Tibetan
ན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དང༌། ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་སྟེ་དེ་དག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཕྱིས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིས་ཅི་རིགས་པར་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དགེ་བ་ནི། །དག་པ་དེ་ནི་དེས་མྱང་བྱ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྩ་ཉོན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བ་སྟེ་དེ་ནི་ཁམས་གོང་མའི་སེམས་ལ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྲེད་ལྟ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་བཞི་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་ས་པ་སྟེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ཉོན་མོངས་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཞི་པོ་སྲེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དག་པ་པའི་སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ནས་སྔར་དགེ་བ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱིས་ཉོན་མོངས་དང་མཚུངས་ལྡན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཐོབ་པ་ན་བདག་གིས་འདི་ཐོབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མིན་ནོ་ཞེས་ཁེངས་པས་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དེ་དག་ཐོབ་པ་ན་ལམ་དང་ལམ་མིན་ལ་རྨོངས་པའི་མཐུས་འདི་དག་ནི་ཐར་ལམ་ཡིན་ལས་ཆེ་སྙམ་པ་དང༌། ཐར་ལམ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་ནས་དེ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་འགའ་ཞིག་མཐོང་བ་ན་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་རྟག་སོགས་སུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེས་པས་དེ་དང་ལྡན་པར་སོང་བའོ། །འོ་ན་གཟུགས་མེད་མངོན་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་མིན་པས་དེ་ལ་ལྟ་བས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཚུལ་གང་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཟུགས་མེད་ལ་ནི་སྔར་ལྟ་ལོག་རྒྱུད་ལ་ལྡན་བཞིན་དུ་སྙོམས་འཇུག་དག་ཐོབ་པ་ན་བདག་གི་ལྟ་བ་འདི་ནི་མཆོག་སྟེ་འདིའི་མཐུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཐོབ་པས་སོ་ཞེས་ལྟ་ངན་ལ་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བས་དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་བཞིར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཉི་འོག་བྱེ་སྨྲ་དང་མཐུན་ཏེ་མཛོད་ལས། བཞི་ཞེས་ཉི་འོག་པ། །དེ་དག་སྲེད་ལྟ་ང་རྒྱལ་རྨོངས། ཞེས་སོ། །ཁ་ཆེ་བྱེ་སྨྲ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བའི་རོ་མྱང་ཅན་གཅིག་པུ་འདོད་དོ། །འོ་ན་འདི་སྙོམས་ འཇུག་གི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་དག་ཆགས་སོགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཐམས་ཅད་
Chinese
应当以能染污之法，以及如何染污之理这三者来理解。第一，四禅定以及无色界的本体清净，当安住于这些禅定时，之后会被四种烦恼以各自相应的方式染污。如《俱舍论》所说：“世间善，彼清净，彼所尝。”第二，从根本烦恼中舍弃了嗔恚，因为嗔恚在上界的心中不存在。因此，被遮蔽且未被记说的贪、见、慢、无明这四者，也是上二界的所缘。如《摄类学》所说：“烦恼如何？答：未记说的四根本，即贪、见、慢、无明。”第三，当安住于这些清净的等持时，如果对其生起贪执，那么之前是善，之后则与烦恼相应。同样，当获得这些等持时，会因骄傲而认为“我获得了这个，其他人没有”，从而与慢相应。当获得这些等持时，由于对道与非道感到迷惑，会认为“这些就是解脱道，而且非常殊胜”，并且对是解脱道的事物产生与此相反的怀疑，从而与之相应。依靠这些等持，通过神通看到过去和未来的某些边际时，会对世界产生常恒等的邪见，从而与之相应。那么，无色界不是神通的所依，如何以见来染污呢？虽然是这样，但是对于无色界来说，如果先前邪见已经存在于相续中，当获得这些等持时，会产生认为“我的见解是殊胜的，凭借这个力量获得了这个等持”这样的对恶见的执著，因此这样染污是没有过失的。认为有四种染污，这与日下部的有部宗义相符，如《俱舍论》所说：“说四者，日下部，彼等贪见慢无明。”迦湿弥罗的有部宗义则认为，在烦恼中，只有贪欲占主导地位的感受者才是染污。那么，这是等持的禅定和无色界的自性吗？这些与贪等相应，因此不是自性，如果是自性，那么所有的烦恼
English
It should be understood by the three aspects: the Dharma that defiles, and how it defiles. First, the four dhyanas and the pure essence of the formless realms, when one abides in these samadhis, later they will be defiled by the four afflictions in their respective ways. As the Treasury of Knowledge says: "Worldly virtue, that is pure, that is experienced by it." Second, anger is abandoned from among the root afflictions, because it does not exist in the minds of the higher realms. Therefore, the four that are obscured and unindicated, namely desire, view, pride, and ignorance, are also the objects of the two higher realms. As the Compendium of Topics says: "What is affliction? Answer: The four unindicated roots, namely desire, view, pride, and ignorance." Third, when one abides in these pure samadhis, if attachment arises towards them, then what was previously virtuous becomes associated with afflictions. Similarly, when one attains these samadhis, one becomes proud, thinking, "I have attained this, others have not," and thus is associated with pride. When one attains these samadhis, due to confusion about the path and non-path, one thinks, "These are the paths to liberation, and they are very excellent," and one doubts what is the path to liberation, thus being associated with it. Relying on these samadhis, when one sees some boundaries of the past and future through clairvoyance, one develops wrong views such as the world is permanent, and thus becomes associated with them. Then, since the formless realm is not the basis of clairvoyance, how does view defile it? Although that is true, for the formless realm, if wrong views already exist in the continuum, when one attains these samadhis, one develops the view of cherishing evil views, thinking, "My view is supreme, and through its power I have attained this samadhi," thus there is no fault in defiling in this way. The assertion that there are four defilements is in accordance with the Vaibhashika of the Sunlit Land, as the Treasury of Knowledge says: "The Sunlit Land says four, these are desire, view, pride, and ignorance." The Vaibhashika of Kashmir asserts that among the afflictions, only the experiencer in whom desire is dominant is defiled. Then, are these the characteristics of dhyana and the formless realm of samadhi? These are associated with desire and so on, therefore they are not characteristics, if they were characteristics, then all afflictions