Tibetan
་པའི་ཆོས་མཉན་པས་ངོམས་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་པ་ནི། ཡོན་འབུལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་སོགས་པས་གདན་སྟོབ་པ་སོགས་ཀྱི་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་ཐ་ན་ཆོས་བཤད་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་རང་དོན་དུ་མི་རེ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་ནི་ཞིང་དག་བྱེད་ཀྱི་དགེ་རྩ་རྣམས་ཞིང་དག་པའི་རྒྱུར་བསྔོས་ཏེ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྟེན་སྣོད་དང་བརྟེན་པ་ བཅུད་ཀུན་ཏུ་སྦྱོང་བ་དང༌། འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་རང་གིས་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་དང་མི་མཐུན་པའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་པ་དང་སོགས་པས་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་ངག་གིས་མི་སྙན་པར་བརྗོད་པ་རྣམས་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་སྒྱིད་ལུག་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའོ། །མདོ་ནས་ནི་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་ཞིང་དག་པའི་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་མི་སྐྱོ་བ་ལ་གསུངས་ཤིང༌། རྒྱན་སྣང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་སེམས་སྐྱོ་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་དང་འདི་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཞི་གང་ལ་དང༌། འདིར་ནི་རྐྱེན་གང་གིས་མི་སྐྱོ་བ་བསྟན་ཏོ། །ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ནི་རིམ་པ་ལྟར་རང་ལ་ལྟོས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཉན་རང་གི་སེམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོགས་པ་སྟེ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ། ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ན་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སྦྱོང་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་སྔ་མས་དང་པོར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བདེན་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བྱས་པ་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི། གྲགས་ཆར་རློམ་མེད་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ལས་ཏེ་ཞེས་པ་ལྟར་རློམ་མེད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་སྣང་ལ། དག་ལྡན་ལས་ནི། རློམ་མེད་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེས་ཁེངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཆོས་ལྔས་མ་ཁེངས་པ་ལ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ནགས་གནས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྐང་པ་དྲུག་སྟེ། བྱང་ཆེ
Chinese
听闻他人之法不知厌足，以及不杂染地布施法，是指不贪图供养等利养，以及不贪图座位等恭敬，以清净心如理宣说正法，乃至不为自己希求说法之果菩提，以及清净佛土，是将清净佛土之善根回向作为清净佛土之因，从而清净自己的佛土，即外器世界和内情众生的一切，以及不厌离轮回，是指见到自己所饶益之有情，以种种不如己意的身相示现，以及以种种方式直接损害自己，以及口出恶语等，也不因此而于成办有情之义利生起懈怠而完全不厌离。经部中说，为了成熟有情和成办清净佛土之善根，即使安住于轮回，直至圆满一切智智也不生厌离。在《现观庄严论》中说，为了利益有情，任何时候都不生厌离之心，这两者并不相违，因为那两者是指在何种基础上，而这里是指因何种缘起不生厌离。惭愧是指依次从自己方面来说，不忆念不善法，从他人方面来说，不忆念不善法，这叫做五种。第二是证悟，也就是获得。在哪里获得呢？在第三地发光地。为什么叫做发光地呢？因为“法的光明广大，是故名为发光地”，因为以等持之力寻觅无量之法，从而为其他众生作广大之法的光明，所以叫做发光地。以什么来清净呢？如前所说的那样，以五种清净之相，如前面首先所说的那样，以不分别真如自性的智慧来作清净是决定的。这样，不分别自性是指，如《名句释》中说“无骄慢之自性是无分别之业”，在《无骄慢释》中这样显现，而在《具足清净释》中说“所谓无骄慢之自性，是指不以此为满足”，是指不以五法为满足。第四有二，第一是“住于林中”等六句，菩提
English
Not knowing satisfaction from listening to the Dharma of others, and giving Dharma without contamination, means not being greedy for offerings and other gains, and not being greedy for seats and other respects, but explaining the sacred Dharma purely, and not even hoping for the fruit of explaining the Dharma, which is enlightenment, for one's own sake, and purifying the Buddha-field means dedicating the roots of virtue that purify the field as the cause of purifying the field, thereby purifying one's own Buddha-field, that is, all of the outer vessel world and the inner sentient beings, and not being weary of samsara means seeing sentient beings who have been benefited by oneself showing bodily gestures that are not in accordance with one's own wishes, and in various ways directly harming oneself, and uttering unpleasant words, etc., and not becoming weary in the sense of being lazy in accomplishing the benefit of sentient beings and not being completely weary. In the Sutra, it is said that even if one abides in samsara in order to ripen sentient beings and accomplish the virtue of purifying the Buddha-field, one will not become weary until the completion of omniscience. In the Ornament of Realization, it is said that one never becomes weary of mind for the sake of benefiting sentient beings, and these two are not contradictory, because those two refer to the basis on which, and this refers to the cause by which one does not become weary. Shame and embarrassment refer to, in order, not remembering non-virtuous dharmas from one's own side, and not remembering them from the side of others, which is called the five. The second is realization, which is attainment. Where is it attained? In the third ground, the illuminating ground. Why is it called the illuminating ground? Because "the light of the Dharma is great, therefore it is called the illuminating ground," because by the power of samadhi one seeks immeasurable dharmas, thereby making the light of the great Dharma for other beings, therefore it is called the illuminating ground. By what is it purified? As mentioned before, with the five aspects of purification, as mentioned first before, it is certain that purification is done by the wisdom that does not distinguish the self-nature of reality. Thus, not distinguishing self-nature means, as it says in the Commentary on the Names, "the nature of non-arrogance is the action of non-discrimination," it appears in this way in the Commentary on Non-Arrogance, and in the Commentary on Complete Purity it says, "The so-called nature of non-arrogance means that one is not satisfied with it," which means that one is not satisfied with the five dharmas. The fourth has two, the first is the six lines such as "dwelling in the forest," Bodhi.