Chinese
那些人认为大乘的见道有十六个刹那，这与经中多次宣说的并不矛盾。因为其他的经文中，如“第二个刹那”等，认为最后的十五个刹那属于修道，所以认为它们是假立的。如果见道不是假立的，那么也不是真实的，因此与所说的见道十六个刹那相违背。这种说法在您自己视为标准的《六十正理论》的根本和注释中，以及这位论师的观点中并不存在。后者已经说过，前者将在后面解释。第三部分分为两点。从中观的角度来说，《六十正理论》中说：“在法智之后，如果对此有区分，即使是非常微小的物质，以何种方式假立为生，不善巧者，不见缘起之义。”在注释中说：“如此，以缘起无生灭为对境的法智，由于三谛是缘起而自性不生，涅槃也是它的自性，因此证悟只是一种。如果这样，如何安立见道的十五个刹那？有些部派不承认见道的十五个刹那，而认为证悟只是一种，他们的观点与此并不矛盾。那些认为有十五个刹那的人，也是为了利益那些被调伏的众生，将一个智慧的体性分开，安立为十五个部分。”它的意思是：通过了解缘起之法无生灭，也就能了知痛苦、集、道这三者的自性也是无生灭的。而这个自性也是灭的自性，因此能同时了知四谛的自性。在法智之后，不是以某种方式次第证悟的。因此，证悟只是一种。然而，安立十五个或十六个刹那，是为了利益那些喜欢广说的人，因为不畏惧四谛的自性，以如理作意的方式了知法忍，从而生起法智。在后智的时候也是如此。
English
Those who consider the path of seeing in the Mahayana to have sixteen moments, how does this not contradict the many statements in the scriptures? Because other scriptures, such as "the second moment," etc., consider the last fifteen moments to belong to the path of cultivation, so they are considered to be imputed. If the path of seeing is not imputed, then it is also not real, therefore it contradicts the statement that the path of seeing has sixteen moments. This statement is not found in the root and commentary of the Sixty Stanzas on Reasoning, which you yourself consider to be the standard, nor in the view of this teacher. The latter has already been stated, and the former will be explained later. The third part is divided into two points. From the perspective of the Middle Way, the Sixty Stanzas on Reasoning says: "After the knowledge of Dharma, if there is a distinction in this, even the most subtle object, by what means is it imputed to be born? The unskilled one does not see the meaning of dependent origination." In the commentary, it says: "Thus, the knowledge of Dharma, which takes dependent origination as its object, which is without arising and ceasing, because the three truths are dependently originated and without self-nature, Nirvana is also its self-nature, therefore realization is only one. If so, how are the fifteen moments of the path of seeing established? Some schools do not accept the fifteen moments of the path of seeing, but consider realization to be only one, their view does not contradict this. Those who believe in fifteen moments, also for the benefit of those who are tamed, divide one nature of wisdom and establish it as fifteen parts." Its meaning is: by knowing that the Dharma of dependent origination is without arising and ceasing, one can also know that the nature of suffering, origin, and path are also without arising and ceasing. And this nature is also the nature of cessation, therefore one can simultaneously know the nature of the four truths. After the knowledge of Dharma, it is not realized sequentially in a certain way. Therefore, realization is only one. However, the establishment of fifteen or sixteen moments is for the benefit of those who like elaboration, because they are not afraid of the nature of the four truths, and by knowing the Dharma-tolerance in a proper way, Dharma-knowledge arises. The same is true at the time of subsequent knowledge.
Tibetan
་ལྟར་མི་སྐྲག་ཅིང་རིག་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་རྗེས་བཟོད་དང་རྗེས་ཤེས་སོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །བསྡུ་བ་ལས་གསུངས་ཚུལ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བསྟན་པ་གནས་པ་རྒྱས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཤེས་ པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་སེམས་བཞི་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་སེམས་བཞི་དང༌། དུས་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་སེམས་ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པ་གཅིག་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་བསྡུས་ན་སེམས་དགུར་འགྱུར་བས་དེ་དག་གིས་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས་བཟོད་བཞི་དང་རྗེས་ཤེས་ཕྱོགས་མཐུན་རྗེས་བཟོད་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་གཅིག་སྟེ་དགུས་ཞེས་འབྱུང་ཡང་ཤེས་པ་ཡོད་པས་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་གཞག་གོ །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པར་བཞག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཅིག་ཁོ་ནས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་བརྩམས་ཏེ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་གཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བཤད་ཅིང༌། དེ་ཡང་དང་པོ་བསྟན་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་གདུལ་བྱའི་ངོར་བཤད་པ་སྤྲོས་བཅས་དང༌། གཉིས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ངེས་དོན་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཏུ་མཛད་ཅིང༌། ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་ཡང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་རྣམ་གཞག་ཙམ་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་མའི་བཞེད་པ་སྔར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་ པ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཁས་བླངས་ན་རེ་ཞིག་ལ་བསྐྱང་བདེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། སྒོམ་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད། རྣམ་པ་མ་བཤད་པར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཤད་དོ། །གང་ན། མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ཕྱིའི་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་འདིའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ལ་བཟོད་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་དུ་ན། ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་སྟེ་སྐབས་སུའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནིའོ། །འདི་
Chinese
像那样不害怕且具有智慧能力，因此认为是后忍和后智。在《摄类学》中是这样说的，如云：教法住立、兴盛、安立，具有戏论和，胜义安立，各自自证，没有戏论。其中就第一种安立而言，与法智之品相符之心四种，以及随之证悟之智的品相符之心四种，在何时这八种心生起之时，直至那时，在其后紧接着生起完全修习的唯有寂止之心，如果将这些合起来，则成为九种心，这些将使见道完全圆满。如是，法智之品相符的法忍四种和后智之品相符的后忍四种，共八种，以及寂止之心一种，共九种，这样说，但因为有智，所以是十六种的安立。又，在那里面说，就第二种安立而言，仅仅一个与如实性智相同的心，从心的自性开始，就能使见道完全圆满，这样说，一个以如实性为境的心就能圆满。而且，第一个是为了教法住立，对所化众生宣说，是有戏论的，第二个是，瑜伽士相续中生起之理，是究竟意义无戏论的安立。在《摄类学释》中也说十六种只是安立而已。这样一来，如果将后一种观点与之前所说的论师的观点合二为一而接受，暂时来说是容易修持的。第二，分三：见道的体性简略地显示，修习之理的相状广说，驳斥不宣说相状的观点。第一分二，第一是，已说。在哪里说呢？这个见道具有外在的利益。通过什么方式呢？通过在有漏的二谛和无漏的二谛，共四谛上，以忍智的刹那四种四种显示的方式。在哪里呢？在道智本身，即在此时。第二是，说见道利益巨大。在哪里是所修习的呢？这个。
English
Like that, not being afraid and possessing the power of intelligence, it is therefore considered subsequent forbearance and subsequent wisdom. In the Compendium, it is said as follows: As it is said, the teaching abides, prospers, is established, with elaboration, and the ultimate truth is established, each self-aware, without elaboration. Among them, with regard to the first establishment, four minds that are in accordance with the aspect of the knowledge of dharma, and four minds that are in accordance with the aspect of the knowledge of subsequent realization, for as long as those eight minds arise, until that time, immediately following that, there will also arise one mind that has entered into complete meditation of calm abiding alone. If these are combined, they become nine minds, and these will make the path of seeing completely perfect. Thus, the four dharma-forbearances that are in accordance with the aspect of the knowledge of dharma and the four subsequent-forbearances that are in accordance with the aspect of subsequent knowledge, a total of eight, and one mind of calm abiding, a total of nine, it is said, but because there is knowledge, it is the establishment of sixteen. Also, in that very text, it says, with regard to the second establishment, only one mind that is in accordance with the knowledge of suchness, starting from the nature of the mind, will make the path of seeing completely perfect. Thus, it is said that one mind with suchness as its object will perfect it. Moreover, the first is for the sake of the teaching abiding, explained to the disciples, with elaboration, and the second is, the way it arises in the continuum of the yogi, is the establishment of definitive meaning without elaboration. In the commentary on the Compendium, it is also said that the sixteen are merely establishments. In this way, if the latter view is combined with the view of the teacher mentioned earlier and accepted, it is easy to practice for the time being. Second, there are three: briefly showing the nature of the path of seeing, extensively explaining the aspects of the way of meditation, and refuting the view that does not explain the aspects. First, there are two: the first is, it has been explained. Where? This path of seeing has external benefits. Through what means? Through the means of showing the moments of forbearance and knowledge in four ways each on the two truths with defilements and the two truths without defilements, a total of four truths. Where? In the knowledge of the path itself, that is, at this time. The second is, it is said that the path of seeing is of great benefit. Where is it to be meditated upon? This.