Tibetan
་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་ཆ་བཞི་དང་དེ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་གཉིས་སོ། །གང་ལ་ན། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་ལའོ། །ཡུལ་གང་ལ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པས་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེ་ན། བདེན་པ་བཞིའི་དམིགས་པ་ལ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་དམིགས་པ་གང་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཡུལ་དང་བཅས་པའོ། །དེའི་རྣམ་པ་གང་ན། རྟོགས་བྱ་གཟུགས་སོགས་དང༌། རྟོགས་པ་པོ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐ་དད་པ་མེད་པར་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེས་དམིགས་པས་དྲོད་སྐྱེ་བར་ཤེས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཐ་དད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་དྲོད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་ངོ་བོར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་དག་ལ་སྤྱིར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པས་དམིགས་པས་རྩེ་མོ་སྐྱེ་བར་ཤེས་སོ། །རྩེ་མོ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་མི་གནས་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པས་དམིགས་ པས་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་ཤེས་སོ། །ཁྱད་ཆོས་སུ་ཞེན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བཀག་ཅེ་ན། གཟུགས་སོགས་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟག་ཅེས་གནས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་མི་རྟག་ཅེས་གནས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིར་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ལ་མ་ཡིན་ཞེས་དགག་སྒྲ་འབྱུང་བ་ནི་མདོ་དང་རྩ་བ་རྒྱན་སྣང་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པས་འགྱུར་འདི་མི་བདེའོ། །གང་དག་འགྲེལ་ཚིག་འདི་སོར་བཞག་བཞིན་དུ་གཞུང་འདི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཞེན་ཚུལ་ལ་འཆད་པ་ནི། ཞིབ་ཏུ་མ་དཔྱད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་མི་རྟག་གི་མཐའ་བཀག་པ་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཐར་ཞེན་པ་ལ་སྦྱར་བས་སོ། །ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་པ་སྟེ་གནས་བྱར་མི་རུང་བ་རྒྱས་པར་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེས་དམིགས་པས་ཆོས་མཆོག་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ཞེན་ནས་གནས་བྱར་མེད་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གཟིགས་པས་སོ། །ཁྱབ་པར་ཡོད་དེ། ཞེས་བྱ་བའམ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཚད་
Chinese
是。何处？声闻的四种决定分和了知它们的道智二者。于何者？于声闻和菩萨。于何处以何种方式缘取而生起加行道？依赖于缘取四谛之境，以十六行相中的无常等为所缘。生起道智的所缘为何？是声闻的加行道及其所缘。其行相为何？所证之色等，与能证之菩萨的空性等，如经中所说，彼此之间无有差别，以这种行相缘取，可知生起暖位。如经中所说，这句话也适用于其余各位。无有差别的理由是：色等蕴和菩萨等，皆因各自的自性为空。如前将色等显示为暖位一样，因为不缘取各自的自性，所以，以遮止以普遍缘取的方式安住于彼等，称为遮止之行相缘取，可知生起顶位。顶位显示了以自性为空而不安住，同样，以遮止以常无常等差别法的方式安住于色等，称为遮止之行相缘取，可知生起忍位。如何遮止执着于差别法？以缘取色等的方式，不应安住于常，不应安住于无常，以所说的方式。此处对常无常二者出现“非”的否定词，与经部、《现观庄严论》根本颂和释论等不符，因此这个翻译不妥当。有些人保持这个解释词不变，而解释此论执着于差别法的方式，这是没有仔细研究的，因为遮止常无常的边，是施加于执着于二者的边上。对于极喜地（初地）等境，执着而不安住，即不应安住，如经中所说般广说，以这种行相缘取，可知生起世第一法。为何对彼等执着而无有安住之处？因为如来于无上菩提现证成佛后，未曾见到诸法有丝毫真实的微尘。普遍存在，或者说，像那样是对一切所知的事物衡量
English
It is. Where? The four certainties of the Hearers and the two paths of knowledge that know them. To whom? To Hearers and Bodhisattvas. In what place, by what means of focusing, does the path of joining arise? It depends on focusing on the four truths, with the sixteen aspects of impermanence, etc., as the object. What is the object of the arising of the path of knowledge? It is the Hearer's path of joining together with its object. What is its aspect? The objects to be realized, such as form, etc., and the emptiness of the Bodhisattva, who is the realizer, etc., are not different from each other, as stated in the sutra, and by focusing on this aspect, it is known that warmth arises. As stated in the sutra, this also applies to the remaining ones. The reason for the absence of difference is that the aggregates such as form and the Bodhisattvas are empty of their own nature. Just as the former form, etc., was shown as warmth, since one does not focus on one's own nature, it is known that the peak arises by focusing on the aspect called the prohibition of abiding in them in a general way. Just as the peak shows that it does not abide because it is empty of its own nature, so too, by focusing on the aspect called the prohibition of abiding in form, etc., in the manner of focusing on the characteristics of permanence, impermanence, etc., it is known that forbearance arises. What kind of attachment to characteristics is prohibited? In the manner of focusing on form, etc., it is not to be regarded as abiding in permanence, nor is it to be regarded as abiding in impermanence, in the manner in which it is said. Here, the negative particle "not" appears for both permanence and impermanence, which is inconsistent with the sutras, the root verses of the Ornament, and the commentaries, so this translation is not correct. Some people keep this explanatory word unchanged, but explain this treatise as being attached to characteristics, which is not carefully studied, because the prohibition of the extremes of permanence and impermanence is applied to the attachment to the extremes of both. It is known that the supreme dharma arises by focusing on the aspect called the non-abiding due to attachment to the objects of the Joyful Land (first ground), etc., that is, the non-suitability for abiding, as extensively stated in the sutra. Why is there no place to abide in attachment to them? Because after the Tathagata attained complete enlightenment in unsurpassed enlightenment, he did not see even a particle of truth in all phenomena. It is universally present, or rather, like that, it is a measure for all knowable things.
Tibetan
མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པ་ཡིན་པས་སོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཞུགས་གནས་བརྒྱད་དང་རང་རྒྱལ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་བཅུ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ལམ་ ཤེས་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་སྔར་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། རྒྱན་སྣང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲོ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང༌། ཞེས་པ་ནས། གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ཞེས་པ་དང༌། རྩེ་མོ། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ཞེས་དང༌། བཟོད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་མི་བྱའོ། ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། འོག་གི་མཐོང་ལམ་བཤད་ཟིན་པའི་མཐར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་སྐབས་དང་པོར་བཤད་ཟིན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཁ་འཕངས་ཤིང་འདི་དང་འོག་གི་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཁ་མ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་སྦྱོར་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ཟློས་སྤོང་གི་སྐབས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གསུངས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ངེས་ཆ་དང༌། ལམ་ཤེས་སུ་གསུངས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་ཆ་དང༌། རང་རྒྱལ་ལམ་དུ་གསུངས་པའི་ངེས་ཆ་ཞེས་གསུངས་པས་སྦྱོར་ལམ་འདི་གཉིས་ཐེག་དམན་ལ་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེར་རྣམ་པ་འདི་དག་སྦྱོར་ ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་དང་དེ་དག་ངོ་བོས་སྟོང་པ་སོགས་སུ་བྱས་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་ཅན་དུ་བཤད་དོ། །མདོ་ལས་ཡུམ་གང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་བ་གཉིས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རིམ་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་འདི་གཉིས་གསུངས་ལ། གནས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་གོང་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་ཟུར་ཙམ་འབྱུང་བ་འདིར་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་ལམ་ཤེས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཅིང༌། ཤེས་བྱ་སྦྱོར་ལམ་ནི་འཕགས་ལམ་དང་མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་རྣམ་མཚུངས་པས་དེ་སྔར་བསྟན་པས་འདི་དྲོད
Chinese
因为往昔的众生以不缘的理由而合理。在《八千颂》中，宣说了声闻的八种入定处、独觉和佛的十地。如果简要地概括这些意义，菩萨在修习道智时，声闻的加行道是依靠缘于四谛、无常等十六种行相而产生的，因此要知道通过之前的四种方式是不缘的。如《现观庄严论》中所说：为了菩萨证悟暖位，色是色之自性空。从那里开始，直到“无二且无所二”，应修习无分别。以及，为了证悟顶位，应修习对色等一切行相都不缘。以及，为了证悟忍位，不应以缘于色等常与无常等行相的方式，在任何时候安住。如是应修习。如是宣说。在下面讲完见道之后，有人问为什么不讲菩萨的加行道，回答说：因为已经提到了第一品中讲完的加行道，并且没有提到这个和下面的加行道。圣者也在遮遣加行道的重复时说：在一切种智中所说的菩萨的决定分，在道智中所说的声闻的决定分，在独觉道中所说的决定分。因此，这两个加行道是为小乘而作的。然而，在那里，这些行相被说成是那两个加行道的行相的意图是：将成为补特伽罗我之自性的法，通过使其成为自性空等，而宣说为具有补特伽罗无我之行相。经中问：如何安住于彼母？回答说：依次宣说了声闻道的果和这两个加行道。安住的方式是如何作意，因此，上面只是稍微提到了不缘的方式，而这里详细地显示了，因此主要显示了道智。所知的加行道与圣道和无常等具有相同的行相，因此之前已经显示过了，所以这个是暖位。
English
Because past beings are justified by the reason of non-apprehension. In the Eight Thousand Verses, the eight abodes of the Hearers, the Solitary Realizer, and the ten grounds of the Buddha are explained. To summarize these meanings, when a Bodhisattva cultivates the Path of Knowledge, the Hearer's path of application arises based on apprehending the sixteen aspects such as the four truths, impermanence, etc. Therefore, it is to be known that through the previous four ways, it is non-apprehension. As it is said in the Ornament of Clear Realization: "For the sake of a Bodhisattva realizing the heat stage, form is empty of the nature of form." From there, until "non-dual and not to be made dual," one should meditate on non-differentiation. And, "For the sake of realizing the peak stage, one should meditate on not apprehending form and so forth in all aspects." And, "For the sake of realizing the forbearance stage, one should not abide at any time in the manner of apprehending form and so forth with aspects such as permanence and impermanence." Thus, one should meditate. Thus it is said. After explaining the path of seeing below, someone asked why the Bodhisattva's path of application was not explained, and the answer was: because the path of application that was explained in the first chapter has been referred to, and this and the following paths of application have not been referred to. The Noble One also said, in the context of avoiding repetition of the paths of application: "The definitive aspect of the Bodhisattva spoken of in Omniscience, the definitive aspect of the Hearer spoken of in the Path of Knowledge, and the definitive aspect spoken of in the Solitary Realizer's Path." Therefore, these two paths of application are made for the Lesser Vehicle. However, there, the intention of saying that these aspects are the aspects of those two paths of application is: to declare the dharma that has become the nature of the self of the person, by making it empty of self-nature and so forth, as having the aspect of the selflessness of the person. In the Sutra, it is asked: "How should one abide in that Mother?" The answer is: "The fruit of the Hearer's path and these two paths of application are explained in order." The way to abide is how to direct the mind, therefore, the way of non-apprehension was only slightly mentioned above, but here it is shown in detail, therefore the Path of Knowledge is mainly shown. The knowable path of application has the same aspects as the Noble Path and impermanence and so forth, therefore it has been shown before, so this is the heat stage.