luminosity. This only means that if the conditions are met, obscurations can be removed and antidotes can arise. This alone cannot prove that samsara is finite, because it confuses the possibility of a result with its certainty. For example, it is like using a seed as proof that a sprout will definitely grow. Furthermore, even if each Buddha and Bodhisattva places many sentient beings in nirvana, samsara will become empty because it is diminishing and not increasing, like a pile of grain. This statement is also unreasonable because the decrease in the number of sentient beings has not been established. For the basis of increase and decrease, there needs to be a definite quantity, but this has not been established for the realm of sentient beings, just like space. Considering this point, the Compendium says: "This wheel of unreason has no end and no increase." And in the Bhadracaryāpraṇidhānarāja, it says: "As far as the limits of space extend, so too are the limits of all sentient beings." Therefore, the statement that all beings will attain buddhahood refers to the possibility of becoming that way if the conditions are met. As Asanga said, the sutra that says "Although one becomes unattached, one still possesses a final existence" refers to the fact that all sentient beings have the possibility of being purified without any difference.
Tibetan
ན་མོངས་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤངས་པ་མིན་པ་སྟེ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངང་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བཟུང་ནས་ངོ་བོ་དང་བྱེད་ལས་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། རྒྱན་སྣང་དུ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་བཤད་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་མིན་ཏེ། འདིར་རུང་བ་ཡུལ་ངེས་ཁྱབ་པ་གསུམ་ག་ལ་ལམ་ཤེས་སྦྱར་བས་ལྷག་མ་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡིན་པར་སྦྱོར་ན། རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཞེས་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་མི་སྤོང་བའི་ཉོན་མོངས་དེ་གང་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བསྟན། དེ་བརྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པ་ནི། ཉི་སྣང་ལས། བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་ཟག་པས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་ལ། བག་ལ་ཉལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་འདོད་པ་དང་ཁམས་གོང་གི་འདོད་ཆགས་གཉིས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་བཤད་པས་དེ་ལ་འདོད་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་མདོ་ནས་བཤད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དང༌། བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་སྐྱོ་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་འགྲུས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་བསམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་མི་འ
Chinese
因此，所谓的“在道的阶段的所有方面都不特意断除烦恼，即不舍弃”，是因为这是其相续中的道智的自性或状态。这是因为仅仅是参与利益众生直至轮回存在之时。前者具有遍及性，否则菩提行将不会圆满。此处，所谓“发心”是指执着于发心，将本体和作用解释为发心，以及在《现观庄严论》和《现观》中将道智的解释作为相互象征的意义来解释，这不是的。在此，由于将道智应用于容许、所缘和周遍三者，因此也必须将其应用于剩余的两者，因为没有理由区分。如果将“发菩提心”与发心联系起来，那么在《现观庄严论》和《现观》中也会出现“发菩提心就是道智本身，因此不会在所有方面舍弃烦恼”的说法，因此也会导致同样的错误。那么，不舍弃的烦恼是什么呢？对此的回答有二：指出取生的原因；通过辩驳来确定。第一部分分为两部分，首先是从论典中解释，如《日光论》中所说：“完全不存在的习气是被无明和见解的烦恼所包含的习气，但菩萨为了有意识地取生，不是被欲望和有漏所包含的。”据说，这两种习气也被解释为对欲望和上界贪欲的两种恶处，因此必须对此表示赞同。第二部分是从经部中解释，也分为两部分，如《妙慧海请问经》中所说：“那些轮回的因，与善根相应的烦恼是什么呢？例如，不满足于完全寻求福德资粮，有意识地执取在轮回中受生，致力于与佛相遇，为了使众生完全成熟而不厌倦，精进于受持正法，努力于众生的一切事业，不离对法的贪着之心，以及不
English
Therefore, the so-called "not deliberately abandoning afflictions in all aspects of the path stage, that is, not relinquishing," is because it is the nature or state of the wisdom of the path in its continuum. This is because it is merely engaging in benefiting sentient beings until the existence of samsara. The former has pervasiveness, otherwise the practice of Bodhi will not be perfected. Here, the so-called "Bodhicitta" refers to clinging to Bodhicitta, explaining the essence and function as Bodhicitta, and explaining the explanation of the wisdom of the path in the Ornament of Clear Realization and Clear Realization as mutually symbolic meanings, which is not the case. Here, since the wisdom of the path is applied to the three of permissibility, object, and pervasiveness, it must also be applied to the remaining two, because there is no reason to distinguish. If "generating the mind of Bodhi" is linked to Bodhicitta, then in the Ornament of Clear Realization and Clear Realization, there will also be the statement that "generating the mind of Bodhi is the wisdom of the path itself, so it will not abandon afflictions in all aspects," which will lead to the same error. So, what are the afflictions that are not abandoned? There are two answers to this: pointing out the cause of taking birth; determining through refutation. The first part is divided into two parts, first explained from the treatises, as stated in the Sunlight Treatise: "The completely non-existent latent tendencies are the latent tendencies contained by ignorance and the outflows of views, but Bodhisattvas, in order to consciously take birth, are not contained by desire and outflows of existence." It is said that these two latent tendencies are also explained as the two evil abodes of desire and upper realm attachment, so one must agree with this. The second part is explained from the Sutra, also divided into two parts, as stated in the Sagaramati Sutra: "What are the afflictions that are the cause of those samsaras, corresponding to the roots of virtue? For example, not being satisfied with completely seeking the accumulation of merit, consciously grasping birth in samsara, striving to encounter Buddhas, not being tired of completely maturing sentient beings, diligently upholding the Dharma, striving in all activities of sentient beings, not being separated from the mind of attachment to the Dharma, and not