Tibetan
ཁྲིའུའམ་རྩྭ་བཏིང་པ་ལ་ཙོག་པུར་བསྡད་ནས་དུས་ཡོལ་ བར་བྱེད་ཅིང་རྒྱབ་བམ་གློས་མི་བརྟེན་པའི་ཙོག་པུ་པ་དང༌། ལན་ཅིག་རྩྭ་དང་ལོ་མ་ཇི་ལྟར་བཏིང་བ་ལ་མལ་འཆའ་བར་བྱེད་ཀྱི་ཡང་ཡང་མི་བརྗེ་མི་འཆོས་པའི་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ནི་སྟན་དང་གདིང་བ་དང་དགབ་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དོ། །འདི་དག་ནི་ཉན་ས་དང་ཟླ་འོད་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་མཛད་ནས་གནས་མལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་བཞིར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔེར་ན་བལ་མ་བཤིག་མ་སྨེལ་བ་ན་སྐུད་པར་མི་རུང་ལ། དེ་ལས་ཟློག་པ་ན་རུང་བ་བཞིན་དུ། བསོད་སྙོམས་ཆོས་གོས་གནས་མལ་ལ་ཆགས་པ་ན་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་དག་གིས་ཚངས་སྤྱོད་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་རུང་དུ་སྦྱོང་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ནི། རང་གིས་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་སྲོག་དང་སོགས་པས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། །མདོར་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་ལྟར་ན་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུའམ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བས་སྨོད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམ་པར་གདུལ་བྱ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བ་སྟེ་འགོད་པར་བྱེད་པའོ། །མདོར་ནི་བྱང་ ཆེན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་རྒྱན་སྣང་དང་ཟླ་འོད་དུ་ཡང་འབྱུང་ལ། དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་བློས་ཀྱང་མཚན་མར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཤཱནྟིས། སྐྱོ་བ་དང་ནི་བདོག་ཀུན་གཏོང༌། ཞེས་ཡིད་འབྱུང་བ་ལ་གསུངས་ཤིང་ས་ལྔ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་གི་གྲངས་ལ་བཅུ་གསུངས་པ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ཞེས་སོ། །མདོ་ཡི་དེ་ནི་བྱང་སེམས་རང་གི་ཡིད་ལ་བྱེད་ཚུལ་དང༌། འགྲེལ་པ་དེས་ཡིད་བྱེད་དེས་གཞན་མྱང་འདས་ལ་འགོད་ཚུལ་བསྟན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །བདོག་ཀུན་གཏོང་བ་ནི། ལུས་སོགས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། མི་ཞུམ་པ་ནི། དགེ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་མི་ཞུམ་ཞིང་ཡུལ་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་པ་དང༌། ལྟ་བ་མེད་པ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ
Chinese
在矮凳或铺设的草地上以蹲姿坐着消磨时间，不依靠背部或肘部的蹲姿；有时像铺设的草和树叶一样躺卧，对于不经常更换或调整的固定位置，是为了避免执着于垫子、褥子和覆盖物。这些就像听闻处和月光一样。有些人将后两者作为行为的控制，从而将居住地分为四种。第二种是，例如，未梳理和未揉搓的羊毛不能用作线，反之则可以。同样，如果执着于乞食、法衣和住所，心就不能用于修行，因此，通过这些功德来保持梵行，通过使心适合修行来净化，这被称为净化的功德。不放弃学处是指，自己所受持的学处戒律，即使是为了生命等，也不会为了身体和受用而完全放弃。总之，就像“一切学处皆无因”一样，不要执着于学处的相。呵斥欲望是指，通过以过患或不悦意的形式看待欲望的功德，如色、声等来呵斥。涅槃是指，为了适应所化众生的心意，引导所化众生趋向涅槃，即安置。总之，什么是大乘的涅槃和发心呢？就像“对于一切法都没有显现的造作”一样，这也出现在《庄严经论》和《月光经》中。意思是，对于一切法自性涅槃、寂灭戏论，也不要以分别念执着于相。寂天（Śānti）说：“舍弃忧恼及一切所有。”这是指舍弃对轮回的厌倦，也应将此应用于第五地的清净之数，即十三种。经部的意思是，这是菩萨自己心中的作意方式；论疏的意思是，通过这种作意，引导他人趋向涅槃，因此没有矛盾。舍弃一切所有是指，通过不执着于身体等内外诸法的相，完全舍弃一切所有。不怯懦是指，在修持善法时，心不怯懦，不执着于境界而不安住。无见是指，不执着于一切事物的相，这就是所谓的无见。
English
Spending time sitting in a squatting position on a low stool or spread grass, squatting without leaning on the back or elbows; sometimes lying down like spread grass and leaves, for a fixed position that is not frequently changed or adjusted, it is to avoid attachment to cushions, mattresses, and coverings. These are like the place of hearing and moonlight. Some consider the latter two as controlling conduct, thus dividing the dwelling place into four types. The second is, for example, uncombed and uncarded wool cannot be used as thread, but the opposite is possible. Similarly, if one is attached to alms, robes, and dwellings, the mind cannot be used for practice, therefore, through these merits, to maintain celibacy, by making the mind suitable for practice, this is called the merit of purification. Not abandoning the training means that one's own precepts of training, even for the sake of life, etc., will not be completely abandoned for the sake of body and enjoyment. In short, just as "all trainings are without cause," do not cling to the characteristics of the trainings. Reproaching desires means to reproach by viewing the qualities of desires, such as forms, sounds, etc., as faults or in an unpleasant manner. Nirvana means to guide sentient beings to Nirvana in accordance with the minds of those to be tamed, that is, to settle them. In short, what is the Nirvana and Bodhicitta of the Great Vehicle? Just as "there is no manifest fabrication for all dharmas," this also appears in the Ornament of Realization and the Moonlight Sutra. The meaning is that for all dharmas, which are by nature Nirvana and the pacification of elaboration, one should not cling to characteristics with conceptual thought. Śānti said, "Abandon sorrow and all possessions." This refers to abandoning weariness with samsara, and this should also be applied to the number of purifications of the fifth ground, which is thirteen. The meaning of the sutra is that this is the way a Bodhisattva makes effort in his own mind; the meaning of the commentary is that through this effort, others are guided to Nirvana, so there is no contradiction. Abandoning all possessions means to completely abandon all possessions by not clinging to the characteristics of internal and external dharmas such as the body. Not being timid means that when practicing virtuous dharmas, the mind is not timid, and one does not cling to objects and not abide. No view means not clinging to the characteristics of all things, which is called no view.
Tibetan
་བཅུའོ། །གཉིས་པ་ནི། གནོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ནས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ན། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་སྲེག་བྱེད་འོད་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་པོ་སྲེག་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། ཞེས་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ ཤེས་རབ་དེས་སྒྲིབ་གཉིས་སྲེག་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་གསུངས་སོ། །གང་གིས་ན། གོང་གི་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སྦྱོང་བཅུས་སོ། །ཡོངས་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུའོ། །ལྔ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདྲིས་དང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆེན་ས་ལྔ་པ་ལ་གནས་པས་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་སྟེན་པ་་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ཞེས་པ་ནས་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ཁེངས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཉམ་རངས་སུ་བཞག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤང་གཉེན་དང༌། འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྦྱོང་ཚུལ་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདྲིས་པ་ནི་རྙེད་པ་དང་སོགས་པས་བཀུར་སྟིའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་སོགས་པས་ཁྱིམ་པ་དང་འགྲོགས་ཤིང་འདྲིས་བཤེས་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྤོང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་བརྒྱུད་མར་འགྲོ་ཞིང་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་ལ་སྐྲ་བྲེགས་ནས་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་བགོ་བ་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ལ་མི་སྲེད་ཅིང་དེ་ལས་གོས་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་ནི། གཞན་གྱིས་རྙེད་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྲག་དོག་ནས་རབ་བྱུང་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ཉེ་བར་མི་སྟོན་པ་སྟེ། གཉེན་པོ་ནི་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ བདེ་བ་སྒྲུབ་དགོས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་སེར་སྣ་སྐྱེད་དུ་ག་ལ་རུང་སྙམ་པའོ། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་ལ་གཉིས་ལས། ཕྱིའི་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་གནས་པའི་གྲོང་དང་སོགས་པས་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་ཡིན་ལ། ནང་གི་ནི་ཉན་རང་ཡོད་པ་དེའི་གཏམ་ཐོས་པ་དེའི་སེམས་སྐྱེ་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་ནི་དེ་གཉིས་ལུས་སེམས་ཀྱིས་སྤངས་པའོ། །མདོར་ཕྱི་མ་གསུངས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ལས་དབེན་པར་བྱ་དགོས་པས་མི་འགལ་ཏེ། མདོ་ཡི་དེ་ནི་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་གཉིས་ནི། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ལ་བསྔགས་པ་དང་གཞ
Chinese
十也。第二是，压制。从哪里开始，第四是发光者。为什么那样说呢？如此，菩提顺品法，如极度焚烧之光。与之相应故，此地乃是，二者焚烧故发光。如是顺品之自性之智慧，彼以二障焚烧安住近处而说。以何者？以上如是之遍净十者。成为遍净之理如前者。第五有二，第一是，亲近等二句偈颂，大菩萨安住第五地，此十法应当遍舍。十者为何？如此，在家者与出家者和依止者应当遍舍，从“以及”至“增上慢和骄傲和颠倒想等和怀疑和贪欲和嗔恨和愚痴安忍”应当遍舍。如是之间。第二有二，所净之体性舍弃对治，所获得之体性净治之理和合。第一是，亲近是获得等，以恭敬之义，出家者等，与在家者交往亲近为友。舍弃彼者，于佛刹中连续不断前往，化生，剃发，着袈裟，比丘尼和响板之声稍微涉及也不一起安住，不贪恋，不从彼获得衣服。贪恋家者是，嫉妒他人获得利养，不向出家具信者之家靠近。对治是，我若需为众生成办安乐，则众生以自之福德，岂能容忍对安乐生起吝啬之心耶。成为喧嚣之处有二，外者是，众多人居住之村落等，以及城市等。内者是，有声闻独觉，听闻彼之语，彼之生起心之境。对治是，彼二者身心舍弃。略而言之，虽说外者，然菩萨需远离二者，故不相违。经部之彼是就主要而言。自赞毁他二者是，以功德和过失宣说之门，赞叹自己和
English
Also ten. The second is, suppression. From where does the fourth, the radiant one, originate? Why is it called that? Like this, the Dharma in harmony with enlightenment, is like a light that intensely burns. Because it possesses that, this ground is radiant because it burns the two. Thus, it is said that the wisdom of the nature of harmony dwells near, burning the two obscurations. By what? By the ten purifications like the above. The way to become purified is like the former. The fifth has two parts. The first is, "Familiarity" and so on, two verses. Since the great Bodhisattva dwells on the fifth ground, these ten dharmas should be completely abandoned. What are the ten? Like this, householders and renunciates and those who rely on them should be completely abandoned, from "and" to "excessive pride and arrogance and perverted views and doubt and desire and hatred and delusion, placed in forbearance," should be completely abandoned. Up to that point. The second has two parts: the nature of purification, abandoning the antidote, and the nature of attainment, together with the method of purification. The first is: Familiarity is gaining and so on, for the sake of respect, renunciates and so on, associating with householders and becoming familiar friends. Abandoning that is going continuously to the Buddha-field, being born miraculously, shaving hair and wearing saffron robes, not even staying together with nuns and the sound of cymbals, not being attached to them, and not obtaining clothes from them. Attachment to home is not showing the home of a renunciate believer near, being jealous of others gaining profit. The antidote is, if I need to accomplish happiness for sentient beings, how can sentient beings allow stinginess to arise towards happiness with their own merit? There are two places that have become noisy. The outer is villages where many people live and so on, and cities and so on. The inner is the place where the mind arises when hearing the words of those who have hearers and self-realizers. The antidote is abandoning those two with body and mind. In short, although the outer is spoken of, it is not contradictory because Bodhisattvas need to be separated from both. That in the Sutra is done mainly. The two, praising oneself and despising others, are through the door of speaking of qualities and faults, praising oneself and