Tibetan
ས་ཞེས་པ་འདི་ནི་ས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །ཐེག་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱས་པའི་དགོས་པ་ཡང་ས་བཅུ་པར་དེ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡར་ལྡན་དུ་འདུས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་འདིས་ཞུགས་གནས་དེ་དག་རིམ་གྱིས་པ་ལ་མཛད་པར་མངོན་པས་དེའི་ལུགས་ལ་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་ནི་ཞུགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ཡིན་པས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོར་བཤད་ཀྱི་ཐོད་རྒལ་བ་དང་ཅིག་ཅར་བ་ཡང་སྡུད་ན་སྐབས་དང་སྦྱར་ལ་བཤད་དོ། །ཤཱནྟིས་སྔར་གྱི་དྲུག་པོ་ཉིད་དང་ཟླ་འོད་དུ་དྲུག་པོ་དེ་དང༌། ཞུགས་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་བཤད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་བསེ་རུ་ ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་དང་སྤྱོད་པའི་རྟོགས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང༌། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་དགུ་པོ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དགུའོ། །འདི་དག་ཀྱང་མདོ་ལས་བྱང་ཆེན་ཐབས་མཁས་པས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རིགས་ཀྱི་ས་དང་བརྒྱད་པའི་ས་དང་མཐོང་བའི་ས་དང་བསྲབས་པའི་ས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་དང༌། བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆེན་ས་དགུ་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་སྟེ་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆེན་གྱི་ས་བཅུ་པའོ། ཞེས་པ་སྟེ་འདས་ཏེ་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་དོན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནས་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་དང༌། མདོ་ལྷག་མའི་དོན་དེ་ལྟར་ས་དགུ་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་མདོ་དྲངས་པ་ལ་ཐོག་མ་རིགས་ཀྱི་ས་ལ་མཛད་ནས་དཀར་པོ་རྣམ་མཐོང་མ་བགྲངས་ཤིང་མདོ་གཞན་ལས་དཀར་པོ་རྣམ་མཐོང་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ས་དགུ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བགྲངས་ན་བཅུར་འགྱུར་བས་མ་དག་པར་དགོངས་པའམ་ཡང་ན་དེ་རིགས་ཀྱི་སར་འདུག་པར་དགོངས་སོ། །སྐབས་འདིའི་ས་དགུ་འདྲེན་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་རྣམས་ལ་ཉན་ས་དོར་ནས་དཀར་པོ་རྣམ་མཐོང་རྗེས་འབྲང་ གཉིས་དང་མོས་སྤྱོད་ལ་བྱས་ནས་གཅིག་ཏུ་འདྲེན་པ་རྣམ་འགྲེལ་མ་གཏོགས་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྟེན་པ་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་དང་གོམས་པ་སྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པར་
Chinese
據說，“地”這個詞是安立地的術語。這樣說的。確立三乘體系的目的，是為了了解十地中三乘的功德都圓滿具足。如此，這位論師似乎是次第安立這些入住之位，按照他的體系，安住於最初三個殊勝果位，即是其餘三個入住位，因此僅僅宣說果位安住，如果也包括頓超和頓入，則應結合具體情況進行解說。寂天在之前的六個以及月稱的六個中，將三個入住位的證悟宣說為聲聞地。像獨覺犀牛一樣的，以及積聚和行持的證悟是獨覺地。如前所述，將九個菩薩地算作一個，總共是九個。這些也是經部中說的，大菩薩以善巧方便行持波羅蜜多等，乃至行持十八不共法時，種姓地、第八地、見地、薄地、離欲地，以及證得所作的土地，以及聲聞地、獨覺地和菩提薩埵地都完全超越。善現，如此大菩薩完全超越九地而安住於佛地，善現這就是大菩薩的第十地。意思是說，超越直到“超越”這句話為止的含義，是從聲聞等直到“唯一”為止的內容。剩餘的經文含義就是這樣九地等的含義。在引用日光和八千頌經時，首先安立於種姓地，而沒有數白色現見，其他經中說有白色現見。這裡的區別是，至尊說有九地，如果數上白色現見，就會變成十地，因此認為是不清淨的，或者認為它包含在種姓地中。在引用此處九地的莊嚴釋中，除了《釋量論》之外，都捨棄了聲聞地，而將白色現見的隨行二者算作隨信行。第三個有三個方面，第一，依靠對治品之集合，宣說了一個中間的偈頌。第二，在見道和修道上，有八種對治品。
English
It is said that the word "ground" is a technical term for establishing the ground. That's what was said. The purpose of establishing the three vehicles is to understand that the qualities of the three vehicles are fully assembled in the ten grounds. Thus, this teacher seems to have gradually established these positions of entry, and according to his system, abiding in the first three special fruit positions is the remaining three positions of entry, so only the fruit position is spoken of. If the sudden transcendence and sudden entry are also included, it should be explained in conjunction with the specific situation. Shantideva, in the previous six and Chandrakirti's six, declared the realization of the three positions of entry as the Hearer's Ground. The realization of accumulation and practice, like the solitary rhinoceros, is the Solitary Buddha Ground. As mentioned above, the nine Bodhisattva Grounds are counted as one, for a total of nine. These are also said in the sutras, that the Great Bodhisattva skillfully practices the Paramitas, etc., and when practicing the eighteen unshared dharmas, the lineage ground, the eighth ground, the seeing ground, the thinned ground, the detachment ground, and the ground of realizing what has been done, as well as the Hearer's Ground, the Solitary Buddha Ground, and the Bodhisattva Ground are all completely transcended. Subhuti, thus the Great Bodhisattva completely transcends the nine grounds and abides in the Buddha Ground, Subhuti, this is the tenth ground of the Great Bodhisattva. The meaning is that the meaning of transcending up to the word "transcending" is the content from the Hearer, etc., up to the word "only." The meaning of the remaining sutras is the meaning of these nine grounds, etc. When quoting the Sunlight and Eight Thousand Verse Sutra, it was first established on the lineage ground, and white appearance was not counted, and other sutras say that there is white appearance. The difference here is that the venerable one said that there are nine grounds, and if white appearance is counted, it would become ten grounds, so it is considered impure, or it is considered to be included in the lineage ground. In the commentary on the adornment of quoting the nine grounds here, except for the Pramāṇavārttika, the Hearer's Ground is abandoned, and the two followers of white appearance are counted as faith followers. The third has three aspects, first, relying on the collection of antidotes, a middle verse is spoken. Second, on the path of seeing and cultivating, there are eight kinds of antidotes.
Tibetan
ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་སྤང་བྱ་གང་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་དང༌། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་རྣམས་མཐོང་སྒོམ་ལ་སོ་སོར་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །རྟོག་པའི་མིང་འདོགས་འདི་རྒྱན་སྣང་ཟླ་འོད་ཤཱནྟི་གྲགས་ཆ་རྣམས་སུ་འབྱུང་ལ། ཉི་སྣང་ལས་མཐོང་སྤང་འདི་དང་འདྲ་ཞིང་སྒོམ་སྤང་ལ་དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་པ་དང༌། བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །འདིར་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མཐོང་སྤང་ལས་ཕྲ་བར་སྟོན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཐོང་སྤང་གི་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོ་ནི་དྲི་བ་གསུམ་པའི་ལན་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གནས་པར་གསུངས་པའི་འཐད་པར་ཐེག་ཆེན་དང་རྣམ་མཁྱེན་གཉིས་ལ་ལྡན་མི་ལྡན་ སོགས་བཀག་ནས་རབ་འབྱོར་གང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་སྔར་བཞིན་ཏེ། རྣམ་བྱང་འདི་དག་ལ་གཟུང་བྱའི་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །གསུམ་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་སྔར་བཞིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་སོགས་ལ་གང་ཟག་གི་རྫས་སུ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བཞི་པ་ནི། མིང་མཚན་མ་བརྡ་ཐ་སྙད་རྣམས་ལ་སྔར་བཞིན་དེ་མིང་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པའི་གཞི་ལ་བཏགས་པར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སྒོམ་སྤང་བཞིའི་དང་པོ་ནི། དྲི་བ་བཞི་པའི་ལན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེས་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་གནས་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་དབྱིངས་སོགས་གནས་པ་དང་མི་གནས་པ་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་གཟུང་བྱའི་དངོས་པོར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དྲི་བ་ལྔ
Chinese
应当知晓。那些所断之法是为了断除什么意义而存在呢？仅仅是事物以及依赖于对治的所取之分别念二者，和补特伽罗实有以及依士夫假有而存在的能取之分别念二者，是为了在见道和修道上各自得以寂灭的缘故。分别念的名称安立出现在庄严显现、月光、寂静声等之中。在日光显现中，见道所断与此相同，而修道所断则有仅仅是事物以及依赖于对治的相状，以及在一切圣者补特伽罗上假立，和依赖于假立之因的说法。这里说依赖于相状的比见道所断更为细微。见道所断的四种分别念中的第一种，是第三个问题的回答中，以不缘取的方式从三界中决定生起并安住于一切种智中所说的合理性，遮止了大乘和一切种智二者具有或不具有等，如果善现认为无相之法决定生起，那只不过是认为法界决定生起罢了。对此，不缘取所取的实事是对治。第二种是，从波罗蜜多到不杂染之间如前一样，对这些清净之法不缘取所取的实事是对治。第三种是，对阿罗汉、独觉、菩萨、如来等如前一样，对阿罗汉等不缘取补特伽罗的实事是对治。第四种是，对名称、名相、表诠、世俗谛等如前一样，对名称等所安立之基不缘取安立是对治。修道所断四种中的第一种，是第四个问题的回答中，大乘住在何处是没有的。那是什么缘故呢？例如一切法是不住的，善现，然而大乘是以不住的方式而住的。善现，例如法界既不是住也不是不住。善现，同样大乘也不是住也不是不住，如法界等没有住与不住一样，对所取的实事也不那样缘取是对治。 第二种是，第五个问题
English
It should be known. What is the purpose of those things to be abandoned? It is for the sake of abandoning. Merely things and the two conceptualizations of grasping based on antidotes, and the two conceptualizations of grasping based on the existence of persons as substances and the existence of persons as designations, are for the sake of pacifying them separately in the path of seeing and the path of meditation. The names of conceptualizations appear in adornment appearances, moonlight, Shantighosha, etc. In Sun Appearance, the abandonments of the path of seeing are similar to this, and the abandonments of the path of meditation are merely things and relying on the aspects of antidotes, and the designation in all noble individuals, and the designation of the reason for that designation. Here, it is said that relying on aspects is more subtle than the abandonments of the path of seeing. The first of the four conceptualizations of the abandonments of the path of seeing is the answer to the third question, in the way of not focusing, it is certain to arise from the three realms and abide in omniscience, and the two great vehicles and omniscience are compatible or incompatible. After blocking, if Subhuti thinks that the characteristics of the Dharma that do not exist are certain to arise, then it is only thinking that the Dharmadhatu is certain to arise. That is, not focusing on the object of grasping is the antidote. The second is: from the perfection of wisdom to non-mixture, as before. Not focusing on the object of grasping in these pure forms is the antidote. The third is: for arhats, self-realized ones, bodhisattvas, and tathagatas, as before. Not focusing on the substance of the person in arhats, etc., is the antidote. The fourth is: for names, signs, symbols, and conventions, as before, not focusing on the basis of designation of names, etc., is the antidote. The first of the four abandonments of meditation is: in the answer to the fourth question, the great vehicle does not abide anywhere. Why is that? For example, all dharmas are non-abiding. Subhuti, however, the great vehicle abides in a non-abiding manner. Subhuti, for example, the dharmadhatu is neither abiding nor non-abiding. Subhuti, likewise, the great vehicle is neither abiding nor non-abiding. Just as the dharmadhatu, etc., have no abiding and non-abiding, not focusing on the object of grasping in the same way is the antidote. The second is the fifth question.