Tibetan
ཉི་ཤུའི་ངོ་བོ་དང༌། དེ་སྤངས་པས་འཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོ་བཅུ་བཞི་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་མཐར་འཛིན་པ་དང༌། སྐྱབས་གསུམ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་བཞིའི་མཐར་ལྟ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་རྒྱན་སྣང་ལྟར་སྦྱར་རོ། །འདི་དང་འོག་གི་གཉེན་པོ་གཉིས་ལོགས་ལོགས་སུ་གཞན་དག་འཆད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྤང་གཉེན་རིམ་པ་ལྟར་སྦྱར་ལ། དེ་དང་མཐུན་པར་ཤེར་སྒྲོན་དུ་ཡང་འབྱུང་བས་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་ནི་གཉེན་པོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ངལ་བ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ་འཐོབ་བོ། ། གང་ན་ས་སོགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ན། བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དེ། ཞེས་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་བར་མ་ཆད་དུ་འབྲེལ་བས་འབད་རྩོལ་གྱིས་འདུ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པས་སོ། །གང་གིས་ན། ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉི་ཤུ་དང་བྲལ་ནས་སྤང་བྱ་ལས་བཟློག་པ་གཉེན་པོའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ཉི་ཤུས་སོ། །ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་རྣམས་གང་ན། སྤང་བྱའི་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཆོས་གཉེན་པོ་ཉི་ཤུ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཆད་དོ། །འདིར་ཤུགས་ལ་འཕངས་ཞེས་པ་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཉིད་ལ་གཟུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཐར་ནས་ཉི་ཤུའོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེས་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་ཞེས་པ་ནས་དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་ནས་བདག་གི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོང་བྱེད་སོ་སོའི་ངོ་བོ། སྦྱངས་པས་འཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་སྲེད་ པའི་སྒོ་ནས་སེམས་མི་གནས་པས་རིམ་པ་ལྟར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རིམ་པ་ལྟར་བདག་སྟེ་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་དང་འདི་སྐྱེས་པའོ་འདི་བུད་མེད་དོ་ཞེས་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་མ་དང་ཁམས་གསུམ་དུ་གནས་བྱེད་སྲོག་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །རྣམ་ཐར་གྱི་སྒོ་དང་པོ་ཤེས་པ་ལ་མདོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རྫོག
Chinese
二十之体性，及彼舍弃之所得之理。初者：初十四及末二者执持边，及三皈依与戒律，即四者观边之现前耽著，如庄严显现般配合也。此与下之二对治，虽各自余者宣说，然学师以舍弃对治次第而配合，与之相符于慧灯中亦出现故，二十过患是与对治等一同宣说，为省力故。二者：皆知即得也。 何处地等耶？何故如是说耶？以与一趋入道相连之故。欲于长久行往之处，谓以一趋入之道与第八地无间相连故，以勤奋而造作之加行至究竟之故。以是之故。以何者耶？离如是二十过患后，从所断遣除之对治法，以所断之义力所抛之遍净二十者也。理如前者也。二者中有三，初者：力所抛者于何处耶？为显示以所断之义所抛之法对治二十者之故而宣说。此处力所抛者，谓于显示二十过患之时而执取也。二者：从解脱至二十也之期间，彼以此等二十者皆令圆满，二十为何耶？当圆满空性之，至于彼亦住于佛之眷属之坛城中，显示我之体性也之期间也。三者有二，清净所依各自之体性，以清净所得之理也。初者：知晓解脱三门者，谓知晓诸法皆自性空，及诸法之相亦不作意，及以三界贪 欲之门而不安住心，以次第如是了知解脱之门空性及无相及无愿也，次第如是舍弃我即自体成立，及此生也此女也等等有情之相，及三界中安住之执生命为最胜也。为了知解脱之第一门，总而言之，即是于诸法之自相空性近取而圆满。
English
The nature of the twenty, and the way to attain by abandoning them. The first is: The first fourteen and the last two hold to the extreme, and the three refuges and the precepts, that is, the four that look to the extreme, are manifestly attached, like ornaments appearing. Although others explain this and the two antidotes below separately, the teacher combines them according to the order of abandonment and antidote. Similarly, it also appears in the Wisdom Lamp, so the twenty faults should be explained together with the antidotes, for the sake of less effort. The second is: Knowing all is attained. Where are the grounds, etc.? Why is it said so? Because it is connected to the one-going path. It is desired to be in a place that has gone far, because the one-going path is connected without interruption to the eighth ground, so the effort of diligently doing the action is completed. Because of this. By what? After being separated from such twenty faults, the antidote dharma that reverses from what is to be abandoned, is the twenty purifications thrown by the force of the meaning of what is to be abandoned. The method is as before. There are three in the second, the first is: Where are those thrown by force? To show that the twenty antidotes of the dharma thrown by the meaning of what is to be abandoned are explained. Here, "thrown by force" means to be taken at the time of showing the twenty faults. The second is: From liberation to twenty, that is, to completely perfect these twenty, what are the twenty? To perfect emptiness, to the point where one also dwells in the mandala of the Buddha's retinue and shows the nature of self. There are two in the third, the nature of each of the purifications, and the way to attain by purification. The first is: Knowing the three doors of liberation is to know that all dharmas are empty of their own nature, and not to think of any of the signs of dharmas, and not to dwell in the mind through the gate of craving for the three realms, so in order to truly know the doors of liberation, emptiness, signlessness, and wishlessness, in order to abandon the self, that is, the established nature, and the signs of sentient beings such as "this is born, this is a woman," and to cherish life as supreme, which dwells in the three realms. In order to know the first door of liberation, in short, it is to take the self-nature emptiness of all dharmas as close and complete.
Tibetan
ས་པ་ཞེས་པས་འདིའི་སྤང་བྱའི་བདག་འཛིན་གྱིས་ཡུལ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱ་བར་སྤྱིར་ངོ་བོ་བདེན་པར་གྲུབ་ཙམ་ལ་བྱའོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་ཕུང་སོགས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་བདག་མེད་པ་དང་རྒྱུས་དབེན་པ་དང་འབྲས་བུས་དབེན་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་ནི། ལས་སུ་བྱ་བ་གང་གསད་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་གསོད་པ་པོ་དང་བྱ་བའི་རང་བཞིན་བསད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པར་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དང་སོགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པར་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ནས་ལོག་ལྟའི་བར་སྤོང་བ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། སྤོང་བ་པོ་དང་གསོད་པ་པོའི་གང་ཟག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །སྙིང་རྗེ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ད་ལྟར་དང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པའི་ སྙིང་བརྩེ་བ་སྟེ་བརྩེ་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཚེ་འཕོས་ནས་རྒྱུན་ཆད་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །རློམ་མེད་ནི། ཞིང་དག་པར་བྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་རང་བཞིན་ནམ་ཡང་མི་དོར་བར་གྲུབ་པའི་རྟག་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །མདོར་བརྙས་མེད་དུ་བྱས་ནས་བྱམས་པ་རྫོགས་པ་ལ་བཤད་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བརྙས་མེད་དང་ཞེས་ཀྱང་འདོན་ནོ། །ཆོས་མཉམ་ཉིད་ནི། སྲིད་ཞིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ལ་བླང་དོར་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །ཚུལ་གཅིག་ཤེས་པ་ནི། མཐར་ཐུག་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་རིགས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི། མིང་གཟུགས་གདོད་མ་ནས་མི་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སྐྱེ་བར་འཛིན་པ་སྤང་ངོ༌། །བཟོད་པ་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་ཟབ་མོ་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལ་ཕྱི་ནང་དུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །རྟོག་པ་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ ཅད་གཅོད་པའམ་འཇོམས་པ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པོ་ལ་གནས་པ་ཡང་དག་
Chinese
所謂“地”是指，此處所要捨棄的“我執”，並非僅僅將對象視爲補特伽羅的我，而是指普遍存在的、被認爲是真實存在的東西。在《般若燈論》中，解釋爲對蘊等沒有支配權的我，以及了悟到與因無關、與果無關。三輪清淨是指：作爲所作的被殺者，以及作爲作者的殺者，以及所作的自性——殺，像這樣不執著於三輪而捨棄殺生，以及等等，同樣地，在各自的情況下，不執著於三輪而捨棄不予而取乃至邪見，進入十善業道。捨棄將捨棄者和殺者執爲同一補特伽羅。慈悲是指：對於被痛苦所折磨的一切衆生，希望他們現在和來世都能脫離痛苦，以這種方式爲對境的慈愛，即捨棄將慈愛之境——有情，執爲死後斷滅。無慢是指：從淨化刹土開始，對於諸法不執著於真實的實有，即捨棄執著於自性永不改變的常。簡而言之，說的是以無慢來圓滿慈愛，與此相符，也念誦“以及慈悲和無慢”。法平等性是指：了悟到輪涅的一切法從本以來就是平等性，即捨棄對這兩者執著於取捨的相。知一相是指：了悟到究竟的大乘種性是一，即捨棄執著於因——種性決定爲三種不同。知不生是指：完全了知名色從本以來就是不生的，即捨棄執著於蘊是生。知忍是指：對於甚深法，了知自性離戲的界而不恐懼，從而通達忍，即捨棄執著於十八界是因果。諸法以一相顯示是指：以大乘的方法，即能取所取二取不二的方式，來宣說一切所知，即捨棄執著於十二處是內外。摧滅一切分別是指：斷除或摧滅顯現爲能取所取的執著分別，即安住於三界是真實
English
The term "ground" refers to the self-grasping to be abandoned here, which is not merely considering the object as the self of a person, but refers to the generally existing things that are considered to be truly existent. In the "Prajna Pradipa," it is explained as the self that has no dominion over the aggregates, etc., and the realization that it is devoid of cause and devoid of result. The purity of the three circles refers to: the one to be killed as the object of action, and the killer as the agent, and the nature of the action - killing, like this, abandoning killing without clinging to the three circles, and so on, similarly, in their respective situations, abandoning taking what is not given up to wrong views without clinging to the three circles, entering the path of the ten virtuous actions. Abandoning the clinging to the person who abandons and the killer as the same person. Compassion refers to: for all sentient beings tormented by suffering, wishing them to be free from suffering in this life and in future lives, the loving-kindness that focuses on this way, that is, abandoning the clinging to the object of love - sentient beings, as being annihilated after death. Absence of pride refers to: starting from purifying the Buddha-field, not clinging to the true entity of phenomena, that is, abandoning the clinging to the permanent nature that is established as never abandoning its own nature. In short, it is said that loving-kindness is perfected by absence of pride, and in accordance with this, it is also recited as "and compassion and absence of pride." The equality of phenomena refers to: realizing that all phenomena of samsara and nirvana are equal from the beginning, that is, abandoning the clinging to the characteristics of acceptance and rejection of these two. Knowing the one mode refers to: realizing that the ultimate Mahayana lineage is one, that is, abandoning the clinging to the cause - the lineage, as being definitely three different types. Knowing the unborn refers to: completely knowing that name and form are unborn from the beginning, that is, abandoning the clinging to the aggregates as being born. Knowing forbearance refers to: for the profound Dharma, understanding the nature of the realm that is free from elaboration without fear, thereby comprehending forbearance, that is, abandoning the clinging to the eighteen realms as cause and effect. Showing all phenomena as one mode refers to: explaining all knowable objects by means of the Mahayana method, that is, the non-duality of the grasper and the grasped, that is, abandoning the clinging to the twelve sources as internal and external. Completely destroying all discriminations refers to: cutting off or destroying the clinging discriminations that appear as the grasper and the grasped, that is, abiding in the three realms is true.