Tibetan
རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་ཚེ་གཉེན་པོའི་བྱེད་པ་ཆད་པས་སོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཞེས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་གྱི་ངེས་པར་མིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ས་དགུ་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་བས་སོ། །དེས་ན་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས་ཡོད་དོ། །གསུམ་པས་ནི། མཉམ་རྗེས་ལ་འདོད་པར་སྣང་བས་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་ནི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་སྔར་བསྟན་པས་སོ། །དེས་ན་མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་གཅིག་ཉིད་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐོབ་བྱ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྤང་བྱ་འཇོམས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དྲི་མ་སེལ་བར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པས་འདི་གཉིས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་མི་བསམ་མོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཡུམ་གྱི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་དང༌། ཡི་རང་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལ་འཕྲོས་ནས། ཤཱ་རིའི་བུས་ཡུམ་དེ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྒྲུབ་པ་དང༌། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཟག་ མེད་ལ་གཉིས་ཡོད་ལ་དེའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རིམ་པས་དང་པོར་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། གང་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དང་པོ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དང་བློའི་རྣམ་པའོ། །དེའི་ནི་སྒོམ་ལམ་དེའི་ཞེས་བཤད་དེ་ལུས་རྣམ་གཞག་ལ་བསྙག་དགོས་སོ། །གང་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལྟོས་པའི་ནུས་པ་ནི། ཕྱི་མ་གཉིས་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་གཏོད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། ཡུམ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བགྱིད་པའོ། ཞེས་སོ། །འདིར་སྣང་བར་བགྱིད་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོའི་དོན་དྲོད་སོགས་བཞི་དང་མཐོང་ལམ་བཅུ་དྲུག་དང༌། ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་ལ་བཤད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་རང་གི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པས་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་པའི་མདོའི་བཤད་པ་མཛད་ནས་དེ་དག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་སུ་རྒྱན་སྣང་དུ་འབྱུང་བ་ལ།
Chinese
因为解脱道时对治的作用断绝了。以出家者的身份说果位并不相违背，因为那只是显示有解脱道而已，并非一定是，否则就与九地等等相违背了。因此，两者都有无间道和解脱道。第三者似乎想把二者都归于后得，那也是不行的，因为有漏无漏二者先前已经说明是就后得而言的了。因此，等持无漏唯一从证悟境的方式上成为成办所获得之物，以及从断除所断的方式上成为遣除垢染，是从二者的反体上进行显示的，所以不要认为这两者是不同的事物。经的关联是：从对不缘而证悟的佛母的善根回向和随喜所说的话开始，舍利子说了佛母能显现以及值得礼敬等等。第二部分有二：论证和清净的修道之解说。第一部分有三，第一是：因为无漏有两种，因此按照解说的次第，首先宣说了功德现前论证的体性的修道。第二是：论证修道也有二，其中，作为论证者的自性是前三者，即本体、差别和智慧的形态。那是说那个修道，需要依靠身体的安立。作为所论证的所依之能力是后二者，即在菩萨的阶段能生起，以及能获得佛果。第三是：那个论证修道的本体是：对于色等等的一切法，如实地现量见到远离一切戏论，佛母是事物不存在的本体，为了空性之故，如实地显示一切法的本体。等等。这里，显现等等的经义，暖等等四者和见道十六，以及有漏修道中进行解说，并且以苦法忍断除了三界各自的见断，从而使得三界的一切远离昏暗，这是作了这样的经的解释，并且那些也作为先前论师们的宗派而出现在庄严显现中。
English
Because the function of the antidote ceases at the time of the path of liberation. Saying the fruit in the manner of a renunciate is not contradictory, because that only shows that there is a path of liberation, but it is not necessarily so, otherwise it would contradict the nine grounds, etc. Therefore, both have the path of no interval and the path of liberation. The third one seems to want to include both in the subsequent attainment, which is also not possible, because the two, contaminated and uncontaminated, have previously been explained as being in terms of subsequent attainment. Therefore, the single uncontaminated equipoise itself, from the perspective of the way of realizing the object, becomes the accomplishment of what is to be attained, and from the perspective of eliminating what is to be abandoned, it becomes the removal of defilements, which is shown from the opposite of the two, so do not think that these two are different things. The connection of the sutra is: starting from the dedication and rejoicing of the merit of the mother who realizes without objectification, Shariputra said that the mother can manifest and is worthy of reverence, etc. The second part has two: proof and explanation of the pure path of cultivation. The first part has three, the first is: because there are two types of uncontaminated, therefore, according to the order of explanation, first the path of cultivation of the nature of proving the qualities manifest is explained. The second is: there are also two types of proving the path of cultivation, among which, the nature of the prover is the first three, namely, the essence, the difference, and the form of intelligence. That is to say that that path of cultivation needs to rely on the establishment of the body. The ability that depends on what is to be proven is the latter two, namely, being able to arise in the stage of a Bodhisattva, and being able to attain Buddhahood. The third is: the essence of that proving path of cultivation is: for all phenomena such as form, etc., to directly see without error, free from all elaboration, the mother is the essence of the non-existence of things, for the sake of emptiness, she truly shows the essence of all phenomena. And so on. Here, the meaning of the sutra of manifestation, etc., the four heats, etc., and the sixteen of the path of seeing, and the contaminated path of cultivation are explained, and by the forbearance of the Dharma on suffering, the self-seen abandonment of the three realms is abandoned, so that everything in the three realms is free from darkness, this is the explanation of the sutra that has been made, and those also appear as ornaments in the tradition of the previous teachers.
Tibetan
ཨ་བྷྱས་སྐབས་འདིར་ཟག་མེད་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་དྲོད་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཞེས་པ་དང༌། ཁམས་གོང་མའི་མཐོང་སྤང་སྡུག་བསྔལ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༨༠༡ ནས་ ༨༡༨ བར། ལ་རྗེས་བཟོད་ཀྱིས་སྤོང་བར་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པས་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་སྤོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ་མཚར་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་དགག་པ་སྨྲ་བ་ནི། རང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བར་སྟོན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་མདོའི་དོན་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་སྟོབས་བཅུ་བགྱིད་པ་དང་མི་ཐུལ་བ་དང་མགོན་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་པའི་སྐབས་འདིའི་མདོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞིའི་བཤད་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཞིབ་པར་བྱས་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ། དེས་ན་ཡིད་ཕྲག་དོག་གིས་དཀྲུགས་ཀྱང་དྲན་པ་རྣལ་དུ་བཞག་སྟེ་སྨྲ་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་པཎྜི་ཏ་འདིས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྒྱད་སྟོང་པའི་བཤད་པ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལ་ནོར་བ་མང་པོ་སྣང་བ་ནི་བདག་གིས་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་པས་མ་བྲིས་ལ། ལེགས་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཏེ་དོར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་སྔར་ལྟར་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་སྐྱོན་འཛིན་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཆོག་ཉིད་ནི། འདིས་མ་ཟིན་པར་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ནམ་ཟག་བཅས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་འདིས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ་ཞེས་དམུས་ལོང་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་མིག་ལྡན་མེད་ན་གྲོང་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པའི་དཔེས་གསུངས་སོ། །སྒོམ་ལམ་དེ་ཡིས་ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་བྱང་གི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་འཇིག་དང་དམིགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་ནས། སྦྱོར་བའམ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པས་ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ཞེས་སོ། །སྒོམ་ལམ་དེས་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ནི། སྔར་གྱི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམས་མཚན་མར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་དང་མི་ལེན་པ་དང༌། མི་གནས་པ་དང་མི་འདོར་བ་དང་མངོན་པར་མ་ཆགས་པ་དེ་ལྟར
Chinese
阿毗达磨中，此处说的是要修无漏成就，仅仅是修道，那么在暖相等状态时应该如何呢？以及，上界见道所断的苦 从第801页到818页。 由后忍来断除，因为以前的论师们已经证实了，所以说由法忍来断除是非常稀奇的，这是在进行驳斥。这只是在显示自己非常稀奇，而且这已经在见道中说过了。另外，如果此处经典的意义是修道，仅仅是修道，那么“行十力，不屈服，作怙主”等语，此处经典中对如来十力和四无畏的解释，自己已经详细研究过了，怎么会不矛盾呢？因此，即使心被嫉妒搅乱，也应该保持正念来说话。同样，这位班智达说，论师对《八千颂》的讲解前后有很多错误，我因为担心文字繁多所以没有写出来，希望善于了解的人们仔细考察后舍弃。这也是像之前一样，对没有过失的事情，仅仅因为嫉妒而想要挑刺。修道是殊胜的，如果不通过它，就无法通过其他的波罗蜜多或者有漏法获得成佛。大菩萨们说，这部佛母能够压倒布施波罗蜜多，乃至禅定波罗蜜多，就像盲人虽然很多，但如果没有有眼之人，就无法进入城市一样。修道不会对一切事物显现执着，即，通达一切诸法的差别，没有生灭和所缘，是为加行或修道。直到现观为止，没有显现执着，没有生，没有事物，没有产生，没有所缘，没有灭亡，因此要显现修持佛母。修道能够创造，即，将先前具有如是自性等的道的功德之法，在瑜伽士修道者的相续中生起，即，如何不缘，不取，不住，不舍，不显现贪着，像那样。
English
In Abhidharma, it is said here that one should cultivate the uncontaminated attainment, which is only the path of cultivation. Then, how should it be in the state of warmth, etc.? And, the suffering to be abandoned by the sight of the upper realm, From pages 801 to 818. It is refuted by subsequent forbearance, because the previous teachers have already proven it. Therefore, saying that it is very amazing to abandon it by Dharma forbearance is a refutation. This is just to show that oneself is very amazing, and this has already been said in the path of seeing. Furthermore, if the meaning of the sutra in this case is cultivation, only cultivation, then the words "acting with the ten powers, not yielding, being a protector," etc., in this sutra, the explanation of the ten powers and four fearlessnesses of the Tathagata, you have already studied in detail, how can it not be contradictory? Therefore, even if the mind is disturbed by jealousy, one should maintain mindfulness and speak. Similarly, this Pandit says that there are many errors in the teacher's explanation of the Eight Thousand Verses, both before and after. I have not written them because I am worried about the abundance of words. I hope that those who are good at understanding will carefully examine and abandon them. This is also like before, wanting to find fault with something that has no fault, just because of jealousy. Cultivation is supreme, and without it, one cannot attain Buddhahood through other perfections or contaminated dharmas. Great Bodhisattvas say that this Bhagavati can overwhelm the perfection of generosity, and even the perfection of meditation, just as even though there are many blind people, they cannot enter the city without someone with eyes. The path of cultivation does not manifest attachment to all things, that is, understanding the differences of all dharmas, without arising and ceasing and without objects. It is the practice or cultivation. Until the realization of omniscience, there is no manifestation of attachment, no arising, no thing, no production, no object, no destruction, therefore one should manifest and practice the Bhagavati. The path of cultivation can create, that is, to generate the qualities of the path that previously possessed such a nature, etc., in the continuum of the yogi cultivator, that is, how not to focus, not to take, not to dwell, not to abandon, not to manifest attachment, like that.