Tibetan
འི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་སླར་ཡང་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ཡང་འཇིག་ལྟ་དང་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཀུན་ནས་བསླང་ལ། དེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཞེན་པ་ལྟར་མེད་པར་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་རིམ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་ཕྱི་མ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མའི་སྒོ་ ནས་མཐོང་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་ལམ་ལ་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཇི་ལྟར་རུང༌། གཞན་ཡང༌། གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས། །ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་རྣམ་པ་ལྟར། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་མི་བྱེད་ན། ཞེས་པ་ལྟར་བདེན་བཞིའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ན། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཡང༌། གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དྲུངས་ནས་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་སྒོམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་གནས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བཟུང་ཡང༌། ཆ་གང་ལ་གོམས་པ་གསལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་སེལ་ནུས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་པས་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་ཆ་གཞན་ལ་མིན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་བར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་སྔོ་མིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་གྱི་རྟག་འཛིན་སེལ་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །མཐོང་ཡང་ངེས་པ་མི་འདྲེན་ན། འཕགས་པ་དང་སོ་སྐྱེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཅི་ཙམ་ཞིག་གསལ་བས་དེ་དག་གི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་ རྒྱུ་དང་གཏན་བྲལ་བ་དེས་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་དགོད་པ་དང༌། དེ་འཐད་མི་འཐད་དཔྱད་པའི་བརྒལ་ལན་འདི་དག་རྒྱན་སྣང་དུ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ན་བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆ་མེད་པས་མཐོང་བའི་ཚེ་མཐའ་དག་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སྒྲོ་འདོགས་བསལ་ཞིང་ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་མཐོང་ལམ་སྒོམ་པར་བཞེད་པས་མཉམ་བཞག་ལ་བཟོད་ཤེས་བཅུ་དྲུག་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་ཡང༌། ཡུལ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་རྒྱུན་གཅིག་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་རྟོགས་ཚུལ་མི་འདྲ་བར་བཤད་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་ལ་བཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རྒྱན་སྣང་དུ། བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ས་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་བར་ནི། མཆོག་གི་དོན་ལ་སོགས་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། ཞེས་པ་ནི། ས་བཅུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་གཉིས་པ་ནས་གཟུང་བ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་ནས་མིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་ཀྱི་ཚེ་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་ལ་བཤད་ཅིང༌། ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་མཆོག་གི་དོན་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པར་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ བཞེད་པ་འདི་རྣམས་ཁུངས་སུ་བྱས་ནས་འཇུག་ཊཱིཀ་ཏུ་བཀོད་པ་ནི་འདིའི་བཞེད་པ་མ་ནོར་བར་བཤད་ལ། ཐུབ་དགོངས་སུ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་བཤད་ནས་མདོ་དང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ལུང་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ལམ་དེ་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བར་བརྩད་པའི་ལན་དུ། མཐོང་སྤང་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་པས་ངེས་པ་འདྲེན་མི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱན་སྣང་གི་བཤད་པ་ཇི་བཞིན་དུ་བཀོད་ཅིང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ལུས་པ་མཐོང་ཡང་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུང་ཤེས་བྱེད་དུ་འདྲེན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། རྒྱན་སྣང་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན་ཞུགས་པ་སོགས་མི་འཐད་པར་གསུངས་ཤིང་གཞན་ཡང་མཐོང་བ་ཙམ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་མི་སྐྱེ་ཞིང་ངེས་པ་སྐྱེ་ན། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལ་དེར་འགྱུར་ཡང༌། སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེ་ཞིང་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མཐོང་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་པས་རང་ལུགས་ལ་ཞུགས་གནས་འཐད་ཅེས་གསུངས་པས་འདོད་པ་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐུབ་དགོངས་སུ། ཆོས་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བཤད་པ་ཁོ་ནའོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་གསུངས་པས་ཀྱང་འདི་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་བཏགས་པ་བའོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །གཞན་དུ་ན་ ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གོ་ཞེས་མང་དུ་བསྟན་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེས། དེ་ལས་གཞན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་གིས་ཐ་མ་བཅོ་ལྔ་སྒོམ་ལམ་དུ་གསུངས་པར་བསམས་ནས་དེ་དག་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མཐོང་ལམ་བཏགས་པ་བ་མ་ཡིན་ན་དངོས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་མཐོང་ལམ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མར་བྱས་པའི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པར་མི་སྣང་སྟེ། ཕྱི་མ་ནི་བརྗོད་ཟིན་ལ་སྔ་མ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དབུ་མ་ནས་བཤད་པ་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། ཆོས་ཤེས་པ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་ན་ནི། །དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང༌། །གང་གིས་སྐྱེ་བར་རྣམ་བཏགས་པ། །རྣམ་པར་མི་མཁས་དེ་ཡིས་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མ་མཐོང༌། ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པས་བདེན་པ་གསུམ་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མཐོང་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་ཇི་ལྟར་བཞག །སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་ མི་འདོད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཟད་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་གི་འདོད་པ་དང་བཤད་པ་འདི་མི་འགལ་ལོ། །གང་དག་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང༌། དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དེ་བསྟན་པས་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཆར་ཕྱེ་ནས་ཆ་བཅོ་ལྔར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་ལམ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་རྟོགས་ལ། རང་བཞིན་དེ་ཡང་འགོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདེན་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅིག་ཅར་རྟོགས་ཀྱི། ཆོས་ཤེས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་རྟོགས་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔའམ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་བཞག་སྟེ། བདེན་བཞིའི་རང་བཞིན་ལ་མི་སྐྲག་པས་ཆོས་བཟོད་ཚུལ་བཞིན་དུ་རིག་པས་ཆོས་ཤེས། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་ཡང་དེ
Chinese
因为生起以彼真如为境的无漏智慧，所以不可能再次将未见之物变为可见。所断之物的断除方式是，由对坏聚见和贪著等烦恼实有显现的执著所引发。从其中解脱，是因为见到如执著般的不存在。对此也没有次第。第二种观点是，后一种观点不合理。如果那样，一刹那间就圆满了见道所证悟的一切相，因此没有通过剩余相来修习见道的必要。见道的入与住的安立又如何成立？此外，如“从见相似色法中，如鱼鳞上银色般。若以错乱之因故，不作其他功德合。”所说，仅仅见到四谛的真如，就不会对相反的方向妄加增益。虽然各自证悟的现观会成为一刹那，但在某种时候，由于某些错乱之因，存在着对相反方向妄加增益的其他相。为了从根本上拔除它，还有通过其他相来修习的必要。因此，入流果的入与果位的住也是合理的。因此，虽然识取了四谛真如的一切相，但由于对某个部分串习明显等力量，能够消除增益之相，那一部分就是对治成为其障碍的障碍的量，而不是对其他部分。虽然见到蓝色和刹那没有差别，但就像不能消除增益非蓝色的常执一样。如果见到却不能引生定解，那么圣者和凡夫又有什么差别呢？也不应这样说，因为由于多少相明显，那些识与错乱之因彻底分离，因此那些（圣者）才显得殊胜。这些安立宗义，以及辩论其合理与否的辩驳，都出现在《庄严经论》中。就像这样，因为四谛的真如没有分，所以在见的时候虽然见到了全部，但见到并不遍及引生定解。为了消除增益并生起定解，所以主张以十六行相修习见道，因此在等持中次第生起十六忍智。
English
Because the stainless wisdom that has the suchness itself as its object arises, it is impossible to make the unseen seen again. The way to abandon what is to be abandoned is also aroused by clinging to the appearance of the afflictions of the view of the perishable and attachment, etc., as real objects. Liberation from that is because of seeing that it does not exist as it is clung to. There is no order to that either. The second is: the latter system is not reasonable. If that is the case, then in one moment all aspects of what is to be realized on the path of seeing are complete, so there is no need to cultivate the path of seeing through the remaining aspects. How can the establishment of entering and abiding on the path of seeing be established? Furthermore, as it says, "From seeing similar colors, like silver on fish scales. If you do not combine other qualities because of the cause of confusion," just seeing the suchness of the four truths will not add anything to the opposite direction. Although the direct realization of individual realization will become one moment, at some time, because of some causes of confusion, there are other aspects of adding to the opposite direction. In order to uproot it, there is also a need to cultivate other aspects. Therefore, the state of entering the stream and abiding in the fruit is also reasonable. Therefore, although consciousness grasps all aspects of the suchness of the four truths, the part that is accustomed to being clear, etc., is able to eliminate the imputed aspect, and that part is the measure for eliminating the obscuration that has become its obstacle, but not for other parts. Although there is no difference between seeing blue and a moment, it is like not being able to eliminate the constant clinging that imputes non-blue. If you see it but do not lead to certainty, then what is the difference between a noble one and an ordinary person? It should not be said that the knowledge of those (noble ones) is completely separated from the cause of confusion because of how much the aspects are clear, so those (noble ones) are superior. These establishments of tenets and the debates about whether they are reasonable or not appear in the Ornament for Clear Realization. Like this, because the suchness of the four truths has no parts, although all are seen at the time of seeing, seeing does not pervade leading to certainty. In order to eliminate imputation and generate certainty, it is asserted that the path of seeing is cultivated with sixteen aspects, so sixteen knowledges of forbearance arise in order in meditative equipoise.
Chinese
而且，由於對事物本性的理解方式沒有不同，是恆常一致的，因此，將一個剎那和十六種不同的理解方式描述為後得的引導方式。因此，《現觀莊嚴論》中說：「由於對所有真實的現觀都是相同的，所以第一地的第一個剎那即是見道。從那之後，從第二個剎那開始，直到金剛喻定，由於在至高無上的意義等方面，對法界進行了個別的理解，所以被描述為修道。」這指的是十地而言，是從第二地開始，而不是從對痛苦的法知開始，因為普遍的利益等是在後來的時間裡描述為引導的方式，而且不認為在法知之時會引導至高無上的意義。阿闍黎 將這些觀點作為依據，並將其寫在《入中論》的注釋中，這說明了這個觀點沒有錯誤。在《能仁密意顯明論》中，將個別理解的現觀描述為一個剎那，並引用了經部和《六十正理論》的教證作為證據。如果這樣，那麼對於已入流者等，見道就不能被擱置，作為對此爭論的回應，就像《現觀莊嚴論》的解釋一樣，因為有見斷的增益等，所以無法引導。即使完全看見了真如，也依賴於確定而將其描述為普遍的利益，引用阿闍黎的教證作為證據是非常錯誤的，因為《現觀莊嚴論》中如前所述，如果認為個別理解的現觀是一個剎那，那麼已入流者等就不合理，而且，僅僅看見並不會產生增益，而且會產生確定，如果個別理解的現觀是那樣，那麼就會變成那樣，但是由於會產生增益並且不會產生確定。為了那個目的，由於有以其他方式修持見道的，所以在自己的宗派中，已入流者是合理的，這樣說了，所以將對那個觀點的損害作為成立的證據來引用。另外，在《能仁密意顯明論》中，法知等十五個剎那也都是見道，這只是一種名言上的說法。由於被說成是修道，所以也明確地說明了這些都是見道的假立。否則的話， 兩大車軌
English
Moreover, since the way of understanding the nature of things is not different, it is constant and consistent, therefore, describing one moment and sixteen different ways of understanding as the way of leading to post-attainment. Therefore, in the Ornament of Clear Realization, it says, "Since the clear realizations of all truths are the same, the first moment of the first ground is the path of seeing. After that, from the second moment onwards, up to the Vajra-like Samadhi, because of individually understanding the realm of phenomena in terms of the supreme meaning and so on, it is described as the path of meditation." This refers to the ten grounds, starting from the second ground, not from the knowledge of dharma regarding suffering, because universal benefit and so on are described as the way of leading in later times, and it is not considered that the supreme meaning will be led at the time of the knowledge of dharma. The teacher took these views as the basis and wrote them in the commentary on the Madhyamakavatara, which explains that this view is not wrong. In the "Exposition of the Thought of the Sage", the clear realization of individual understanding is described as one moment, and the scriptures of the Sutra Pitaka and the Sixty Stanzas on Reasoning are cited as evidence. If so, then for those who have entered the stream and so on, the path of seeing cannot be put aside. As a response to this argument, just like the explanation of the Ornament of Clear Realization, because there are gains and so on to be abandoned by seeing, it is impossible to lead. Even if the suchness is completely seen, it relies on certainty and describes it as universal benefit. Citing the teacher's scriptures as evidence is very wrong, because in the Ornament of Clear Realization, as mentioned earlier, if it is thought that the clear realization of individual understanding is one moment, then those who have entered the stream and so on are unreasonable. Moreover, merely seeing does not generate gains, and certainty is generated. If the clear realization of individual understanding is like that, then it will become like that, but because gains are generated and certainty is not generated. For that purpose, since there are those who practice the path of seeing in other ways, in one's own school, those who have entered the stream are reasonable, it was said. Therefore, citing the damage to that view as evidence of establishment. Furthermore, in the "Exposition of the Thought of the Sage", the fifteen moments of the knowledge of dharma and so on are also the path of seeing, which is only a nominal statement. Since it is said to be the path of meditation, it is also clearly stated that these are all imputed as the path of seeing. Otherwise, the two great chariots.