Chinese
据说，自性有九种这样的意乐是为了他人的利益。对三宝生起随喜、回向和作六种。对此，第一种观点不合理，因为这样认为没有证据，并且从二地开始就有回向和随喜，而意乐在五地及以上存在，没有妨碍。第二种观点也不合理，因为圣者所说的为他利用意乐是无间瑜伽，这与资粮道相违。而且，圣者的观点认为作是修道二者的作用，修道本身被认为是圣道，不认为在凡夫地有，因为圣者和论师都没有在凡夫地使用修道的术语。在《般若心经广释》中也说：行持有很多种，凡夫地在资粮道上是意乐的行持。其中，意乐的行持有三种：自利、他利、自他利，每一种又各自有小等差别，分为
English
It is said that the nine kinds of such aspirations in self-nature are for the benefit of others. Six are established: rejoicing, dedication, and action towards the Three Jewels. To this, the first view is unreasonable, because there is no proof for such an assertion, and dedication and rejoicing exist from the second ground onwards, and there is no obstacle to the existence of aspiration on the fifth ground and above. The second view is also unreasonable, because the aspiration for the benefit of others, as explained by the noble ones, is the uninterrupted yoga, which contradicts the path of accumulation. Moreover, the noble ones consider action to be the function of both the path of meditation, and the path of meditation itself is considered the noble path, and it is not considered to exist on the ground of ordinary beings, because neither the noble ones nor the teachers have used the term "path of meditation" on it. In the Extensive Commentary on the Heart Sutra, it is also said: "Practice has many aspects, and on the path of accumulation on the ground of ordinary individuals, it is the practice of aspiration." Among these, there are three types of aspiration practice: self-benefit, other-benefit, and self-and-other benefit, each of which is further divided into small, etc.,
Tibetan
པ། བསྔོ་བ། ཡི་རང་ངོ༌། དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་པོ་ དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྒོམ་ལམ་དང་པོ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། བྱེད་པ་དྲུག་པར་ཡུམ་གྱིས་ས་ཕྱོགས་མཆོད་པའི་གནས་སུ་བྱས་པར་གསུངས་པ་ལ་འཕྲོས་ནས་ཡུམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བསོད་ནམས་གང་ཆེ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྩ་བ། ཡན་ལག །ཉིང་ལག་གི་དབྱེ་བ་དང༌། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མོས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ན་རང་གི་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བར་འཆད་ཀྱང་གནས་དོན་ནི་འགྲེལ་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆུང་ངུའི་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་སོགས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཞི། མོས་པའི་ཡུལ། མོས་པའི་ངོ་བོ། མོས་པའི་རྒྱུ། མོས་པའི་བྱེད་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱན་སྣང་དུ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཙོ་བོར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་མཆོད་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་ལ། དག་ལྡན་ལས། གང་ལ་མོས་ཤེ་ན། མདོ་ལས་བསྟན་པའི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མ་ལ་འདྲི་བ་དང་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་སྤྱོད་པ་དང༌། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ནས་མར་མེའི་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་མཆོད་པ་ལའོ། ཞེས་གཞུང་གི་ཡུམ་འདི་འདྲི་ཀློག་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་ལ་མོས་པས་དེ་མོས་ཡུལ་དུ་འཆད་པ་ནི། མདོའི་ཚིག་ཟིན་དང་མཐུན་ཡང་ངེས་པར་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མོས་པ་གཙོ་བས་སྔ་མ་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། སྤྱིའི་ངོ་བོ་ནི། འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས། འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་བཏུས་སུ་སེམས་བྱུང་མོས་པ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གཅིག་ཏུ་བསམས་སོ། །དག་ལྡན་ལས། མོས་པ་ནི་དད་པ་དང་འདུན་པ་སྟེ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ཞེས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་དང་ཡུལ་དེ་འདོད་པ་ལ་བཤད་དོ། །བྱེ་བྲག་གི་ངོ་བོ་ནི། ཉི་སྣང་ལས། རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་ནི་གང་གིས་རང་གི་དོན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་གྱི་དོན་ཡང་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱེད་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ནི་གང་གིས་གཉིས་ཀའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ནི་གང་གིས་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞེས་བསམ་པ་གཞན་དོན་དང་མ་བྲལ་ཡང་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་དང༌། གཉིས་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་བཅས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་མི་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་གསུངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལུང་རིགས་རྣམ་དག་གོ །བཞི་པ་ནི། སྔ་མ་ལྟར་ན་གྲུབ་མཐའ་ ལ་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་པ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དང་མི་འདོད་པ་བཟློག་ནས་ཡུམ་ལ་ངེས་ཤེས་དང་དོན་གཉེར་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་ཡང་སྔར་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དབྱེ་གཞི་ནི། སྒོམ་ལམ་མོས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཡང་ན་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བར་མ་ཟད་པའོ། །དབྱེ་ངོ་ནི། རང་དོན་གཉིས་དོན་གཞན་དོན་མོས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བསམ་པས་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་བས་རང་གི་དོན་ལ་སྟེ་དོན་དུ་དང་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་དང་གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཡོད་པས་སོ། །ཡུམ་ལ་མོས་པའི་དགོས་པ་ནི། རང་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་མོས་པ་སྒོམ་པ་བཞིན་དགེ་བའི་ཆོས་དོན་ཕུན་ཚོགས་གསུམ་མཐོང་བ་སྟེ་ཐོབ་པའི་རྟེན་ནམ་རྒྱུ་བྱེད་པའོ། །དགོས་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་མོས་པ་གསུམ་པོ་དེ་བསྒོམས་མ་ཐག་ཏུ་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་དོན་གསུམ་པོ་དེ་ཐོབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དང་པོར་མོས་པ་བསྒོམས་མ་ཐག་ཏུ་དོན་གསུམ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དེ། མོས་ཡུལ་ཀྱི་ཡུམ་ལ་མོས་པ་ཙམ་སྒོམ་པའི་རྒྱུའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱན་སྣང་དུ། དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དང་པོ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ པའི་ངོ་བོ་མོས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་དོན་དང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལ། ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དེ་བདག་མེད་པ་ལས་མ་འདས་པར་རམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཅོམ་ལྡན་འ
Chinese
礼敬。回向。随喜。第一部分分为二：正文和利益。正文分为三，第一是：三个之中，所说的第一个修道是信解作意。经的关联是：在第六个“做”中，说到佛母将地方作为供养之处，由此引申出供养佛母和佛陀舍利哪个功德更大，在回答这个问题时说了这些。第二部分分为四：根本、支分、支分的差别和总结意义。第一是：信解应知有三种。即“何处自己的”等等。如此区分的原因是，虽然童子祥以成为法身、报身、化身三身之因的角度来解释，但实际意义如注释所说。第二是：那也是等等。第三是：小小的等等。第四是：那样的话等等。这些又该如何理解呢？这里有四点：信解的对境、信解的体性、信解的因、信解的作用。第一是：在《庄严经释》中说：“般若波罗蜜无二，彼智慧即如来。”以这种方式，主要是法身的如来本身就是佛母。因此，如果供养能显示佛母的胜者之母，那么因为供养了遍知智慧之身，所以会产生许多功德。这样说了。在《具足清净》中说：“信解什么呢？就是对经中所说的薄伽梵母进行请问和读诵等行为，以及从鲜花等直到灯供的供养。”因此，对经中的佛母进行请问和读诵，以及用鲜花等供养她，因为信解这些而将这些解释为信解的对境。虽然这与经文的字面意思相符，但必须以信解道和果为主，所以前者更好。第二部分分为二，其中，共同的体性是：如《词句明释》所说：“此之体性即是对已决定的事物确定地执著。”出现的情况是，在《摄类学》中，心所信解被认为是与已确定的事物相同。在《具足清净》中说：“信解是信心和欲望，即是信任和希求的相。”因此，解释为信任的信心和希求的对境。个别的体性是：在《日光释》中说：自己的利益的信解是哪
English
Reverence. Dedication. Rejoicing. The first part has two: the actual and the benefits. The actual has three, the first is: Among the three, the first path of meditation is said to be faith and attention. The connection of the sutra is: In the sixth "doing," it is said that the Buddha's mother made the place a place of offering, from which it is inferred which is more meritorious to offer to the Buddha's mother and the Buddha's relics, and these were said in response to this question. The second part has four: the root, the branch, the difference of the branch, and the summary of the meaning. The first is: Faith should be known in three ways. That is, "Where is one's own," etc. The reason for distinguishing in this way is that although the Youthful Glory explains it from the perspective of becoming the cause of the three bodies of Dharma, Enjoyment, and Emanation, the actual meaning is as the commentary says. The second is: That is also, etc. The third is: Small, etc. The fourth is: In that way, etc. How should these be understood? There are four things here: the object of faith, the nature of faith, the cause of faith, and the function of faith. The first is: In the Ornament Manifestation, it says: "Prajnaparamita is non-dual, that wisdom is the Tathagata." In this way, the Tathagata of the Dharmakaya itself is mainly the Buddha's mother. Therefore, if you offer to the victorious mother who can show the Buddha's mother, then because you are offering to the body of omniscient wisdom, you will generate a lot of merit. It was said like this. In Pure Perfection, it says: "What do you believe in? It is the behavior of asking and reading the Bhagavati mother mentioned in the sutra, and the offering from flowers to the end of the lamp." Therefore, asking and reading the Buddha's mother in the sutra, and offering her with flowers, etc., because of believing in these, these are explained as the object of faith. Although this is in accordance with the literal meaning of the sutra, it is necessary to focus on believing in the path and the fruit, so the former is better. The second part has two, of which the common nature is: As the Clear Words says, "The nature of this is to firmly grasp the determined object." The occurrence is that in the Compendium, the mental factor of faith is considered to be the same as the determined object. In Pure Perfection, it says: "Faith is faith and desire, that is, the characteristic of trust and desire." Therefore, it is explained as the faith of trust and the object of desire. The individual nature is: In the Sunlight Explanation, it says: What is the faith of one's own benefit?
Chinese
以自己的利益而行事，也以专门为他人利益的自性而行事。自己和他人的利益，是指以何者能成办两者的利益。他人的利益，是指变成仅仅为了他人的利益，即是说，虽然心念不离利他，但在加行上有所差别。第二种情况是，加行是有间断的。第三种情况是，加行没有间断，这是说加行是否持续进行的差别。第三个是，教证和理证完全清净。第四个是，如果按照前者，则是为了遣除对宗派的怀疑，如果按照后者，则是为了遣除不相信和不希望，从而对佛母产生定解和极大的希求。第三个方面也如前一样有四点，第一点中有四点。分类的依据是：仅仅是修道生起信心的体性。或者说，不仅将有漏的修道分为三种。分类的体性是：自利、二利、利他三种信心的相。分类的理由是：虽然在心念上观照他利没有差别，但在加行上，有为了自己的利益，即为了利益，为了自己和他人的利益，以及为了所化他人的利益而观照佛母这三种情况。对佛母生起信心的必要是：为了自己、两者以及他人的利益，如所信解般修习，从而见到善法义圆满的三种功德，即成为获得的所依或因。对于必要而产生的辩驳的消除是：如果这样，那么这三种信解在修习之后立即会显现果，因为如自己所信解的那样，成为获得这三种利益的所依，如果这样问，没有过失，因为即使那样，最初在修习信解之后也不会立即显现三种利益，因为这是以信解之境的佛母仅仅修习信解的因的道的力量所致，即因为这个缘故。《现观庄严论释》中说：因此，如所信解般，见到善法的所依是修习道的力的缘故，所以最初不显现的体性是信解应当宣说的。也就是，自利、自他利和他利，这是以根本的分类而有的三种情况。如所信解般，那是不超出无我的，或者与证悟无我相随顺的薄伽梵……
English
It acts by accomplishing its own benefit, and also acts by the nature of specially doing the benefit of others. The benefit of oneself and others is that by which one accomplishes the benefit of both. The benefit of others is that which becomes solely for the benefit of others, that is to say, although the mind is not separated from benefiting others, there is a difference in the application. The second case is that the application is interrupted. The third case is that the application is uninterrupted, which means the difference between whether the application is continuously engaged or not. The third is that the scriptural authority and reasoning are completely pure. The fourth is that, according to the former, it is to dispel doubts about the tenets, and according to the latter, it is to dispel disbelief and unwillingness, thereby generating definite understanding and great desire for the Mother. The third aspect also has four points as before, and the first point has four points. The basis of division is: the nature of merely generating faith in the path of meditation. Or, not only dividing the contaminated path of meditation into three. The nature of division is: the three aspects of faith in self-benefit, two-benefit, and other-benefit. The reason for dividing is: although there is no difference in focusing on the benefit of others in the mind, in the application, there are three situations of focusing on the Mother for one's own benefit, that is, for benefit, for the benefit of oneself and others, and for the benefit of other disciples. The necessity of generating faith in the Mother is: for the benefit of oneself, both, and others, practicing as one believes, thereby seeing the three perfections of virtuous Dharma, that is, becoming the basis or cause of attainment. The elimination of the debate arising from the necessity is: if so, then these three kinds of faith will immediately manifest the result after practice, because as one believes, it becomes the basis for obtaining these three benefits, if asked in this way, there is no fault, because even so, the three benefits will not immediately manifest after initially practicing faith, because this is due to the power of the path of the cause of merely practicing faith in the Mother, the object of faith, that is, for this reason. In the Ornament Illumination, it says: Therefore, as one believes, seeing the basis of virtuous Dharma is due to the power of practicing the path, so the nature of not initially manifesting is the faith that should be declared. That is, self-benefit, self-other benefit, and other-benefit, these are the three situations that exist with the fundamental division. As one believes, that is not beyond selflessness, or the Bhagavan who is in accordance with the realization of selflessness...