Tibetan
་གཏོད་པར་བྱེད་དེ། ཞེས་སོ། །སྒོམ་ལམ་དེས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཐོབ་བྱའི་དོན་ནམ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུམ་འདི་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཆེན་མོའོ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་དང༌། རྣམ་དག་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དེའི་འོག་ཏུ་ཟག་མེད་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཐུན་རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་འགལ་རྐྱེན་གང་ཞིག་བོར་བས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་འདིའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མོས་པ་དེ་གང་ནས་འདིར་སྐྱེས། ཅི་ཙམ་ནས་རྫོགས་བྱང་དུ་ཞུགས། ཅི་ཙམ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་བསྙེན་བཀུར། ཅི་ཙམ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་ཅེས་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ལ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ནི་མོས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟེན་སོགས་ཡིན་པར་དག་ལྡན་ལས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ། །གང་ན། གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་ཡུན་རིང་པོར་བསྙེན་བཀུར་བའི་སྒོ་ནས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་དེ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་བསྙེན་བཀུར་ནས་འདིར་འོངས་ཤིང་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་དེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པ་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཞི་གནས་སྒོམ་པ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་གང་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུའམ་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ ནོ། །གང་ན་བཞི་ལས། དང་
Chinese
能创造，如是说。修道能成办大事的原因是，能成办所要获得的意义或大果，即成佛。此母是大的波罗蜜多。如是说。第二有二，清净之因和清净之本体。第一有三，第一是，修行彼修道之下，宣说了无漏第二极清净之体性。如何以顺缘何者完全受持和违缘何者舍弃而能获得的清净修道，此生之因和不生之因是何之犹豫消除，以预先遣除之方式。经的关联是，对此甚深母的信是何处生于此？从多少进入圆满菩提？从多少承侍如来？从多少行六度？如是舍利子问佛陀的回答中宣说。第二是，出世间的修道和见道之根本是信，而其因是依止佛等，出自具净者。第三有二，生之因和不生之因。第一是，清净修道生之因是清净的。何处？三者中第一是，无数佛陀长久承侍以令欢喜，即大菩萨是十方世界的如来应供正等觉无量无数承侍后，来此而生，如是说。第二是，圆满布施等的波罗蜜多，即大菩萨从劫无数百千万俱胝无数无量与无上圆满菩提真实相应，即从发最初心起修行布施波罗蜜多。如是说。第三是，修行六度之时，善于通达无所缘的离戏寂止禅修，即大菩萨从发最初心起，便近取而对此甚深母以不缘之方式精进。如是说。第二是，缺乏大乘法的因或清净修道不生之因是清净的。何处？四者中第一
English
It creates, so it is said. The reason why the path of meditation accomplishes great things is that it accomplishes the meaning to be obtained or the great fruit, which is Buddhahood. This mother is the great Paramita. So it is said. The second has two, the cause of purity and the essence of purity. The first has three, the first is, under the practice of that path of meditation, the characteristic of the second extremely pure without leakage is declared. How is it that the pure path of meditation that can be obtained by completely taking what favorable conditions and abandoning what unfavorable conditions, the cause of this birth and the cause of non-birth, is the elimination of doubt, in a way that is sent in advance. The connection of the sutra is, from where does the faith in this profound mother arise here? From how much does it enter into perfect enlightenment? From how much do you serve the Tathagatas? From how much do you practice the six perfections? Thus, it is said in the answer to the question of Shariputra to the Buddha. The second is that the root of the path of meditation and the path of seeing beyond the world is faith, and its cause is relying on the Buddha, etc., from the pure one. The third has two, the cause of birth and the cause of non-birth. The first is that the cause of the birth of the pure path of meditation is pure. Where? The first of the three is to please countless Buddhas by serving them for a long time, that is, the Great Bodhisattva is the Tathagata Arhat Samyaksambuddha of the ten directions of the world, after serving immeasurable and countless Buddhas, came here and was born, so it is said. The second is to perfect the Paramitas such as giving, that is, the Great Bodhisattva from countless hundreds of thousands of billions of kalpas is truly in harmony with the supreme perfect enlightenment, that is, from the first arising of the mind, he practices the Paramita of giving. So it is said. The third is to be skilled in meditating on the peaceful abode of detachment from elaboration, realizing the non-objectification when practicing the six perfections, that is, the Great Bodhisattva, from the first arising of the mind, takes it close and strives for this profound mother in a non-objective way. So it is said. The second is that the cause of lacking the Mahayana Dharma or the cause of the non-birth of the pure path of meditation is pure. Where? The first of the four
Tibetan
པོ་ནི། སྔོན་དགེ་རྩ་མ་བསགས་པས་བདུད་ཀྱིས་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་སྟེ་བདུད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་ནས་དེའི་དབང་དུ་སོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་མ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མ་མོས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མ་གོམས་པས་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྟེ་ཞེན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པས་མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་འགྲོགས་ཤིང་དེའི་དབང་དུ་སོང་བ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་གླེན་པ་དེ་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཆོས་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་མོས་པ་མེད་ཅིང་དད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་སོང་བས་ཞེ་སྡང་གི་སྤྱོད་པ་ཅན་བདག་བསྟོད་ཅིང་གཞན་སྨོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་སྐྱེས་བུ་གླེན་པ་དེ་དག་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་སོ། །འདི་དག་མདོ་ནས་ཡུམ་ཙམ་ཞིག་གི་མཐུན་རྐྱེན་དང་འགལ་རྐྱེན་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་སྒོམ་ལམ་ལ་སྦྱར་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་དག་གི་ཡིན་པར་འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གཉིས་བཞེད་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམ་གྱིས་ཤེས་སོ། །དེ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྣམ་དག་འདི་ལམ་གཞན་དང་གཞུང་གི་ཡུམ་ལས་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་གཙོ་བོའི་རྒྱུར་བསྟན་ཏོ། །ཤཱནྟིས་ནི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་དྲུག་པ་མོས་པའི་རྒྱུ་བདུན་པ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ བདུན་ཞེས་གཞུང་འདི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་ཡར་གཅོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་དག་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གོང་གི་དེ་ལྟར་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཐུན་རྐྱེན་དང་མི་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་འགལ་རྐྱེན་དག་བཤད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྐབས་སུ་བབ་པ་རྣམ་དག་གི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། སྤྱིར་ཏེ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་དག་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་སྟོན་ཏོ། །འདིར་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་འོག་ཏུ་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་བསྟན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུ་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་ཉིད་བསྟན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འབྲས་བུ་དག་པ་ནི་གཟུགས་དང་སོགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་འབྲས་བུ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དག་པ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང་བཅད་དུ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་མདོར་གཟུགས་སོགས
Chinese
是说，以前没有积累善根，所以被魔所压制，即被魔所损害而受其支配。第二是，没有修习大乘种姓，所以不信奉离戏的甚深法。第三是，没有习惯于法无我的道理，所以执着蕴等为实有，即是执着。第四是，没有亲近善知识，所以与恶友交往而受其支配，即是说，那些愚笨的人会被魔加持，并且对甚深法没有信心和信仰，并且会对蕴等产生执着，并且会落入恶友之手，因此会成为具有嗔恨行为的人，自赞毁他。如果具足这四种情况，那么这些愚笨的人就会舍弃这部甚深般若波罗蜜多经。如是说。这些是从经中仅就般若波罗蜜多经的顺缘和违缘所说的意趣，用论典来应用于修道。而且，就像圣者和论师二者所认为的那样，这是清净的。按次第可知。这样应用的理由是：因为这个清净比其他的道和经部的般若波罗蜜多经更为主要，所以被视为主要的因。寂天菩萨认为，修法是修道支分的第五和第六，信奉的因是第七，舍弃的因是修法的七个支分，这部论典是修法，向上断除修道。第二，分为二：总的显示清净，和分别的解说。第一，分为三，第一是，上面说了这样获得的因顺缘和不能获得的因违缘之后，在其后，就到了该说的清净的体性。如何呢？总的，即没有分别圣者们的清净而显示。这里不是认为自性清净和下面所说的远离垢染是总和别的意义，因为这里也显示了远离垢染的缘故。第二是，果清净就是从色等直到一切智之间的清净。什么理由呢？因为果和色等的清净二者不是他体，并且是不可分割的。因此，简而言之，色等
English
That is to say, previously, because one had not accumulated virtuous roots, one was oppressed by the demons, that is, harmed by the demons and subjected to their control. The second is that because one has not trained in the Mahayana lineage, one does not believe in the profound Dharma that is free from elaboration. The third is that because one is not accustomed to the meaning of selflessness in the Dharma, one grasps the aggregates, etc., as real, that is, attachment. The fourth is that because one has not become familiar with virtuous friends, one associates with evil friends and is subjected to their control, that is, those foolish people will be blessed by demons, and they will have no faith or belief in the profound Dharmas, and they will become attached to the aggregates, etc., and they will fall into the hands of evil friends, and therefore they will become people with hateful behavior, praising themselves and disparaging others. If one possesses these four conditions, then these foolish people will abandon this profound Mother Prajnaparamita Sutra. Thus it is said. These are the intentions stated in the sutras only with regard to the favorable and unfavorable conditions for the Prajnaparamita Sutra, which are applied to the path of meditation by the treatises. Moreover, just as the noble ones and the teachers both consider it to be pure. It can be known in order. The reason for applying it in this way is that because this purity is more important than other paths and the Prajnaparamita Sutra of the scriptures, it is regarded as the main cause. Shantideva considers that practice is the fifth and sixth of the branches of the path of meditation, the cause of faith is the seventh, and the cause of abandonment is the seven branches of practice, this treatise is practice, cutting off the path of meditation upwards. Secondly, it is divided into two: a general presentation of purity, and a separate explanation. First, divided into three, the first is that after the above has stated the cause of obtaining such favorable conditions and the cause of not obtaining such unfavorable conditions, after that, it comes to the nature of purity that should be spoken about. How is it? In general, that is, without distinguishing the purity of the noble ones, it is shown. Here, it is not considered that the naturally pure and the subsequently stated freedom from defilement are the general and different meanings, because here also the freedom from defilement is shown. The second is that the purity of the result is the purity from form, etc., up to omniscience. What is the reason? Because the purity of the result and form, etc., are not different entities, and they are indivisible. Therefore, in short, form, etc.