Tibetan
་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་དགུ་ཙམ་ཞིག་སྤོང་བར་བཤད་དེ། འདིའི་ལྟར་ན་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡིན་ཞིང་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་གནས་ཀྱང་འོང་ངོ༌། །བཞི་པ་ནི། དེ་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་གསོག་པའི་དུས་ནི་མཛོད་ལས། བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། ཞེས་དང༌། ས་ལས་ཀྱང་དེ་ལ་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་སོགས་པར་གསུངས་ནས་གཞན་གཉིས་ལ་བཤད་པ་མེད་དོ། །སྔ་མ་རྣམས་ན་རེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་བརྒྱ་ཡི་སུམ་གཉིས་དང་སུམ་ཆ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཉིས་བརྒྱ་དང་སུམ་བརྒྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སྔ་མས་ནི་དེ་གསུམ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་བསྐྱེད་བྱའི་ལམ་གྲངས་ཉུང་བ་ལ་བསམས་པར་སྣང་ལ། ཕྱི་མས་ནི་དེ་དག་མཆོག་འབྲིང་དམན་གསུམ་ཡིན་པས་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པས་དོར་བར་བྱའོ། །འོ་ན་གང་ཞེ་ན། ས་ལས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་ལ། ཚོགས་གསོག་པའི་དུས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ལ་བཤད་ནས་གཞན་གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བ་མ་བཤད་པ་དང༌། དྲིན་ལན་བསབ་པ་ ལས། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱས་ཚར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྤྱིར་གསུངས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དུས་མཚུངས་གསུང་བ་ལྟར་འཐད་དོ། །བསྐལ་པ་ལ་བྱང་ཡེས་བར་བསྐལ་དུ་བཤད་པ་ནོར་ཏེ། ས་ལས་གསལ་ཁ་མེད་ཀྱང་མཛོད་འགྲེལ་ལས། བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་དག་ལ་སྤྱད་པས་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། ཞེས་པས་སོ། །དེ་གསུམ་ལས་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་མ་ངེས་པ་འགའ་ཞིག་རང་རྒྱལ་དུ་སོང་བ་ཡིན་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་ཤིང་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ཤིང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་སུ་གྱུར་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་དང༌། དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། གང་དག་གིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནུབ་པ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཤིང་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་སོ། །སྦྱོར་ལམ་ཙམ་སྐྱེད་པའི་སོ་སྐྱེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་རང་རྒྱལ་ཡང་ཡོད་པར་གཞན་དག་ཟེར་ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་ཀྱང་ས་ཡི་དངོས་གཞིའི་རང་ལུགས་ལ་ལམ་གཞན་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་རང་རྒྱལ་ལ་ཡང་དེ་གསུམ་འབྱེད་པར་མངོན་ལ། དེ་ཡང་དང་པོ་རིགས་ངེས་པ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་མ་ངེས་པར་ཀུན་བཏུས་ལས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་གང་ཞེ་ན།
Chinese
据说要断除顶峰的九种禅定。按照这种说法，就是先有了离欲，也会有不来果和入流果。第四，关于这三者积累资粮的时间，《俱舍论》中说：“犀角部要一百劫的修行。”《地论》中也说，对于他们要一百劫积累资粮等等，而对另外两种没有说明。先前的人说，后两种是一百劫的三分之二和三分之一。有些人说是两百和三百年。先前的人似乎认为，这三者后面的那些，在最后有的时候，要生起的道次第的数量少。后面的人则认为，他们是上中下三种，这样想是没有论据的，所以应该舍弃。那么是什么呢？《地论》中也显示了细微的差别，对于积累资粮的时间，只说了像犀角部，而没有说另外两种的不同。在报答恩情中说：“独觉佛要一百大劫才能圆满。”普遍这样说，所以一切时间相同，这样说是合理的。把劫说成净秽中劫是错误的。虽然《地论》中没有明确说明，但是《俱舍论释》中说：“一百大劫中，用于清净菩提的资粮，就会变成像犀角部一样。”因此，这三者中，后两种是不确定的声闻种姓的一些人成了独觉。如《俱舍论释》中说：“独觉佛有两种，积累和修行，以及像犀角部一样。其中积累和修行的人，是指先前是声闻种姓的独觉。”以及，在那的解释中说：“那些生起了入流果和一来果，在佛的教法衰败时，自己在这里获得阿罗汉果的，就是积累和修行。”《俱舍论释》中说，也有先发起了加行道，然后成为独觉的凡夫，其他人是这样说的。虽然这样说了，但是在地的真实自性上，对于没有先经历其他道的独觉，也明显有这三种分别。也就是，第一个是种姓决定的，后两个是不确定的。《摄类学》中说：“什么是独觉乘的行者呢？”
English
It is said that about nine meditations of the peak are to be abandoned. According to this, detachment is prior, and the fruits of non-return and stream-entry will also come. Fourth, regarding the time for these three to accumulate merit, the Treasury says, "The rhinoceros horn takes a hundred kalpas of practice." The Land also says that for them, merit is accumulated for a hundred kalpas, etc., but there is no mention of the other two. The former ones say that the latter two are two-thirds and one-third of a hundred. Some say two hundred and three hundred. The former seems to think that the latter of these three, in their last existence, have fewer paths to generate. The latter thinks that they are superior, middling, and inferior, but there is no proof for this, so it should be abandoned. What then? The Land also shows subtle differences, and only speaks of the accumulation of merit like the rhinoceros horn, without mentioning the differences between the other two. In repaying kindness, it says, "Solitary Buddhas will be perfected in a hundred great kalpas." This is said generally, so it is reasonable to say that all times are the same. It is wrong to say that a kalpa is a pure or impure intermediate kalpa. Although the Land does not explicitly state this, the Treasury Commentary says, "In a hundred great kalpas, using the accumulations of pure Bodhi, one becomes like a rhinoceros horn." Therefore, of these three, the latter two are some uncertain Hearer lineages who have become solitary conquerors. As the Treasury Commentary says, "Solitary Buddhas are of two types: those who accumulate and practice, and those who are like rhinoceros horns. Among them, those who accumulate and practice are called solitary conquerors who previously belonged to the Hearer lineage." And, in its explanation, it says, "Those who generate the fruits of stream-entry and once-return, and who attain Arhatship here when the Buddha's teachings decline, are those who accumulate and practice." The Treasury Commentary says that there are also ordinary beings who first generate the path of joining and then become solitary conquerors, as others say. Although it is said in this way, in the actual nature of the Land, it is evident that there are also these three distinctions for solitary conquerors who have not previously experienced other paths. That is, the first is lineage-determined, and the latter two are uncertain. The Compendium says, "What is the vehicle of the Solitary Buddha practitioner?"
Tibetan
རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ངེས་པའམ་མ་ངེས་པ་ལ་ གནས་པ་དང༌། ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་ཐུགས་དང༌། ལུས་ཀྱི་གནས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལྷུར་ལེན་པ་དང༌། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་གནས་པ་ནི་གསུམ་ག་ལ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསེ་རུ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་གཅིག་པུ་ལ་དགའ་ཞིང་གཅིག་པུར་གནས་ལ། ལྷག་མ་གཉིས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་ནས་ཚོགས་དང་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གྲོང་ངམ་གྲོང་རྡལ་གང་དུ་རྟེན་ཅིང་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལུས་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་པ་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པ་དང་དྲན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་པས་གྲོང་ལ་སོགས་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་སྟེ། དམན་པ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བར་བྱེད་པ་ན་ཡང་ལུས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། ངག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་གྱི། ངག་གིས་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་དུ་མ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །བདུན་པ་ལ་གཉིས་ལས། སྤྱིའི་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ལུང་མེད་པར་བདག་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་དང་པོའི་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། འགྲེལ་བཤད་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསེ་རུ་དག་གཉིས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་གཞན་དག་དང་མི་འདྲེ་བར་གནས་པས་ན་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཞེས་ བྱའོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ནི་བོད་སྔ་མ་རྣམས་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པས་ཚོགས་སྤྱོད་ཅེས་འཆད་ཀྱང༌། གཞུང་རྣམས་ལས་ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་དང་ཚོགས་ཤིང་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བགྲོད་པ་པོ་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར། བགྲོད་པར་བྱ་བ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ། དེའི་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཁྱད་པར་དངོས་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམན་མཆོག་གི་རིམ་པ་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ལས་རང་རྒྱལ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་གསུངས་ཏེ། དགོས་པ་ནི། ཉན་རང་གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་ན་དེའི་ལམ་ཉན་ཐོས་ལས་ལོགས་སུ་འཆད་མི་རིགས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཆོས་གང་གིས་ན་རང་རྒྱལ་དེ་དག་གི་ལམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་
Chinese
关于独觉佛的法性，确定或不确定地安住等。第五，关于心和身的安住两种。第一，对于甚深法生起信乐，并且对于甚深缘起分别观察而精进，以及忆念并安住于三种解脱门，这三者是相同的。第二，如犀牛角般行持，是喜欢独自一人并安住于独自一人，其余两种则与此相反，会与僧众一起安住。第六，所有这些，无论依止并安住在村庄或城镇何处，都极其守护身体，极其调伏诸根，并且极其安住于正念，从而在村庄等地行乞。在慈爱下劣者时，也是以身体来做，而不是用语言，因为他们也是以身体来宣说佛法，而不是用语言，并且为了遣除嗔恨者，不会示现种种神变。第七，分为两种。 общей 解释 общей 含义是：如《俱舍论释》中所说：“因为没有教证，为了自己独自一人而证悟成佛，所以是独觉佛。” 这样。具体解释第一个词的含义是：如《释论》中所说：“说是如犀牛角一样，就像犀牛角没有第二个一样，他们也与在家众和出家众，以及其他独觉佛不混杂地安住，所以说是如犀牛角一样。” 这样。对于后面两个，以前的藏族人解释说在僧众中行持，所以说是僧众行持，但经文中说是与僧众一起行持，或者聚集并且行持，是因为与朋友一起行持。第二，分为三：行者所依之差别，所行之路的体性，以及其因决定胜解分。第一，分为二：真实的差别，以及遣除对此的诤论。第一，分为三。第一，按照下劣和殊胜的次第，本应在声闻道的结尾之后宣说独觉佛道的体性，但暂时先宣说独觉胜过声闻，原因是：如果声闻和独觉二者没有不同的差别，那么就不应该将此道从声闻道中单独分出来宣说，那么以何种差别之法，这些独觉佛的道胜过声闻的
English
Regarding the nature of Pratyekabuddhas, whether definitely or indefinitely abiding, etc. Fifth, regarding the two abidings of mind and body. First, having faith in the profound Dharma and diligently contemplating the profound dependent origination separately, and remembering and abiding in the three doors of liberation, these three are the same. Second, acting like a rhinoceros horn is liking to be alone and abiding alone, while the other two are the opposite of this and will abide with the Sangha. Sixth, all of these, no matter where they rely on and abide in a village or town, they protect their bodies very much, subdue their senses very much, and abide in mindfulness very much, so they go begging for alms in villages and so on. When showing love to the inferior, it is also done with the body, not with words, because they also teach the Dharma with their bodies, not with words, and in order to dispel those who are angry, they do not show various miracles. Seventh, divided into two. The general explanation of the term is: As stated in the commentary on the Abhidharmakośa, "Because there is no scriptural authority, one becomes a Buddha for oneself alone, therefore a Pratyekabuddha." Like that. Specifically, the explanation of the first term is: As stated in the commentary, "It is said to be like a rhinoceros horn, just as a rhinoceros horn has no second, so they also do not mix with householders and renunciates, and other Pratyekabuddhas, so it is said to be like rhinoceros horns." Like that. For the latter two, the former Tibetans explained that they practice in the Sangha, so it is said to be Sangha practice, but the texts say that they practice with the Sangha, or gather and practice, because they practice with friends. Second, divided into three: the distinction of the basis of the practitioner, the nature of the path to be traveled, and its cause, the factors conducive to definite emergence. First, divided into two: the actual distinction, and refuting disputes about it. First, divided into three. First, according to the order of inferior and superior, it would be appropriate to explain the nature of the Pratyekabuddha path after the end of the Śrāvakayāna path, but for the time being, it is said that the Pratyekabuddha is superior to the Śrāvaka, because: if there is no different distinction between the Śrāvaka and the Pratyekabuddha, then it would not be appropriate to explain this path separately from the Śrāvakayāna path, then by what distinguishing Dharma is the path of these Pratyekabuddhas superior to the Śrāvaka's