Tibetan
་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང༌། ཞེས་དང༌། ཡུལ་འདི་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའམ་བརྒལ་བའམ་བརྩད་པའམ་འགལ་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་འོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཡུམ་འདི་མཉན་པའི་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་སོ། །ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་ཞི་བ་དང༌། གཞན་གྱིས་བསྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་དང༌། བདག་གཞན་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་དང༌། དེའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི། མྱང་འདས་ནས་བསྔོ་བའི་བར་ཏེ། ཡུམ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་འཕེལ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ཡུམ་འདི་འཛིན་ཞིང་འཆང་བ་དང༌། ཀློག་ཅིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྲུང་བ་དང༌། བསྐྱབ་པ་དང༌། སྦ་བ་མཛད་དེ། ཞེས་དང༌། བདག་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་གཞན་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བར་འགྱུར། ཞེས་དང༌། བྱང་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་དོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྲུང་བ་སོགས་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ལྷས་བྱས་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། ནང་གི་བར་ཆད་སེལ་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྡུག་ བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ན། རིམ་པ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པས་སྡུག་བདེན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤེར་ཕྱིན་དེ་དག་ལ་རྟེན་སོགས་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱིརྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་སྟེ་བླང་བྱར་མེད་པ་དང༌། རྩ་བར་ཕན་ཚུན་རྟགས་ལ་སྦྱར་བ་འགྲེལ་པས་དམ་བཅའ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་མཚོན་པའོ། །སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་དང༌། ཆོས་ཤེས་
Chinese
受持将成为这样，即布施的波罗蜜多等。并且，对于这个地方，心不能为了散乱、超越、争论或违背而来。在那之后，对他们来说，功德将会产生，即听闻此母，次第以三乘必定生起，最终将使痛苦终结。如此说。平息对境的执着，以及他人守护的利益，以及使自他安立于善，以及以此善回向圆满菩提的四种方式所显示的道的刹那四者，从涅槃到回向之间。母是使一切法寂静，而不是使之增长。并且，无论种姓之子或种姓之女，谁受持和执持此母，读诵并完全理解，如理作意，则恒常不断地进行守护、救护和隐藏。并且，我也会舍弃杀生，并且还会真实地劝勉他人舍弃杀生。并且，在行持六度大乘时，凡是完全施舍的布施，也与一切众生共同，以无所缘的方式完全回向于无上圆满菩提。如此说。其中，守护等三者依次是天神所作、由五大变化而来、以及消除内在障碍。第三部分有二：广说和总结要义。第一部分有四：痛苦、集起、灭尽和道谛的形态。第一部分是：以痛苦的刹那四者，是了悟痛苦真理的方式的形态。那是什么呢？依次以究竟的方式，即究竟而言，由于自性无有差别，故痛苦真理的如是性，以及了悟此的佛陀般若波罗蜜多，由于彼等没有所依等，因此境与有境彼等互不承认以一异之名而存在，即没有可取之处，并且在根本上，互相将征相施加于论式，注释则施加于承诺，即是表示。痛苦真理的色等与生灭住三者分离的法界之自性，正是因此而伟大，以及法智。
English
The taking will become like this, namely the perfection of generosity, etc. And, for this place, the mind cannot come for the sake of distraction, transcendence, debate, or opposition. After that, for them, merit will arise, namely, by listening to this mother, the three vehicles will definitely arise in sequence, and ultimately will bring suffering to an end. Thus it is said. Pacifying attachment to objects, and the benefit of being protected by others, and establishing oneself and others in virtue, and the four moments of the path shown by the four ways of dedicating that virtue to perfect enlightenment, from nirvana to dedication. The mother is what makes all dharmas peaceful, not what makes them increase. And, whichever son or daughter of a lineage holds and keeps this mother, reads and fully understands, and properly attends to it, then constantly and continuously protects, saves, and conceals them. And, I will also abandon killing, and will also truly exhort others to abandon killing. And, when practicing the six great perfections, whatever generosity is completely given, is also shared with all sentient beings, and is completely dedicated to unsurpassed perfect enlightenment in an unapprehending way. Thus it is said. Among them, the three, such as protection, are in order what is done by the gods, what comes from the elements, and what eliminates inner obstacles. The third part has two: an extensive explanation and a summary of the meaning. The first part has four: suffering, arising, cessation, and the aspects of the path truth. The first part is: with the four moments of suffering, these are the aspects of how to realize the truth of suffering. What are they? In order, in the ultimate way, that is, ultimately, since there is no difference in nature, therefore the suchness of the truth of suffering, and the Buddha Prajnaparamita who realizes this, since they have no support, etc., therefore the object and the subject do not mutually acknowledge that they exist by the name of one or different, that is, there is nothing to be taken, and fundamentally, mutually applying the sign to the argument, the commentary applies to the promise, that is, it represents. The form of the truth of suffering, etc., is great precisely because it is the nature of the dharmadhatu, which is separate from the three of arising, ceasing, and abiding, and the knowledge of the Dharma.
Tibetan
སུ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་མཐའ་དབུས་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡུལ་ཅན་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང༌། རྗེས་བཟོད་ཀྱི་སྔ་མ་ཆོས་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཚད་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་གཟུགས་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀྱི་ཚད་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་བདེན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གང་ན། རིམ་པ་ལྟར་ ཀུན་འབྱུང་གི་གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་སོགས་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་ལ་གནས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་འབྱུང་གི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་དེར་རྟོགས་པ་དང༌། འདི་ནི་རྒྱན་སྣང་གི་དགོངས་པ་སྟེ་རྩ་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ཀ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཤེས་ལ་གནས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡུམ་དེ་ལ་གནས་པས་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང་སོགས་པས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང༌། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་དེས་ཟིན་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་འགོག་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ན། རིམ་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཉུག་མ་སྟེ་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བསྒོམས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མི་ཟད་ཅིང་གྲངས་མེད་པར་མཉམ་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་དང་རྒྱན་སྣང་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ལྟར་ན་མི་ཟད་པར་བསྔོས་པའོ། །འགོག་པའི་རྗེས་བཟོད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་རིགས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྫོགས་པར་བསྡུས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་ཁོ་ནས་ཡ་ང་བ་སོགས་ཕྱི་དང་ནང་སོ
Chinese
如彼方所示，色等无有边际与中心，如是苦谛之色等，彼等衡量之量，有境亦唯于彼无有专注；如后忍之前者所示，于法智中，如虚空般无量之法界之自性，即是苦谛之色等，彼等有色与否二者之无量。第二者，乃以集谛之四刹那，证悟集谛之真谛之方式之诸相。彼等为何？次第而言， 集谛之色等，以无有真谛之自性之故，无有常断之边，以及等等的有无之边等等；集谛于法智之母中安住，乃是就胜义而言，以法界离戏之自性之故，彼与如来藏无别之故。于集谛之色等之自性中，定执为如来藏，即于彼证悟；此乃庄严显现之密意，根本所说与二者皆应知晓。以安住于法智之故，以执持如来之门而于集谛专注，如是安住于集谛之有境之母中，即于集谛之诸法皆无取舍而修，以及等等无生灭而修；以信解无有真谛之自性为先导，即应修持以此所摄之四无量。第三者，乃以灭谛之四刹那，证悟灭谛之真谛之方式之诸相。彼为何？次第而言，色等之自性本初，即从原始以来，自性，即唯以自之自性而空之十六空性而修；与法界及无尽且无数相同之善根之果，即是获得如来之自性，以及于庄严显现中， 于法界中回向之善根云云，如是则为无尽回向。于灭谛之后忍之般若波罗蜜多中，对治清净之诸种，于一切行相中，即圆满摄集；于灭谛中，以后智之母彼即，唯以此，恐怖等等外与内等
English
Just as it is shown that form, etc., have no beginning, end, or center, so too, the measure of the truth of suffering, such as form, etc., is not focused on that alone. As the former of the subsequent acceptance is shown as the knowledge of Dharma, the very nature of the Dharma realm, which is immeasurable like the sky, is the immeasurable nature of the truth of suffering, such as form, etc., whether they are form or not. The second is the manner in which the four moments of the truth of origin realize the truth of the origin of suffering. What are they? In order, The form, etc., of the origin of suffering, because of the absence of the nature of truth, there is no extreme of permanence or annihilation, and so on, the extreme of existence or non-existence, etc. The abiding of the origin of suffering in the mother of Dharma knowledge is, in the ultimate sense, because of the nature of the Dharma realm, which is free from elaboration, and because it is inseparable from the nature of the Tathagata. In the nature of the form, etc., of the origin of suffering, it is certain to hold to the nature of the Tathagata, that is, to realize it there. This is the intention of the Ornament Manifestation, and both the root statement and the two should be known. Because of abiding in the Dharma knowledge, focusing on the origin of suffering through the door of holding the Tathagata, so too, abiding in the mother of the object of the origin of suffering, that is, meditating on all the Dharmas of the origin of suffering without acceptance or rejection, and so on, meditating without arising or ceasing. Taking faith in the absence of the nature of truth as a preliminary, that is, one should meditate on the four immeasurables encompassed by this. The third is the manner in which the four moments of cessation realize the truth of cessation. What is it? In order, the nature of form, etc., is primordial, that is, from the beginning, the nature, that is, only by its own nature, one meditates on the sixteen emptinesses that are empty; and the fruit of the roots of virtue that are equal to the Dharma realm and are inexhaustible and countless, that is, obtaining the very nature of the Tathagata, and in the Ornament Manifestation, The virtue dedicated to the Dharma realm, and so on, is said to be inexhaustibly dedicated. In the Prajnaparamita of the subsequent acceptance of cessation, the types of antidotes that are completely purified are completely gathered in all aspects; in cessation, the mother of subsequent knowledge, that is, only by this, fear, etc., outer and inner, etc.