Tibetan
་བ་བཞིན་དུ་བརྟག་པ་དང༌། དེ་བསྙེན་བཀུར་བ་གཉིས་སོ་སོར་གསུངས་ནས་དེའི་དོན་རིམ་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་ལ་བཤད་ལ། ཤཱནྟིས་ཀྱང་རྩ་བར་འགྱུར་འདི་བཞིན་ཡོད་ཀྱང་འགྲེལ་པར་སངས་རྒྱས་བསྟེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཞེས་ཕྲལ་ནས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ངོ༌། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ཀྱང་མདོ་ཚིག་དང་མཐུན་པར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་ཕྲལ་བའི་བཤད་པ་ མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟེན་པའི་དོན་མཉེས་པར་ཡང་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་གིས་ན་དུས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མ་ནོར་བར་བརྟག་པས་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་འདིའི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱན་སྣང་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་པས་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་གཉིས་ཀར་དགོས་པས་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། མཉེས་པར་བྱས་པའི་དགོངས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱང་དེ་ལས་མེད་པས་སོ། །མདོར་སངས་རྒྱས་བསྙེན་བཀུར་བའི་དོན་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ལ་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པ་དེའི་དགོས་པ་དང༌། དེའི་སྒོ་ནས་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། གཅེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མཉེས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དབང་པོ་ཤེས་པ་ནི། ལྷའི་མིག་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་འཆི་དང་ལས་ལེགས་ཉེས་སྤྱད་པས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་སོགས་ཤེས་པའོ། །ཡང་ན་མདོ་ལས་སྟོབས་བཅུ་ལ་གནས་ནས་དབང་པོ་མཆོག་དམན་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་ལ་གསུངས་པས་ལྷའི་མིག་ནི་སྟོབས་དགུ་པ་ཡིན་པས་དེས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་མཚོན་པར་བྱའོ། ། རྒྱལ་བའི་ཞིང་སྦྱོང་ནི། བརྟེན་པ་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱོང་བ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟར་གནས་ནི། མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གནས་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཀྱང་དེ་ལ་དམི
Chinese
如是观察，以及供养彼二者分别宣说后，其义次第是，如实通达如来之法身，以及为了利益有情而恭敬法。寂天（Shānti）亦于根本颂中有此，然于注释中，将亲近佛陀与如理观察合为一体，列为八法之一。大士亦如经文所言，为利益一切有情而恭敬法，并如实通达如来之身，如是作分别之解释。 论师之意为，亲近佛陀之义亦为令其欢喜，又以何者能令其欢喜耶？谓于一切时处，不谬观察诸法之自性为何，即能令佛欢喜，此乃其意。于《现观庄严论》（Abhisamayālaṃkāra）中云：“为于一切时处如理观察法，而令如来欢喜”，此乃显示令其欢喜之必要。彼二者皆为二者所必需，故能表诠，谓令其欢喜之意乃为如实通达法之自性，且无有胜于此之方法故。总之，为供养佛陀之义而说之恭敬法，即是珍爱法，通达法身是其必要，且经由彼而珍爱，珍爱本身即是令佛欢喜之因，故与经及论师无有相违。 了知根机是，由生起天眼之门，了知有情之生死及所作业之善恶，由此而往善趣或恶趣等。又或者，经中说安住于十力而圆满了知诸根之胜劣，故天眼乃第九力，故当以彼代表其余诸力。 清净佛土是，依止胜义之佛土，以不执著之方式清净有情之相续，以及如幻而住是，于一切等持与出定中，安住于如幻，即安住于如幻之等持中，虽作菩萨之一切事业，然不执
English
To examine in this way, and to honor them, are spoken of separately. The meaning of this in order is to realize the Dharmakāya of the Buddha as it is, and to respect the Dharma for the benefit of sentient beings. Although Shānti also has this in the root verses, in the commentary, approaching the Buddha and examining thoroughly are made into one, and it is counted as one of the eight dharmas. The great being also, in accordance with the words of the sutra, honors the Dharma for the benefit of all sentient beings, and realizes the body of the Buddha as it is, and makes a separate explanation. The teacher's intention is that the meaning of approaching the Buddha is also to please him. And by what does one please him? By examining without error what the nature of all dharmas is at all times, one pleases the Buddha. This is his intention. In the Ornament of Clear Realization (Abhisamayālaṃkāra), it says, "In order to thoroughly examine the Dharma at all times, one pleases the Tathāgata," which shows the necessity of pleasing him. Both of these are necessary for both, so it is representative. The intention of pleasing him is for the sake of truly realizing the nature of the Dharma, and there is no better method than that. In short, the reverence for the Dharma, which is spoken of for the purpose of honoring the Buddha, is to cherish the Dharma. Realizing the Dharmakāya is its necessity, and cherishing it through that, and cherishing itself is the cause of pleasing the Buddha, so there is no contradiction with the sutra and the teacher. Knowing the faculties is to know the birth and death of sentient beings and the good and bad deeds they have done through the door of generating the divine eye, and thus they go to good or bad destinies. Or, the sutra says that by abiding in the ten powers, one fully knows the superior and inferior faculties, so the divine eye is the ninth power, so it should represent the others. Purifying the Buddha-field is to purify the continuum of sentient beings in a non-objective way, relying on the Buddha-field of essence, and abiding as an illusion is to abide as an illusion in all samadhi and post-samadhi, that is, to abide in the samadhi of illusion, and although one does all the deeds of a Bodhisattva, one does not cling